Vergeet het gouden keeltje van Chris Brown trouwens niet te vermelden op "Only"

Dat was niet moeilijk raden, damn! Drunken Russian ook een mooie ontdekking.

Nu nog een mash up van Only met Precious little diamond ft.Katy B

dit wordt een heel interessante top 100

Nog een big up voor Truffle Butter, Teunnis. Ik ken The Pinkprint wel, maar de bonusnummers niet. Die heb ik nooit gecheckt.

https://media.tenor.com/lCbmLPv81O0AAAAe/allo-allo.png

Dan gaan we nu echt beginnen aan de top-100

100. Fischerspooner - Just Let Go [Thin White Duke Remix]




Gisteravond kwam ik er plots achter dat ik een nummer dubbel in mijn lijstje had staan. En dus een nummer tekort kwam. Snel scannend door mijn lijstje van laatste afvallers - herinner me eraan dat ik deze lijst na afloop nog wil posten - zag ik twee werkjes van Stuart Price. Eenmaal productie voor Madonna - Confessions on a Dance Floor was tot brat het beste dance-pop album ooit - en deze remix onder de naam Thin White Duke. Duidelijk te horen dat dit uit hetzelfde jaar komt als het Madonna-album.

99. OG Maco - U Guessed It




Geniale minimale productie en de manier waarop OG Maco zijn raps levert is heerlijk. Kort en minimalistisch, maar zeker krachtig. Overigens lees ik nu dat hij afgelopen december is overleden na twee weken in coma na een zelfmoordpoging. Dit nummer blijft voor altijd in de geschiedenisboeken als mijlpaal voor trap muziek.

98. Model 500 - No UFO's




Juan Atkins verdient heel wat meer lof en aandacht. The initiator van techno muziek. Zijn werk met Richard "3070" Davis onder de noemen Cybotron is ook goed, maar die electro klinkt wat meer gedateerd in is bovendien lang niet zo sterk als zijn latere werk. Terwijl juist Cybotron de meeste aandacht krijgt. Nee, Juan Atkins was op zijn hoogtepunt toen hij net zijn eigen label Metroplex had opgericht met als eerste singles No UFO's en Night Drive. Dit was de echte geboorte van techno.

97. Full Tac, Lil Mariko & Rico Nasty - SIMP




Voor Lil Mariko wil ik best wel de simp uithangen. Blijkbaar mag je de videoclip alleen op YouTube bekijken (inclusief ingelogd 18+ account), daarom hierboven alleen de lyric video. Maar ik raad aan om de videoclip te bekijken.

96. Fred McDowell - Sail On, Little Girl




Enige pure blues nummer in mijn lijst. Traditionele blues krijgt niet heel veel aandacht op deze site, maar wat maakt Fred McDowell een atypische keuze? Buiten dat hij nog minder aandacht krijgt dan bijvoorbeeld John Lee Hooker of Son House, vind ik zijn muziek iets trance-opwekkend hebben. Zijn gitaarspel is zo rytmisch dat het hypnotiserend werkt.

95. Mystic Revelation of Rastafari - Lumba




Deze muziek valt onder de noemer Nyahbinghi, de muziek gespeeld tijdens Rastafari ceremonies. Dit is ook de muzikale fundatie voor roots reggae. Count Ossie is de bandleider van Mystic Revelation of Rastafari. Naar mijn mening is deze muziek interessanter dan welke roots reggae dan ook, mede vanwege de focus op het instrumentale en de verscheidenheid aan instrumenten.

94. Yung Lean - Miami Ultras




Niet zo lang geleden heb ik deze indrukwekkende docu over de Zweedse rapper Yung Lean (en aanverwante Drain Gang en Sad Boys). Muzikaal was Yung Lean het meest interessant wanneer het persoonlijk helemaal mis met hem ging. Dit nummer is geschreven en opgenomen in een tijd dat hij en zijn vrienden in Las Vegas helemaal leip gingen op drugs en Yung Lean in een psychose raakte. Niet de beste persoonlijke omstandigheden, maar vaak leveren dat soort situaties wel hele interessante muziek op. In dit geval is het vrij duidelijk dat Yung Lean met demonen in zijn hoofd aan het worstelen is.

93. LIZ - When I Rule the World




SOPHIE's meest geslaagde productie voor een straight up pop banger. LIZ heeft er bovendien ook genoeg charisma om dit nummer vocaal te dragen. Helaas voor LIZ is er niet heel veel terecht gekomen van dat world rulen.

92. Sufjan Stevens - The Upper Peninsula




MuMe-darling Sufjan Stevens in de Atypische 100? Twee redenen: Michigan wordt onterecht overschaduwd door de twee opvolgers (Seven Swans en Illinois) en op het album worden een paar meesterwerken onterecht over het hoofd gezien. The Upper Peninsula is na Vito's Ordination Song het beste nummer van Michigan, maar vreemd genoeg sta ik in die mening vrijwel alleen.

91. 春ねむり (Haru Nemuri) - 春と修羅




Haru Nemuri brengt een heerlijke variatie aan stijlen op tafel. Het titelnummer van haar debuutalbum is mijn favoriet, mede omdat het al die stijlen bij elkaar brengt. Ik krijg altijd zo'n lekkere energie van dit album.


Jullie kunnen ook alles luisteren (in studioversie) op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

U GUESSED IT

Wist niet dat ie is overleden, heftig, triest ook

Kutzooi, ik ook niet. Damn.

Topbegin hoor

90. Anamanaguchi - Endless Fantasy




Bit Music (muziek gestoeld op computergames / consoles) klinkt vaak nogal gimmicky. Dit ook, maar het verschil is dat hier ook daadwerkelijk goede songwriting achter zit. Een heel album is al snel nogal veel, maar met mate is dit aangenaam consumeren.

