Mag deze meedoen met de anderstalige ladder, jordidj1?

90. Aziza Brahim - Julud (2014)


De teksten van deze zangeres zijn politiek geladen. Ze behoort tot de Sahrawi, een volk van bedoeïenen in de Westelijke Sahara. Ze protesteert tegen de bezetting van hun grondgebied door Marokko. Julud is opgedragen aan haar moeder. Ze zingt in het Hassaniya, een Arabisch dialect. Het is muziek met wortels, al zit er wel een elektrische basgitaar bij. Zelf bespeelt ze de tbal, een trommel die traditioneel voor vrouwen bestemd is.

89. Jamiroquai - Virtual Insanity (1996)



De groep van Jay Kay leent ritmes uit de funk van de jaren '70, maar verwerkt die in moderne elektronische klanken. Voor de afwisseling doet hij er ook wel eens een didgeridoo bij. Hier staat hij even stil bij de ethische dilemma's van een digitaal en spitstechnologisch tijdperk. In de videoclip danst de zanger op een vloer die lijkt te bewegen, maar in werkelijkheid zijn het de muren die bewegen.

88. Nirvana - Heart-Shaped Box (1993)


Grunge in de jaren '90 betekende een ruig voorkomen en een pessimistische kijk op het leven. Kurt Cobain vermeldt hier zijn eigen sterrenbeeld en dat van Courtney Love: vissen en kreeft (pisces en cancer). Hij beschrijft een relatie die gehuld is in negativiteit en zwartgalligheid. Zijn rauwe zang wordt ondersteund door scheurende gitaarakkorden en een metaalachtige basriff. In de videoclip wordt religieuze symboliek gebruikt.

87. Edith Piaf - Milord (1959)


("Ik ben slechts een meisje van de haven,
Een schaduw van de straat...)

Ze werd geboren in Parijs, maar groeide grotendeels op in een bordeel in Normandië. Dit gaf haar inspiratie voor dit liedje, waarin een prostituee een klant probeert te lokken. Het werd geschreven door Marguerite Monnot. Typisch zijn de wisselende tempo's, het gebruik van accordeon en het grappige slagwerk. Als zangeres is La Môme herkenbaar aan haar huig-r en haar theatrale stijl.

86. Amy Macdonald - Don't Tell Me That It's Over (2010)


Amy Macdonald werd bekend als een singer-songwriter met eigenzinnige teksten en meeslepende deuntjes. Ze is herkenbaar aan haar Schotse tongval. Dit is in essentie een kampvuurliedje dat in de studio behandeld is met elektrische gitaren en echo-effecten. De tekst gaat over de machteloosheid van het individu om iets te doen aan de grote wereldproblemen.

Amy ♡♡♡, mijn favoriete zangeres in de periode 2007-2008, met dank aan haar weergaloze debuut! Ik denk dat haar Schotse accent voor mij wel de X-factor is geweest destijds. Tot en met 2010 heb ik nog zeer regelmatig naar haar muziek geluisterd (ook het tweede album A Curious Thing), daarna werd het wel stukken minder. Maar Don't Tell Me That It's Over blijft een topsingle!

85. The Golden Gate Quartet - Go Down, Moses (1958)


Hoewel dit kwartet genoemd is naar een brug in San Francisco, werd het opgericht in Virginia. De oorsprong van dit soort samenzang ligt in de oude barbershopkwartetten. Via optredens en radio-uitzendingen in vooral de zuidelijke staten maakten zij spirituals bekender bij het Amerikaanse publiek. De teksten zijn gebaseerd op het Oude Testament. Hier probeert Mozes de farao te overtuigen om het Uitverkoren Volk te laten vertrekken uit Egypte. In de trage inleiding kun je de volle klank van de samenzang en de diepe bas bewonderen. Het snelle gedeelte heeft een heerlijk swingend ritme.

