745. Propaganda - Duel (Eye to Eye) (1985)

Album: A Secret Wish
Genre: sindpopf



Een licht irritant Duits accent doet synthpop meestal meer goed dan kwaad. Het klinkt er in de ogen van de jarentachtighater waarschijnlijk nog net even iets fouter door, maar dat geeft het nummer voor mij dan juist weer een extra vette knipoog mee. Samen met Yazoo vind ik Propaganda van alle synthpop in de jaren tachtig al het meest als de eurodance van de jaren negentig klinken. Maar dan beter, dat gelukkig wel.

744. Current 93 - A Gothic Love Song (1998)

Album: Soft Black Stars
Genre: gothic lovesongs
Youtube

Of je nou een metalband of een dweilorkest achter Current 93 zet, het recept blijft bij deze band altijd wel hetzelfde. Waar de emotioneel geladen spokenwordfolkliedjes nu eens met een gitaar en dan weer met elektronica worden omgeven, zet de band de zielsroerselen van David Tibet hier kracht bij met slechts een piano. Dat resulteert wat mij betreft in een van de meest geslaagde platen binnen het toch wel wat wisselvallige oeuvre.

743. múm - Don't Be Afraid, You Have Just Got Your Eyes Closed (2002)

Album: Finally We Are No One
Genre: knisperelektronica
Youtube

In de schaduw van grote namen als Björk en Sigur Rós hebben begin deze eeuw meerdere IJslandse artiesten het continent veroverd. Opvallend is dat al die artiesten in verschillende genres opereren, maar toch allemaal erg IJslands klinken. Ze brengen allemaal een soort winterse koek-en-zopiewarmte met zich mee en voelen een beetje aan als warm geiserbad. múm is daar met zijn knisperende elektropop geen uitzondering op. De tracks op het album Finally We Are No One hebben een schattige naïviteit over zich, zonder dat het geheel al te klungelig wordt. De mooie melodieën zorgen ervoor dat ook de instrumentale nummers (zoals deze) blijven boeien, waar ik anders bij lange instrumentale stukken nogal eens mijn aandacht verlies.

742. Townes van Zandt - Waitin' Around to Die (1969)

Album: Townes van Zandt
Genre: kleine folkliedjes
Youtube

Townes van Zandt behoort met zijn warme en intieme liedjes zonder twijfel tot de elite onder de singer/songwriters. Toch ken ik hem zo slecht dat ik er pas net achter kom dat ik de originele versie van dit nummer niet eens kende. Waitin' Around to Die staat namelijk in een nieuw jasje op het titelloze tweede album van deze man. Op zijn debuut staat echter al een wat minder gepolijste oerversie. Ook die uitvoering heeft zijn charme, maar in het kader van liefde op het eerste gezicht ga ik toch maar voor het liedje zoals ik dat al kende.

741. Opus III - It's a Fine Day (1992)

Album: Mind Fruit
Genre: zomerdance
Youtube

Dit is typisch zo'n nummer dat iedereen kent, maar waar niemand meer van weet waar het vandaan komt. Een soort moderne traditional, als het ware. Zelf groeide ik op met de It's a Fine day van Miss Jane, een topveertighit in de tijd dat ik aan Radio 538 gekluisterd zat. Ik ben dat altijd wel een leuk hitje blijven hebben. Zij - of haar producer - zal het nummer ongetwijfeld in eerste instantie kennen via Opus III, die in de beginjaren van de house al een hit had met het nummer. Het origineel dateert echter van 1982 en is een grotendeels acapella gezongen track van de zangeres Jane, geschreven door dichter Edward Barton. Hoe het ook zij: 'It's a Fine Day!'

740. The Verve - History (1995)

Album: A Northern Soul
Genre: orkestbritpop



The Verve is voor mij een echte singlesband. Ik vind de platen over de hele lijn maar zo-zo, zelfs het veelgeprezen Urban Hymns. Maar er staat altijd wel een pompeus, groot opgezet en monumentaal britpopnummer op. Zoals History op A Northern Soul, de voorganger van de bekendste Verveplaat. Wist u trouwens dat de gitarist en bassist van The Verve Nick en Simon heten? En dat ze momenteel geloof ik weer ruzie hebben met frontman Richard Ashcroft. Er zal dus nog wel eens een reünie komen...

739. A Place to Bury Strangers - Exploding Head (2009)

Album: Exploding Head
Genre: decibelpop
Youtube

Een van de meest karakteristieke bands van de laatste jaren. Niet alleen vanwege de naam, maar ook vanwege de herrie die ze voortbrengen. Oordoppen schijnen bij optredens namelijk een must te zijn. Ik kan daar nog niet over mee praten, want bij de laatste vijf gelegenheden had ik helaas steeds iets anders te doen. Sommige zaken loop je blijkbaar altijd mis... Op plaat klinkt de band ook eigenzinnig, maar toch ook wel vrij toeagankelijk. Ondanks alle noise maakt de band namelijk vooral aardige popliedjes, die daarbij wel de hele kosmos lijken te moeten overstemmen. Dat lukt aardig.

738. The Kinks - Village Green (1968)

Album: The Kinks Are the Village Green Preservation Society
Genre: jeugdsoospop
Youtube

The Kinks staan toch wel bekend als een van de grotere bands van de jaren zestig, maar wat mij betreft vaak met de nummers die daar niet helemaal recht aan doen. Sunny Afternoon is prachtig, maar niet zo representatief voor het oeuvre van de band. Lola is leuk, maar ook niet meer dan dat. The Kinks moet het hebben van sprankelende, vooral erg Britse pop met een scheutje vrolijke ironie en zelfrelativering. Of van You Really Got Me natuurlijk, volgens sommige de opmaat naar de punk én de metal. Maar ook dat past ze niet helemaal, dus hier toch maar een leuk popliedje.

737. Sebadoh - License to Confuse (1993)

Album: Bakesale
Genre: ambulancerock
Youtube

Bakesale van Sebadoh heeft zowel een van de meest lelijke als goed gevonden platenhoezen uit de muziekhistorie. Een naakte dreumes die in de badkamer in een toiletpot kijkt. Alsof hij hoopt daar het dollarbiljet te vinden waar de baby van Nirvana's Nevermind achteraan zwemt, of is dat dan weer wat ik er zelf bij verzin? Hoe het ook zij, de muziek op de plaat mag er zeker wezen. Het puntige lo-fi werk van Sebadoh bevalt me stukken beter dan het geluid van Dinosaur Jr., waarbij ik toch altijd wat vorm mis.

736. The Monochrome Set - The Monochrome Set (1980)

Album: Strange Boutique
Genre: rammelpostpunk
Youtube

Een van de meest catchy rammelende postpunkbandjes die er bestaan heeft. En weer bestaat trouwens, want vorig jaar traden ze na lange tijd weer eens op. Daar bleek ook maar weer eens waar de kracht van deze band ligt. In de dansbare, instrumentale passages, eventueel aangevuld met wat niet al te veelbetekenende zang, zoals in dit nummer. Ze moeten niet proberen om ook nog liedjes te maken, want dat beklijft meteen een stuk minder.

