Moet bekennen dat ik daar slechts 1 album van ken (de meest recente, en ook nog maar sinds kort), maar dat was wel gelijk een schot in de roos met 4,5*. Lijkt me een goede reden om er binnenkort nog eens een paar te checken.

Ik luister tegenwoordig best veel metal trouwens, maar ben in dat genre wel heel kieskeurig. In m'n top 5 van dit jaar (tot nog toe) staan zowaar 2 metal albums

Kekke liste! Ga zo door!

Welke twee albums zijn dat?

Deafheaven - Lonely People with Power (2025) - MusicMeter.nl
Blood Abscission - I I (2025) - MusicMeter.nl

Ken je overigens allebei al zo te zien.

Nog heel even geduld voor de volgende update...

40. Charlie Haden - El Quinto Regimiento (The Fifth Regiment) / Los Cuatro Generales (The Four Generals) / Viva la Quince Brigada (Long Live the Fifteenth Brigade)

https://www.youtube.com/watch?v=Z-JdKhfPu98

Shout-out naar GrafGantz! De naam Charlie Haden zou de oplettende lezer moeten herkennen, ik noemde hem namelijk eerder al bij Ornette Coleman's Free Jazz. Op dit nummer (en album) heeft Haden een zogeheten Liberation Music Orchestra bij elkaar geraapt. Enkele van de leden: Gato Barbieri, Don Cherry, Dewey Redman en Carla Bley. De composities hier zijn voornamelijk gebouwd op leideren uit de Spaanse Burgeroorlog. Experimental big band en flamenco komen hier samen.

39. Kenji Kawai - 傀儡謡＿新世に神集いて




Oorspronkelijk stond hier Kenji Kawai's Making of a Cyborg, de muziek uit de le]legendarische openingscredits van Ghost in the Shell. Omdat ie niet op Spotify stond ging ik op zoek naar een alternatief voor de Spotify-playlist en vond toen eigenlijk een nog veel geschiktere voor deze lijst. Want waarschijnlijk is Ghost in the Shell - de originele uit 1995 bedoel ik uiteraard - voor een flink aantal van jullie geen onbekende film. Maar de opvolger, Innocence is minstens zo goed, veel minder bekend en heeft zelfs een nog wat betere soundtrack. Voyage to Avalon [Orchestral Version] is denk ik trouwens Kenji Kawai's beste nummer (en ook afkomstig van een topfilm), maar iets minder atypisch (maar met fantastische zang van legendarische operazangeres Elżbieta Towarnicka.

38. Lil Ugly Mane - )))____◎◎◎◎█████

https://www.youtube.com/watch?v=iHnNLfc0OX0

Lil Ugly Mane meeste bestemde werk op MusicMeter is de Memphis rap op Mista Thug Isolation en de neo-pychedelia / Beck-achtige gruisrock op Volcanic Bird Enemy and the Voiced Concern. Maar hij was op zijn best en meest atypisch in de periode ertussen. Dit is het hoofdnummer van de eerste EP na Mista Thug Isolation: Uneven Compromise. De memphis rap is er nog wel, maar nu gemengd met allerlei experimentele geluiden. Het start als een intro van gamelan muziek en vervolgens gaat het allerlei richtingen uit om af te sluiten met een klein portie harsh noise. Later, op zijn drie driezijdige tapes rekt hij dit concept nog een stukkie extremer en op Oblivion Access neemt hij definitief afscheid van zijn alias Lil Ugly Mane en alle demonen in zijn hoofd die er bijhoren. Om vervolgens dus zes jaar later de naam te reanimeren, maar dan wel als artiest met een hele andere sound. Ik kan iedereen aanraden om je te verdiepen in de loopbaan van Travis Miller (zijn echte naam), absoluut de moeite waard!

37. Cortex - Huit Octobre 1971




Eerst heb ik deze leren kennen via een sample van Tyler, the Creator. Later hoorde ik hem ook op MF Doom. Je zou zeggen dat met twee van zulke MuMe-certified artiesten die het samplen, de bekendheid groot genoeg moet zijn om niet in deze lijst te hoeven staan. Maar ik zie slechts 26 stemmen bij het bijbehorende album, terwijl het gehele album een meesterwerkje is. Deze jazz-funk band had een unieke stijl, mede vanwege de vocalen maar ook de plotse tempowisselingen.

36. The Jazz Composer's Orchestra - Communications #11 - Part 1

https://www.youtube.com/watch?v=nuAU3xEThm4

Euh, ja loop hier maar met een hele grote boog omheen GrafGantz. Het lijstje leden van The Jazz Composer's Orchestra is simpelweg een opsomming van alle grote free jazz artiesten uit de jaren '60, minus John Coltrane. Maar dat is vooral omdat de samenstelling per plaat wijzigde. De constante factor was Michael Mantler als componist en dirigent en elke keer een individu in de hoofdrol. Op deze plaat is die hoofdrol voor pianist Cecil Taylor. Ik had Cecil Taylor zelf ook wel in de lijst kunnen opnemen bedacht ik me later, maar omdat hij hier al een glansrol speelt, liet ik het maar zo. Dit is hardcore freejazz in een big band opstelling, dus niet voor watjes.

