Dan is misschien Mammal Hands ook wat voor je. En anders zeker weten: Foehn Trio en EYM Trio uit Frankrijk.

Zoals hiervoor al opgemerkt: jammer dat je er voortijdig mee stopt, maar als je er zelf weinig tot geen plezier aan beleeft, is de voorliggende rijstebrijberg wel fors.

Ik geloof dat ik de volgende op de lijst ben. Ik heb nog wel een paar dagen voorbereiding nodig, maar zal dan van start gaan. Dan kan men tot die tijd nog op jouw lijst reageren.

Snap het wel , het is erg tijdrovend ook en het kan je stress geven zo'n soort topic.

Ik zit in meer andere muziek , naar wel paar opvallende albums die ik qua waardering met MSSR Renard deel....(jazz)

Op Nr. 33 Eastern Sounds
Op Nr. 31. One Flight Up
Op Nr. 16. The All Seeing Eye

Wat vind je van nr. 11 en nr. 43 ?

Misschien had nr. 43 (Hancock) wat hoger in de lijst gekund. Maar het is iedere keer zo'n gegoochel en geschuif. En ik wilde elke periode/subgenre uit mijn leven een kans geven. En ik heb de blues en soul al bijna helemaal niet in mijn top-100 kunnen zetten.

Beide goed of top, maar die heb ik zelf niet. Cantaloup Island (het nummer) op die van Hancock is natuurlijk een klassieker....

Jammer, Common was net aan de beurt Die had ik niet zien aankomen!

Jammer maar begrijpelijk. Ik vind het ook moeilijk om te rangschikken. Daarom doe ik meestal niet mee aan top 100 lijsten. Maar deze vond ik wel leuk. Ook om te publiceren zolang er maar feedback komt (zoals jij overvloedig deed waarvoor dank). Ik denk dat ik van ruim de helft van je lijst nog nooit een noot muziek gehoord heb. En dan plots toch Tears For Fears en Alphaville. Best gek.

Ik ben een groot hiphop-liefhebber geweest. Erykah Badu was ook langsgeweest. Mijn favoriete platen zijn 'Like Water for Chocolate' en 'Be'. Verderop in de lijst nog wat Soulive, Groove Collective en Brooklyn Funk Essentials en Roy Hargrove, die ook allemaal met rappers samenwerken. Met name Roy Hargrove heeft een interessante plaat afgeleverd: The RH Factor - Hard Groove (2003) - MusicMeter.nl

Dat is mijn tip voor jou, want ik zie je stem er niet bij staan.
Misschien dat deze livevideo je over de streep trekt:

Als we bij The Fixx waren aangekomen had ik ook een reactie van je verwacht, denk ik. Een band die ik erg miste in de lijstjes van anderen.

De druk was te hoog voor mij. En ik vond de herinneringen niet fijn. Ik denk liever maar weer vooruit.

Mssr Renard, ik ben nu zelf bijna aan het einde van mijn Metal top 100 en het is inderdaad veel werk, zo even honderd stukjes tekst schrijven. Mij ging het niet om reacties. Te weten dat enkelen meelezen volstond. Het vele werk was zeker niet onaangenaam en had enkele onverwachte nevenaspecten. Het leverde mij enkele nieuwe inzichten op over mijn voorkeuren, terwijl ik al schrijvend de muziek nóg meer ging waarderen. En in het verleden duiken bracht vooral mooie herinneringen naar boven. Maar af en toe voelde het als een klus. Als dat gevoel teveel speelt heeft het inderdaad geen zin verder te gaan dus ik snap het helemaal.