Eigenlijk kan je op 738 bijna een willekeurig nummer van Village Green Preservation Society zetten, dat zijn allemaal ijzersterke nummers. Zelf vind ik Johnny Thunder de beste.

735. Morcheeba - Enjoy the Ride (2008)

Album: Dive Deep
Genre: binnen-de-lijntjespop



Morcheeba is zo'n band die altijd een beetje langs me heen gaat en dat vermoedelijk ook wel zal blijven doen. Maar beluistering van comebackplaat Dive Deep uit 2008 leverde toch in elk geval één popparel op. De band haalt daar zangeres Judie Tzuke van stal, een Britse popzangeres die op haar eiland al sinds de jaren zeventig enige bekendheid geniet, maar het hier op MuMe zelfs niet tot één toegevoegd album heeft geschopt. Zij zingt een prachtig popliedje dat keurig binnen de lijntjes blijft, maar toch ook wel heel smaakvol klinkt. Een beetje als Dido, maar dan een paar slagen beter. Dit had dus gerust een hit mogen zijn!

734. The Clean - Anything Could Happen (1981)

Album: Boodle Boodle Boodle [EP]
Genre: kiwigejengel
Youtube

Niet voor het eerst deze lijst komen weer in het Nieuw Zeeland van de jaren tachtig uit voor een verfrissende portie janglepop. Het vroege werk van The Clean lijkt behoorlijk geïnspireerd door het debuut van tijdgenoten The Feelies, maar dan wel met een flinke scheut Rolling Stones. Later in de carrière kwam er nog een orgeltje bij en ontstond er een nog meer karakteristieke eigen sound. En verder, het mag hier nog wel een keer gezegd: duik eens in het Nieuw-Zeeland van de jaren tachtig. Plezier gegarandeerd!

733. The Fall - Spoilt Victorian Child (1985)

Album: This Nation's Saving Grace
Genre: swingende rammelpostpunk
Youtube

Ik vrees dat 2012 het jaar wordt dat ik er definitief aan ben voor wat betreft The Fall. De laatste weken hang ik nogal aan Mark E. Smiths lippen. Of hij nog een paar van die ongezellige, hypnotiserende, vrolijkmakende en bovenal swingende postpunknummers voor me door de speakers wil fulmineren. Dat doet-ie gelukkig braaf, ook al is hij de beroerdste wél. Nog niet alles bevalt me even goed, maar met name een plaat als This Nation's Saving Grace kan ik moeilijk nog weerstaan. Ik ben nog niet zo ver dat ik bij alles wat de man doet superlatieven tekort kom, maar gezien de ontwikkelingen daaromtrent in mijn kennissenkring zal dat moment snel aanbreken.

732. Sting - Russians (1985)

Album: The Dream of the Blue Turtles
Genre: meeklafnotwar
Youtube

Gelukkig ging het na dit nummer van Sting snel bergafwaarts met de Koude Oorlog. Zou het een met het ander te maken hebben? Zonder gekheid, ik kan me best voorstellen dat mensen bijna over hun nek gaan van dit nummer. Het is natuurlijk wel erg opzichtig wereldverbeterend bezig, en dan heeft Sting ook nog eens een onderbroek van twee maten te klein uit de Hema meegenomen. Toch heb ik een enorme soft spot voor de eerste twee soloplaten van Sting. Die zijn weliswaar een beetje kitscherig, maar toch ook wel mooi gearrangeerd en muzikaal best in orde. Het melodiegevoel van de man bevalt me ook altijd wel. En ik ben ermee opgegroeid. Zou dat het zijn?

731. Tindersticks - Raindrops (1993)

Album: Tindersticks (I)
Genre: rustgevende walsjes
Youtube

De Tindersticks hebben op latere platen nogal eens de neiging om te vervallen in een enorme saaiheid. Als het muzikaal niet boeiend genoeg is, verwordt de stem van Stuart Staples algauw tot geneuzel en het nummer daarmee tot een veredeld slaapliedje. Des te knapper is het dat de band dat euvel op het nogal rijk gevulde debuut heeft weten te vermijden. 21 tracks en 77 minuten lang dompelen de Tindersticks je onder in een soort bad vol met een rustgevend soort melancholiek. Fijn om bij weg te mijmeren.

Je bent overduidelijk in de war met The Hoff's "Looking for Freedom".

Fenomenaal nummer trouwens, The Russians

730. Manu Chao - Bixo (2001)

Album: Esperanza
Genre: radiolatin



Het is moeilijk om een los nummer te kiezen van een album dat het zo sterk van het geheel moet hebben. Esperanza heb ik al vanaf toen-ie net uit was en de plaat verveelt me nog altijd niet. De combinatie van radiofragmenten en korte liedjes in ongeveer elke Zuid-Europese taal is heerlijk losjes en creatief vormgegeven. En dat Manu Chao in die tijd nogal werd gekaapt door wereldverbeteraars... het zij zo.

729. Girls at Our Best - Fast Boyfriends (1981)

Album: Pleasure
Genre: de Spice Girls van de new wave
Youtube

Postpunk heeft niet alleen een zwartgallige, maar ook een ongecompliceerde kant. Daar kom je dan een band als Girls at our Best tegen, een soort genrespecifieke Spice Girls avant-la-lettre. Je moet er geen heel album van luisteren, want daar word je hartstikke melig van. Maar van zo'n singletje als dit spat het enthousiasme af. Sterker nog: eigenlijk zijn al die nummers wel goed, je moet ze alleen niet achter elkaar horen.

728. Porcupine Tree - My Ashes (2007)

Album: Fear of a Blank Planet
Genre: progpopliedjes
Youtube

Met de progrock van de jaren '70 heb ik eigenlijk maar weinig. Van een Yes- of Genesisplaat word ik over het algemeen niet erg gelukkig. De tweede golf aan progbands bevalt me over het algemeen een stuk beter. Vooral als het artiesten zijn die wat minder freaken om het freaken, soleren om het soleren en lange nummers maken omdat het nou eenmaal zo hoort. Porcupine Tree weet dat gelukkig allemaal prima te doseren. Ze worden soms prettig episch, maar hebben ook een hoop georkestreerde popliedjes die me maar al te best bevallen. Dit is er zo een.

727. Robert Wyatt - Alifib (1974)

Album: Rock Bottom
Genre: hijghits
Youtube

Hij ziet eruit als de Kerstman en klinkt als een Teletubbie in een pornofilm. En het is ook nog progrock uit de jaren '70, waarvan ik net heb geschreven dat het me niet trekt. En toch werken de bevreemdende, kinderlijke geluidscollages van Robert Wyatt voor mij. Hij heeft het talent om een kinderliedje te componeren, dat vervolgens zelf op nodeloos ingewikkelde wijze volledig te verkrachten en er dan nog voor te zorgen dat hij serieus genomen wordt ook. Want uiteindelijk klinken al die avant-gardistische kinderliedjes toch heel indringend en gemeend.