89. GFOTY - Poison / Tongue




Girlfriend of the Year is een fascinerend project van Polly-Louisa Salmon. Het is vaak hit or miss, vaker miss dan hit. GFOTY was onderdeel van PC Music vanaf de vroege jaren daarvan. Haar meest legendarische bijdrage is deze promovideo. Deze twee nummers zijn beide geproduceerd door A. G. Cook, en bij elkaar gemixt voor de videoclip.

88. Daniël Lohues - Allennig




Na de hyperactiviteit van Anamanaguchi en GFOTY kunnen we wel wat rust gebruiken. En waar vind je die? Juist, in Drenthe. Een van de mooiste nummers over eenzaamheid en ook een van de mooiste Nederlandstalige liedjes.

87. Hamza El Din - The Water Wheel




The Water Wheel gaat over een jongen die als klus heeft om de watermolen te laten draaien met de hulp van twee ossen. De jongen raakt gehypnotiseerd en begint met de draaiingen van de molen mee te nurien. De muziek is inderdaad enorm hypnotiserend.

86. Cardi B feat. SZA - I Do




Ik heb destijds echt heerlijk genoten van Cardi B’a debuutalbum. Deze track met SZA was geen single (en geen hit) maar steekt er wat mij betreft bovenuit.

85. Luomo - Tessio




Een van de beste houseplaten, waar de schoonheid niet op de oppervlakte ligt, maar in de diepte. Op de oppervlakte hoor je een eentonig simpel deuntje met cheesy vocalen dat veel te lang voortduurt. Maar als je een goede koptelefoon opzet en je mee laat voeren, wordt je heel diep meegezogen in een droom.


Dit was 5 jaar geleden, niels94…

84. Kyary Pamyu Pamyu - PONPONPON




207 miljoen views op YouTube, maar ik denk niet dat ik er ooit iemand over heb gehoord op MusicMeter. Voor degenen die het al wel kennen en het vooral herinneren om de absurde videoclip, hier een boodschap van een user op RYM:



Ik kan dit tien keer achter elkaar luisteren en nog steeds wil ik meer.

83. Soulwax - Another Excuse




Het album heeft 250 stemmen en een mooi gemiddelde, maar toch denk ik dat we onze zuiderburen flink onderschatten. Soulwax heeft een aantal nummers op hun naam staan die kunnen wedijveren met de beste dance nummers ooit en zeker met het laagje rock dat op al hun nummers zit moet dit toch goed vallen bij het MusicMeter-publiek zou je zeggen. Hebben ze eigenlijk ooit de MuMeLadder gehaald? E Talking is misschien nog net wat beter, maar deze zag ik gruwelijk ondergewaardeerd worden in de statistiekenpagina van het album. Vocalen zijn van Nancy Whang (The Juan MacLean en LCD Soundsystem) en de mix door The DFA (van James Murphy, van LCD Soundsystem). Oh, en voor wie het nog niet wist, Soulwax live is echt een enorm feest.

82. SLBMG - Brandend Sneeuw




Ski Leraar Bruin Money Gang zijn Faberyayo, Sef en Spacekees, ondersteund door producties van Vic Crezée en Flexican. De grap begon met een paar tracks op Yayo's mixtape Het Grote Gedoe en mondde uit tot de mixtape Ski or Die. Ik raad aan om vooral de hele mixtape te luisteren. Het is denk ik ondertussen al duidelijk in deze lijst: muziek hoeft niet altijd serieus te zijn. Dit is gewoon heel erg veel fun: de samples, de woordspelingen, en gewoon lekker skiën.

81. Javelin - Vibrationz




Begin 2010, toen Spotify nog niet beschikbaar was in Nederland en mijn muziekconsumptie vooral via piraterij ging, vond ik een torrent met de hele Pitchfork Top zoveel van 2009 + honourable mentions. En vooral die honourable mentions bleken een enorme goudmijn. Er gaan er nog meer langskomen van die honorable mentions. Waar ik daarvan destijds het meest verslaafd aan was, was de mixtape van Jamz n Jemz van Javelin. In principe is het een collectie hiphopbeats, maar er hangt een enorme chillwave / indie / neo-psychedlia wolk omheen. Het is een heerlijk onafgewerkt rommeltje.


Jullie kunnen ook alles luisteren (in studioversie) op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

Tessio

Nancy Whang

Wat een tempo, ken bijna niets though

Hup, beluisteren die hap!

80. Gavin Bryars - Jesus' Blood Never Failed Me Yet




Gavin Bryars werkte ooit aan een documentaire en voor dat doel nam hij straatgezang op. Meestal dronkemanszang, maar volgens Bryars was de zwerver die Jesus' Blood Never Failed Me Yet zong geen dronkaard. De opname werd niet gebruikt voor de docu, maar een paar jaar later viel de opname Byars op en besloot er een pianobegeleiding op te improviseren. Hij ging er verder mee aan de slag - besloot onder andere de 13 bars zang in een loop te gooien en er een orkest bij te plaatsen. Het resultaat is een mijlpaal in de geschiedenis van minimalisme. Het album waar dit op staat is trouwens geproduceerd en uitgebracht door Brian Eno. En Tom Waits schijnt dit het beste nummer aller tijden te vinden en er is een 60-minuten versie uit 1993 waar hij op het eind meezingt met de tape.