35. NOFX - The Decline




Magistraal en monumentaal nummer. Met een boodschap die vandaag de dag urgenter is dan ooit. Dit zouden we eens een keer op nieuwjaarsavond moeten draaien in plaats Bohemian Rhapsody. Bekijk vooral de video hierboven, want dat is een geweldige uitvoering met orkest. Het schijnt dat NOFX meestal zo dronken op het podium staat dat er muzikaal weinig van terecht komt, maar hier zijn ze allemaal onwijs scherp. Eén van mijn favoriete live-optredens op YouTube. Oh en Sophie Straat, eat your heart out!

34. Alexander Kowalski - Speaker Attack

https://www.youtube.com/watch?v=Ks7YNHRAllQ

Geen idee meer hoe ik hier ooit terecht ben gekomen, ik vermoed dat Titmeister dit ooit ergens geplaatst heeft. Snoeiharde technotrack, de titel is best terecht. Dit moet je afspelen op gigantische boxen met volumeknop op standje 200%. Overigens staat dit niet op Spotify en in mijn zoektocht naar een alternatief kwam ik een zeer sterke Kowalski remix van Paul Kalkbrenner's Gebrünn Gebrünn tegen. Sowieso is Gebrünn Gebrünn nogal onderschat ten opzichte van het veel en veel zwakker Sky and Sand, dus ik vond het wel een mooie vervanger voor op Spotify.

33. Cage feat. Jello Biafra - Grand Ol'Party Crash

https://www.youtube.com/watch?v=uh8kE2Gr-SU

We gaan nog even door op vergelijkbare tekstuele thema's. Met heel toepasselijk Jello Biafra die hier George W. Bush parodieert en een geweldige snoeiharde productie van DJ Shadow (die ik overigens nog overwoog met het op MusicMeter zwaar onderbelichte What Does Your Soul Look Like Part 2). Cage heeft nog wel een beter nummer, Agent Orange, maar Grand Ol'Party Crash is wat verder verwijderd van normale hiphop en dus geschikter voor deze lijst. Overigens is dit alweer bijna de laatste hiphoptrack, nog eentje te gaan.

32. Brigitte Fontaine & Areski avec Art Ensemble of Chicago - Lettre a Monsieur le Chef de Gare de La Tour de Carol

https://www.youtube.com/watch?v=hQqiow76JdY

Benieuwd of dit wat is voor GrafGantz. Art Ensemble of Chicago maakt voornamelijk avant-garde jazz en soms ook free jazz, maar in deze samenwerking met Brigitte Fontaine klinken ze toch wel wat anders. Zangeres en band lijken elkaar hier heel goed aan te voelen. De Algerijnse invloeden in de muziek komen van de muzikant Areski. Fontaine en Areski waren in die tijd vooral bekend als theaterduo. Je hoort ook wel het theatrale aan de voordracht van Fontaine. Ze doet me ook af en toe denken aan Nico.

31. Röyksopp - Sordid Affair [Maceo Plex Remix]

https://www.youtube.com/watch?v=HZfnmNf5MwA

Röyksopp is natuurlijk niet de meest toepasselijke artiest voor deze lijst. Veel van hun werk is juist enorm populair binnen de MusicMeter-community. Nee, het gaat hier om Maceo Plex. Wellicht dat een aantal dance-puristen hun neus ophalen voor de smooth sound van Maceo Plex, maar ik vind hem een heerlijke dj. En deze remix is een heus meesterwerk. En het heeft ook een best wel legendarische status buiten MusicMeter. Kijk alleen al naar de remix-EP, waar o.a. ook Watermat en Wankelmut het nummer hebben geprobeerd te remixen. Geprobeerd, want het klinkt vergelijken met Maceo Plex nergens naar en je ziet het aan de plays. Waar de andere remixen niet boven de half miljoen plays komen, heeft deze meer dan 14 miljoen plays. En zijn andere succeshit, Solitary Daze, staat op 30 miljoen plays. En het op MusicMeter (en door mij) zo geliefde Shadow van Chromatics heeft ie ook succesvol geremixt. Maar het lijkt alsof er op MusicMeter zo goed als geen publiek is voor Maceo Plex en aanverwante producers/dj's. Onterecht wat mij betreft.


Jullie kunnen ook alles luisteren op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

De vorige pagina loopt nogal vast op mobiel vanwege het vele aantal posts van mij vol met embedded video's. Daarom heb ik nu maar alleen de echt relevante video's geëmbed en de anderen moeten het met een linkje doen. En probeer ik wat meer berichten zonder al te veel inhoud te plaatsen. Als we nou allemaal genoeg door mijn posts heen lullen, kan ik meer video's plaatsen.

Aha, dus ik ben niet de enige die daar last van heeft? Ik gaf al de schuld aan het inmiddels antiquarisch gehalte van mijn pc, maar deze gedeeld smart is troostrijk om te lezen.

