Sex, Lies and Videotape...

Viel me een beetje tegen eigenlijk, ondanks de hype...

Ja dat was de ‘Lies’. Maar haalt mijn top-100 ook niet.

Stefan en Liesette

Haha, het is ofwel een tweede nummer van Spinnie, ofwel van de Veldmuis. Want anders heb je 11 dubbelaars. En Radiohead komt sws nog voorbij, ben ik 100% van overtuigd.


Welk Arcadisch Vuur gaan we dan nog wel tegenkomen? Zou het toch niet kunnen geloven als ze volledig ontbreken

Denk ook aan zijn oude avatar

Nee, geen Arcadisch Fuur voor luigi, en ook geen Nationaal Front Disco. Wellicht een van beiden over 1,5 jaar in dit theater

Die ben ik compleet vergeten. Even kijken of ik nog een screenshot heb uit de rebelse tijd (april-mei 2017) toen er wekenlange protesten waren n.a.v. het verbod om langer te praten over de-sport-die-niet-genoemd-mag-worden

Ja in die tijd was Luigi nog vrij open

Something's buzzin'...
Ik verlang naar een tijd waar er bepaalde muziekgenres zijn-die-niet-genoemd-mogen-worden...

https://i.imgur.com/0w3qAhl.png
Heimwee naar deze tijd van weleer (we spreken 24 mei 2017) Toen het nieuwe beleid van de trojka in feite even het ergste was waar we ons over konden verbazen Als je even knipperde met je ogen was er weer een heel topic schoongeveegd. Maar de sport (en de concerten) bestonden toen gelukkig nog, en we vierden grootste successen (met AY nota bene, kun je het je nu voorstellen?). Ik zou nu met alle plezier willen ruilen met april of mei van dat prachtjaar 2017

Met de nieuwe mods gaan die tijden misschien toch weer herleven?
Aangaande die club die niet genoemd mag worden kan dat nog wel ff duren...

Haha, ik had dus precies zo'n muziekleraar in de brugklas. We hoeven gelukkig niet zelf te zingen, maar zijn obsessie met The Beatles (en met name Paul) was extreem. Hele lessen vertelde hij over de Kevers, terwijl we toch iets nuttigers hadden kunnen doen in het ene uurtje muziek per week. M'n leraar leek ook door de aluhoedjes geïndoctrineerd te zijn en beweerde dat de kans groot was dat er al ruim 30 jaar (we spreken 2002) een vrijwel identieke dubbelganger Pauls leven leidde. Zeker eentje met net zoveel talent dat de miljoenen mensen het niet door zouden hebben Het ultieme bewijs voor het complot was volgens hem ook het achterstevoren draaien van die ene LP om een geheime boodschap te horen

OMg luigifort, misschien hebben we wel van dezelfde leraar les gehad. Ik lees namelijk dat hij z'n roots in de Randstad heeft liggen. Misschien werkte ie rond 1990 wel op een school in Wassenaar

Heette jouw leraar ook Paul toevallig?

Wij hadden een muziekleraar die naast de muziek van de Kevers ook zijn eigen liedjes voor ons speelde. Hij had ze voor zijn zoontje gecomponeerd.

Wiebe, eet je bordje nou eens leeg was één van de vele hoogtepunten dat jaar...

Voornaam weet ik niet meer, Paul zou kunnen id, maar achternaam was iets als Van der Vluggen ofzo...

voor mij ook wel een van de mooiste liedjes ooit.

Ga weg

Kom terug

Ik kwam terug en toen stond opeens alles stil...

Luigi's eerste jaren op MuMe

Online, op MuMe, waar ik toch niemand kende

5. The Cure - Open (1992)

I can't take it anymore 
This it I've become 

Zoals ik al bij Plainsong beschreef ging ik op een gegeven moment als een razende alles van The Cure aanschaffen. Wish bestelde ik online, weet ik nog. De dag dat ik 'm voor het eerst opzette kan ik me ook nog goed herinneren. Ik weet nog dat ik het album uitpakte. Volgens mij verpakt in een doos van Play.com waar ik in die tijd veel bestelde. En dan altijd zo'n rete-irritant cellofaantje erom heen die je er alleen met heel veel moeite van af kreeg . Van Play.com naar play op de cd speler Track 1: Open...hoe toepasselijk, en het album ook nog eens eindigen met End De eerste keer dat ik Open hoorde werd ik er meteen door weg geblazen, letterlijk! Wat een song! En wat daarna volgde was ook niet mals. Vooral From the Edge of the Deep Green Sea, die stond zeker in het begin op gelijke hoogte en is nog wel een top 5 track voor mij. En wat dacht je van de überheerlijke slowburners zoals vooral Apart, wat een pracht, wat een droefheid, wat een kwaliteit.

Maar ook eenzame en verstilde pareltjes als Trust en To Wish Impossible Things. En dan ook altijd weer die übervrolijke kant van The Cure met High, Doing the Unstuck en Friday I'm in Love, een song die ik nu wel kon omarmen Allemaal kwaliteitsongs ook! En ook de ballad A Letter To Elise en de kneiter van een closer End vond ik geweldige songs. Alleen Wendy Time en vooral Cut zijn het nooit echt helemaal geworden voor mij, al vind ik Wendy Time nu wel een stuk beter dan toen. Maar Cut en ik zullen wel nooit echt helemaal vrienden worden denk ik, ik vind 'm iets te geforceerd. Een jaar voor het album speelden ze de song ook al wel eens live hier en daar. Toen heette ie nog Away en was de song slowed down, dat klonk dan wel weer goed. Anyway, Wish vond ik dus een heel sterk album, maar Disintegration is natuurlijk als geheel een klasse beter