79. Jones & Stephenson - The First Rebirth




Ik hoef denk ik niet veel te zeggen bij deze klassieker. Wat een machtige harde track van dit Belgisch duo. Essentieel in de geschiedenis van meerdere dance-genres. Daarom des te gekker dat deze weinig aandacht krijgt op MusicMeter, maar waarschijnlijk wat te hard voor de tere oortjes.

78. Don Ellis Orchestra - 33 222 1 222




Don Ellis zou veel meer roem moeten krijgen voor zijn baanbrekende werk met zijn orkest midden jaren '60. Experimental Big Band noemt RYM het. Dit is, zoals Don Ellis zelf aankondigt, in traditionele 19/4 maat. Ik heb geen verstand van maatsoorten, ik vind dat dit gewoon heerlijk broeierig klinkt. Perfect om je hoofd nog meer op hol te brengen bij dit warme zomerweer. Er komt trouwens nog driemaal Experimental Big Band langs in deze top-100, maar dit is de oudste.

77. James Blake - CMYK




Ik vermoed dat velen het alweer vergeten zijn of nooit geweten hebben, maar James Blake begon met EP's die veel meer voor de dansvloer waren, uitgegeven door het legendarische Belgische R&S label. CMYK staat op de tweede (gelijknamige) EP en behoort wat mij betreft tot het beste wat Blake ooit heeft gemaakt (op gelijke hoogte met The Wilhelm Scream en Retrogade).

76. Olivia Olson - Everything Stays




Vermoedelijk gaat iedereen die nooit in de wereld van Adventure Time heeft geleefd geen hol snappen wat dit hier doet. Dit nummer, geschreven door de niets minder dan geniale Rebecca Sugar, vat voor mij de essentie van Adventure Time. Zowel thematisch als de vorm: zo simpel hele diepe thema's uiteenzetten. Zeker in combinatie met het serie-afsluitende Time Adventure, opnieuw geschreven (uiteraard) door Rebecca Sugar en hier door haarzelf uitgevoerd. 123poetertjes weet.

75. Damian Lazarus & The Ancient Moons - Lovers' Eyes (Mohe Pi Ki Najariya)




Een schitterend huwelijk tussen tech house en qawwali. Wellicht is het wat cheesy, maar het werkt. Waarschijnlijk omdat er allemaal vakbekwame en ervaren mensen aan hebben meegewerkt. Ik lees nu dat Pete Tong dit geplugd heeft op BBC Radio 1. Des te vreemder dat dit niet groter succes heeft gekend.

74. 100 gecs feat. Charli XCX, Rico Nasty & Kero Kero Bonito - ringtone [Remix]




Ik zat te twijfelen of ik voor een originele van 100 gecs had moeten gaan of deze remix. Het originele werk van 100 gecs is nog wat meer leftfield, maar deze remix heeft geweldige featurings. Vooral de bijdrage voor Kero Kero Bonito contrasteert en harmonieert heerlijk met het vuige werk van 100 gecs. Ook Laura Les (de vrouw in het duo 100 gecs) had ik overwogen met haar solonummer Haunted of popular (een samenwerking met umru). Oh ja, ook [url=https://www.youtube.com/watch?v=Ih7YEC8A53w]deze remix met bijna-Eurovision winnaar Tommy Cash en de later nog langskomende Hannah Diamond.

73. jj - Kill Them




Dit Zweedse duo greep mijn aandacht onmiddellijk toen ik Ecstasy hoorde. Het bijbehorende album klonk flink anders (leuk, dat wel) en dus was het plezier dubbel toen een jaar later er een live-mixtape uitkwam met tien nummers uit dezelfde formule: mainstream hiphop/r&B hits remixen tot balearic beat en er nieuwe dream pop vocalen overheen zingen. Ecstacy en het openingsnummer Still zijn misschien wel hardere bangers, maar lenen ook wat meer op de al sterke producties van de originelen. Kill Them laat nog meer zien wat dit duo in hun mars heeft. Haters gonna hate.

72. Dune - Hardcore Vibes




Zo heel sporadisch is er wel wat aandacht voor hardcore op deze site, maar zo goed als altijd is dat in een soort van gimmick (of vriendelijke gezegd in de vorm van een thema). En zelfs dan is er niet genoeg waardering voor wat mij betreft het allerbeste uit het genre: Dune. Veel iconisher dan dit ga je ze niet krijgen. To all the ravers in the nation!

71. felicita feat. Caroline Polachek - marzipan




Een Pools slaapliedje gezongen door Caroline Polachek met een spookachtige productie van felicita. Laatstgenoemde is een enorm onderschatte artiest op het PC label. Felicita maakt dan ook wat minder toegankelijke muziek dan anderen op dat label, meer ambient en meer avant-garde. Wellicht dat de aanwezigheid van Caroline Polachek jullie kan aantrekken.


Jullie kunnen ook alles luisteren (in studioversie) op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D Page not available - open.spotify.com

The First Rebirth.

Hardcore Vibes heb ik toen nog op single gekocht, helaas heb ik die niet meer.

The First Rebirth idd

Verder erg interessante lijst, paar mij onbekende dingen, die zal ik binnenkort eens luisteren

Waarschuwing: dit is een heftig tiental. Ga er goed voor zitten, zou ik zeggen.

70. Conan Osiris - Telemóveis




Op zich ben ik best een Eurovision-fan, maar bijna lange na niet dat ik voorrondes van landen ga bekijken. Op een enkele uitzondering na. Zo stuitte ik in 2019 op de studioversie van Conan Osiris' Telemóveis en werd ik er zo enthousiast van dat ik het Festival da Canção heb gekeken. Hij won verrassend genoeg. Verrassend want dit is heel atypisch voor het songfestival. Op het songfestival zelf flopte het volledig en kwam het niet eens in de buurt van kwalificatie voor de finale. #justiceforconan, of niet dan Onweerwolf?