726. Joan As Police Woman - Flushed Chest (2006)

Album: Real Life
Genre: achteroverhangpop
Youtube

Heerlijke laidback jazzy popballad van deze zangeres, die de naam heeft van een rockchick maar in dit nummer ook weer niet zo heel ver van de Winehouses en Adeles van deze wereld af staat. Joan weet deze ballad met een lichte rasp in haar stem prachtig te brengen. Maar zij krijgt de credits niet alleen, want dit nummer zou een stuk minder zijn zonder die subtiele vioolbegeleiding in de tweede helft van het nummer.

725. Evanescence - Bring Me to Life (2003)

Album: Fallen
Genre: gothicmeisjesmuziek



Zet een meisje neer in een zwarte jurk neer, regel een paar gitaren en laat haar depressieve liedjes zingen. Succes onder somber gestemde tieners gegarandeerd, natuurlijk. Ik was geen meisje en ook geen gothic in de destijds gebruikelijke betekenis van dat woord. Maar toch vond ik dit toen en nu gewoon een vrij lekker rocknummer. De minstens zo populaire clichéballad My Immortal ben ik inmiddels wel beugehoord, maar dit hoor ik toch nog steeds graag. Die schreeuwerd brengt toch wat dynamiek in de klaagzang van Amy Lee.

724. Nature and Organisation - Bonewhiteglory (1995)

Album: Beauty Reaps the Blood of Solitude
Genre: ook iets met gothic
Youtube

Wat nou precies het verschil is tussen Nature and Organisation en Current 93, heb ik nooit echt begrepen. Volgens mij is Current 93 iets meer David Tibet en Nature and Organisation iets meer Michael Cashmore, maar daar kan ik me best in vergissen. Het geluid dat de band voortbrengt is in elk geval niet echt anders dan het moederschip. De plaat Beauty Reaps the Blood of Solitude behoort in elk geval tot het betere neofolkwerk: griezelig, maar ook bloedmooi. Echt van die muziek om je in te beelden hoe iets te perfecte kindertjes op iets te groene grasvelden iets te gelukkig spelletjes aan het spelen zijn, niet wetend wat ze eigenlijk boven het hoofd hangt. Het mooie van deze muziek is dat ook de luisteraar daar nooit achter komt. Maar dat er iets naars gaat gebeuren, dat is natuurlijk zonneklaar.

723. Thin Lizzy - Whiskey in the Jar (1972)

Album: -
Genre: hardrocksmartlappen
Youtube

Je hebt van die classic rocknummers die niet echt stuk kunnen. Misschien komt dat wel doordat het eigenlijk gewoon een Iers volksliedje is. Toch komen er in dit geval wel behoorlijk wat credits op naam van de band die er mee aan de haal ging. Zo is de ook vrij bekende versie van The Dubliners een stuk flauwer; de karakteristieke gitaarriff komt toch echt uit de Thin Lizzykoker. Mijn zeer geliefde Pulp heeft op een B-kantje nog eens bewezen dat het nummer zich ook in een britpopjasje uitstekend staande houdt. Soms deugen ze wel, die volksliedjes .

722. Anathema - Closer (2004)

Album: A Natural Disaster
Genre: tot bedaren gebrachte metalbands
Youtube

Het lijkt dit vijftal verdorie wel of ik af en toe stiekem de hard & heavybakken aan het afstruinen ben. Als is natuurlijk nergens in dit rijtje sprake van echte metal, dit komt dan nog het dichtste in de beurt. Ik ben normaal niet zo'n fan van computergestuurde stemvervormingen, maar hier is die werkwijze toch wel mooi toegepast. Het geeft een elektrisch soort spanning aan het nummer, dat anders misschien zelfs als vrij slappe progrock had geklonken. Vanuit dat ijzige begin bouwt Anathema naar een mooie climax waarin inderdaad de metalroots nog wat terug te horen zijn.

721. The Decemberists - Here I Dreamt I Was an Architect (2002)

Album: Castaways and Cutouts
Genre: nasale pop
Youtube

Zo ongecompliceerd en pretentieloos als hier hebben The Decemberists sinds hun debuut niet meer geklonken. Dat betekent wat mij betreft zeker niet dat het allemaal minder werd: juist de pretentieuze aanpak van indierock en zeemansliederen maakt de band tot wat die is. Maar zo'n uitstekend popnummer als dit gaat er natuurlijk ook wel in. Ik zou ze graag nog een keer zien, want de band maakte er in Paradiso een paar jaar terug een groot feest van.

720. The Jam - That's Entertainment (1980)

Album: Sound Affects
Genre: Lo-fi punk



Geen drums, geen basgitaar. Je hoeft niet per se in de folkhoek te zitten om toch met alleen gitaar en stem een popnummer neer te kunnen zetten. Zelfs tot de punk kan een dergelijke troubadoursgeest doordringen. Verder is The Jam voormij een band die in dezelfde categorie valt als The Stranglers. Uitstekende singles, maar de albums trekken me minder. Dat is in beide gevallen trouwens meer een vooroordeel dan een proefondervindelijk vastgesteld gegeven. Ach, misschien moet ik het toch nog maar eens proberen...

719. Chic - Le Freak (1978)

Album: C'est Chic
Genre: freakfunk
Youtube

Le Freak is typisch zo'n nummer dat je in het ruimteschip mee zou moeten sturen als je aliens wilt laten weten wat we op aarde zoal voor muziek maken. Dit is een leuk disco/funknummer, maar ook een knipoog naar latere R&B en eerdere girlgroups. Niet zozeer enorm revolutionair, maar wel zó archetypisch en sterk dat iedereen het bijna kent. En had ik al gezegd dat Suicide Blonde van INXS hiervan gejat is?

718. Jethro Tull - Locomotive Breath (1971)

Album: Aqualung
Genre: kedekedeng
Youtube

Ik heb hier al een paar keer flink tegen de progrock van de jaren zeventig aangeschopt, maar gelukkig zijn ook daar weer uitzonderingen die het hier wel doen. Dat gebeurt vooral als er wat folkelementen in het spel zijn. Ik weet niet zo goed waarom, maar met een middeleeuws fluitje op zijn tijd trek ik eindeloos gesoleer al een stuk beter dan met een cheesy orgeltje of iets in die trant. Zelfs Thick as a Brick trek ik zodoende prima, al is Aqualung als progressieve liedjesplaat natuurlijk iets meer voor mij geknipt.

717. I Am Kloot - Twist (2001)

Album: Natural History
Genre: zondagochtendbritpop
Youtube

Waar de britpop in de jaren '00 vooral het domein is geworden van vrij drukke en springerige Arctic Monkeysachtigen, bestaat er gelukkig ook nog zoiets als I Am Kloot. Voor deze band lijkt de term 'ambachtelijk popliedje' haast uitgevonden. In die zin zijn ze enigszins met Crowded House te vergelijken, zij het dat hier nog een soort Britse relaxtheid overheen ligt. Die geven de liedjes nogal een loom zondagmorgengevoel mee. Zonder dat het allemaal te zorgeloos wordt trouwens, want af en toe druipt het sarcasme er vanaf. Aanrader voor wie van de introspectieve, singer/songwriterachtige zijde van de britpop houdt.