Bij deze toch ook weer even de artiesten die ik op zijn minst goed genoeg vind om iets van in huis te hebbenwaarvan ik iets in huis heb:

Jethro Tull, Queen, Camel, Moody Blues, Eric Dolphy, Uriah Heep, Wayne Shorter, Wishbone Ash, John Coltrane, Humble Pie, Freddie Hubbard, Dexter Gordon, Clifford Jordan, Yusef Lateef, King Crimson, Art Blakey & The Jazzmessengers, 38 Special, Max Roach, Yes, Herbie Hancock, Brooklyn Funk Essentials, Mike Oldfield, Saga, 4Hero, Savatage, Thunder, Erykah Badu, Asia, Vanden Plas, Great White, Omega, Triumph.

Hier herken ik me 100% in. Ook bij mij waren de reacties maar zuinigjes, maar ik merk dat het juist voor mezelf zo leuk was om te doen, precies wat jij hier opnoemt en dan boeit het mij niet om een soort populariteitspoll te winnen.

Als je dit gevoel dan niet hebt plus het gevoel dat niemand jouw schrijfsels leest (wat niet zo hoeft te zijn trouwens) dan moet je er inderdaad geen verplichting voor jezelf van maken. Het moet vooral voor jezelf leuk zijn.

Toch bedankt Mssr Renard dat je een poging gewaagd hebt (wat ik sowieso al heel verrassend van je vond: dus nogmaals dank).

En stiekem lezen er meer mensen mee dan je misschien denkt!

Even iets rechtzetten: het ging mij niet om het aantal reacties, want zo ben ik niet echt. Ik sta zelfs liever niet zo in de belangstelling. Stukjes schrijven zonder dat mensen reageren ben ik wel gewend (niet om zielig te doen) maar gewoon omdat ik vaak wat onbekendere artiesten/albums opzoek.

Gisterennacht had ik nachtmerries en slaapgebrek omdat ik zat te bedenken hoe, wanneer en waar ik Brooklyn Funk Essentials heb leren kennen, en welke plaat eerst kwam. Daarbij kwamen dan ook de niet-leuke herinneringen, want die zijn er nu éénmaal. Ik wil dat niet nog 80 keer, zulke nachten.

Ik vind het wel leuk dat veel mensen dit topic volgen, dat is ook leuk voor de volgende deelnemers.

Waar jij Yes zegt, moet Fish staan.

Tof dat je 4Hero en Brooklyn Funk Essentials kent. Misschien is Groove Collective en wat ik net opnoemde RH Factor ook leuk voor een keer. Zie maar.

Het meest verrassend vind ik dat Omega onder de mede-users zo bekend is. Ik dacht echt dat ik daar iets heel obscuurs in handen had.

Erg jammer, ik volgde het met plezier. Maar als het niet goed voelt, dan zeker niet doorgaan.

Wel erg fijn om Salif Keita en Rokia Traore terug te zien.

Er was nog te weinig plek voor Angelique Kidjo, Zap Mama, Oumou Sangaré en ik heb er ergens wel spijt van dat zoveel rockbands het wel hebben gehaald.

Rokia noemde ik ook bij de plaat 'Doni, Doni' van Erik Truffaz. Die kan ik je ook van harte aanbevelen.

Ik nam Yes mee omdat het tussen haakjes staat bij Bill Bruford. Van Fish heb ik niks.

Brooklyn Funk Essentials en 4Hero leerde ik rond de eeuwwisseling kennen door recensies in de krant. Nu ben ik minder met dat soort muziek bezig. En Transcendent van Omega vond ik in een tweedehandswinkel. Hoesje viel op en na wat opgezocht te hebben waagde ik de gok. Maar ik heb het album maar enkele keren beluisterd en verder ken ik de band niet.

Opvallend is, hoewel er altijd een grote smaak overlap blijkt, er maar weinig artiesten uit jouw top in mijn top 100 staan. Zo uit het hoofd denk ik minder dan vijf.

Dat klopt, dat was ik vergeten. Ik ben geen wild Yes-fan, maar de platen met Bill vind ik toevallig wel gaaf. Dus deed ik het even zo.