69. Paysage d'Hiver- Welt aus Eis




Extreem ijzige metal. De productie is extreem muf, de grunts klinken als een soort van Karbonkel, maar Paysage d'Hiver weet als geen ander een sneeuwstorm over je heen te gooien. Bijna alles wat ik van deze Zwitser heb gehoord klinkt alsof je verdwaald in de bergen door een sneeuwstorm ploegt en de wanhoop al nabij bent. Het bijzondere van deze monotone sneeuwstorm is dat het heel dynamisch is: er is een brug met akoestische gitaar en een outro met synth en ijspegelpercussie (ofzo?).

68. Iglooghost - Super Ink Burst




Iglooghost stuitert heerlijk alle kanten op. Het glitcht, het hopt, het basst en het wonkt. Chaos als kracht. Een feestje om te luisteren, al ben je wel bekaf na een album. De video is inclusief het openingsnummer Pale Eyes, het nummer zelf begint op 2:23.

67. Igor Stravinsky - Le Sacre du Printemps




Klassieke muziek. Het is altijd al een speciaal geval op MusicMeter. Alleen al daarom vond ik dat in mijn Atypische 100 klassieke muziek moest komen. En dit is zeker niet de laatste keer. Dit is wel veruit de bekendste van allen. Het was lastig af te wegen wat voor klassiek ik in mijn lijst zou zetten, want met de het quasi verbannen van klassiek op de website, is het lastig in te schatten wat atypisch is. Natuurlijk heb ik Bach en Mozart niet eens overwogen, al behoren een aantal van hun werken tot het allerbeste ooit. Ook voor Le Sacre du Printemps heb ik gedacht, is dat niet te bekend? Maar het was en is heden ten dage nog steeds een heel atypisch werk. Wellicht dat we het tegenwoordig wat minder schokkend vinden dan destijds, maar ik denk dat dit nog steeds mindblowing muziek is voor iedereen die dit nog niet eerder heeft gehoord. Voor mij was dat zeker het geval. Le Sacre du Printemps zou in een reguliere Top 100 in mijn top-10 staan.

66. Pan Daijing - Tissues




Zet je maar schrap, een 54 minuten durende Chinese post-industriële opera. Pan Daijing is een artieste geboren in China, maar sinds 2016 woonachtig in Berlijn. Deze opera is op Bandcamp opgesplitst in vier delen. Als je geen zin of tijd heb voor de gehele 54 minuten, het tweede deel is het meest toegankelijk en het derde deel het meest indrukwekkend.

65. Jane Remover feat. kmow - homeswitcher




Eén van de meest indrukwekkende artiesten die voort zijn gekomen uit de PC Music-explosie. Jane Remover heeft muziek uitgebracht onder vele namen, onder andere High Zoey, dltzk, leroy en Jane Remover. Deze kwam nog uit onder dltzk, maar dat is onderdeel van de deadname van Jane, vandaar dat al het werk onder die naam nu onder Jane Remover staat. homeswitcher is het toppunt van angsty, glitchy hyperpop.

64. Britney Spears - Breathe on Me [James Holden Vocal]




Ik zat te twijfelen of deze niet te bekend is binnen MusicMeter-kringen, maar omdat ik ook al een andere Britney Spears op het laatste moment had geschrapt (Break the Ice, maar ook Piece of Me en het originele Breathe on Me behoorde tot de kanshebbers), besloot ik deze te laten staan. Dit was oorspronkelijk bedoeld als officiële remix, maar de single-uitgave van Breathe on Me werd geschrapt en dus ook deze remix. Holden was klaarblijkelijk zo tevreden met zijn werk dat hij het gratis op zijn website beschikbaar stelde. Let wel, dit was James Holden voor The Idiots are Winning en At the Controls. Op MusicMeter lijkt het soms wel alsof zijn carrière daar pas begon, maar ook in zijn eerste jaren heeft Holden heel wat moois uitgebracht, zoals A Break in the Clouds en Balance 005. A Break in the Clouds is overigens de vervanger in de Spotify-playlist, aangezien deze Britney-remix niet op Spotify staat.

63. Julma-Henri & Syrjäytyneet feat. Asama - 240306




Daar is dan die tweede Finse hiphopnotering. Afkomstig van het altijd gezellig album Al-Qaida Finland, of zoals Spotify het noemt "Album Name Censored". De nummers op het albums zijn gelabeld met een datum, alsof het een dagboek betreft. De inhoud - voor zover ik vertalingen heb kunnen vinden - zijn wat je verwacht bij de muziek: donker, drugsmisbruik, niet in het systeem passend, maatschappijkritiek. Maar goed, ik vind het allemaal gewoon heerlijk klinken in het Fins. En de productie is over het gehele album top. Rikos-vitun-rekisteri!