716. 13th Floor Elevators - Splash 1 (1966)

Album: The Psychedelic Sounds of 13th Floor Elevators
Genre: zie albumtitel
Youtube

De 13th Floor Elevators worden min of meer gezien als de uitvinders van de psychedelische rock. Al voordat grote bands als Pink Floyd en The Beatles hun LSD-trips op plaat zetten, kwamen deze Amerikanen met een album waarbij het woord psychedelisch nota bene al in de titel staat. En waarvan de hoes reeds boekdelen speelt. De plaat is gelukkig niet alleen revolutionair, maar ook gewoon erg goed.

715. The Chameleons - Swamp Thing (1986)

Album: Strange Times
Genre: introquizmuziek



Af en toe vind ik The Chameleons wel heel erg verzuipen in bakken galm. Misschien moet ik het daarom maar eens proberen met hun derde plaat Strange Times. Want al heb ik die nog nooit gehoord, het bekendste nummer Swamp Thing vind ik misschien wel het beste Chameleonsnummer dat ik ken. Galmen doet het nog steeds wel, maar het geluid is mede door het typische intro net wat onderscheidender - noem het dansbaarder - dan wat ik van The Chameleons gewend ben.

714. Modest Mouse - 3rd Planet (2000)

Album: The Moon & Antarctica
Genre: the uniferf if fhaped exfactly like the earf
Youtube

Modest Mouse leunde op zijn eerste platen behoorlijk op mathrockachtige riffs en wat langere nummers. Met The Moon & Antarctica sloeg de band een brug naar een wat groter publiek, wat ze in de jaren '00 in Amerika zelfs het nodige mainstreamsucces opleverde. Beide Modest Mouses bevallen me wel. Het valt me op The Moon & Antarctica trouwens wel altijd op dat de zanger verschrikkelijk lispelt, maar dat pret bij dit soort feestelijke indierock natuurlijk niet drukken.

713. Garbage - I Think I'm Paranoid (1998)

Album: Version 2.0
Genre: bondgirlrock
Youtube

Een wereldschokkende band is Garbage nooit geweest, maar de formatie rond zangeres Shirley Manson heeft toch wel een paar monumentale singles voortgebracht. Ik denk bovendien dat zij ongeveer de eerste stoere rockchick was die ik op tv zag... Nummers als I Think I'm Paranoid en You Look So Fine hoor ik nog altijd graag. Soms denk ik dan weer eens: dan kan het album toch ook niet stuk. Om toch steeds weer tot de conclusie te komen dat de rest vrij matig is.

712. Theatre of Hate - Do You Believe in the Westworld? (1982)

Album: Westworld
Genre: revolutiemuziek
Youtube

Pas op het laatste moment in deze lijst geschoven, want wat een prachtige recente ontdekking is dit. Groots opgezette postpunk voor wereldverbeteraars. Gooi een Neil Youngachtige gitaargroove, Afrikaanse trommels, westerse saxofoons, wat melodieus geschreeuw, een dosis punkattitude en vooral heel veel pretenties op een hoop en je krijgt een soort tribaal stuk muziek dat minstens honderd revoluties lijkt aan te willen kondigen. Nou, laat maar komen dan!

711. The Cure - Fire in Cairo (1979)

Album: Three Imaginary Boys
Genre: bitte buchstabieren
Youtube

Over revoluties gesproken: de Arabische lente kondigde zich bij The Cure al in 1979 aan. Hun omvangrijke oeuvre ten spijt, zo hoor ik Robert Smith misschien nog wel het liefst. Het debuut staat vol met welhaast naïeve poppunkpareltjes met een hoog verslavingsgehalte. Dat is wel eens verfrissend, want verder is The Cure een band die ik over het algemeen best goed vind, maar waar ik eigenlijk nooit echt zin heb om naar te gaan luisteren.

710. Ride - Sennen (1991)

Album: Today Forever [EP]
Genre: EP-shoegaze



Ride is voor mij toch wel de meest archetypische van de grote shoegazebands. Ze staan ergens midden tussen de noiseliedjes van My Bloody Valentine en de met gitaren doordrenkte slowcore van Slowdive. Waar bij MBV de pop echt is dichtgeplamuurd door flinke lappen noise, vormen de gitaarmuren bij Ride eerder een soort vernislaagje. Genoeg om de liedjes wat extra te laten sprankelen, maar altijd in dienst van dat liedje. Sennen komt van de Today Forever-EP, misschien wel het sterkste werk van de band. En veelvuldig als bonustracks terug te vinden op uitgaves van het album Nowhere.

709. Maxim & Skin - Carmen Queasy (2000)

Album: Hell's Kitchen
Genre: schreeuwmeisjes
Youtube

De nogal mislukte poging tot solosucces van Prodigy-MC Maxim bracht toch wel een leuk hitje voort. Dat komt overigens vooral door de inbreng van Skin, de wandelende mond van Skunk Anansie. Haar zang vind ik hier een stuk spannender klinken dan op veel nogal drammerige bandtracks. Eigenlijk vind ik de aanwezig van Maxim eerder een na- dan een voordeel. Hij staat er toch maar mooi hoger mee dan de hoogste Prodigy-notering in deze lijst.

708. The Rolling Sones - Paint It, Black (1966)

Album: Forty Licks
Genre: kommaneuken
Youtube

Een mens leert toch elke dag bij. Ik vroeg me juist af wat ik in hemelsnaam nog zou kunnen schrijven over een algemeen bekende klassieker als deze. En dan valt me pas voor de eerste keer op dat er een komma in de titel van deze track hoort te staan. Wat hij daar doet, snap ik niet precies, want in de tekst staat 'Paint it Black' gewoon in een lopende zin. Vandaar ook dat hij in het dagelijks taalgebruik vaak wegvalt, vermoed ik. Is er toevallig iemand die het verhaal achter deze komma kent? Ik ben benieuwd...

707. Animal Collective - For Reverend Green (2007)

Album: Strawberry Jam
Genre: internetgeneratiepop
Youtube

Elders op dit forum woeden hevige discussies over wie nou eigenlijk de meest invloedrijke artiesten aller tijden zijn. Mocht iemand Animal Collective in de inmiddels befaamde lijst van zeventien opnemen, dan zal ik hem niet tegenspreken. Animal Collective staat voor een nieuwe generatie muziekliefhebbers, die zijn voorkeuren uit alle tijdsgewrichten en genres bijeenschraapt en daar een vernieuwend geheel van maakt. Het zou ook een van de eerste bands zijn die ik zou noemen als iemand een verhaal begint over 'dat er geen vernieuwende muziek meer wordt gemaakt sinds de jaren tachtig/negentig'.

