Muziek / Toplijsten en favorieten / De MuMe Top 40 Editie #2: De 00s
zoeken in:
0
geplaatst: 28 juli 2012, 22:20 uur
17. Bon Iver - For Emma, Forever Ago (2007) ( 60 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 28 ( 52 punten)

Met o.a. Damien Rice, Joanna Newsom en Mumford & Sons lijken de folkliefhebbers van de 60s weer helemaal teruggekeerd. Of dat terecht is moet men zelf maar oordelen, maar het is natuurlijk wel gewoon een prima album.
16. Burial - Untrue (2007) ( 64 punten) Hoogste positie: 2
Aantal keer genoemd: 13x / Positie vorig jaar: 17 ( 74 punten)

Electronic is een genre dat te weinig aandacht krijgt in deze edities. Zijn er te weinig fans of zijn ze te verdeeld? Over Untrue zijn ze het in ieder geval eens. Net zoals vorig jaar een meer dan uitstekende positie.
15. Fleet Foxes - Fleet Foxes (2008) ( 65 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 15 ( 76 punten)

Ook dit is een album dat ik met veel plezier beluister in deze maanden. En sebas kan heel goed uitleggen waarom. Net zoals vorig jaar 15e.
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 28 ( 52 punten)

Met o.a. Damien Rice, Joanna Newsom en Mumford & Sons lijken de folkliefhebbers van de 60s weer helemaal teruggekeerd. Of dat terecht is moet men zelf maar oordelen, maar het is natuurlijk wel gewoon een prima album.
Zandkuiken schreef:
Waar de houdbaarheid van de meeste singer-songwriters bij mij eerder beperkt is, slaagt deze Bon Iver erin om zich bij elke luisterbeurt wat dieper in me vast te nestelen. Vaak word ik totaal overrompeld door akoestische schoonheid, maar sterft die amour fou al snel af. Bij For Emma, Forever Ago daarentegen heb ik me eerst doorheen wat koppigheid moeten worstelen alvorens ie me echt kon bekoren. Niet dat de pracht diep zit verzonken achter 'n hoop ontregelende duisternis, maar bij 'n eerste luisterbeurt klonk het nog allemaal wat vlakjes, sneed het nog niet zo diep.
Waar de houdbaarheid van de meeste singer-songwriters bij mij eerder beperkt is, slaagt deze Bon Iver erin om zich bij elke luisterbeurt wat dieper in me vast te nestelen. Vaak word ik totaal overrompeld door akoestische schoonheid, maar sterft die amour fou al snel af. Bij For Emma, Forever Ago daarentegen heb ik me eerst doorheen wat koppigheid moeten worstelen alvorens ie me echt kon bekoren. Niet dat de pracht diep zit verzonken achter 'n hoop ontregelende duisternis, maar bij 'n eerste luisterbeurt klonk het nog allemaal wat vlakjes, sneed het nog niet zo diep.
16. Burial - Untrue (2007) ( 64 punten) Hoogste positie: 2
Aantal keer genoemd: 13x / Positie vorig jaar: 17 ( 74 punten)

Electronic is een genre dat te weinig aandacht krijgt in deze edities. Zijn er te weinig fans of zijn ze te verdeeld? Over Untrue zijn ze het in ieder geval eens. Net zoals vorig jaar een meer dan uitstekende positie.
Dikkop schreef:
ets als dit heb ik nog nooit gehoord. Zeer vreemde, donkere sfeer.
Untrue beluister ik alleen 's nachts. Half wakker/ half slapend brengt deze plaat me in een soort van trance. Het lijkt alsof ik rondloop in een verlaten grootstad die ooit het centrum van de industriële wereld was. Het regent. Hier en daar nog flitsende lichten van neonborden, maar verder geen licht te zien. Groen van bomen en planten ontbreekt ook. Mensen zijn er niet meer. De gesampelde vocals geven me het gevoel dat ze er toch ooit zijn geweest. Het enige nummer waar iets van licht schijnt doorheen te komen is Shell of Light. Daar blijft het dan ook bij. Het einde van dat nummer doet me denken aan How to Dress Well, die ook een sfeer van eenzaamheid en vervreemding bij me te weeg brengt. Vrolijk word je hier niet van.
ets als dit heb ik nog nooit gehoord. Zeer vreemde, donkere sfeer.
Untrue beluister ik alleen 's nachts. Half wakker/ half slapend brengt deze plaat me in een soort van trance. Het lijkt alsof ik rondloop in een verlaten grootstad die ooit het centrum van de industriële wereld was. Het regent. Hier en daar nog flitsende lichten van neonborden, maar verder geen licht te zien. Groen van bomen en planten ontbreekt ook. Mensen zijn er niet meer. De gesampelde vocals geven me het gevoel dat ze er toch ooit zijn geweest. Het enige nummer waar iets van licht schijnt doorheen te komen is Shell of Light. Daar blijft het dan ook bij. Het einde van dat nummer doet me denken aan How to Dress Well, die ook een sfeer van eenzaamheid en vervreemding bij me te weeg brengt. Vrolijk word je hier niet van.
15. Fleet Foxes - Fleet Foxes (2008) ( 65 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 15 ( 76 punten)

Ook dit is een album dat ik met veel plezier beluister in deze maanden. En sebas kan heel goed uitleggen waarom. Net zoals vorig jaar 15e.
sebas schreef:
Zingende mannen met baarden. Dan moet ik altijd denken aan Fungus en Kaap’ren Varen. Maar met zeemansliederen heeft de muziek van Fleet Foxes weinig te maken.Ik denk eerder aan een kampvuur ergens in de bergen van Montana. Mannen met gitaren en mandolines, harmonieuze samenzang, hemelse koortjes, frivool getokkel. De muziek van Fleet Foxes heeft iets traditioneels. Hun liederen, want dat zijn het, klinken alsof ze al honderden jaren oud zijn. All time Classics uit het American Songbook. Of een best of van een stel minestrelen uit de middeleeuwen.
Zingende mannen met baarden. Dan moet ik altijd denken aan Fungus en Kaap’ren Varen. Maar met zeemansliederen heeft de muziek van Fleet Foxes weinig te maken.Ik denk eerder aan een kampvuur ergens in de bergen van Montana. Mannen met gitaren en mandolines, harmonieuze samenzang, hemelse koortjes, frivool getokkel. De muziek van Fleet Foxes heeft iets traditioneels. Hun liederen, want dat zijn het, klinken alsof ze al honderden jaren oud zijn. All time Classics uit het American Songbook. Of een best of van een stel minestrelen uit de middeleeuwen.
0
geplaatst: 28 juli 2012, 22:39 uur
Atmosphere, Burial, The XX.. leuke platen, net geen echte electronic, maar al beter dan weer de zoveelste blanke mannen gitaarlijst.
0
geplaatst: 28 juli 2012, 22:41 uur
14. Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007) ( 68 punten) Nr. 1 van: Noordpool
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 10 ( 91 punten)