62. Richie Hawtin - Minus / Orange 1




Opnieuw iets dat voor de dance-kenners een vanzelfsprekendheid is in een toplijst, maar ik heb het idee dat buitend ie kring weinig MusicMeter-leden bekend zijn met het werk van Richie Hawtin. Het is dan ook niet echt iets dat ik zou aanraden ter introductie. Maar mijn god, wat heeft die man heerlijk werk gemaakt voor op de dansvloer. Voor op de dansvloer ja, want over het algemeen werken zijn producties veel beter in een dj-set dan wanneer je een losse single of een album thuis aanzet. Om de kracht van dit nummer beter te kunnen voelen, raad ik aan om deze te gaan luisteren: Richie Hawtin - Decks, EFX & 909 (1999) - MusicMeter.nl

61. Ornette Coleman - Free Jazz




Ik heb jullie al flink toegetakeld in deze update, maar we zijn nog lang niet klaar. Hier nog even 37 minuten free jazz in je smoel! Deze albumtitel is misschien een heel stuk minder sexy dan Ornette Coleman's veel bekendere A Shape of Jazz to Come, maar wat mij betreft is dit hét hoogtepunt van Coleman. Hier gaan echt alle remmen en kaders los en wordt de jazz volledig free. Het concept van dit album is vrij gestoord: Er improviseren twee kwartetten tegelijkertijd. In je linkeroor hoor je Coleman's kwartet (met o.a. Don Cherry, vader van Neneh Cherry) en in je rechteroor hoor je Dolphy's kwartet (met ook Freddie Hubbard en Charlie Haden, onthoud die laatste naam voor later). Don't try this at home!


Jullie kunnen ook alles luisteren (in studioversie) op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

Wow, deze atypische top 100 is een heuse achtbaanrit! Ik herken tot nog toe ook maar weinig, maar dat is alleen maar leuk.


Hier bedoel je uiteraard stiefvader, Nenehs vader (Ahmadu Jah) kwam uit Sierra Leone en was een drum-percussionist. Don Cherry heeft echter wel een beroemde zoon: Eagle-Eye Cherry. Maar ik heb een sterk vermoeden dat we Save Tonight niet in deze top 100 gaan tegenkomen.

Er zat al iets in mijn achterhoofd met dat ik dit nog even moest dubbelchecken. Bij deze heb jij dat voor me gedaan, thanks

Graag gedaan, hoor!

Wat grappig, die a-typische 100 van Teun is een soort samenvatting van mijn last.fm door de jaren heen.

https://i.vgy.me/2qWgkD.png
#justiceforconan

Paysage d'Hiver op 69 is inderdaad pure seks!

Ik kwam er zojuist achter dat ik eentje die hoog in de lijst hoort en initieel had meegenomen, ergens in het proces verloren is gegaan (mede omdat dit nummer niet op Spotify staat). Dus moest ik de lastige keuze maken om degene die #60 stond te schrappen om zo plaats te maken voor het vergeten nummer. De jammerlijke afvaller is Ellen Allien - UFO (met de volumeknop of standje 11 is dit veruit haar beste track).

We gaan verder...

60. Lingua Ignota - MAN IS LIKE A SPRING FLOWER




De trend om titelnummers in all caps te spellen is irritant, maar in het geval van Lingua Ignota is het meer dan terecht. Ze belichaamt pure boosheid. Boos op de misogyne wereld. Overigens was de "inspiratie" hiervoor haar "relatie" met Daugthers zanger Alexis Marshall. Dit album was haar laatste onder de naam Lingua Ignota. Het herbeleven van de trauma's was te heftig voor haar en voor haar eigen gezondheid. Tegenwoordig maakt ze muziek onder de naam Reverend Kristin Michael Hayter.

59. Olivier Messiaen - Quatuor pour la Fin du Temps




Geschreven door Messiaen in het Duitse krijgsgevangenkamp Stalag VIII-A, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Olivier Messiaen moest dienen in het Franse leger als medisch assistent en werd al snel gevangen genomen door Nazi-Duitsland. Hij bleef daar componeren, mede vanwege een vriendelijke bewaker die hem pen en papier gaf en ontmoette in de gevangenis een klarinettist en later ook een cellist en violist. Messiaen schreef daar Quatuor pour la Fin du Temps. Met zijn gevangenenkwartet mocht hij het muziekstuk uitvoeren in de gevangenis. Hij kwam In de video staat een uitvoering uit 2016, op Spotify staat een studioversie met Messiaen zelf op piano alsook de originele cellist Etienne Pasquier. Specifiek heb ik gekozen voor het beste deel van het stuk: V. Louange à l'Éternité de Jésus. Het schijnt dat Radiohead's Pyramid Song hierop geïnspireerd is.

58. Pastor T.L. Barrett - Father I Stretch My Hands




Velen van jullie zullen wel bekend zijn met Kanye West zijn versie van dit nummer. Die sample is één van de hoogtepunten van Kanye's laatste topalbum - hét hoogtepunt is Saint Pablo, één van de laatste afvallers voor deze lijst. Met zo'n bekende artiest die het nummer zo opzichtig samplet (en de sample is ook meteen heel veel beter dan de rest van de bewerking) zou je verwachten dat het origineel nu ondertussen gemeengoed is. Maar het album waar het origineel op staat heeft nog steeds maar zes stemmen en ook bij de Jordy's van 1976 was het akelig stil. Terwijl dit voor mij echt een hoogtepunt is in de muziekgeschiedenis, en in ieder geval de meest bijzondere gospel muziek dat ik ooit op een album heb gehoord.

57. Julianna Barwick - Pyrrhic




Julianna Barwick heb ik ontdekt via de al eerder genoemde pindakaas van Pitchfork's Honourable Mentions van 2009. Dat was een EP waar je al kon horen dat dit een bijzondere artieste is, maar de nummers waren nog lang niet van een topniveau. Het opvolgende album The Magic Place was een stap in de goede richting, maar op Nepenthe kwam ze echt in haar kracht. The Harbinger en One Half heb ik ook overwogen, maar mede vanwege het gebrekkige aantal voorkeurstemmen op de albumpagina heb ik gekozen voor Pyrrhic. Pyrrhic doet denken aan Sigur Rós op hun meest ambient. Het had een hoogtepunt kunnen zijn op hun ook al onderschatte Valtari album.