706. Stiff Little Fingers - Alternative Ulster (1979)

Album: Inflammable Material
Genre: licht ontvlambare punk
Youtube

Het valt me op dat je de meeste oude punk nooit meer in een platenzaak tegenkomt, buiten de echt enorme namen als Ramones en Sex Pistols. Deze Stiff Little Fingers vormt daar een uitzondering op, want die vind je toch behoorlijk vaak in de uitverkoopbakken. Daar heb ik hem ook een keer vandaan gevist, want alleen al vanwege de absolute genreklassiekers Alternative Ulster en Suspect Device is deze plaat de moeite meer dan waard. Veel punker dan dit kan punk niet worden.

Wow, dat vond ik vroeger (2000/2001) echt een geweldig nummer. Echt leuk om weer eens te horen .

Dat is nochtans ook Joan zelf! Zo is ze eigenlijk haar carrière begonnen denk ik, als violiste bij o.a. Antony & The Johnsons en Rufus Wainwright.

Verder grappig om Carmen Queasy plots tegen te komen inderdaad, destijds nog op single gekocht! Toen compleet geflopt en vandaag allang vergeten, geen materiaal om in toplijstjes te zetten dus. En dat maakt het eens zo interessant en leuk als iemand dat toch doet!

705. Opeth - Closure (2003)

Album: Damnation
Genre: Huh? Metal? Nee joh...



Misschien een beetje een vreemde eend in de bijt in een lijstje van mijn hand, want een metalliefhebber ga ik vermoedelijk nooit worden. Toch ben ik dit ooit gaan beluisteren in een hevige Porcupine Tree-progrockbui. Damnation is namelijk weliswaar van Opeth, maar allesbehalve een metalplaat. Het zijn meer progliedjes in de geest van... inderdaad, Porcupine Tree. Die gaan er hier al een stuk beter in. Hoewel ik het album nooit meer draai, staat dit nummer nog steeds wel op de shortlist, met name door het fantastische outro.

704. Sly and the Family Stone - I Want to Take You Higher (1969)

Album: Stand!
Genre: boemshagalagalaga
Youtube

Dit nummer is vooral erg geschikt als je niet toevallig net een oorontsteking hebt gehad. Want momenteel hoor ik maar krap de helft met rechts, en dan klinkt dit heel raar over de koptelefoon. Meneer Sly komt in mijn linkeroor namelijk helemaal door, maar zijn achtergrondzangeres op rechts laat het lelijk afweten. Op momenten dat ik dit beter kan verstaan, is het natuurlijk een absolute funkklassieker. Een genre waarin ik verder nog veel te ontdekken heb, maar daarmee wacht ik nog even tot ik weer helemaal stereo ben.

703. Yello - Lost Again (1983)

Album: You Gotta Say Yes to Another Access
Genre: dansen met enge mannen
Youtube

Grappig om te zien wat een enorm wisselende reacties Yello altijd oproept als er een nummer in het kader van de MuMeLadder wordt besproken. Sommige users kunnen de band absoluut niet uitstaan en rekenen dit tot het allerfoutste dat de jaren tachtig hebben voortgebracht. Daar kan ik op zich best inkomen, maar dan mis je toch zowel de gimmick-factor in de verder bloedserieuze muziek van Yello als het enorme vernuft waarmee elk sampletje tot stand lijkt te zijn gekomen. Dat maakt Yello tot een band die speelt met het foute, maar in werkelijkheid juist ontzettend goed is.

702. Pia Fraus - Octobergirl (2002)

Album: In Solarium
Genre: zweefshoegaze
Youtube

In een poging om wat muziek op te duikelen uit niet-Angelsaksische landen kwam ik ooit eens bij Pia Fraus uit. Geloof het of niet, maar ook in Estland zijn er dus bands die zich bezighouden met het vervaardigen van shoegaze. Van het lichtste soort wel te verstaan, want dit nummer is zo licht dat je er bijna bij wegzweeft. Op prettige wijze gelukkig, want zo'n zweefvluchtje boven Tallinn lijkt me best een aanrader.

701. Mike Oldfield & Maggie Reilly - Moonlight Shadow (1983)

Album: Crises
Genre: huppelliedjes
Youtube

Eerder kwamen we het zusternummer To France al tegen, nu is het de beurt aan de iets betere van de twee onweerstaanbare wavehitjes van Mike Oldfield. Jammer dat zo'n man zich dan verder vooral bekwaamt in ellenlange instrumentale pretenties op plaat zetten. Muziek kan zo eenvoudig zijn. Maar goed, daar zal ik wel weer wat fans mee op de kast jagen, vrees ik .

Even gegoogled en het schijnt door het label te komen. Ook opperde iemand dat er misschien een lijst met nummers was waarbij Mother's Little Helper (de single na PIB) direct onder Paint It Black stond en de apostrof zou zijn aangezien voor een komma. Geniaal als dat zo zou zijn.

Dat vind ik zo'n goede verklaring dat ik het voor waar aanneem en direct in mijn langetermijngeheugen opsla!

???

Enorme hit toch juist? Dat nummer hoorde je toen echt overal joh!

Even nagezocht: #16 in Nederland, #33 in Engeland. De single zelf was natuurlijk wel een succes(je), maar kemm doelt er denk ik meer op dat het daarbij gebleven is. En iedereen dit nummer dus is vergeten...

Ja. dat zal inderdaad wel, en daar heeft ie gelijk in natuurlijk. Ik herinner me dat ik op Lowlands stond op het hoogtepunt van de populariteit van Carmen Queasy, en toen werd je er echt gek van. Zeg maar de Someone That I Used To Know van dat moment

Ik zat toen nog niet echt in een Lowlandsfase, dus met alleen af en toe het clipje op MTV ben ik er gelukkig niet mee doodgegooid .

Ah, ik wist ook niet dat het nog zo goed wist te scoren bij jullie in Nederland. Soms vergeet ik dat ik op een andere planeet woon...

700. Sixpence None the Richer - Kiss Me (1997)

Album: Sixpence None the Richer
Genre: gewoon schattig



Sixpence None the Richer begon ooit als nogal-in-de-heer-gospelbandje, maar had in 1998 ineens succes met het uitermate lieve popliedje Kiss Me. Het is volgens mij verder zowat hun enige wapenfeit, al hebben ze daarna There She Goes van The La's nog tot een piepklein coversuccesje gemaakt. Typisch een band dus om één nummer van te onthouden, want Kiss Me is naast uitermate lief ook nog eens uitermate prettig. En jeugdsentiment.

699. June of 44 - Cut Your Face (1998)

Album: Four Great Points
Genre: kinderen van Slint
Youtube

Dat Spiderland van Slint een invloedrijke plaat is geweest, zie je wel af aan het grote aantal mathrock-, postrock- en slowcorebandjes in het Amerika van de jaren negentig. Vaak zijn ze nog op allerlei manier met elkaar verbonden ook; zo bestaat June of 44 onder meer uit ex-leden van Rodan en Rex. Met Four Great Points leverde de formatie wat mij betreft een van de hoogtepunten af uit dit deel van het muzikale spectrum. Een nummer als Cut Your Face kent flink wat gitaar- en drumgeweld, maar het is allemaal behoorlijk gestructureerde herrie met het nodige gevoel voor melodie. Al geldt dat laatste dan weer meer voor andere nummers op de plaat.

