Four sure

Gaat toch echt The Blue Nile worden hoor. Mark my words. Tinseltown in the Rain is de ultieme gloompopsong, met z'n zwangere heavenly divine gitaren, pure bliss

We gaan samen een band starten Johnny: The Pregnants

Nee dat zou de derde overlap met mij worden, volgens Luigi waren het er maar 2.

Klopt! Maar ik vind het wel een prachtsong van een prachtband. Maarja, iets met maar 100 plekken he

luigi-bingo: "iets met maar 100 plekken he"

4. Tears For Fears - Famous Last Words (1989)

Hand in hand we'll do and die
Listening to the band that made us cry

Ik had het bij Forever Young van Alphaville over de ultieme "Alle Menschen Werden Brüder" song? Nou, dit is er eigenlijk ook zo een, maybe even more so...

Tears For Fears leerde ik kennen via mijn broers. Shout schalde als kind bij een van mijn oudere broers uit zijn kamer. Dat vond ik wel een indrukwekkende song. Een andere broer van me kocht na een tijdje een verzamelaar van ze die vaak opstond. Ik kon daar dan ook mee van genieten en hij nam bandjes voor me over met mijn fave songs zoals Shout, Everybody Wants to Rule the World (nog meesterlijk gecoverd door Lorde trouwens) en Sowing the Seeds of Love. Heerlijke songs vond ik dat en de videoclips vond ik ook prachtig. De eerste cd die ik zelf van ze kocht was Elemental (toen was Roland al solo) voor 10 gulden weet ik nog. Ondanks die grote hit was dat album een beetje een flop. Niet voor mij, ik vond 'm geweldig. Ik was rond de 16 ofzo.

Ergens vanaf mijn mid 20s begon ik pas de rest te kopen, wel allemaal vrij snel achter elkaar. Ze waren een tijdje van mijn radar verdwenen en ik kende al hun hits toch wel. Eerst Raoul and the Kings of Spain, vervolgens The Hurting, Songs from the Big Chair en The Seeds of Love. Allemaal schitterende albums met geweldige songs. Ze behoren echt tot mijn meest fave bands ooit. De meest liefdevolle en warme muziek vind ik ook wel, met name Big Chair, Seeds of Love en Raoul... Vorig jaar zag ik ze eindelijk eens in concert, magisch was dat. Dat concert begon ook met Lorde's cover overigens. Ergens ook wel moeilijk, omdat we wisten dat Roland's vrouw niet lang geleden overleden is. Hij is in korte tijd een stuk ouder geworden als je 'm zag...

Famous Last Words, deze song betekent zoveel voor me en je kunt hem op zoveel manieren uitleggen, dat vind ik prachtig Je kan het zien als na een dag muziekfestival tegen het ochtendlicht met z'n allen na een regenachtige dag nog even warmen bij een zelfgemaakt vuur met nog een drankje, de muziekdag doornemen, een extra drankje, de grote verhalen, de kameraadschap, een lach en een traan in het katerige van het magere ochtendlicht, dat surreële gevoel wat je kunt ervaren. Maar als je de lyrics leest en de muziek voelt kan het ook gaan over een stelletje aan het eind van hun leven voordat ze de hemelpoort in gaan, of zich bevindend in een andere wereld letterlijk of vlak na een oorlog, wat je maar wilt
Maar de song doet mij nog het meest denken aan een broederschap die boven alles verheven is. Een wereld waar johan de witt, ik, Gretz, Edgar18, Cured en wie verder ook nog door 1 deur kunnen, zou dat niet mooi zijn? And we'll carry war no more...

En dit is dan maar een voorbeeld op kleine schaal, je kunt het ook wereldbreed trekken. Daar doet deze muziek en tekst mij aan denken En in het geval van mijzelf of hier thuis, het doet ons ook denken aan alle mooie herinneringen hier op aarde met degenen die we helaas moeten missen en die we hebben moeten laten gaan (mensen en diertjes) De tekst beziet het leven, het leven flitst in enkele ogenblikken aan je voorbij en tegen het einde van het leven, na de mooie momenten, maar ook alle pijn en moeite neem je glorieus de overstap naar de andere zijde, waar dat allemaal niet meer is. Als je daarin gelooft dan Daar doet mij deze muziek aan denken.