84. Mor Karbasi - Ladrona de Granadas (2013)

Mor Karbasi zingt Sefardische muziek. Dat is de muziek van de joden die in Spanje woonden totdat ze in 1492 uit het land verdreven werden. Hun taal, het Ladino, leunt dicht aan bij Spaans. De muziek is gracieus, met grillige melodieën en een mengeling van invloeden. Ze wordt begeleid door een Spaanse gitaar, terwijl de vele versieringen in haar zang aan Moorse architectuur doen denken. Dit lied gaat over een arm meisje dat granaatappels steelt.

83. Katy B - Crying for No Reason (2014)


Katy B is een zangeres van Britse elektronische dansmuziek, van dubstep en aanverwante genres die geen mens uiteen kan houden. Dansbeats gaan samen met expressieve melodieën en eigenzinnige teksten. Hier zingt ze over opgekropte pijn die plots tot een hevige huilbui leidt, waarbij het allemaal naar boven komt. Het begint als een ballad, maar dan komen toch de beats binnen.

82. Buddy Rich - Nutville (1974)

Buddy Rich was een flamboyante jazzdrummer en bigbandleider. Zijn optredens hadden een groot spektakelgehalte, met de nadruk op virtuoze solo's. Nutville werd geschreven door pianist Horace Silver, maar hier krijgt het een veel uitbundiger interpretatie. De heetgebakerde bandleider in de film Whiplash, gespeeld door J. K. Simmons, zou gedeeltelijk gebaseerd zijn op Buddy Rich.

81. Amy Winehouse - Back to Black (2006)



Amy Winehouse was een getormenteerde ziel. Deze tekst gaat over de negatieve spiraal waarin ze terecht kwam als gevolg van alcohol, drugs en een relatiebreuk. Ze zingt dat ze alleen achterblijft en lijkt zich te wentelen in depressie. Mark Ronson maakte er een mooi arrangement van met strijkers, saxofoons en een langzaam swingend ritme.

Ah, dit moest ik dus wel even luisteren na zo'n verhaal.
Ja mooi, Spaanse volksmuziek ( tja) muziek en fado komt bij als eerste op.

80. Anoushka Shankar & Norah Jones - Traces Of You (2013)


De Indische sitarspeler Ravi Shankar kreeg twee dochters bij twee verschillende vrouwen: Anoushka Shankar bij een Britse en Norah Jones bij een Amerikaanse. Norah brak door als jazzzangeres, terwijl Anoushka dichter bij de Indische traditie bleef en zelf sitar ging spelen. Hieer werken de twee halfzussen een keertje samen. De donzige zangstem van Norah gaat goed samen met het vloeiende, technisch begaafde sitarspel van Anoushka en met het ritme van de tabla's. Het is een kruisbestuiving tussen westerse en oosterse muziek.

Ietwat (een jaar) achter, maar toch nog graag een shout-out naar arcade monkeys van wie ik net de lijst helemaal beluisterd. Heerlijke muziek met heel wat parallellen en leuke ontdekkingen!

79. Chi Coltrane - Go Like Elijah (1972)


Chi Coltrane (spreek uit: "sjaai") is een zangeres en pianiste uit Wisconsin. Ze is geen familie van die andere Coltrane. Haar teksten gaan over persoonlijke en filosofische onderwerpen. Hier legt ze uit dat ze niet als een ordinair mens wil sterven, maar zoals de profeet Elia op theatrale wijze in een vlammende koets opstijgen naar de hemel. Haar zang wordt beantwoord door een onstuimig gospelkoor. Het ritme van de galopperende paarden zit erin verwerkt.

Nope
Zonder die t

Ik pas het aan, maar ik vind geen betrouwbare bron, zoals zijzelf of iemand uit haar omgeving die het uitspreekt.

In interviews met haar op YouTube komt het voorbij en ik hoorde het laatst op tv bij een muziekprogramma.
Ik dacht zelf ook altijd dat het Tsjaai was, maar het bleek echt Shy te zijn.

78. Gregory Porter - Painted on Canvas (2012)


Gregory Porter is een Amerikaanse jazzzanger met een diepe basstem. Hij draagt een hoofddeksel met een lap stof om littekens te verbergen. Soms zingt hij standards, maar veel liedjes schrijft hij zelf. In dit rustige nummer vergelijkt hij mensen met figuren op een schilderij. Hij vermeldt Archibald Motley and Romare Bearden, twee Afro-Amerikaanse schilders. Zijn zangstijl is ontspannen, met een warme kleur en ritmische vrijheid. Hij wordt gesteund en beantwoord door sopraansaxofoon, piano, contrabas en drums.