56. A Number of Names - Sharevari




Ergens op het internet las ik een discussie over wat nou het eerste Detroit Techno nummer is: Cybotron's Alleys of Your Mind of deze. Beide hebben het jaartal 1981 op de plaat staan. Ik herinner met de discussie dat het schijnt dat Juan Atkins beweert dat A Number of Names (opzettelijk?) het verkeerde jaartal op hun plaat heeft geprint, en dat Alleys of Your Mind eigenlijk een jaar eerder uitkwam. Maar veel belangrijker voor mij is dat deze plaat in alles nog net een stukkie beter is dan Alleys of Your Mind. En dat ze tezamen, hoe dan ook, essentieel zijn geweest voor de ontwikkeling van techno. En het is perfect geplaatst als afsluiter op I-f's dj-mix Mixed Up in The Hague Vol. 1.

55. Joy Orbison - Hypn Mngo




Eerder kwam een jonge James Blake langs met zijn meest dansbare plaat, CMYK. Nu de beurt aan degene die dat soort muziek het beste kan: Joy Orbison. Dit was zijn debuutsingle uit 2009. Veertien jaar later heeft de beste man nog steeds geen album uitgebracht, maar wel een hoop sterke singles, EP's, dj-mixes een mixtape. Het is niet het meest avant-gardistische geluid in deze lijst, maar zijn kenmerkende sound is onweerstaanbaar lekker en zou toch echt wel breed moeten gewaardeerd kunnen worden op MusicMeter.

54. Catherine Ribeiro + Alpes - Âme Debout




Catherine Ribeiro stond al langer op mijn radar, maar dankzij de Jordy's ben ik haar albums eindelijk eens gaan luisteren. Eén van de beste ontdekking via dat topic. Ribeiro's belangrijkste muzikale kompaan was Patrice Moullet, de bandleider. Ik lees nu net dat ze elkaar hebben leren kennen omdat ze allebei in een Godard-film acteerden. Op Âme Debout zingt Catherine Ribeiro alle duivels uit haar strot. Maar voor zover ik het ken, is al het werk van Ribeiro en Moullet niets minder dan fantastisch. Op Spotify heb ik gekozen voor Les Fées Carabosse, omdat Âme Debout niet op Spotify beschikbaar is.

53. Gucci Mane - Lemonade




Dit nummer kende ik eerst alleen in de uitvoering van jazzband BADBADNOTGOOD, waar ze het nummer upmashte met een ander nummer die bijna de lijst haalde: Tyler, the Creator's Bastard. Pas jaren laten hoorde ik het origineel van Lemonade en was perplex dat de piano, bas en drums net zo bezeten klonk als op de versie van BADBADNOTGOOD. Overigens worden er ook een hele hoop cirkels rondgemaakt, want Lemonade herinterpoleert ook een nummer van Flo & Eddie. Voor wie niet weet wie dat zijn, de meesten zullen ze kennen als The Turtles, maar persoonlijk ken ik ze vooral als leden van Frank Zappa's The Mothers of Invention. En de aan de andere kant wordt er een cirkel getrokken door Tyler, The Creator en Earl Sweatshirt, die Lemonade op hun beurt sampleden op Orange Juice. Ik bedenk me nu ook dat dit de reden was dat het jaren duurde voordat ik Gucci Mane's Lemonade ontdekte, ik dacht dat BADBADNOTGOOD's titel Bastard / Lemonade een verwijzing was naar Bastard en Orange Juice. Terugkomend op dit geniale nummer van Gucci Mane en de notering in deze lijst, ik denk dat nog niet 1% van de MusicMeter-users beseft hoe ver de muzikale invloed van Gucci Mane reikt.

52. Koreless - Sun




Mijn god, wat was dit een intense ervaring live op Best Kept Secret 2013. Dit magnum opus van Koreless is een nummer dat maar blijft opbouwen en opbouwen. Iets waar ik echt enorm van kan genieten en wat we veel later in deze lijst nog wel eens terug zullen zien komen. Voor dit nummer kan ik enkel zeggen: koptelefoon op, ogen dicht en laat je meevoeren.

51. John Coltrane - Ogunde




Op zich krijgt Coltrane meer dan genoeg aandacht. Althans tot en met (en vooral bij) A Love Supreme. Daarna haat iedereen buiten de echte freejazzfanaten langzaamaan af. Ascension krijgt nog 120 stemmen (maar als een van de meest geniale werken ooit is dat al veel te weinig), Kulu Sé Mama een jaar laten 54 stemmen, en zijn allerlaatste opname voor zijn dood, The Olatunji Concert: The Last Live Recording, moet het doen met tien stemmen. Oké, de opnamekwaliteit is niet al te best en Coltrane en Sanders brengen zoveel muzikaal geweld op tafel dat ik best snap dat dit niet ieders ding is. Maar toch, deze laatste opname is zo iets bijzonders, dat het zonde is dat het niet wat bekender is. Zelfs als je niks met jazz hebt, laat staan deze extreem chaotische free jazz, vind ik alsnog dat je dit een keer moet luisteren, al is het maar om een beeld te hebben wat de grootste jazzmuzikant uit de muziekgeschiedenis voor muziek maakte aan het eind van zijn leven en om te zien hoe groot het verschil is tussen Blue Train / Kind of Blue en dit.


Jullie kunnen ook alles luisteren op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

Terwijl ik bezig ben met het volgende tiental, heb ik ondertussen een vraag voor mijn lieve volgers.