De muziek van TFF zit sowieso vol liefde vaak, vind ik. Helemaal in combinatie vaak met Roland's warme stem, die ontroert me ten diepste, zeker op het Seeds of Love album. Maar deze song alleen al is voor mij een knap staaltje muziek. Die piano aan het begin alleen al doet aan een andere, betere wereld denken. En dat knisperende aan het begin ook echt aan een haardvuur. In zachtheid bezingt Roland het leven achterom, nu en wat er nog kan gaan komen en ook zijn hoop tenslotte. De muziek is zo fijnzinnig en lieflijk, ik smelt er elke keer weer van. Vanaf halverwege komt er wat meer tempo in en dat is dan ook het meest glorieuze deel vind ik. Hand in hand, daar gaan we, met z'n allen... Die uithalen van Roland, schitterend zeg!

All our love and all our of pain
Will be but a tune
The Sun and the Moon
The wind and the rain
Hand in hand we'll do and die
Listening to the band that made us cry
We'll have nothing to lose
We'll have nothing to gain
Just to stay in this real life situation 
For one last refrain

Ik vind dat zo'n schitterend en opbeurend stukje muziek, ongekend Alle zwaarte van het leven valt dan instantly weg. Wat hebben ze dat schitterend verwoord in deze song! Op het einde keren we weer terug naar de bezinnende stilte bij het haardvuur en ook de manier waarop Roland die laatste zin ook zingt en we weer verdwijnen in de stilte, kip-pen-vel, elke keer weer! And we will carry war no more


After the wash
Before the fire
I will decay
Melt in your arms
As the day hits the night
We will sit by candlelight
We will laugh
We will sing
When the saints go marching in
A for a heart
B for a brain
Insects and grass
Are all that remain
When the light from above
Burns a hole straight through our love
We will laugh
We will sing
When the saints go marching in
And we will carry war no more
All our love and all our of pain
Will be but a tune
The Sun and the Moon
The wind and the rain
Hand in hand we'll do and die
Listening to the band that made us cry
We'll have nothing to lose
We'll have nothing to gain
Just to stay in this real life situation 
For one last refrain
As the day hits the night
We will sit by candlelight
We will laugh
We will sing
When the saints go marching in
And we will carry war no more

Zoals Massive Attack al zong: Three's my lucky number

Best een verrassende top-3!
Zonder U2, Cure, Smiths, Radiohead of R.E.M.

No alarms and no surprises, please

Ja, vond ik ergens ook wel. En toch kwam ik hier op uit, voor nu

Ik vrees dat ik minder verrassend zal zijn...
Maar wie weet wat er kan gebeuren de komende jaren.

Precies, arcadische vuren kunnen doven en andere vuren juist weer aanwakkeren

Zoals Paddy al zong: Darling, it’s a...

I remember that

Nou ik zit helemaal klaar voor Catherine Wheel, Peter Gabriel en T.Rex

Ow nee Danny Lukassen natuurlijk

Eerder die andere Lukassen
Into the Electric Castle

Isis and Osiris

Kijk eens een kenner

En het liedje met ons aller Vish nog wel.

P.s. je vriendinnetje zeker

Three little birds zou nu wel leuk zijn

Nee, ik kocht 'm zelf. En kapot gedraaid. Maar stiekum vind ik The Two Gates en Across the Rainbow Bridge beter Kocht ook 4 Dream Theater albums. Die eerste 2 draai ik nog heel af en toe. Space Dye Vest zat ook in de bubbles evenals Paradise Lost. Ik had zo'n fase tussen 18 en 21. En een medestudent stak me aan

Er hing ze laatst een wedstrijd zonder publiek boven t hoofd, dat zou nu wel goed uitkomen

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Flag_of_Amsterdam.svg/532px-Flag_of_Amsterdam.svg.png

Je bent je nu toch al bloot aan t geven dan kan dit er ook nog wel bij

Dream Theater heeft t bij mij nooit echt gedaan en zelfs vanaf zo 2004 zelfs afgedaan.

Emotieloos toonladders smijten

Klopt ja, ik heb alleen albums 2 tm 5 ofzo. Nu is het al heel lange tijd emotieloos, klopt!

2x 80s
1x 00s

Sowieso een In Rainbows trackie en een nummer van Echo & The Bunnymen

Voor de derde gok geen idee. In ieder geval geen Yonkers...

Yonkers is wel een groeier, maar ik ben nog niet zover

The House of Love zei ik vastberaden...

Hopelijk doe ik je plezier met de volgende

Dat doe je al bijna 3 weken