Deadwing moest plaats maken voor Lightbulb Sun, maar Fear of a Blank Planet scoort weer dicht tegen de top 10 (hoewel het wel 25 punten scheelt). Deze moderne progklassieker wist hun carrière te bekronen. Dit is het bejubelde meesterwerk dat hun veelzijdige oeuvre bekroonde. Maar stiekem is het zeker niet hun beste album.
13. Portishead - Third (2008) ( 74 punten) Nr. 1 van: jassn
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 7 ( 104 punten)

Daar waren ze dan opeens, na 11 jaar. Weer met een album dat alle verwachtingen overtrof. Inmiddels is het een usual suspect geworden (zoals elk album in deze regio). Over het album zelf hou ik maar wijselijk m’n mond. Dat kan ik wel overlaten aan Niels.
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 10 ( 91 punten)

Deadwing moest plaats maken voor Lightbulb Sun, maar Fear of a Blank Planet scoort weer dicht tegen de top 10 (hoewel het wel 25 punten scheelt). Deze moderne progklassieker wist hun carrière te bekronen. Dit is het bejubelde meesterwerk dat hun veelzijdige oeuvre bekroonde. Maar stiekem is het zeker niet hun beste album.
Misterfool schreef:
Porcupine tree is een van die bands binnen de progressieve rock muziek, die het label progressive nog echt eer aan doen. Goed, dat wil nog niet zeggen dat het hogere avant-garde is,maar de, naar mijn idee, hoog originele mix van ambient, jaren 70 prog en metal is toch zeker verfrissend te noemen. Porcupine tree is tegenwoordig een inspiratiebron voor veel neo-prog bands(Pendragon is weer eens origineel bezig kuch).Maar het allerbelangrijkste is nog wel dat ze sinds stupid dream eigenlijk alleen maar meesterwerken uitgebracht hebben. Van die meesterwerken vind ik Fear of a Black Planet het hoogtepunt.
Porcupine tree is een van die bands binnen de progressieve rock muziek, die het label progressive nog echt eer aan doen. Goed, dat wil nog niet zeggen dat het hogere avant-garde is,maar de, naar mijn idee, hoog originele mix van ambient, jaren 70 prog en metal is toch zeker verfrissend te noemen. Porcupine tree is tegenwoordig een inspiratiebron voor veel neo-prog bands(Pendragon is weer eens origineel bezig kuch).Maar het allerbelangrijkste is nog wel dat ze sinds stupid dream eigenlijk alleen maar meesterwerken uitgebracht hebben. Van die meesterwerken vind ik Fear of a Black Planet het hoogtepunt.
13. Portishead - Third (2008) ( 74 punten) Nr. 1 van: jassn
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 7 ( 104 punten)

Daar waren ze dan opeens, na 11 jaar. Weer met een album dat alle verwachtingen overtrof. Inmiddels is het een usual suspect geworden (zoals elk album in deze regio). Over het album zelf hou ik maar wijselijk m’n mond. Dat kan ik wel overlaten aan Niels.
niels94 schreef:
Een prachtige combinatie van vrij dreigende, prachtige electronics die (en deze vergelijking is - niet voor niets - wel vaker gemaakt) wel aan Massive Attack doet denken en een geweldige zangeres die er perfect bijpast. Samen zorgen ze voor een ontzettend sfeervol album, waarin de instrumentatie en electronics voor de meest prachtige melodieën zorgen en af en toe lekker eigenzinnig worden toegepast. Dat mag ik wel als dat goed slaagt, zoals op dit album absoluut het geval is. De plaat blijft met gemak de hele zit boeien, het betovert, het kruipt onder je huid: een mooie ontdekking waarvoor ik jassn, die mij dit album tipte bij het super tip-topper spel, van harte dank.
Een prachtige combinatie van vrij dreigende, prachtige electronics die (en deze vergelijking is - niet voor niets - wel vaker gemaakt) wel aan Massive Attack doet denken en een geweldige zangeres die er perfect bijpast. Samen zorgen ze voor een ontzettend sfeervol album, waarin de instrumentatie en electronics voor de meest prachtige melodieën zorgen en af en toe lekker eigenzinnig worden toegepast. Dat mag ik wel als dat goed slaagt, zoals op dit album absoluut het geval is. De plaat blijft met gemak de hele zit boeien, het betovert, het kruipt onder je huid: een mooie ontdekking waarvoor ik jassn, die mij dit album tipte bij het super tip-topper spel, van harte dank.
0
geplaatst: 28 juli 2012, 22:42 uur
Compleet niet mijn lijst tot nu toe, Fleet Foxes is dan wel weer een favoriet van mij. Ik hoop wel dat Opeth de lijst heeft gehaald, metal is echt weer in de minderheid. En er zijn echt ijzersterke metalplaten uitgebracht in het betreffende decennium. Lateralus is de plaat die nog het dichtste bij metal komt. En dan is het maar banaal, ik snap niet dat het album zo laag eindigt. Het wordt gezien als een moderne klassieker en op MusicMeter staat het album in de top 30. Hier haalt het niet eens de top 30 van zijn decennium.
0
geplaatst: 28 juli 2012, 23:05 uur
12. Coldplay - Parachutes (2000) ( 75 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 19 ( 70 punten)