Neeee! Don't! Juist jouw kletspraatjes trekken mij vaak over de streep om de clipjes te checken. Zodoende ben ik o.a. HEUL blij met jouw linkjes van onder andere OG Maco (wát een gave ontdekking (en dat voor een non-hopper als ik) en wat een enorm kutleven had die gozer: hij leed onder meer aan dezelfde ziekte als Jeff Hannemann), Mystic Revelation of Rastafari, Hamza El Din, Gavin Bryars en Don Ellis Orchestra (en ik ben pas bij #70).
Je plaatst, gelukkig maar zou ik bijna zeggen, ook muziek die ik behoorlijk kut vind, maar dat vind ik alleen maar lollig en interessant om mee te pikken. Ik denk niet dat ik iemand ken met zo'n eclectische smaak als jij. Ik dacht dat ik behoorlijk wat uithoeken verken, maar jij spant de kroon.
Al is Le Sacre du Printemps natuurlijk wel een clichékeuze, maar zoals je zelf al aangaf: daarom niet minder atypisch en immer mindblowing fantastisch.
Ik ben fan van jouw all-over-the-place-keuzes, zelfs ondanks dat je San Salvador uit je Top 100 hebt gelaten.
Maar schroom niet je lulpraatjes te plaatsen.

Speaker Attack, das een beestachtige technotrack idd jammer dat ie nog steeds niet op Spotify staat, daardoor luister ik hem de afgelopen jaren toch minder.

Deze trek ik net, dus goede keuze

Vanaf hier is het nog maar een kleine stap naar Don Cherry. En dan Albert Ayler. En dan Alexander von Schlippenbach. En voor je het weet ben je verslaafd aan de teringherrie van mijn nog komende #18.

Inmiddels heb ik #66 Pan Daijing op vinyl besteld. Geweldige keuze!

30. Katy Perry - Teenage Dream [Kaskade Club Remix]




Goddelijk genottelijke remix van Kaskade. Sowieso staat dit album van Katy Perry vol met ultieme bops. Firework tijdens de Super Bowl was ook echt popgenot tot de max. Maar deze remix doet voor mij alles wat ik van kauwgomballenpop wil. Ik durf zelfs te zeggen beter dan wat dan ook op Madonna's Confessions on a Dance Floor (mijn favo album in deze hoek). Kaskade is trouwens ook verantwoordelijk voor veruit het hoogste - en de cynicus in mij is geneigd te zeggen enige - hoogtepunt in de carrière van deadmau5: I Remember.

29. Krzysztof Penderecki - Threnody to the Victims of Hiroshima




De huiveringwekkende gebeurtenis op 6 augustus 1945 valt nauwelijks te beschrijven. Penderecki slaagt er wonderlijk in om de afgrijselijkheid ervan in muziek te vatten. Al is het nummer in eerste instantie niet met die intentie geschreven, maar heeft Penderecki het na een eerste uitvoering opgedragen aan de slachtoffers van Hiroshima, omdat hij zo gegrepen werd door de emotionele impact van het stuk. Ik heb dit - net als waarschijnlijk meerderen hier - voor het eerst gehoord in één van de meest aangrijpende televisiescenes ooit, in aflevering 8 van Twin Peaks: The Return. Hier kun je het begin van die scene zien. Andere nummers van Penderecki hebben ook een prominente rol in Kubrick's The Shining. Zoals eerder gezegd, lastig om voor klassieke muziek de correcte plaatsing te bepalen in deze atypische lijst. Naast dat dit enorm imposant is, is de tweede belangrijkste reden voor de hoge notering dat de compositie in alles heel ongebruikelijk is. Dat bewijst ook de video, waar je het scoreblad op een goede manier kunt volgen dankzij animaties. Dit is heel andere koek dan een Brahms of Schubert.

28. Mos Def feat. Slick Rick - Auditorium

https://www.youtube.com/watch?v=kSQEGE8gKj4

Voor mij is dit één van de allerbeste hiphopnummers, maar die status heeft het op MusicMeter allerminst. De productie van Madlib is heerlijk met zoals we van hem gewend zijn briljant gevonden samples. Maar vooral de verse van Slick Rick is extreem sterk.

27. Circuit des Jeux - Stranger

https://www.youtube.com/watch?v=usc8RE6UWNE

Tijdens een optreden op LGW? al eens helemaal weggeblazen door de performance van Haley Fohr, de zangeres van Circuit des Jeux. Een paar jaar later kwamen ze met het album -io en werd ik nog meer van mijn sokken geblazen. Een briljant album, met op Stranger een tour de force van Haley Fohr. Wat een strot en wat een emotie!