698. Radiohead - Street Spirit (Fade out) (1995)

Album: The Bends
Genre: radiohit
Youtube

Over de enorme voorsprong kun je nog eens een boom opzetten, maar het mag wel eens gezegd: ik kan heel goed leven met OK Computer als nummer 1 in onze Top 250. Het is een steengoede, bevreemdende en bijzondere rockplaat die wat mij betreft ook hoog boven de rest van het Radiohead-oeuvre uittorent. Want al staat ook The Bends hoog aangeschreven, in die plaat hoor ik het niet zo. Een beetje zeikerig, maar zelden op zo'n mooie manier als de opvolger. Zelfs tegenover Street Spirit sta ik een beetje ambivalent. Als liedje misschien wel mooier dan heel OK Computer bij elkaar, maar Thom Yorke zeurt ook hier een beetje voort. Uiteindelijk geeft het eerste toch de doorslag.

697. The Only Ones - Another Girl, Another Planet (1978)

Album: The Only Ones
Genre: Planet Rock
Youtube

Alweer een new wave/punkbandje uit de categorie 'vooral bekend van dat ene nummer'. Opvallend genoeg was dit zelfs in Engeland geen hit, maar heeft het pas later een soort klassiekerstatus gekregen (niet in Nederland, natuurlijk...). Inmiddels duikt het nummer namelijk veelvuldig op in met name Britse allertijdenlijstjes, misschien ook wel door enkele covers (Blink-182) en een Vodafone-spotje.

696. Au Pairs - Headache (for Michelle) (1981)

Album: Playing with a Different Sex
Genre: hoofdpijnpunk
Youtube

Zelfde tijd, zelfde genre. De feministische (post)punksters van Au Pairs hebben voor mij toch wel bewezen tot de meest afwisselende bands uit hun tijd te behoren. Op een single als You spelen ze vooral ziedende punkrock, op het bekende It's Obvious bewijzen ze funky te kunnen klinken en dit Headache for Michelle levert een kalm, spannend en meer uitgesponnen postpunkgeluid op. Het nummer wordt gedragen door de alom aanwezige bas, maar de gitaarflarden stelen daadwerkelijk de show. Let maar eens op hoe lekker die erin komen, bijvoorbeeld na drieënhalve minuut!

695. System of a Down - Chop Suey! (2001)

Album: Toxicity
Genre: metal pop metal pop metal



Metal voor niet-metalfans, las ik hier ergens bij een van de System of a Down-albums. Daar kan ik als niet-metalfan wel ingekomen, want inderdaad: ik hoor deze band best graag. Dat komt omdat de nummers vrij kort zijn, de riffs niet eindeloos aanhouden en catchy klinken en de metalstukken regelmatig moeten wijken voor poprockrefreintjes. Op zich heb ik dat trucje op een gegeven moment ook wel weer gehoord, maar ze voeren het wel erg goed uit. Chop Suey vind ik daarom een terechte alternatieve rockklassieker.

694. Dead Moon - A Fix on You (1991)

Album: Stranded in the Mystery Zone
Genre: gemeenheidspunk
Youtube

Met Dead Moon blijven nog even in het wat steviger rocksegment hadden. Het formidabele gemiddelde bij deze plaat (4,20 maar liefst) staat daar niet voor niets. De band maakt namelijk heerlijk gemene, typisch Amerikaanse rock 'n' rollpunk. Denk aan The Sonics vermengd met Wipers en Meat Puppets, maar dan nog met een villeine zanger die klinkt alsof ie je met lange nagels tot bloedens toe in je nekvel wil grijpen. Ik hoop maar dat ik met deze beschrijving geen potentiële fans afschrik.

693. The Teardrop Explodes - Sleeping Gas (1980)

Album: Kilimanjaro
Genre: Gang of Four goes pop
Youtube

Een van de meest recente ontdekkingen uit deze lijst. The Teardrop Explodes maakt vrij licht verteerbare new wave, maar dan wel op een muzikaal behoorlijk interessante manier. De band is niet vies van een orgeltje of trompetje hier en daar en laveren stilistisch ergens tussen ska, Echo & The Bunnymen en Gang of Four in. Dit nummer zou in een wat drogere, gestripte versie zo van Gang of Four kunnen zijn. Kilimanjaro is sowieso een prima waveplaat; Het verbaast me overigens wel dat ook opvolger Wilder behoorlijk staat aangeschreven. Die vind ik namelijk vele klassen minder.

692. The Flaming Lips - In the Morning of the Magicians (2002)

Album: Yoshimi Battles the Pink Robots
Genre: Hup Yoshimi!
Youtube

The Flaming Lips blijft toch een verbazingwekkend veelzijdige band. De prima laatste plaat Embryonic bracht de krautrock weer even tot leven en ze hebben al eens een 4cd-box uitgebracht waarbij de vier schijfjes gelijktijdig(!) dienen te worden afgespeeld. En dan is er nog het Yoshimi-album uit 2002, een groots opgezette conceptplaat over een klein Japans meisje met een zwarte band karate die de wereld moet redden omdat die ten prooi is gevallen aan een invasie van roze robots. Creativiteit kun je ze niet ontzeggen, en muzikaliteit ook niet. Want zo'n album als dit is eigenlijk gedoemd weg te sterven in een overkill aan pretenties. Maar dat gebeurt niet. Want Yoshimi is een monumentale en boeiende popplaat.

691. Phideaux - Waiting for the Axe to Fall (2007)

Album: Number 7
Genre: progpop
Youtube

In het proggenre (wat een lastig leesbaar woord is dat toch ) zijn concepten en pretenties dan weer een stuk meer ingeburgerd. Phideaux is niet de meest baanbrekende, maar toch zeker wel een van de prettigst in het gehoor liggende progbandjes van de laatste jaren. Een vrij liedjesgerichte benadering en een fijne afwisseling tussen zanger en zangeres maken de muziek vrij goed verteerbaar. Een beetje vergelijkbaar met mijn toptienplaat van Pure Reason Revolution is dit wel, al vind ik die veel creatiever uit de hoek komen.

Na wat afstudeerdrukte gaan we hier maar weer eens voort.

690. Orchestral Manoeuvres in the Dark - Enola Gay (1980)

Album: Organisation
Genre: ringtonerock



Al heeft OMD wel meer in zijn mars dan alleen synthpopanthems, voor een hoop van hun nummers geldt toch wel het criterium 'hoe meer het in je hoofd blijft hangen, hoe beter'. Enola Gay voldoet daar het op-één-na-beste aan. Typisch zo'n track met een enorm hoog wij-gaan-op-vakantiegevoel. Makkelijk in het gehoor, maar toch ook erg vernuftig. Neem de combinatie van de druppelsynth die de algemene melodie aanhoudt en de galmende die voor de tegenmelodie zorgt. Wat je al niet met zo'n ding kan...