Open kwam voor mij als geroepen in die jaren. Dit waren de zwaar depressieve maandenlang aaneen in bed jaren waar ik middenin zat en de muziek, maar vooral ook de lyrics beschreven dat gevoel voor mij perfect op dat moment. De manier waarop je bepaalde dingen kunt ervaren en ook bekeken worden kunt voelen. Ik zou er alles voor geven hoor om nog wat meer die persoon te zijn van in mijn tienerjaren/early 20s ipv die bijna constante helicopter boven mijn hoofd Maar ik ben eigenljk niet zo'n klagerd hehe

De muziek van Open is niet minder dan sheer fantastisch en ook sheer depressief, heerlijk . Wat een epic! Het intro alleen is al magisch met die klanken van de gitaar en dan schieten we er vervolgens echt in. Een lange trip van ruim 6 minuten heerlijke ellende. Al die (overstuurde) droning, dreinende, zwangere gitaren over en door elkaar heen. Ah gotta love it. Morose time als Robert begint te zingen. Robert bezingt zijn tijd op een feestje, ook in helicopterview en wtf hij daar doet en aan het doen is. Alles voelt vervreemdend aan voor hem, inclusief zijn eigen gedrag. Hij weet niet wat hij daar doet en wie hij zelf op een gegeven moment nog is. En dat leidt allemaal steeds verder tot een ultieme zelfwalging op het eind. I can't take it anymore, this it I've become  En drank maakt ook meer kapot dan je lief is. Herkenbaar beeld, hoe je hele realiteit kan veranderen amidst people and parties. Ik heb die vervreemdende sfeer ook wel vaak ervaren en je gevoelens dan over jezelf daarin inderdaad. Niet best

En hoe kun je je dan voelen? Juist! And the way the rain comes down hard, that's how I feel inside. En dat allemaal prachtig verwoord in krachtige, psychedelische klanken in de vaart en muziek. Vooral die dreinende gitaren die maar doorzeuren als een dagenlange kater in je kop. En dat gaat ook nog eens heerlijk lekker lang door in het outro De live versie op Show (check die beelden, hoe we er begin 90s uitzagen ) is niets minder dan sheer magic, met Tape (Intro) ervoor dat prachtig segues into Open zelf, met nog meer vaart en urgentie


I really don't know what I'm doing here 
I really think I should've gone to bed tonight but
Just one drink 
And there're some people to meet you 
I think that you'll like them 
I have to say we do 
And I promise in less than an hour we will honestly go 
Now why don't I just get you another 
While you just say hello
Yeah just say hello

So I'm clutching it tight 
Another glass in my hand 
And my mouth and the smiles 
Moving up as I stand up 
Too close and too wide 
And the smiles are too bright 
And I breathe in too deep 
And my head's getting light 
But the air is getting heavier and it's closer 
And I'm starting to sway 
And the hands on all my shoulders don't have names 
And they won't go away 
So here I go 
Here I go again

Falling into strangers 
And it's only just eleven 
And I'm staring like a child 
Until someone slips me heaven 
And I take it on my knees 
Just like a thousand times before 
And I get transfixed 
That fixed 
And I'm just looking at the floor 
Just looking at the floor 
Yeah I look at the floor

And I'm starting to laugh 
Like an animal in pain 
And I've got blood on my hands 
And I've got hands in my brain 
And the first short retch 
Leaves me gasping for more 
And I stagger over screaming 
On my way to the floor 
And I'm back on my back 
With the lights and the lies in my eyes 
And the colour and the music's too loud 
And my head's all the wrong size 
So here I go 
Here I go again

Yeah I laugh and I jump 
And I sing and I laugh 
And I dance and I laugh 
And I laugh and I laugh 
And I can't seem to think 
Where this is 
Who I am 
Why I'm keeping this going 
Keep pouring it out 
Keep pouring it down 
And the way the rain comes down hard 
That's the way I feel inside

I can't take it anymore 
This it I've become 
This is it like I get 
When my life's going numb 
I just keep moving my mouth 
I just keep moving my feet 
I say I'm loving you to death 
Like I'm losing my breath 
And all the smiles that I wear 
And all the games that I play 
And all the drinks that I mix 
And I drink until I'm sick 
And all the faces that I make 
And all the shapes that I throw 
And all the people I meet 
And all the words that I know 
Makes me sick to the heart 
Oh I feel so tired

And the way the rain comes down hard 
That's how I feel inside

Dan was het een andere, want de mijne heette Brouwer. Maar mogelijk hebben ze elkaar aangestoken met het Paul Is Dead-virus, want mijn leraar bedacht het popproject (een soort idols/starmaker voor scholen) waarmee ie volop navolging kreeg op andere middelbare scholen.

Een tweede Cured ipv een extra song van Spinvis of The Field Mice. Tot zover mijn kansloze voorspelling

Bijzondere keuze voor Open, met een bijzonder verhaal. Ik ga de lyrics er nog eens bijpakken

Bring back Cured

Dit was toch de nr 1?

Niet nodig. Die hangt hier al sinds 13 juni vorig jaar weer rond onder een alter ego. Vrijwel iedereen weet het, hij komt er alleen zelf nog niet openlijk voor uit

Moet er niet aan denken trouwens dat C. een tweelingbroer zou hebben

Heb ik niet gezegd he
Wel mijn nr. 1 Cure

Beide R.E.M.’s en Cures kort achter elkaar!
Ben nu wel erg benieuwd wie er nummer 1 zal zijn, sowieso een verrassing

Het blijft lastig. Zoals ik al zei, de top 9 kan ik allemaal op 1 zetten. Maar na maanden dubben en herhaaldelijk luisteren van de top 15 kwam ik hierop uit. Vraag 't me over een paar jaar nog 'ns