26. Sun Ra & His Arkestra - Magic City

https://www.youtube.com/watch?v=ihrC7R7zO2U

Nog meer freaky free jazz voor GrafGantz, hoera! Sun Ra is natuurlijk ook wel een beetje de koning der free jazz freaks. Geboren op de planeet Saturnus en naar planeet Aarde gestuurd voor een vredesmissie. Hij begon zijn carriere nog met (hele goede) bost-bop op het absoluut aan te raden album Jazz in Silhouette, maar vanaf de jaren '60 werd zijn muziek steeds avant-gardistischer met deze 27 minuten durende track wellicht als ultiem hoogtepunt. Ik lees ergens vergelijkingen met het eerder langsgekomen Free Jazz, maar die vind ik misplaatst. Free Jazz komt vanuit hele pure jazzmuzikanten die volledig los gingen. Dit komt heel erg anders vandaan. Waarschijnlijk ligt de oorsprong ergens op Saturnus.

25. Širom - Prods the Fire with a Bone, Rolls over with a Snake




Mijn favoriete Sloveense band mag hier natuurlijk niet ontbreken. Heerlijke avant-folk die je naar hele andere wereld kan brengen. Ik heb ze helaas nog niet in een live-setting zoals hierboven kunnen meemaken, maar wel al meerdere keren een paar dagen of een paar uur te laat ontdekt dat ik ze had kunnen zien (ter info: ik woon sinds tweeënhalf jaar in Slovenië). Ik heb ze wel laatst live gezien op een poppodia hier, de tweede keer nadat ik ze al eens eerder op Le Guess Who? zag. Het is altijd weer fascinerend om te zien wat voor instrumenten ze meebrengen. De laatste keer kon ik van geen enkel instrument met zekerheid de naam noemen. Hopelijk blijven ze nog lang optreden en ga ik ze snel eens in een niet-concertzaalsetting zien.

24. DJ Rolando a.k.a. The Aztec Mystic - Jaguar

https://www.youtube.com/watch?v=LK2qFtDanxw

Zonder twijfel is dit één van de allerbeste technonummers ooit gemaakt. Uitgebracht op het legendarische Underground Resistance label. Waar andere klassiekers zo nu en dan wel eens wat succes hebben in de MuMeLadder, is het Jaguar nog nooit gelukt (ondanks meerdere pogingen).

23. Neptunian Maximalism - Daiitoku​-​Myōō No Ōdaiko 大威徳明王 鼓童 : L'Impact De Théia Durant L’Éon Hadéen

https://www.youtube.com/watch?v=xQUNND9l688

Een wervelwind van een album, Neptunian Maximalism - Éons. Allerlei genres worden bij elkaar gegooid: metal, avant-garde jazz, Zeuhl, prog, drone, etc. Het album heeft meerdere flinke hoogtepunten, maar ik heb met het oog op jullie gekozen voor het eerste nummer, omdat je dit album het beste gewoon vanaf het begin kan luisteren.

22. Oneida - 10:30 at the Oasis

https://www.youtube.com/watch?v=QTUBOCl-Ijg

Weer eentje die ik ontdekt heb via Pitchfork's Honorable Mentions van 2009. Lekker psychedelische krautrock. Topalbum voor eenieder die niet vies is van wat experiment, electronica en noise in hun rock.

21. Porter Robinson - Something Comforting




Na alle heftigheid in deze update kan ik me voorstellen dat jullie wel iets aangenamers willen. Nou, dan zit je bij Porter Robinson wel goed. Zalvende muziek voor de geest.


Jullie kunnen ook alles luisteren op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

tf?

20. Blawan - Getting Me Down




Blawan heeft een heerlijke garage-achtige sound in zijn techno. En als dj heeft ie me ook al eens heel goed vermaakt. Getting Me Down maakt handig gebruik van een sample van Brandy's I Wanna Be Down. Ik heb ook overwogen om Blawan's Why They Hide Their Bodies Under My Garage te kiezen. Omdat Girl Band (tegenwoordig bekend als Gilla Band) daar een uitstekende noise rock cover van heeft gemaakt en er van Blawan weinig op Spotify staat, heb ik die cover van Girl Band in de playlist gezet.

19. Liturgy - Djennaration

https://www.youtube.com/watch?v=ENp5Ly8C5MM

De laatste metalnotering in deze lijst. En een bijzondere. Niet alleen omdat de bandleider, Haela Hunt-Hendrix, een vrouw is, of omdat het erg avant-gardistisch is, maar vooral ook omdat deze heftige blackmetal een best wel positieve hoopvolle aura om zich heen heeft. Ergens vergelijkbaar met Deafheaven, maar dan veel eclectischer qua stijl. Ik versta geen reet van wat ze Heala Hunt-Hendrix zingt, maar schijnbaar is ze erg filosofisch ingesteld en heeft ze het over apocalyptisch humanisme. Althans, dat is wat ik meekreeg uit deze goede recensie van madmadder.