Coldplay doet goede zaken dit jaar. Vorig jaar was dit de positie van A Rush of Blood to the Head. Dit jaar schuift Parachutes 7 plaatsen op en nu is de vraag hoeveel die andere opgeschoven is. In ieder geval opgeschoven naar de top 10 en dat is ook wel terecht gezien de populariteit. Parachutes was een veelbelovend debuut van een band die een paar jaar later de hele wereld zou kennen. Gekenmerkt door de avatar van onze eigen LucM.
11. Marillion - Marbles (2004) ( 77 punten) Nr. 1 van: vigil, Rogyros, bikkel2 Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 3 ( 133 punten)

Ja, vorig jaar was het inderdaad een absurd hoge notering. Maar hoe je het wendt of keert. Ook dit jaar gewoon weer erg hoog. Net niet in de top 10 en het scheelt ook nog wel wat (16 punten), maar van Marillion kan je absoluut zeggen dat het één van de weinige artiesten zijn die decennia in, decennia uit met sterk materiaal op de proppen komt, of beter gezegd: kan komen. Wie weet krijgen we deze september wel weer zo’n topper!
Morgenochtend ga ik verder met de top 10 en vanwege verplichtingen morgen ga ik gelijk een eindsprint trekken naar de nummer 1.
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 19 ( 70 punten)

Coldplay doet goede zaken dit jaar. Vorig jaar was dit de positie van A Rush of Blood to the Head. Dit jaar schuift Parachutes 7 plaatsen op en nu is de vraag hoeveel die andere opgeschoven is. In ieder geval opgeschoven naar de top 10 en dat is ook wel terecht gezien de populariteit. Parachutes was een veelbelovend debuut van een band die een paar jaar later de hele wereld zou kennen. Gekenmerkt door de avatar van onze eigen LucM.
LucM schreef:
Overweldigend debuut van Coldplay, waarmee ze ook meteen zeer succesvol waren.
Alle 10 songs zijn hoogstaand en hebben een melancholische, sombere sfeer, mede dankzij het karakteristieke snikkende en emotionele stemgeluid van Chris Martin.
Met name "Yellow" en "Trouble" zijn echte evergreens geworden.
Overweldigend debuut van Coldplay, waarmee ze ook meteen zeer succesvol waren.
Alle 10 songs zijn hoogstaand en hebben een melancholische, sombere sfeer, mede dankzij het karakteristieke snikkende en emotionele stemgeluid van Chris Martin.
Met name "Yellow" en "Trouble" zijn echte evergreens geworden.
11. Marillion - Marbles (2004) ( 77 punten) Nr. 1 van: vigil, Rogyros, bikkel2 Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 3 ( 133 punten)

Ja, vorig jaar was het inderdaad een absurd hoge notering. Maar hoe je het wendt of keert. Ook dit jaar gewoon weer erg hoog. Net niet in de top 10 en het scheelt ook nog wel wat (16 punten), maar van Marillion kan je absoluut zeggen dat het één van de weinige artiesten zijn die decennia in, decennia uit met sterk materiaal op de proppen komt, of beter gezegd: kan komen. Wie weet krijgen we deze september wel weer zo’n topper!
bikkel2 schreef:
Het is een aardige zit dit Marbles , want dit is een plaat die 100% focus vraagt . Maar in de juiste stemming is dit een fantastisch geheel . Er wordt flink uitgepakt met fraaie sounds , met name in de keyboards , maar mijneer Rothery laat ook weer flink van zich horen .
Maar bovenal , wat een fantastisch stel songs en wat een gedrevenheid . Progrock uit het boekje en de passie en beleving is groots . Dit verdient een 5 , geen twijfel over mogelijk .
Het is een aardige zit dit Marbles , want dit is een plaat die 100% focus vraagt . Maar in de juiste stemming is dit een fantastisch geheel . Er wordt flink uitgepakt met fraaie sounds , met name in de keyboards , maar mijneer Rothery laat ook weer flink van zich horen .
Maar bovenal , wat een fantastisch stel songs en wat een gedrevenheid . Progrock uit het boekje en de passie en beleving is groots . Dit verdient een 5 , geen twijfel over mogelijk .
Morgenochtend ga ik verder met de top 10 en vanwege verplichtingen morgen ga ik gelijk een eindsprint trekken naar de nummer 1.

0
geplaatst: 29 juli 2012, 09:52 uur
Veel te weinig hiphop jongens!
Verder tot nu toe ook niet echt mijn lijst. Maar hey, dat wist ik van tevoren
Staan wel enkele mooie albums tussen, al. Leuk dat Burial en vooral Atmosphere zo hoog scoren bijvoorbeeld.
Wanneer gaat de chat weer van start, herr Chef?
Verder tot nu toe ook niet echt mijn lijst. Maar hey, dat wist ik van tevoren
Staan wel enkele mooie albums tussen, al. Leuk dat Burial en vooral Atmosphere zo hoog scoren bijvoorbeeld. Wanneer gaat de chat weer van start, herr Chef?
0
ClassicRocker
geplaatst: 29 juli 2012, 09:57 uur
chevy93 schreef:
Wie weet krijgen we deze september wel weer zo’n topper!
Wie weet krijgen we deze september wel weer zo’n topper!
Misplaced Childhood (1985) >9 jaar Brave (1994) >9 jaar Marbles (2003) >9 jaar Sounds That Can't Be Made (2012)...
Topper is een subjectief begrip, maar statistisch gezien zouden we in september getrakteerd moeten worden op een klassieker die goed is voor hoge noteringen in 10's-toplijsten.
Hoe dan ook, het meest besproken album in dit topic heeft het wederom goed gedaan.