Ik heb nog heel veel metal, hardcore en rock en zelfs jazz moeten schrappen om aan 100 artiesten te komen. Vorige week nog Annihilator en Forbidden geruild.

Wellicht als ik met minder toelichting een rock/metal lijst post, we veel meer overeenkomsten hebben.

Ik merk dat je heel weinig bluesrock, southern rock en ook jazzrock niet kent, die ik wel ken. 38 Special en Humble Pie heb je dan wel. En terecht!

In die subgenres houdt het bij mij inderdaad met enkele artiesten op. Je kan niet alles kennen en even goed vinden.

Mooi rijtje. Ja, Mammal Hands zéker, die kende ik al wel. De andere twee niet; van Foehn Trio heb ik vanmiddag het album Highlines gedraaid en dat was bijzonder fijn, vooral die track met Truffaz.
En EYM Trio heb ik zojuist opgezet (album Casablanca).
Ik ben benieuwd of je Grandbrothers kent (en goed vindt), dat is een favoriet van mij die best wat overeenkomsten vertoont met Mammal Hands.

Nee, die ken ik niet, dus ben wel benieuwd. Want Mammal Hands vind ik echt heel erg gaaf. Bedankt voor de tip. Het album waarvan de hoes me het meest aanspreekt heb ik in Tidal in mijn collectie gezet.

Er zijn niet heel veel liefhebbers van moderne fusion (of ik vergis me) op de site, dus fijn dat we elkaar daarin tegenkomen.

Ik heb een mogelijke oplossing gevonden wat betreft de 'ranking'. Wat me interessant lijkt is de vraag - welke artiesten waren/zijn voor mij -smaakbepalend-? In de wereld van de kunsten en w.b. artiesten toch een belangrijk aspect.
Dit vind ik een stuk concreter en voor mij betekenisvoller dan het begrip 'top' (wat is top???). Misschien levert dit ook een volgorde (lijstje) op waar ik me in kan vinden. Krijg ik het rond dan zal ik het hier bekend maken.

Ik wil iedereen bedanken voor het meelezen en het geven van reacties, ook al kwam ik niet zo ver met de lijst.

Ik wil wel graag afsluiten met, wat mij betreft. de mooiste song ooit gemaakt. Het is de perfecte mix van bluesrock, jazz en progressive rock en het is volledig instrumentaal met veel ruimte voor solo's en improvisaties.

In Memory of Elizabeth Reed (geschreven door Dickey Betts als eerbetoon aan John Coltrane, hier gespeeld in de originele bezetting, met Duane Allman, in The Fillmore East in 1970)

Dank voor de stukjes tot nu toe. Ik denk dat heel veel gelezen word zonder reacties, soms weet je ook niet wat je extra kan toevoegen, de meeste van dit soort lijsten lees ik de stukjes doorgaans toch wel.
Als je er wakker van ligt is het inderdaad maar beter om er mee te stoppen.
Vond het mooi om Goldie en 4Hero voorbij te zien komen.
Ik zou zelf ook nooit een top 100 willen presenteren, zou wel met hangen en wurgen tot 100 acts kunnen komen waarschijnlijk, maar geen zin hebben om stukjes te schrijven en ook de tijd er niet voor hebben (en geduld).

Die zin, tijd en geduld pretendeer ik wel te hebben. Als er geen gekke dingen gebeuren, begin ik er vanavond aan en ben ik er medio augustus doorheen.

Dit was de laatste lijst met opvolgers die ik kon terugvinden:

- Shaky
- Brunniepoo
- Kronos

Benieuwd of er nog wat overlap komt met Birth of a Ladies Men: Johan and Luigi seducing 100 ladies - MusicMeter.nl.

Bij wie?

Jij bedankt Michiel. Ik was er een paar dagen tussenuit en dan heb je ook gelijk een leesachterstand, maar vond je stukjes heel fijn en als generatiegenoot ook leuk om tussen de regels door wat tijdsbeelden te lezen. Goed dat je je grenzen bewaakt, het moet wel leuk blijven.