18. Peter Brötzmann Octet - Machine Gun

https://www.youtube.com/watch?v=BgVMScg-BzE

Ik refereerde er al eerder naar, hier vinden we een bak takkeherrie. Er zijn vele hele goede nummers gemaakt met de titel Machine Gun, maar geen enkele zo gewelddadig als deze. Peter Brötzmann Octet bevat trouwens twee Nederlanders en één Belg. Han Bennink is de Nederlandse drummer in dit octet en mijn persoonlijke held van Le Guess Who? 2017: hij was een van de curators dat jaar, wat er mede toe heeft geleid dat mijn passie voor free jazz explodeerde. Ook Evan Parker blaast hier op mee. Ik bedacht me gisteren dat ik nog een Europese freejazzplaat was vergeten, eentje waar onder andere Brötzmann, Parker en Van Hove ook op spelen. Dit nummer staat helaas niet op Spotify, dus daar heb ik dan maar gekozen voor het enigszins vergelijkbare Nipples.

17. Boris - Feedbacker, Pt. 2

https://www.youtube.com/watch?v=UEAVe10APa4

Wellicht heb ik twee nummers geleden gelogen. Want volgens sommige bronnen is Boris at Last -Feedbacker- een metalplaat. Misschien technisch correct, maar deze muziek klink ver verwijderd van het beeld dat de meeste mensen bij metal hebben. Dit is vooral drone met metal- en noiseinvloeden. Anyway, dit album is een flinke hypnotische trip. Het tweede deel is (relatief) het meest toegankelijk en licht psychedelisch en ook wel wat post-rockig.

16. Pitto - Feelin'

https://www.youtube.com/watch?v=FVbRhkbjaqY

Nog lang niet de laatste dancetrack, maar wel de hoogste genoteerde plaat uit Nederland en ook wel de laatste keer house. Waarom deze zo hoog staat? Je hebt geen reden nodig, gewoon voel het, gewoon voel het! Dit is voor mij wel echt de ultieme houseplaat. Absolute euforie verpakt in tien minuten feesten. Overigens is de vocal gesampled uit dit matige nummer van Phil Collins. Op Spotify staat het origineel niet, maar wel een erg aan het origineel getrouwe remix.

15. Picchio dal Pozzo - Seppia

https://www.youtube.com/watch?v=zaZgzA1E7zc

Het hoogst genoteerde nummer dat ik ontdekt heb via een sample. In dit geval gaat het om Billy Woods - No Hard Feelings. Kneitergeile sample en ik was ook direct benieuwd naar het origineel. En het origineel overtrof mijn verwachtingen ruimschoots. Beste prognummer ooit misschien wel. Het zit ergens tussen King Crimson en de Canterbury scene in.

14. Charli XCX feat. cupcakKe - Lipgloss




Hoort Charli XCX na het ongekende en wijdverspreide succes van brat nog wel in deze lijst, hoor ik jullie je afvragen? Meer dan ooit, is mijn antwoord. Want ik vraag me af hoeveel mensen weten dat de stijl op brat niet heel veel anders is waar ze negen jaar geleden al mee begonnen zijn? (Ik spreek in meervoud, omdat dit A. G. Cook hier minstens een even groot aandeel in heeft als Charlotte zelf.) Ik hoop niet dat we door het succes van brat gaan vergeten dat how i'm feeling now ook al een groot artistiek succes was en een album met een enorme legacy. En dat album op zijn beurt overschaduwde al het artistieke succes en de legacy van Pop 2, zeker hier op MusicMeter. En Pop 2 op zijn beurt overschaduwde al de andere mixtape uitgebracht eerder in datzelfde jaar, Number 1 Angel. We hebben dus te maken met groter op groter commercieel succes, waardoor ik vrees dat we dat gelijk gaan stellen aan artistiek succes. Nu is Number 1 Angel zeker niet zo'n geslaagd product als de andere genoemde albums, maar we lijken wel langzaam te vergeten dat ook daar nummers op stonden die zowel qua stijl als kwaliteit mee kunnen met brat. Waaronder dus dit Lipgloss, met een legendarische bijdrage van cupcakKe en de productie is van de OG onder de PC Music-producties, Life Sim - IDL.

13. SOPHIE - Whole New World [Doss and Sophie Remix]

https://www.youtube.com/watch?v=Q19qI3YW-cY

Van Charli XCX is het een hele kleine stap naar SOPHIE. Charli haar eerste voetstappen in de stijl waar ze nu bekend om staat was in samenwerking met SOPHIE, op de EP Vroom Vroom. SOPHIE heeft nooit iets uitgebracht op het PC Music label, maar was wel samen met A. G. Cook het boegbeeld voor die nieuwe stroming. Ik heb ook overwogen om voor BIPP te kiezen. Ze kreeg namelijk destijds op MusicMeter nog niet veel aandacht, wat pas tijdens het album Oil of Every Pearl's Un-Insides. De opmaat naar dat album was tevens het moment voor SOPHIE om niet alleen haar identiteit eindelijk bekend te maken, maar ook om kenbaar te maken dat ze midden in een geslachtstransitie zat. En dat heeft een behoorlijke stempel op het album gedrukt. Ze kreeg best wel wat aandacht, ook op MusicMeter, maar toen ze een jaar later een tweede versie van het album uitbracht, kraaide er hier geen haan meer naar. Dat het om een remixalbum gaat zal daar vast veel mee te maken hebben, want een remixalbum klinkt als een overbodig album. In dit geval absoluut niet, want het is net zo authentiek en artistiek integer als het origineel. Dit is net zo SOPHIE als het origineel.