Zoals aan het begin verteld, lukte het me niet om de laatste tien te schrappen uit mijn longlist, waardoor ik met tien extra nummers begon. Dat was niet per se omdat die nou zo ontzettend goed waren, meer omdat ik het heel lastig vond kiezen tussen grofweg een dertigtal nummers. Mijn vraag aan jullie, van mijn onderste dertig, welk(e tien) nummer(s) zou jij schrappen?

Dit zijn de nummers waar je uit mag kiezen (alles hoger dan dit twijfelde ik niet aan):

80. Gavin Bryars - Jesus' Blood Never Failed Me Yet
81. Javelin - Vibrationz
82. SLBMG - Brandend Sneeuw
83. Soulwax - Another Excuse
84. Kyary Pamyu Pamyu - PONPONPON
85. Luomo - Tessio
86. Cardi B feat. SZA - I Do
87. Hamza El Din - The Water Wheel
88. Daniël Lohues - Allennig
89. GFOTY - Poison / Tongue
90. Anamanaguchi - Endless Fantasy
91. 春ねむり (Haru Nemuri) - 春と修羅
92. Sufjan Stevens - The Upper Peninsula
93. LIZ - When I Rule the World
94. Yung Lean - Miami Ultras
95. Mystic Revelation of Rastafari - Lumba
96. Fred McDowell - Sail On, Little Girl
97. Full Tac, Lil Mariko & Rico Nasty - SIMP
98. Model 500 - No UFO's
99. OG Maco - U Guessed It
100. Fischerspooner - Just Let Go [Thin White Duke Remix]
101. San Salvador - La Grande Folie
102. food house - mos thoser
103. Orange Caramel - 까탈레나 (Catallena)
104. Fox the Fox - Precious Little Diamond [Special Remix]
105. Gabriel Rocha - Drunken Russian [DJ PP Edit]
106. Eevil Stöö - Tyyppaa Viel
107. MX-80 Sound - Myonga Von Bontee
108. Nicki Minaj feat. Drake, Lil Wayne & Chris Brown - Only
109. Katy B - On a Mission
110. Hef feat. Badboy Taya & Feis - Op een Missie

We zijn bij de laatste vijftig aangekomen! En we openen het linkerrijtje met een feestelijk en toepasselijk nummer. En om jullie wat tegemoet te komen, heb ik deze update de kortste van allen gemaakt, qua totale speelduur.

50. JĂ-KKI - Sun...Sun...Sun...




Deze discostamper heeft een merkwaardig verhaal. Deze speciale disco version werd een bescheiden hitje in de Amerikaanse discokringen. De mysterieuze artiest JĂ-KKI brengt twee singles uit in 1976. Eentje, You Are the Star, met credits voor grote namen, zoals mixcredits voor Tom Moulton. De ander, het veel vooruitstrevendere Sun...Sun...Sun..., met enkel de onbekende naam Johnnymelfi in de credits. Dat zaakje stinkt en jaren later blijkt dat de legendarische producer/dj Walter Gibbons achter de knoppen heeft gezeten. Een willekeurige YouTube-user hierover: "I knew Walter, but he never discussed it. Whenever people asked him about it, he remained silent. Perhaps he was touchy about the fact that they didn't put his name on the record and credit him with the mix. He was sensitive about stuff like that." In 2010 is dat enigszins rechtgezet via deze verzamelaar. Helaas niet op Spotify, dus daar maar een andere (veel mindere) Walter Gibbons mix neergezet.

49. Le Le - Luxe Benen




Wellicht onderschat ik de populariteit van Le Le. Zo zie ik nu dat het album Flage toch best wat stemmen heeft. Maar het valt in het niets bij de populariteit van De Jeugd van Tegenwoordig. En dat is wat mij betreft volledig onterecht. De sterkste schakel van De Jeugd is Faberyayo en op Le Le kan hij helemaal zijn ding doen. En Rimer London doet niet onder voor Bas Bron als producer. Maar goed, de vergelijking is misschien niet terecht aangezien een nummer als Luxe Benen gewoonweg een heel ander type is dan wat De Jeugd uitbrengt. Voor mij is Le Le hard.

48. Joanna Newsom - What We Have Known




In eerste instantie zette ik Joanna Newsom terzijde voor deze lijst. Ze verdient absoluut meer aandacht en waardering, maar op zich is er zo af en toe succes op dit forum. Zo af en toe haalt een nummer de MuMeLadder Top 2000. Meestal van Ys of Have One on Me. The Milk-Eyed Mender is wat dat betreft het album wat hier het meest op zijn plaats zou zijn. En op dat album staan ook genoeg nummers die onterecht onder moeten doen voor een Sprout and the Bean qua populariteit. Ik noem Cassiopeia, Sadie en "En Gallop". Maar haar beste werk uit die periode staat helemaal niet op dat album, maar op een eerdere EP: What We Have Known. Op dat nummer kan je ergens in de verte al Ys aan horen komen. Ook Joanna Newsom is niet te vinden op Spotify. Ik stuitte vandaag op deze bizarre The Amazing World of Gumball Joanna Newsom-tribute, dus die er maar ingezet voor de lols.

47. Blind Willie Johnson - Dark Was the Night - Cold Was the Ground




Lastig in te schatten waar ik deze in de lijst moest plaatsen. Als je het tot de Voyager Golden Record dan zou je zeggen dat je wel enigszins in de picture staat. Zeker als je een Westerse muzikant bent (er staat namelijk ook nogal obscure wereldmuziek op). Maar aan de andere kant, vind ik dat dit echt extreem wordt ondergewaardeerd. Kunnen we even een moment stilstaan bij het feit dat dit uit 19-fucking-28 komt? En de muziek enorm heavy is. Led Zeppelin had graag ooit zo heavy geklonken als Blind Willie Johnson. Maar goed, die waren dan ook niet blind gemaakt door toedracht van hun stiefmoeder, dakloos en zwart in een tijd van heftige segregatie.