We zijn begonnen

De moeilijkheden van het maken van een artiestenlijst zijn door mijn voorgangers al in verschillende bewoordingen aangestipt, maar kwamen vaak neer op de afweging tussen:
- een kleine maar fijne discografie versus een lange discografie met hoogte- en dieptepunten
- artiesten die nu best belangrijk zijn versus artiesten die ooit heel belangrijk waren
- artiesten waar een extra sociale/emotionele dimensie aan kleeft
...niet zelden gevolgd door de conclusie: "Ach, het gaat op gevoel"

Hier is het net iets anders gegaan. Uiteraard is muziek gevoel bij mij, net als bij ieder ander hier. Maar er hangen ook statistieken aan: er is een MusicMeter (en een onderliggend Excelbestand waarin waarderingen tot op een kwart punt nauwkeurig gegeven worden). Die wordt bovendien in een wekelijks ritueel bijgewerkt, door kort na te gaan wat ik de afgelopen week gedraaid heb en of de waardering nog up-to-date is. Verder ben ik ooit 25 jaar geleden gestart te loggen welke albums ik wanneer draai en daar ben ik nooit mee gestopt. Dus dat zijn twee datasets die, los van de stemming van het moment, een redelijk betrouwbaar beeld zouden moeten geven van de kwaliteit en de kwantiteit in mijn waardering van muziekalbums. Toen hier op MusicMeter de Artiesten Top 10 aan de profielen toegevoegd werd, heb ik wat met verhoudingen tussen deze beide grootheden zitten pielen tot ik me op top 10-niveau wel senang voelde bij het resultaat.

Toen Eric hier zijn topic opstartte, rees bij mij het idee dat ik wel eens kon kijken of ik me bij een complete Top 100 even senang voelde als bij de Top 10. Viel niet tegen. Toen ik er wat langer naar keek, bleken er een paar artiesten te ontbreken en er bleken ook wat artiesten in te glippen die er eigenlijk niet in hoorden. Daar was een mouw aan te passen en dat is inmiddels dan ook gebeurd.

Ik schreef over albums. Jawel, het albumformat is hier nagenoeg heilig. Daarmee doe ik enkele artiesten tekort, maar al te veel zijn dat er niet... althans niet binnen mijn interessegebied.

Per constructie is de Top 10 van deze Top 100 ook de Top 10 van mijn profiel. Na de nummer 11 geen verrassingen meer dus. En wie mijn gangen op deze site een beetje gevolgd heeft, komt misschien sowieso niet zo veel verrassingen tegen... hopelijk toch nog een enkele hier en daar.

Veel lees- en luisterplezier gewenst!

100. Bill Withers


Favoriet album: Just As I Am
Favoriet nummer: Ain't No Sunshine
Live gezien: Nee
Hoogtijdagen: 2021-heden
Ook in de lijst van: -

Er moet ook een soulartiest in!

Je bent voornamelijk rockliefhebber of je bent het niet en de gitaar zal in deze Top 100 dan ook royaal centraal staan. Wil ik me dan toch breder voordoen dan ik ben? Feit is dat soul zich hier de laatste jaren ook in ten minste enige belangstelling kan verheugen. Michael Kiwanuka wordt gewaardeerd en ook van oudjes als Isaac Hayes, Curtis Mayfield en Stevie Wonder wordt wel af en toe een cd opgezet. Geen van deze artiesten kwam echter bij een Top 100-notering in de buurt. Van Bill Withers heb ik een mooi compact boxje met het hele repertoire, waarvan vooral de eerste twee albums goed in de smaak vallen. De goede man komt dan ook het dichtst bij een Top 100-notering in de buurt.

What the heck... ik schrap gewoon een rockartiest en zet Bill Withers canoniek en wel op 100.


Uitgelicht nummer: Hope She'll Be Happier