12. A. G. Cook feat. Sarah Bonito & Hannah Diamond - The Darkness [Megamix]




Oorspronkelijk stonden deze en de laatste twee nummers een aantal plekjes uit elkaar, maar ik kon het niet laten om dit drietal naast elkaar te zetten. Met A. G. Cook uiteraard op de hoogste plek, want dat is toch wel mijn grootste held van de drie. Van A. G: Cook kan ik zo ongeveer wel zijn hele oeuvre in deze lijst zetten, want buiten zijn productiewerk met Charli XCX is alles schromelijk onderbelicht. Deze megamix is een mooie samenvatting van zijn werk buiten Charli. Ga meer van deze man luisteren! 7G, Britpop en Apple vs. 7G zijn zeker geen perfecte albums (en beiden extreem lang), maar er staat een hele hoop verborgen meesterwerken op. En dan zijn er ook nog talloze singles, remixen en dj-mixen. Ga het ontdekken! Op Spotify staat de net wat minder leuke (want kortere) "normale" remix.

11. Steven Universe - Love Like You [Super Extended Edit]




Bij het Adventure Time nummer op #76 roemde ik songwriter Rebecca Sugar al. Ze was storyboard artiest en schrijver voor Adventure Time en was vooral verantwoordelijk voor de meest indrukwekkende verhaallijn in Adventure Time: het verhaal van Marceline en Simon. Ik was lang niet de enige met die mening en bij Cartoon Network (de uitgever/zender van Adventure Time) was dat ook opgevallen. En dus kreeg ze cart blanche voor haar eigen animatieserie. Dat werd Steven Universe en dat werd een groot succes. Absoluut een aanrader als je geen vooringenomen mening hebt over cartoons. De eerste afleveringen van Steven Universe eindigden telkens met een kort pianoriedeltje - ongeveer tien seconden - en langzaam maar zeker begon het op te vallen dat er steeds meer variatie in de muziek van de end credits kwam. Tegen het einde van seizoen 1 zijn er afleveringen die eindigen met een drumsolo, een gitaarsolo, ambient en ook radio static. En dan in de slotaflevering horen we eindelijk de stem van Rebecca Sugar. En in de rest van de seizoenen blijven we verschillende variaties op hetzelfe thema horen. Deze YouTuber heeft het allemaal op een rijtje gezet en er blijken 35 variaties te zijn. Maar de grootste held op YouTube is degene van het filmpje hierboven. Die dacht, laat ik eens kijken of al die verschillende variaties niet aan elkaar te lijmen zijn in een grote extended edit. En uit het resultaat komt voor mij naar voren dat die extended edit zeer waarschijnlijk het origineel is. Alleen is het dus nooit als één nummer uitgebracht. En dus hebben we op #11 een nummer dat nooit officieel is uitgebracht, maar waarvan de scherven door een YouTube aan elkaar geplakt zijn. Overigens, we zijn nu ook bij het Greatest Hits topic bezig met een editie van Ichiko Aoba en het eerste waar ik aan moest denken toen ik het meest recente album van Ichiko Aoba hoorde was dit nummer, specifiek het stuk tussen 4:20 en 6:00. Zou Ichiko ook naar Steven Universe hebben gekeken? Wat denk jij, hoi123? Op Spotify staat trouwens alleen een klein deel hiervan, dat is later wel uitgebracht op een Steven Universe verzamelaar.


Jullie kunnen ook alles luisteren op Spotify:

spotify:playlist:3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D
https://open.spotify.com/playlist/3HPHH15I0QSUbtP4AAbC7D

Efficiënte bespreking van je lijst tot nu toe, want ik moet aan de deadlines: superleuk en eclectisch zoals ik al had verwacht. Ik ben hard aan het doorluisteren, maar houd je tempo niet bij. Ben nu bij nummer 67, wens mij geluk voor het nummer dat hierna komt. De metal moet ik eruit filteren (snap echt niet hoe men bij Paysage d'Hiver "duister" kan denken en niet "Donald Duck"), en zo ook de plattere hiphop (al is OG Marco zo krakkemikkig dat ik de charme er wel weer van inzie). Wat daar tegenover staat:

- Bangers die ik al kende: GTOFY, San Salvador, Sufjan Stevens, Gavin Bryars, James Blake, mos thoser, Kyaru Pamyu Pamyu
- Bangers die ik nog niet kende (althans, deze specifieke nummers): LIZ, Soulwax, 100 gecs (eerste nummer van hen ooit dat me pakt), Mystic Revelation of Rastafari, The Don Ellis Orchestra, MX-80 Sound

edit: Pan Dajing naar Jane Remover is tot nu toe mijn favo contrast in de afspeellijst.