46. Eartheater - Peripheral




Ik zou wel eens een dag in het hoofd van Alexandra Drewchin, a.k.a. Eartheater, willen kijken. Een bijzonder mens op zeker. Op MusicMeter werd Eartheater een bekende vanaf het vuurpoepende album, maar ik leerde haar kennen door een bizar optreden op Le Guess Who? in 2018. Daar was er nog geen sprake van nummers als Below the Clavicle en was het optreden een stuk electronischer en meer avant-gardistisch. Ze had dat jaar net het album uitgebracht waar ook Peripheral op staat. En nog wel meer mooie nummers, waaronder eentje met de toen ook nog veel minder kende Moor Mother.

45. Kim Petras - There Will Be Blood




Kim Petras heeft ook al een bijzonder achtergrondverhaal. Ze werd eerst bekend vanwege, op 13-jarige leeftijd, omdat ze op Duitse tv sprak over haar gendertransitie, waar ze haar zaak probeerde te maken om de legale leeftijd voor geslachtsaanpassende operatie naar 16 jaar te brengen. Internationale media pikte dit op en labelde haar als "world's youngest transsexual". Niet dat ik daar destijds iets van had meegrekegen. Nee, ik leerde haar kennen via deze samenwerking met SOPHIE. Toen ik daarna op zoek ging naar meer, was ik direct verkocht toen ik de mixtape Turn Off the Light Vol. 1 hoorde en nog na het nog completere Turn Off the Light. Haar carriere staat vol met ups en downs: het belachelijke slechte Slut Pop, het nog belachelijkere Slut Pop Miami, maar ook een Grammy-winst.

44. Charles Mingus - Hobo Ho




Hier kan ik eigenlijk bijna vertellen als ik eerder al bij John Coltrane deed. Op zich krijgt Mingus meer dan genoeg aandacht op MusicMeter, maar vooral tot en met zijn bekendste werk. Daarna zakt de interesse snel, terwijl hij echt nog heel wat jaren op het niveau van The Black Saint and the Sinner Lady bleef hangen. Het is een bijzonder album, maar dat is Let My Children Hear Music ook. Hier gaat Mingus full big band. Het is daardoor een flinke kakofonie, maar ik houd daar wel van.

43. Beyoncé feat. Chimamanda Ngozi Adichie - ***Flawless




Nu is Beyoncé sowieso flink ondergewaardeerd op MusicMeter, maar haar self-titled en Lemonade album in het bijzonder. Dat was al genoeg om haar op te schrijven voor dit lijstje, maar toen keek ik even in de statistieken van het self-titled album en viel ik van mijn stoel toen ik zag dat Beyoncé's allerbeste het moet doen met zestien stemmen.

42. Converge - Axe to Fall




Nu zullen er vast wat hardcore-kenners om de hoek komen die mij kunnen vertellen dat Converge juist een overschatte band is en dat [obscuur bandje x] nog veel beter is. Maar goed, ik denk dat deze bom van 1:44 al meer dan genoeg is voor de softies van MusicMeter. Het hele album is een aanrader en veel diverser dan de eerste vier snoeiharde en razendsnelle nummers doen vermoeden.

41. Autechre - Gantz Graf




We kennen allemaal GrafGantz en de meeste zullen ook wel bekend zijn met Autechre. Maar ik denk niet dat er genoeg waardering is voor hun grootste meesterwerk: Gantz Graf. In combinatie met de visuals in de video is dit tevens het hoogtepunt van record label Warp. Een lekkere knaller om de dag mee af te sluiten.


Jullie kunnen ook alles luisteren op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

55. Joy Orbison - Hypn Mngo

Waarschijnlijk de laatste plaat die ik nog via eerst DJ-sets heb leren kennen en de hype eromheen goed heb meegekregen

Morgen vier uit tien die boven de tien minuten klokken. Iets met natte borsten.

Ongelooflijk leuke lijst tot nu toe al, al moet ik dringend even inluisteren. Dat ga ik morgen doen, en dan zal ik ook proberen antwoord te geven op de publieksvraag!

Heb even wat dagen gemist, dus bij deze nog hartjes voor James Blake, jj (kwamen lang geleden ook tot 2x toe langs in mijn Zweedse top 100, met Still en met Ecstacy), Paysage d'Hiver, Britney + James, Richie H., Share-share-vari, Koreless, Le Le en uiteraard Gantz Graf!!!

Alles in de richting van free jazz laat ik links liggen, je enthousiaste stukjes ten spijt.

Grootste punt van kritiek is het skippen van Ellen Allien

Dat had ik niet verwacht!

Morgen open ik met eentje die daadwerkelijk wel voor jou het proberen waard kan zijn, eentje met flinke flamenco invloeden.

Dat was een goede hypeplaat destijds idd

Toevallig gisteren t/m 71 geluisterd. MX-80 Sound, Lumba en die Lazarus-remix waren fijne ontdekkingen Deze 10 zou ik schrappen:

84. Kyary Pamyu Pamyu - PONPONPON
86. Cardi B feat. SZA - I Do
88. Daniël Lohues - Allennig
89. GFOTY - Poison / Tongue
93. LIZ - When I Rule the World
97. Full Tac, Lil Mariko & Rico Nasty - SIMP
99. OG Maco - U Guessed It
106. Eevil Stöö - Tyyppaa Viel
108. Nicki Minaj feat. Drake, Lil Wayne & Chris Brown - Only
110. Hef feat. Badboy Taya & Feis - Op een Missie