0
geplaatst: 29 juli 2012, 10:28 uur
Interpol is nog niet geweest? Hoop dat ze dan nog moeten komen, maar aangezien het al de top 10 is, vrees ik er wel wat voor... Alleszins bedankt voor de lijst Chevy! Het wordt door mij alleszins ten zeerste geapprecieerd 

0
geplaatst: 29 juli 2012, 10:35 uur
10. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006) ( 93 punten) Nr. 1 van: Snoeperd
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 21 ( 67 punten)

Een flink gat met de nummer 11 en derhalve ook een terechte top 10, me dunkt. Dat deze aapjes zo goed zouden scoren, had waarschijnlijk niemand verwacht. Maar het valt wel in de lijn met de grote waardering voor alternatieve rock bij de 90s-editie. Als ik het goed begrijp een grote hype destijds. Een hype die eigenlijk nooit over gegaan is. Helaas.
9. Interpol - Turn on the Bright Lights (2002) ( 94 punten) Nr. 1 van: GrafGantz, johannesA, Co Jackso, Screenager, Hanzie28
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 11 ( 86 punten)

Dit is dan weer een album waar ik de status jarenlang niet van gesnapt heb, maar waar ik inmiddels ook langzaam verliefd op begin te raken. De duistere sfeer die doet denken aan de hoogtijdagen van de wave, maar dan in een modern (gitaarrock)jasje gestoken.
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 21 ( 67 punten)

Een flink gat met de nummer 11 en derhalve ook een terechte top 10, me dunkt. Dat deze aapjes zo goed zouden scoren, had waarschijnlijk niemand verwacht. Maar het valt wel in de lijn met de grote waardering voor alternatieve rock bij de 90s-editie. Als ik het goed begrijp een grote hype destijds. Een hype die eigenlijk nooit over gegaan is. Helaas.
Snoeperd schreef:
De Arctic Monkeys zijn na dit album, heel begrijpelijk nooit meer op dit niveau geweest. Zelfs op nummergebied niet. Fluorescent Adolescent kan misschien met de minste nummers hier mee concurreren. En dat zegt wat, aangezien ik een Teddy Picker, een 505 en een Crying Lightning ook geweldige nummers vind.
Dit album is van buitenaards niveau. Beste album ooit gemaakt voor mij.
Bedankt voor de aandacht.
De Arctic Monkeys zijn na dit album, heel begrijpelijk nooit meer op dit niveau geweest. Zelfs op nummergebied niet. Fluorescent Adolescent kan misschien met de minste nummers hier mee concurreren. En dat zegt wat, aangezien ik een Teddy Picker, een 505 en een Crying Lightning ook geweldige nummers vind.
Dit album is van buitenaards niveau. Beste album ooit gemaakt voor mij.
Bedankt voor de aandacht.
9. Interpol - Turn on the Bright Lights (2002) ( 94 punten) Nr. 1 van: GrafGantz, johannesA, Co Jackso, Screenager, Hanzie28
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 11 ( 86 punten)

Dit is dan weer een album waar ik de status jarenlang niet van gesnapt heb, maar waar ik inmiddels ook langzaam verliefd op begin te raken. De duistere sfeer die doet denken aan de hoogtijdagen van de wave, maar dan in een modern (gitaarrock)jasje gestoken.
Yann schreef:
En de songteksten! Op het eerste gezicht lijken ze vaak zo random en bovendien doorspekt van seksuele innuendo alsof het ze lief is, maar na vaker luisteren wordt het al gauw duidelijk dat er zoveel meer onmiskenbare diepgang in de lyrics zit (hoewel dit natuurlijk vaak ook enigszins persoonlijk blijft).
Ja, het album is eigenlijk gewoon niet onder woorden te brengen...
En de songteksten! Op het eerste gezicht lijken ze vaak zo random en bovendien doorspekt van seksuele innuendo alsof het ze lief is, maar na vaker luisteren wordt het al gauw duidelijk dat er zoveel meer onmiskenbare diepgang in de lyrics zit (hoewel dit natuurlijk vaak ook enigszins persoonlijk blijft).
Ja, het album is eigenlijk gewoon niet onder woorden te brengen...
0
geplaatst: 29 juli 2012, 10:36 uur
Screenager schreef:
Interpol is nog niet geweest? Hoop dat ze dan nog moeten komen, maar aangezien het al de top 10 is, vrees ik er wel wat voor...
Vorig jaar was Interpol 11e. Dus ofwel ze hebben een enorme val gemaakt (wat ook wel eens gebeurd is) of ze hebben het dit jaar gewoon heel goed gedaan. Maar je ziet het hierboven, hè. Interpol is nog niet geweest? Hoop dat ze dan nog moeten komen, maar aangezien het al de top 10 is, vrees ik er wel wat voor...

0
geplaatst: 29 juli 2012, 10:38 uur
niels94 schreef:
Wanneer gaat de chat weer van start, herr Chef?
Ik heb geen tijd vandaag voor de chat, vandaar dat ik het op de oude manier doe. Ik ga nu om het half uur een update plaatsen, met om 1 uur de nummer 1 en 2. Daarna ben ik (vrij snel) pleite voor verplichtingen elders.Wanneer gaat de chat weer van start, herr Chef?
Ik hoop voor het eindspel de hele lijst te kunnen draaien, mocht daar animo voor zijn (en anders doe ik t in mn eentje
).
0
geplaatst: 29 juli 2012, 11:08 uur
8. Sufjan Stevens - Illinois (2005) ( 102 punten) Nr. 1 van: Mastroianni
Aantal keer genoemd: 19x / Positie vorig jaar: 5 ( 116 punten)

Sufjan, onze puntensprokkelaar. Zo komt het ten minste op mij, want er ik hoor er nooit iemand over. De 5e positie van vorig jaar was verrassend en de 8e positie van dit jaar kwam voor mij als een net zo grote verrassing. Wat heeft dit album wat ik nog niet gehoord heb? Hopelijk kom ik er deze zomer nog achter.
7. Radiohead - Kid A (2000) ( 108 punten) Nr. 1 van: Lying Mouth, Rudi S, Status Seeker, niels94
Aantal keer genoemd: 19x / Positie vorig jaar: 4 ( 121 punten)

Dit jaar wint In Rainbows met verve de strijdt van Kid A. Ik ga deze plaat zeer binnenkort maar eens volledig beluisteren, dat beloof ik. Ik mis blijkbaar heel wat.
Aantal keer genoemd: 19x / Positie vorig jaar: 5 ( 116 punten)