10. Ricardo Villalobos - Enfants (Chants)




Ricardo Villalobos kon niet ontbreken in deze lijst. Dexter is mijn favoriete technoplaat, maar die krijgt al best wat waardering hier op MusicMeter. Het bijbehorende album Alcachofa krijft ook nog wel flink wat stemmen voor een technoalbum, maar daarna houdt het jammer genoeg wel redelijk op qua MusicMeter-populariteit. Zo moet deze EP, met zijn op één na beste nummer, het doen met 19 stemmen. Anyway, de kracht van dit nummer zit zoals wel vaker bij Villalobos in de herhaling. Microhouse wordt deze stroming ook wel genoemd, wat in feite ook gewoon minimal house had kunnen heten.

9. Iannis Xenakis - Bohor I




Ik weet niet precies waarom, maar ik vind deze 20+ minuten aan teringlawaai echt tranentrekkend mooi. Het is indringend, luid, mysterieus, hypnotiserend, apocalyptisch, maar op de een of andere manier krijg ik af en toe ook kippevel alsof ik naar iets prachtig moois aan het luisteren. Een beleving, waar ik slecht zeer sporadisch naar luister, maar mij elke keer weer heftig aangrijpt.

8. Texcore x Harlecore - Dreaming




Dit is een samenwerking tussen Lil Texas en Danny L Harle. Lil Texas kende ik hiervoor nog niet, maar mijn grote liefde voor Danny L Harle zal voor sommigen geen verrassing zijn. Danny Harle en A. G. Cook zaten bij elkaar op school, maar raakte pas echt goed bevriend op de Goldsmiths universiteit in Londen. Ze begonnen samen muziek te maken onder de naam Dux Content, wat deels de aanleiding voor Cook was om PC Music op te richten. Danny ging een paar jaar later zijn eigen weg, wat resulteerde in een zeer succesvolle permanente samenwerking met Caroline Polachek. Ook werkte Harle samen met Carly Rae Jepsen, Dua Lipa, Olly Alexander, Clairo en Hudson Mohawke. En hier dus een samenwerking met Lil Texas, een producer die uptempo hardcore / terrorcore maakt. Ik heb later wat meer van hem geprobeerd, maar pure Lil Texas is me iets te pure hardcore. De combinatie met Harle’s “harlecore” is daarentegen iets magisch: de lompheid van Lil Texas gaat heel goed samen met de zoetigheid van Danny L Harle. In de videoclip zien we trouwens Dylan Brady, de helft van het duo 100 gecs. Ik had trouwens in een eerdere versie van mijn lijst ook een individueel nummer van Harle ergens rond plek 50, maar omdat ik moest schrappen besloot ik die maar te schrappen.

7. UA - Ua Ua Rai Rai




Jarenlang heb ik dit album op mijn radar gehad zonder er ooit naar te luisteren. Dat begon al pre-Spotify, toen je het zogeheten pindakazen de enige optie was voor dit soort obscure uitgaves. Ik heb meerdere malen gezocht, maar nooit kon ik een download vinden. Maar ik was ervan overtuigd dat ik dit ooit eens zou moeten luisteren, vanwege het enorme enthousiasme van voormalig user sxesven en omdat ik vermoedde dat dit wel eens de Japanse 11:11 zou kunnen zijn. In 2022 - zo’n 12 jaar later - vond ik dit eindelijk, op Spotify zelfs! Het klonk wat anders dan ik na al die jaren erover fantaseren in mijn verwachting had gezet, maar absoluut niet minder prachtig. Vooral het slotnummer, met de duidelijke gamelan-invloeden is een pareltje.

6. Perthil & Aerts - 1492 [Gabriel Ananda Remix]




Ik vermoed dat dit een primeur is op MusicMeter. Ik heb dit nummer nooit ergens langs zien komen en heb hem zelf ook nooit ergens geplugt. Dat laatste omdat ik vaak de titel en artiest niet meer kon herinneren en omdat het uberhaupt niet in mijn database of een van mijn gecategoriseerde Spotify-playlists stond. Dat heb ik hierbij recht gezet en ik ga deze plaat vanaf nu vaker pluggen. Dit nummer is een ontzettend verslavende technoplaat, geremixt door Gabriel Ananda, van wie het bekendste nummer zijn samenwerking met de eerder genoemde Maceo Plex is. Binnen mijn destijds Groningse kringen was deze 1492 [Gabriel Ananda Remix] trouwens ook enorm populair. Hopelijk binnenkort ook hier. Ik besef me zojuist ook dat ik het origineel volgens mij nog nooit geluisterd heb

Nog vijf nummers te gaan. Durft iemand een gokje te wagen wat er nog langs gaat komen? En welk nummer zou jij bovenaan deze atypische lijst zetten? Wat is voor jou het beste nummer dat niet in MusicMeter-straatjes past?

Vengaboys - Parada de Tettas

Iets van Alfred Schnittke, Nono, Schönberg, of, al is het maar ter nagedachtenis, Sofia Gubaidulina?

Iets van The Shaggs?

Spotify is geüpdatet. Voor Villalobos was er weer eens een probleem met beschikbaarheid op Spotify, maar het ook best gave Sieso staat wonderwel wel op Spotify en mag daarom in de playlist de plaats van Enfants (Chants) innemen.