689. The dB's - Amplifier (1982)

Album: Repercussion
Genre: een stuk of 70?
Youtube

Een aanrader voor fans van The Feelies en de eerste R.E.M.-platen. The dB's zijn op de albums die ik van ze ken weliswaar niet al te consistent, maar de pieken zijn gelukkig hoog en leveren helaas volkomen onbekend gebleven jaren '80-anthems op. Amplifier staat gek genoeg op twee studioplaten van de band; zowel op Repercussion uit 1982 als op Like This uit 1984. Een band die het verdient meer gehoord te worden; ik heb ze dan ook genomineerd voor de ladder van dit jaar. Maar dan wel met een nóg veel beter nummer... Wordt vervolgd!


688. Manau - La Tribu de Dana (1998)

Album: Panique Celtique
Genre: Bretonhop
Youtube

Dit was echt zo'n nummer uit de hitparade dat werkelijk íedereen leuk vond. Het was natuurlijk gewoon best stoer in de brugklas, maar ook zo verantwoord dat de leraar Frans er in zijn les aandacht aan besteedde. En ook een jaar of veertien later is dit gewoon nog steeds een leuke afgeleide van de befaamde Bretonse klassieker Tri Martelod. Want die traditional, het meest bekend in de uitvoering van Alan Stivell, vormt de basis waarover Manau op z'n Frans hiphopt.

687. Scorpions - Still Loving You (1984)

Album: Love at First Sting
Genre: balladknijper
Youtube

Ooit luisterde ik dagelijks naar Radio Veronica. Dat was toen - en nu volgens mij nog steeds - een zender waar ze dag in dag uit dezelfde 500 nummers afspeelden en een grote voorliefde voor Toto en Bon Jovi koesteren. Met een DJ die dan bijna klaarkomt omdat er zulke geweldige gitaren in zitten. Ik ben, eh, inmiddels een paar muzikale fases verder. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet meer belast ben met dit verleden. Er zijn van die radiorockballadklassiekers die ik maar niet overboord wil gooien. De Scorpions bijvoorbeeld. Zelfs Wind of Change vind ik diep in mijn hart leuk. En Still Loving You gewoon een dijk van een nummer.

686. Smog - Red Apple (1997)

Album: Red Apple Falls
Genre: lo-folk
Youtube

Na deze bescheiden trip down memory lane landen we weer in de vruchtbare appelboomgaard die Musicmeter heet. Want tenzij mijn verhaal hier over jeugdsentiment gaat, heb ik de betreffende artiest vermoedelijk op deze site ontdekt. Bill Callahan blijft een bijzonder artiest. Begonnen met bevreemdende lo-fi in de volstrekte marge, en naar toch veel toegankelijkere kamerfolk gegroeid zonder zijn oude publiek écht van zich te vervreemden. Red Apple Falls is voorzover ik dat kan overzien wel een sleutelplaat in die ontwikkeling. Voorganger Wild Love is nog een rare plaat met een aantal absurde, korte nummertjes. Red Apple Falls is al veel meer een luisterplaat.

685. Tom Waits - Cemetery Polka (1985)

Album: Rain Dogs
Genre: woef



Eigenlijk bestaan er twee Tom Waitsen (of is het Tommen Waits?): de rauwgehuigde singer-songwriter uit de jaren zeventig en de absurde polkabluesblaffer uit de latere decennia. Natuurlijk is dat wat gechargeerd, want de eerste Tom Waits is nooit verloren gegaan. In zijn meer ingetogen nummers blijft hij soms nog dicht bij zijn oorsprong. Maar juist die absurdistische scheurnummers maken zijn latere platen zo aantrekkelijk. En waarom ik dan niets met zo'n Beefheart kan, vraagt u? Tsja... overdaad schaadt. Misschien is dat het. Of moet ik het toch nog eens proberen?

684. World's End Girlfriend - We Are the Massacre (2005)

Album: The Lie Lay Land
Genre: plechtige postrock
Youtube

Na een korte maar heftige postrockfase, ongeveer na een jaar MusicMeteren, was ik er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Leuk hoor, al die climaxende ritmes en melodieën, maar op een gegeven moment wordt het nogal voorspelbaar in zijn onvoorspelbaarheid. Maar toch: ondanks die postrockmoeheid sijpelt er af en toe toch nog iets door in mijn gehoorgang. Zo viel er onlangs een nachtelijk kwartje bij The Earth Is Not a Cold Dead Place van Explosions in the Sky. En moet ik ook al een tijdje toegeven dat deze Japanse band zo zijn momenten heeft, nadat die me nota bene dubbel was getipt in een tiptopic. Toch zeg ik nog maar eens: tips in diverse andere muziekgenres hebben meer kans.

683. Bel Canto - White-Out Conditions (1987)

Album: White-Out Conditions
Genre: fjordenpop
Youtube

Aangezien dit de vierde keer Bel Canto is in deze lijst, raak ik langzamerhand toch een klein beetje door mijn verhalen over dit Noorse trio heen. Toch vertel ik - als een echte Herbert Dijkstra - nog maar eens dat dit noordelijke gezelschap sfeervolle synthpop maakt en bovendien de katalysator was voor de grote ambientnaam Biosphere. White-Out Conditions is het titelnummer van de eerste en wat mij betreft ook beste Bel Cantoplaat. Een aanrader voor Cocteau Twins die ook wel eens wat van de tekst willen kunnen verstaan.

682. Naked on the Vague - All Aboard (2007)

Album: The Blood Pressure Sessions
Genre: noisedance
Youtube

Met een ziedende mix van punk, synthesizers en no wave vergaarde Naked on the Vague twee jaar terug een piepklein beetje bekendheid. De Australische band bracht al eerder een mini-albumpje uit met de naam The Blood Pressure Sessions. Dat had nog lang niet het niveau van de opvolger, op één prachtige uitschieter na. Het ziedende All Aboard roep niet alleen heel veel associaties op (Sonic Youth? Teenage Jesus? Suicide?), maar is bovenal ongewoon dansvloergeschikt voor het toch wat lompe noiserockgenre.

681. Keats - Walking on Ice (1984)

Album: Keats
Genre: onderkoedelde symfopop
Youtube

Toen ik me op deze site inschreef, was The Alan Parsons Project het helemaal voor mij. Enthousiast spitte ik dan ook alle zijprojectjes door die Parsons, Eric Woolfson en aanverwanten erop na hielden. Al snel kwam ik erachter dat maar een beperkt gedeelte van die discografie voor mij écht memorabel is. Zo is het iets meer synthpopachtige Keats over het algemeen niet echt een aanrader. Toch is dit wat kazige, maar ook wel erg mooie nummer wél blijven hangen. Al strookt de titel niet helemaal met de onderwatersfeer die het oproept.

680. The Cramps - Human Fly (1979)

Album: Gravest Hits
Genre: zoemrock



The Cramps is de band die de punk het meest van alle Amerikaanse rammelrockbandjes gebruikte om naar hartelust terug te grijpen op de garagerock van de jaren zestig. The Sonics hoor je nadrukkelijk terug; de band coverde niet voor niets Strychnine. Met Goo Goo Muck is dit aanstekelijke, bijna kinderlijke Human Fly het bekendste nummer.