Sufjan, onze puntensprokkelaar. Zo komt het ten minste op mij, want er ik hoor er nooit iemand over. De 5e positie van vorig jaar was verrassend en de 8e positie van dit jaar kwam voor mij als een net zo grote verrassing. Wat heeft dit album wat ik nog niet gehoord heb? Hopelijk kom ik er deze zomer nog achter.
hoi123 schreef:
Tja, met welke passende samenvatting moet ik nou beginnen? Gelaagd, kleurrijk meesterwerk? Achtbaan van liefde, geluk, depressie, euforie, somberheid en nog tientallen andere emoties?
Illinois bestaat uit zóveel lagen, teksten, melodieën, gevoelens, verhalen, plaatsen en stemmen, dat deze wervelende achtbaan van voorgenoemde zaken in een paar lullige alineaatjes eigenlijk nauwelijks te beschrijven valt.
Tja, met welke passende samenvatting moet ik nou beginnen? Gelaagd, kleurrijk meesterwerk? Achtbaan van liefde, geluk, depressie, euforie, somberheid en nog tientallen andere emoties?
Illinois bestaat uit zóveel lagen, teksten, melodieën, gevoelens, verhalen, plaatsen en stemmen, dat deze wervelende achtbaan van voorgenoemde zaken in een paar lullige alineaatjes eigenlijk nauwelijks te beschrijven valt.
7. Radiohead - Kid A (2000) ( 108 punten) Nr. 1 van: Lying Mouth, Rudi S, Status Seeker, niels94
Aantal keer genoemd: 19x / Positie vorig jaar: 4 ( 121 punten)

Dit jaar wint In Rainbows met verve de strijdt van Kid A. Ik ga deze plaat zeer binnenkort maar eens volledig beluisteren, dat beloof ik. Ik mis blijkbaar heel wat.
barrett schreef:
Deze plaat kan ik tot nu toe met 2 andere projecten vergelijken namelijk met Low van David Bowie en met Brian Eno & David Byrne - My Life in the Bush of Ghosts. Wat ook groot pionierwerk was in die tijd. Voor Kid A was denk ik het werk van Brian Eno toch wel de grote inspiratiebron samen met enkele Dj uit die toenmalige scene... dan denk ik bijvoorbeeld aan Dj Shadow...
Maar toch echt top dat deze band zo'n plaat kan afleveren en de rockwereld zo kan veranderen... Puik werk van Thom York en co...
Deze plaat kan ik tot nu toe met 2 andere projecten vergelijken namelijk met Low van David Bowie en met Brian Eno & David Byrne - My Life in the Bush of Ghosts. Wat ook groot pionierwerk was in die tijd. Voor Kid A was denk ik het werk van Brian Eno toch wel de grote inspiratiebron samen met enkele Dj uit die toenmalige scene... dan denk ik bijvoorbeeld aan Dj Shadow...
Maar toch echt top dat deze band zo'n plaat kan afleveren en de rockwereld zo kan veranderen... Puik werk van Thom York en co...
0
geplaatst: 29 juli 2012, 11:12 uur
Zeker mis jij heel wat
Ik ga binnenkort maar eens wat echte reviews schrijven over mijn top 10 platen... Dus ook over die 
Ik ga binnenkort maar eens wat echte reviews schrijven over mijn top 10 platen... Dus ook over die 
0
geplaatst: 29 juli 2012, 11:40 uur
Leuke lijst tot nu toe, met de nodige verrassingen. Zo had ik Absolution zeker niet boven Origin of Symmetry verwacht en had ik ook niet durven hopen op een top 10-notering voor Arctic Monkeys. Keane staat ook op een mooie plaats in de lijst en mijn nummer 1 moet nog komen. Nee, mij hoor je niet klagen.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 11:41 uur
6. Coldplay - A Rush of Blood to the Head (2002) ( 108 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 21x / Positie vorig jaar: 12 ( 81 punten)

Ah, daar is eindelijk die verdraaide Coldplay. Al vrij gauw was duidelijk dat Coldplay dit jaar een grote stap zou maken in de lijst. De top 5 zou moeilijk worden, maar is nooit ver weg geweest. Opvallend dat zowel Parachutes als deze nooit verder dan de 3e plaats geraakten.
5. The National - Boxer (2007) ( 118 punten) Nr. 1 van: Raconteur, Anne Maaike, dumb_helicopter, Anne. Maaike
Aantal keer genoemd: 21x / Positie vorig jaar: 9 ( 91 punten)

Dat Boxer nu al komt, is eigenlijk een klein wonder. Zeker gezien de achterstand op de rest. Want deze stond toch heel lang top 3. Met totaal geen bedreiging van ( ) of Seldom Seen Kid, als ik het me goed herinner. Toch werden er op het einde nauwelijks punten toegekend aan deze zeer geliefde band. Ook voor mij typisch een groeialbum. En wie weet, vorig jaar 9, dit jaar 5, volgend jaar..?
Aantal keer genoemd: 21x / Positie vorig jaar: 12 ( 81 punten)

Ah, daar is eindelijk die verdraaide Coldplay. Al vrij gauw was duidelijk dat Coldplay dit jaar een grote stap zou maken in de lijst. De top 5 zou moeilijk worden, maar is nooit ver weg geweest. Opvallend dat zowel Parachutes als deze nooit verder dan de 3e plaats geraakten.
dazzler schreef:
Het tweede Coldplay album dat ook meteen de wereldwijde
doorbraak zal inluiden, start met het eclatante sfeerstuk Politik.
Een ouverture die één ding duidelijk maakt: Coldplay kiest
voor een vollere, aangedikte sound op A Rush of Blood to the Head.
Het tweede Coldplay album dat ook meteen de wereldwijde
doorbraak zal inluiden, start met het eclatante sfeerstuk Politik.
Een ouverture die één ding duidelijk maakt: Coldplay kiest
voor een vollere, aangedikte sound op A Rush of Blood to the Head.
5. The National - Boxer (2007) ( 118 punten) Nr. 1 van: Raconteur, Anne Maaike, dumb_helicopter, Anne. Maaike
Aantal keer genoemd: 21x / Positie vorig jaar: 9 ( 91 punten)