Morgen plaats ik langzaamaan de top-5.

Wtf, ik let even niet op en Teunnis zit al bij zijn top 5. Heerlijke snelheid, met een paar heerlijke parels: Auditorium

5. Hannah Diamond - Concrete Angel




Ach Hannah… Jarenlang gewerkt aan een het zorgvuldig opbouwen van een persona, een carriere, A. G. Cook geholpen met het groot maken van PC Music, talloze bops op de markt gebracht, de beste EP ooit gemaakt; komt er opeens een Charli XCX langs gelopen en wordt je plots vergeten en alleen achtergelaten in de kelder van A. G. Cook. Alle memes terzijde, het is natuurlijk wel een beetje tragisch maar ook logisch op een paradoxale manier. Het project met Hannah Diamond heeft nooit zo’n commercieel succes gekregen, juist omdat Hannah Diamond een gefabriceerd vercommercialiseerd karakter is. Voor veel mensen wordt het dan een beetje te vreemd. Terwijl Charli een hele natuurlijke popsteraura heeft. Maar goed, muzikaal is het werk dat A. G. Cook en Hannah Diamond hebben gemaakt bij vlagen net zo sterk als het werk van Cook en Charli XCX. Waarbij deze Concrete Angel denk ik wel mijn favoriet is - al heb ik ook Fade Away sterk overwogen. Concrete Angel is trouwens een cover, het origineel van Gareth Emery en Christina Novelli. In de video hierboven heeft iemand de videoclip van het origineel geëdit op de muziek van Hannah Diamond. Maar ga vooral die (mixtape-)EP, beste ooit etc. luisteren.

En als je wat meer van deze muziek (en ander werk van Cook/SOPHIE/Harle/aanverwanten) wilt begrijpen, lees dan ook vooral dit interview uit 2015: PC Music Are for Real: A. G. Cook and Sophie Talk Twisted Pop - rollingstone.com

Het tempo ligt echt veels te hoog en een hoop pokkeherrie haha, maar toch weer een paar pareltjes ontdekt (Mos Def en die James Holden remix van Britney Spears!) En volgens mij kwamen wij vroeger op dezelfde feestjes aan een aantal dance tracks te zien, mooi dat je met Perthil & Aerts - 1492 [Gabriel Ananda Remix] op de proppen komt. Gabriel Ananda doet mij meteen aan het GZG tijdperk denken, Smash ook zo'n klassieker uit die tijd:

4. Regina Spektor - 8th Floor




Ik mag erg tevreden zijn met het succes van Regina Spektor op MusicMeter in de laatste jaren. Toen ik in 2008 voor het eerst op deze site kwam was ik een roepende in het woestijn wat betreft de erkenning voor Regina Spektor. Tegenwoordig staat ze bijna elk jaar wel met twee of drie nummers in de MuMeLadder. Maar dat zijn wel altijd dezelfde veilige nummers. Nog steeds zijn haar sterkste momenten onderbelicht. Waaronder heel veel werk dat alleen in demo- of liveversie bestaat. Een paar jaren geleden heb ik met 123poetertjes een opzet gemaakt om een Regina Spektor Top 100 te presenteren op deze site. We zijn nooit tot publiceren gekomen, maar we hebben wel haar hele discografie beoordeeld. Drie nummers kregen van mij een 10. Dat warem Pavlov’s Daughter (afkomstig van debuut 11:11 en op MusicMeter denk ik het breeds gewaardeerd van haar oude werk), Spacetime Fairytale (relatief nieuw nummer en heb ik al relatief veel proberen te pluggen) en 8th Floor. Dit nummer speelde ze zo ongeveer tussen 2002 en 2004 een aantal keer live, waarvan de allerbeste versie die uit 2002 met drummer is. Zoals veel van haar beste nummers, was deze lange tijd alleen maar beschikbaar in lage kwaliteit live-opname. Totdat ze in 2019 ineens besloot dit nummer uit de dood te doen laten herrijzen en ze het op WFUV Radio, in een professionele studio met camera, het nummer nieuw leven inblies. Ik ben er nog altijd niet overuit welke versie het beste is: de krakkemikkige amateuristische versie uit 2002 of de professioneel opgenomen versie uit 2019? Voor niet die-hard fans zal de voorkeur zeker en vast naar de laatste gaan, dus die versie vind je dan ook in de video hierboven. Maar, voordat je gaat luisteren - of tussen de 1e en 2e keer luisteren in - pak de vertaling van het Russisch deel erbij en informeer je (bij deze) dat Regina Spektor als kind emigreerde van Moskou (via Oostenrijk en Italië) naar New York, The Bronx, vanwege het antisemitisme in de Sovjet Unie. Als je hierna meer van dit wilt, raad ik enorm aan om eens rond te gaan snuffelen op dit YouTube-kanaal vol live-opnames en demo’s.

Op Spotify gekozen voor een daar beschikbare live-uitvoering van Pound of Flesh. Ook nooit opgenomen als studio-opname en behorend tot haar betere nummers.