Belangrijkste bijna vergeten Superbitch: heerlijk dat Chi in de lijst staat

77. Willem Vermandere - Lat Mie Maar Lopen (1981)


Willem Vermandere is een dialectzanger, klarinettist en beeldhouwer uit de Westhoek, de streek achter de IJzer ook bekend als "Bachten de Kuppe". In deze tijden van multimedia, networking en spitstechnologie is hij een anachronisme, want hij houdt niet van drukte en tv-camera's. Al een halve eeuw lang zingt hij in de West-Vlaamse streektaal. Z'n komische liedjes beschrijven wereldvreemde boeren, jagers en andere volksmensen, of een ontmoeting met Pietje de Dood. Z'n ernstige liedjes zijn een bespiegeling over het oorlogsverleden van z'n streek of een protest tegen xenofobie. Toen hij Bange Blankeman zong in 1992, werd hij bekogeld door aanhangers van het Vlaams Blok. In dit komische liedje zingt dat hij geen materiële weelde nodig heeft, maar liever dansend door de straten loopt en konijnen kweekt. Z'n rosse baard is inmiddels grijs geworden, maar zingen doet hij nog steeds.

Wannes Cappelle regelmatig horen spreken over Willem Vermandere (een van z'n grote inspiratiebronnen), maar dit is pas mijn eerste kennismaking met zijn muziek. Moet ik meer van horen

76. Tracy Chapman - Fast Car (1988)


Tracy Chapman groeide op in een arme buurt in Cleveland, Ohio. Ze leerde ukelele en gitaar spelen, begon haar eigen liedjes te schrijven en trad op als straatmuzikant en op kleine podia. Met haar debuutalbum werd ze op korte tijd wereldberoemd, een succes dat ze niet meer zou evenaren. Hier zingt ze over de behoefte om te ontsnappen aan een kansarme buurt en een alcoholische vader. Haar teksten hebben vaak sociale en politieke thema's. Met een ongewoon diepe stem en een folkgitaar weet ze een intense sfeer te creëren.

Fast Car, wat een perfect nummer blijft dat toch Dat refrein zal me nooit niet raken.

Fast Car , nooit genoeg van te krijgen idd!

Ik wist trouwens helemaal niet dat Tracy Chapman ook geboren is in m'n favoriete Amerikaanse staat.

Zelfs daar hebben ze dit nu niet Gretz...

The warm feeling you get when you are surrounded by a gathering of extended familymembers. Usually involves drinking distilled and/or fermented beverages.

75. Youssou N'Dour - The Lion / Gaïende (1989)

Youssou N'Dour is wellicht de bekendste levende zanger uit het Afrikaanse continent. Hij is een van de hoofdvertegenwoordigers van de mbalax, een genre dat Senegalese traditionele muziek verbindt met Amerikaanse en Cubaanse invloeden. Hij zingt in het Wolof. In afwisseling met de achtergrondzang krijgt hij ruimte om te improviseren. De percussionisten, waaronder de Franse drummer Manu Katché, zorgen voor bruisende ritmes waarbij alleen een stijve hark stil kan blijven zitten.




Opmerking: Omdat Unbeschreiblich weiblich niet op Spotify staat, heb ik het in bovenstaande lijst vervangen door TV-Glötzer, ook van Nina Hagen Band.

74. Andrews Sisters - Boogie Woogie Bugle Boy (1941)


Deze drie zussen zongen swingende liedjes in close harmony. Dit liedje van Don Raye en Hughie Prince was bedoeld om de Amerikaanse soldaten een hart onder de riem te steken tijdens de mobilisatie van 1941. Ze doen aan scat singing, gebruiken krakende geluiden en imiteren een bugel en het gezoem van een bij. Humor wordt hier gecombineerd met harmonische samenzang en stimulerende ritmes.

Haha, die zag ik niet aankomen