Dat Boxer nu al komt, is eigenlijk een klein wonder. Zeker gezien de achterstand op de rest. Want deze stond toch heel lang top 3. Met totaal geen bedreiging van ( ) of Seldom Seen Kid, als ik het me goed herinner. Toch werden er op het einde nauwelijks punten toegekend aan deze zeer geliefde band. Ook voor mij typisch een groeialbum. En wie weet, vorig jaar 9, dit jaar 5, volgend jaar..?
Dn!S schreef:
Als ik twee kernwoorden zou mogen geven aan het geweldige album boxer dan zouden dat: beschaving en rebellie zijn. Twee uitersten misschien, maar de twee gaan naadloos in elkaar over op Boxer. De beschaving is duidelijk zichtbaar in de muziek van The National. De composities, de keuze van instrumenten, de woordkeuzes, alles ademt rust. De cover van The National geeft een goed beeld van deze beschaving. De band die middenin een zaaltje speelt op wat een keurig feest met keurige mensen lijkt. Allemaal pratende over oninteressante dingen, meer eten dan goed voor ze is, en dat alles met de hoogste vorm van etiquette.
Als ik twee kernwoorden zou mogen geven aan het geweldige album boxer dan zouden dat: beschaving en rebellie zijn. Twee uitersten misschien, maar de twee gaan naadloos in elkaar over op Boxer. De beschaving is duidelijk zichtbaar in de muziek van The National. De composities, de keuze van instrumenten, de woordkeuzes, alles ademt rust. De cover van The National geeft een goed beeld van deze beschaving. De band die middenin een zaaltje speelt op wat een keurig feest met keurige mensen lijkt. Allemaal pratende over oninteressante dingen, meer eten dan goed voor ze is, en dat alles met de hoogste vorm van etiquette.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 29 juli 2012, 11:46 uur
Tot nu zie ik pas één plaat uit m'n eigen lijstje terug (Stevens). Heb een beetje gemengde gevoelens bij de lijst. 90% ken ik en dat is waarschijnlijk meer dan ik vorig jaar kende uit de lijst van dit decennium. Ongeveer de helft waardeer ik ook, maar echte meesterwerken mis ik (op Stevens na).
Weer geen metal.
Had gehoopt misschien nog wat recentere jazz op te vangen, maar ook dat zie ik niet.
Weer geen metal.
Had gehoopt misschien nog wat recentere jazz op te vangen, maar ook dat zie ik niet.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 11:51 uur
Tool is inderdaad de enige 'metal'plaat (let op de haakjes). Des te spijtiger dat Opeth op plek 41 strandde.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 12:14 uur
4. Elbow - The Seldom Seen Kid (2008) ( 125 punten) Nr. 1 van: Sgt. Revolver, rkdev, Salvadore, jasper1991
Aantal keer genoemd: 22x / Positie vorig jaar: 8 ( 97 punten)

Ook Seldom Seen Kid maakt een mooie sprong. De band die de afgelopen jaren zo’n beetje elk festival in Europa wist te veroveren, blijkt nog geliefder dan vorig jaar. Er zijn maar weinig mensen die niet breken door de zwoele stem van Guy Garvey. Ik vrees echter wel dat ik er daar eentje van ben. Maar dat deze positie onterecht is, hoor je mij zeker niet zegen.
Aantal keer genoemd: 22x / Positie vorig jaar: 8 ( 97 punten)

Ook Seldom Seen Kid maakt een mooie sprong. De band die de afgelopen jaren zo’n beetje elk festival in Europa wist te veroveren, blijkt nog geliefder dan vorig jaar. Er zijn maar weinig mensen die niet breken door de zwoele stem van Guy Garvey. Ik vrees echter wel dat ik er daar eentje van ben. Maar dat deze positie onterecht is, hoor je mij zeker niet zegen.
Louis2703 schreef:
Over het geheel gezien is dít muziek zoals ik het wil horen. Rust afgewisseld met herrie en snelheid afgewisseld met lome hoge intrumentaties, heldere vocale klanken van Guy Garvey, de zanger, die een stem heeft die op zich al een instrument is. Dit is het prototype van een uitgebalanceerd en goed album.
Over het geheel gezien is dít muziek zoals ik het wil horen. Rust afgewisseld met herrie en snelheid afgewisseld met lome hoge intrumentaties, heldere vocale klanken van Guy Garvey, de zanger, die een stem heeft die op zich al een instrument is. Dit is het prototype van een uitgebalanceerd en goed album.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 12:34 uur
3. Sigur Rós - ( ) (2002) ( 138 punten) Nr. 1 van: nico1616
Aantal keer genoemd: 24x / Positie vorig jaar: 2 ( 143 punten)

Ja, ( ) had het moeilijk. Met een fikse eindsprint wist Jónsi zijn mannen nog naar de bronzen medaille te tillen, maar die dikke tweede plaats van vorig jaar is nooit in zicht geweest. Een plaat die moeilijk in woorden te vangen is. Al was het alleen maar, omdat de lege plaat bedoeld is om je eigen (sprookjes)wereld in te vormen. Met het epische slotnummer als ultieme klap op de vuurpijl.
Aantal keer genoemd: 24x / Positie vorig jaar: 2 ( 143 punten)

Ja, ( ) had het moeilijk. Met een fikse eindsprint wist Jónsi zijn mannen nog naar de bronzen medaille te tillen, maar die dikke tweede plaats van vorig jaar is nooit in zicht geweest. Een plaat die moeilijk in woorden te vangen is. Al was het alleen maar, omdat de lege plaat bedoeld is om je eigen (sprookjes)wereld in te vormen. Met het epische slotnummer als ultieme klap op de vuurpijl.
AOVV schreef:
Met 'Popplagið' klinkt het slotsalvo van deze plaat weer wat venijniger dan het middenstuk. Dat klonk vrediger, daarin kon ik praten over gele bloemetjes. Die zijn inmiddels bloedrood geworden. Het gecamoufleerde gif dat in het begin van de plaat werd toegediend, in 'Vaka' en 'Fyrsta', onder het mom van goedigheid, begint zijn uitwerking te hebben. De luisteraar wordt stilletjesaan versmacht en verstikt, en gaat uiteindelijk ten onder, op de laatste tonen van dit album.
Met 'Popplagið' klinkt het slotsalvo van deze plaat weer wat venijniger dan het middenstuk. Dat klonk vrediger, daarin kon ik praten over gele bloemetjes. Die zijn inmiddels bloedrood geworden. Het gecamoufleerde gif dat in het begin van de plaat werd toegediend, in 'Vaka' en 'Fyrsta', onder het mom van goedigheid, begint zijn uitwerking te hebben. De luisteraar wordt stilletjesaan versmacht en verstikt, en gaat uiteindelijk ten onder, op de laatste tonen van dit album.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 12:50 uur
Toch een aantal persoonlijke favorieten in de top tien. Nu nog In Rainbows en Funeral zeker?
0
geplaatst: 29 juli 2012, 13:22 uur
2. Radiohead - In Rainbows (2007) ( 153 punten) Nr. 1 van: Cured, wandelindenatuur, bone machine, remcodulac, Niek, stoepkrijt, Streup
Aantal keer genoemd: 27x / Positie vorig jaar: 6 ( 106 punten)