679. Battles - Atlas (2007)

Album: Mirrored
Genre: mathrockkinderliedjes
Youtube

Typisch zo'n band die het ongelijk bewijst van mensen die vinden dat er geen vernieuwende muziek meer wordt gemaakt. De combinatie van mathrock, postrock en catchy melodietjes en stuiterballen werkt wonderlijk genoeg. Ik ga er altijd spontaan dansjes van doen. Soms zelfs de Kabouterdans, want daar lijkt dit best wel op. Net als de tune van het nogal potsierlijke kinderprogramma Wizzy & Woppy trouwens. Het mag de pret echter niet drukken.

678. Sleeper - Nice Guy Eddie (1996)

Album: The It Girl
Genre: Britpopje
Youtube

Geen britpopband uit de buitencategorie, maar wel een leuk gezelschap met een paar fantastische singles. Sale of the Century kwam al eerder langs, Nice Guy Eddie vind ik zelfs nog wat beter. Niet zo verwonderlijk, want dit is eigenlijk typisch mijn geliefde Pulp, maar dan met een zangeres.

677. :Of the Wand and the Moon: - Gal Anda (2001)

Album: :Emptiness:Emptiness:Emptiness:
Genre: engheidsfolk
Youtube

Het Deense Of the Wand and the Moon past moeiteloos in het rijtje Current 93, Coil en Death in June. Ook hier enge meneren die sfeervol laveren tussen folk, ambient en industrial. Hier komen vooral de eerste twee genres aan bod, zij het over het algemeen lang niet zo overtuigend als op de beste Current 93-platen. Dit prachtige nummer springt er duidelijk uit.

676. Roxy Music - Love Is the Drug (1975)

Album: Siren
Genre: Roxy Disco
Youtube

Helaas ben ik nog steeds niet helemaal om als het gaat om hele Roxy Music-albums, maar de singles en anderszins bekende nummers gaan er altijd wel in. Bij Love Is the Drug wordt vaak aan disco gerefereerd, maar ik hoor toch ook wel wat overeenkomsten met de skagolf die een jaar of vijf later in Engeland zou losbarsten.

675. Nick Drake - Things Behind the Sun (1972)

Album: Pink Moon
Genre: donkere dingen



De ultieme klik tussen mij en de muziek van Nick Drake gaat er vermoedelijk nooit komen. Ik vind zijn liedjes mooi, maar het weeïge in zijn stem maakt dat ik er niet heel veel of graag naar luister. Maar evengoed krijgt de schoonheid van de nummers en arrangementen regelmatig de overhand, waardoor ik toch overstag gaan. Dit is één van zijn mooiste.

674. Muse - Hysteria (2003)

Album: Absolution
Genre: leuk, maar niet echt histerisch
Youtube

Muse was rond 2000 mijn eerste alternatieve ontdekking. Met name het debuut Showbiz is bij mij omgeven door een flinke lading jeugdsentiment. Na de wisselvallige opvolger Origin of Symmetry beleefde Muse wat mij betreft zijn hoogtepunt met Absolution. Het bombast is onverminderd aanwezig, maar verpakt in over het algemeen goede liedjes zonder al te veel rare effecten. En ook nog lang niet zo stadionrockachtig als op latere platen. Of ik Muse net zo hoog zou hebben zitten als ik ze vijf jaar later had ontdekt? Misschien niet, maar ik kan hier nog altijd van genieten.

673. Auburn Lull - Desert (1999)

Album: Alone I Admire
Genre: zondagochtendshoegaze
Youtube

Hoewel deze plaat tot de favorieten van Sietse behoort, is dit een vrij toegankelijke plaat vol lome shoegazeachtige muziek. Doet een beetje aan Slowdive denken, maar doet nog wat meer dan die band aan klanktapijten in plaats van liedjes. De sfeer heeft ook wel wat van Labradford weg. Voor liefhebbers van voornoemde bands dus wel een aanrader. En voor liefhebbers van Sietse ook natuurlijk .

672. Public Image Ltd. - Religion II (1978)

Album: First Issue
Genre: antichrist
Youtube

Johnny Rotten op zijn best hier. De cynische en vaak trage doordramnummers van Public Image Ltd. hebben zoveel meer om het lijf dan een nummer als Anarchy in the UK. Het leukste is nog dat hij dit soort nummers nog steeds ten gehore brengt, en hoe! Of hij het allemaal toen meende, nu nog meent of dat het eigenlijk gewoon een grote gimmick is: als je zo heerlijk gemeen kan fulmineren als Johnny maakt het allemaal niet echt uit.

671. Carissa's Wierd - So You Wanna Be a Superhero (2002)

Album: Songs About Leaving
Genre: folk met punktitels
Youtube

Wie de tracktitels van Songs About Leaving doorneemt, verwacht waarschijnlijk punk die minstens zo boos is als Johnny Rotten ooit geweest is. Niets is minder waar. You Should Be Hated Here, Ignorant Piece of Shit en Sofisticated Fuck Princess Please Leave Me Alone staan op een prachtige, smaak- en gloedvolle indiefolkplaat. Dit nummer, dat dan weer meer een Toy-Boxachtige titel heeft, is mijn favoriet, maar het hele album is zeer de moeite waard.

Kom net dit topic tegen: chapeau met een kleine buiging... Lekker geschreven en muziek van alle markten thuis voorzover ik kan zien als ik er kris kras diagonaal doorheen lees.

Laat ik nu net in beide categorieën vallen en dit album nog niet kennen.

Ik wel. Ben er eens op gestuit, toen ik eens iets uit Sietse's top 10 ging beluisteren. Fijn album.

Helaas toch weer voortijdig afgehaakt toen ik eerder dit jaar in een MuMe-loze periode verzeild raakte. En inmiddels alweer zo veel wijzigingen dat de lijst de lading niet meer dekt. Om dat te vieren, heb ik al mijn lijstjes maar eens op een hoop gegooid. Omdat je er tegenwoordig pas écht bijhoort met een Top 2000 en ik bovendien niet kon kiezen, heb ik nog maar eens wat uitgebreid. Maar ik ga natuurlijk niet weer in dezelfde valkuil stappen en overal een berichtje bij proberen te tikken. Daarom verschijnt hier voor het einde van het jaar 1900 nummers aan schaamteloze namedropping. Op oudjaar zal ik de Top 100 voorzien van gezellige verhaaltjes.

De twinkelende tweeduizend bevat acht hofleveranciers met tien of meer noteringen:

R.E.M. 20
Cocteau Twins 12
The Beatles 11
The Cure 11
Pulp 11
Built to Spill 10
The Waterboys 10
Siouxsie & The Banshees 10

Verder is het gemiddelde jaartal 1988,98, komt de oudste plaat uit 1955 en de nieuwste uit 2011. De verdeling over de decennia is als volgt:

Jaren 50: 4
Jaren 60: 121
Jaren 70: 297
Jaren 80: 651
Jaren 90: 497
Jaren 00: 398
Jaren 10: 37