Zou het komen door het nieuwe album? Nee, die was toen al even uit. Maar net zoals de sprong in onze Top 250, is de sprong van In Rainbows niet eens zo goed. Radiohead begint zo’n band te worden die nog een eeuw een hernieuwde fanbase zal krijgen en daarmee toch wel in een rijtje met The Beatles, Pink Floyd en U2 genoemd mogen worden. Met OK Computer als vaandeldrager zal In Rainbows altijd een beetje in de schaduw ervan staan, maar van zo’n beetje iedere band zou dit album hét album zijn waaraan ze herinnerd zullen worden. Zou In Rainbows volgend jaar winnen? Nu de grote concurrent Funeral volgend jaar in een andere categorie ingedeeld zal worden.
1. Arcade Fire - Funeral (2004) ( 216 punten) Nr. 1 van: ArthurDZ, LucM, herman, arcade monkeys, inquestos
Aantal keer genoemd: 37x / Positie vorig jaar: 1 ( 202 punten)

Mwa, spannend is het allang niet meer. Net zoals OK Computer een wel heel duidelijke winnaar. Zelfs als je de hele In Rainbows-fanbase opgetrommeld zou hebben, had Funeral nog gewonnen. Slechts 7 platen scoorden überhaupt de helft van het aantal punten dat Funeral bij elkaar wist te krijgen. Wat mij betreft de slechtste winnaar van alle edities, maar daar hebben de fans natuurlijk geen boodschap aan. Vooruit, ik draai het openingsnummer weer een keertje!
Dit waren de 94 deelnemers die deze lijst mogelijk gemaakt hebben:
aERodynamIC, Andnino, André, Anne Maaike, Anne Maaike, Arcade monkeys, ArthurDZ, Ataloona, B.Robertson, Bauer, Bennerd, Bikkel2, Bone machine, Bravejester, Cabeza Borradora, Casartelli, Chevy, ClassicRocker, Co Jackso, Colucci_Era, Cured, DjFrankie, Don Cappuccino, Dumb_helicopter, Dungeon, Dwejkk_, Dynamo d, Echoes, Fieke_28, Fluidvirgo, GrafGantz, Gretz, Hanzie28, Herman, Iemand74, inquestos, J.J. Wever, Jasper1991, jassn, Jeroentjuhh, johannesA, Jori stes, Joy4ever, Kemm, Koenr, Kronos, Laxus11, Lennon, Little lion man, LucM, Lukk0, Lying Mouth, Magick1, Marty McFly, Mastroianni, Mctijn, Michael c, Nelis, Nico1616, Niek, niels94, Noordpool, Oceanvolta, Orbit, platedraaier, Poa, Raconteur, Remcodulac, Rhythm & Poetry, Rkdev, Rogyros, Rudi S, Salvadore, Screenager, Seppens, Sgt. Revolver, Shinybeast, Slowgaze, Snoeperd, Status Seeker, Stijn_Slayer, Stoepkrijt, Streup, Superbitch, sxesven, Teunnis, The_CrY, Thelion, Titmeister, Tony, Trebremmit, Vigil, Wandelindenatuur, Wilbur
Aantal keer genoemd: 27x / Positie vorig jaar: 6 ( 106 punten)

Zou het komen door het nieuwe album? Nee, die was toen al even uit. Maar net zoals de sprong in onze Top 250, is de sprong van In Rainbows niet eens zo goed. Radiohead begint zo’n band te worden die nog een eeuw een hernieuwde fanbase zal krijgen en daarmee toch wel in een rijtje met The Beatles, Pink Floyd en U2 genoemd mogen worden. Met OK Computer als vaandeldrager zal In Rainbows altijd een beetje in de schaduw ervan staan, maar van zo’n beetje iedere band zou dit album hét album zijn waaraan ze herinnerd zullen worden. Zou In Rainbows volgend jaar winnen? Nu de grote concurrent Funeral volgend jaar in een andere categorie ingedeeld zal worden.
JoostBo schreef:
Toch valt er qua thematiek in deze plaat een bepaalde eenheid te bespeuren. Een gevoel van wat alles wat jezelf doet, daar heb je geen invloed op en het maakt je machteloos. En in Videotape besluit je maar om er maar helemaal uit te stappen. Met dit idee in je achterhoofd kan het telkens beluisteren van CD1 van In Rainbows nog een zware psychologische confrontatie met jezelf worden.
Toch valt er qua thematiek in deze plaat een bepaalde eenheid te bespeuren. Een gevoel van wat alles wat jezelf doet, daar heb je geen invloed op en het maakt je machteloos. En in Videotape besluit je maar om er maar helemaal uit te stappen. Met dit idee in je achterhoofd kan het telkens beluisteren van CD1 van In Rainbows nog een zware psychologische confrontatie met jezelf worden.
1. Arcade Fire - Funeral (2004) ( 216 punten) Nr. 1 van: ArthurDZ, LucM, herman, arcade monkeys, inquestos
Aantal keer genoemd: 37x / Positie vorig jaar: 1 ( 202 punten)

Mwa, spannend is het allang niet meer. Net zoals OK Computer een wel heel duidelijke winnaar. Zelfs als je de hele In Rainbows-fanbase opgetrommeld zou hebben, had Funeral nog gewonnen. Slechts 7 platen scoorden überhaupt de helft van het aantal punten dat Funeral bij elkaar wist te krijgen. Wat mij betreft de slechtste winnaar van alle edities, maar daar hebben de fans natuurlijk geen boodschap aan. Vooruit, ik draai het openingsnummer weer een keertje!
Maartenn schreef:
En ik moet ik eerlijk zijn, dat ik er in het begin maar weinig mee kon. Van liefde op het eerste gehoor was dan ook absoluut geen sprake. Ook op het tweede gehoor niet vrees ik. Maar de aanhouder wint en daarom heb ik toch maar steeds weer terug gegrepen naar deze plaat. Misschien dat dat ook wel kwam door het toch wat mysterieuze karakter van de nummers; bombastisch, vol, minder duidelijk ingezongen dan Neon Bible en misschien wel een tikje chaotisch.
En ik moet ik eerlijk zijn, dat ik er in het begin maar weinig mee kon. Van liefde op het eerste gehoor was dan ook absoluut geen sprake. Ook op het tweede gehoor niet vrees ik. Maar de aanhouder wint en daarom heb ik toch maar steeds weer terug gegrepen naar deze plaat. Misschien dat dat ook wel kwam door het toch wat mysterieuze karakter van de nummers; bombastisch, vol, minder duidelijk ingezongen dan Neon Bible en misschien wel een tikje chaotisch.
Dit waren de 94 deelnemers die deze lijst mogelijk gemaakt hebben:
aERodynamIC, Andnino, André, Anne Maaike, Anne Maaike, Arcade monkeys, ArthurDZ, Ataloona, B.Robertson, Bauer, Bennerd, Bikkel2, Bone machine, Bravejester, Cabeza Borradora, Casartelli, Chevy, ClassicRocker, Co Jackso, Colucci_Era, Cured, DjFrankie, Don Cappuccino, Dumb_helicopter, Dungeon, Dwejkk_, Dynamo d, Echoes, Fieke_28, Fluidvirgo, GrafGantz, Gretz, Hanzie28, Herman, Iemand74, inquestos, J.J. Wever, Jasper1991, jassn, Jeroentjuhh, johannesA, Jori stes, Joy4ever, Kemm, Koenr, Kronos, Laxus11, Lennon, Little lion man, LucM, Lukk0, Lying Mouth, Magick1, Marty McFly, Mastroianni, Mctijn, Michael c, Nelis, Nico1616, Niek, niels94, Noordpool, Oceanvolta, Orbit, platedraaier, Poa, Raconteur, Remcodulac, Rhythm & Poetry, Rkdev, Rogyros, Rudi S, Salvadore, Screenager, Seppens, Sgt. Revolver, Shinybeast, Slowgaze, Snoeperd, Status Seeker, Stijn_Slayer, Stoepkrijt, Streup, Superbitch, sxesven, Teunnis, The_CrY, Thelion, Titmeister, Tony, Trebremmit, Vigil, Wandelindenatuur, Wilbur
0
geplaatst: 29 juli 2012, 13:52 uur
Ahum...de beste winnaar van alle edities 
Opnieuw bedankt voor al de verzette bergen werk, chevy!

Opnieuw bedankt voor al de verzette bergen werk, chevy!
0
geplaatst: 29 juli 2012, 14:12 uur
Opnieuw een mooie lijst, waar toch 7 van mijn 'eigen' platen instonden.
Erg leuk ook dat de Arctic Monkeys zo hoog eindigen!
Toch mis ik nog een paar artiesten die ik wel in de top 40 verwacht had, neem Ray LaMontagne, Andrew Bird en The Last Shadow Puppets.
Thanks voor al het werk Chevy en de lijst met de leuke stukjes
Erg leuk ook dat de Arctic Monkeys zo hoog eindigen!
Toch mis ik nog een paar artiesten die ik wel in de top 40 verwacht had, neem Ray LaMontagne, Andrew Bird en The Last Shadow Puppets.
Thanks voor al het werk Chevy en de lijst met de leuke stukjes

0
geplaatst: 29 juli 2012, 14:15 uur
Geen verrassingen in de lijst als ik het zo bekijk. Maar wel bedankt voor het goede werk, Chev!
0
geplaatst: 29 juli 2012, 14:47 uur
Stijn_Slayer schreef:
Tot nu zie ik pas één plaat uit m'n eigen lijstje terug (Stevens). Heb een beetje gemengde gevoelens bij de lijst. 90% ken ik en dat is waarschijnlijk meer dan ik vorig jaar kende uit de lijst van dit decennium. Ongeveer de helft waardeer ik ook, maar echte meesterwerken mis ik (op Stevens na).
Weer geen metal.
Had gehoopt misschien nog wat recentere jazz op te vangen, maar ook dat zie ik niet.
Tot nu zie ik pas één plaat uit m'n eigen lijstje terug (Stevens). Heb een beetje gemengde gevoelens bij de lijst. 90% ken ik en dat is waarschijnlijk meer dan ik vorig jaar kende uit de lijst van dit decennium. Ongeveer de helft waardeer ik ook, maar echte meesterwerken mis ik (op Stevens na).
Weer geen metal.
Had gehoopt misschien nog wat recentere jazz op te vangen, maar ook dat zie ik niet. Ook geen pure electronic
Erg jammer, de vernieuwende impulsen worden geschuwd kennelijk.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 15:02 uur
Een beetje tegenvallend dat in een decennium waarin hiphop een grote rol van betekenis heeft gespeeld er slechts 1 plaat in de top 40 staat.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 15:03 uur
Heb niet actief deelgenomen aan deze editie maar toch redelijk wat leesplezier gehad in dit topic, ook het soundrop idee vond ik leuk, goed werk Chevy 

0
geplaatst: 29 juli 2012, 15:12 uur
[quote]Rhythm & Poetry schreef:
Een beetje tegenvallend dat in een decennium waarin hiphop een grote rol van betekenis heeft gespeeld er slechts 1 plaat in de top 40 staat.[/qote]
En dat geld ook voor Soul.
Een beetje tegenvallend dat in een decennium waarin hiphop een grote rol van betekenis heeft gespeeld er slechts 1 plaat in de top 40 staat.[/qote]
En dat geld ook voor Soul.
0
geplaatst: 29 juli 2012, 15:19 uur
Soul heeft in de 21ste eeuw niet echt een grote rol van betekenis gespeeld. Als ik denk aan de hoogtijdagen van de soul dan denk ik toch meer aan de jaren '50, '60 en '70.
Electronic is bijvoorbeeld wel belangrijk tussen 2000 - 2009 maar dat zie je dan ook terug met in ieder geval drie electronicgeoriënteerde platen in de top 20.
Electronic is bijvoorbeeld wel belangrijk tussen 2000 - 2009 maar dat zie je dan ook terug met in ieder geval drie electronicgeoriënteerde platen in de top 20.
* denotes required fields.

