Heerlijk muzikaal dieet dit, ik blijf hem de komende weken zeker volgen!

Ik probeer bij een keer aan te haken bij een volgende sessie.

Get Ur Freak On in de top honderd .

Respect dat je hier zo openhartig bent, Arnout. Hoop inderdaad dat het schrijven over muziek therapeutisch werkt, dat deed het wel bij toen het wat minder ging.

Verder een mooi begin. Smerz kende ik nog niet, maar bevalt wel. Movement laatst voor het eerst in tijden weer geluisterd n.a.v. Song v/h Decennium, blijft een topnummer!

Nog complimenten voor Superbitch voor de gevarieerde lijst. Niet alles is mijn smaak, maar een lijst met Malle Babbe én Entre Dos Aguas is sowieso al top!

Lekker bezig, Arrie. Ik zal morgen eens voor de nummers gaan zitten (verhaaltjes al wel gelezen). Hopelijk kom je redelijk snel (misschien mede door deze top100) door de depressie heen. Respect in ieder geval dat je toch de uitdaging aan gaat.

Idd Arrie, respect voor je openhartigheid . Zal zeker deze top 100 gaan volgen, en tot ziens bij een popkwisje ergens in den lande.

Bedankt voor alle reacties

Ik wil trouwens twee updates per week doen, eentje op zondag en eentje halverwege de week. Plan is dus om morgenavond weer tien liedjes te doen.

We gaan zo beginnen: ook live te volgen in de Beatsense-room. Komt allen!

90. Mazzy Star - Fade Into You

Bij sommige nummers is het moeilijk uit te leggen waarom het zo mooi is: ze hebben gewoon iets magisch. Eén van de mooiste vrouwenstemmen, dat helpt wel mee. Verder heeft dit gewoon zo’n heerlijk relaxte sfeer. Om helemaal mee tot rust te komen.

89. Marissa Nadler – Under an Old Umbrella

In mijn vorige top 100 op 63 en daarmee is dit volgens mij het eerste nummer dat terugkeert. Destijds was ik helemaal into folkzangeressen: Alela Diane, Laura Veirs, First Aid Kit, Mariee Sioux, etc. etc. Inmiddels maakt het niet meer zo’n groot deel uit van mijn muzikale dieet, maar ik hou er nog steeds erg van. Under an Old Umbrella heeft een sprookjesachtige sfeer, alsof je even in een andere wereld komt. Dat is ook iets wat ik bijvoorbeeld bij Mariee Sioux heb. Soms wil je de bestaande wereld even ontvluchten en je in een andere wereld wanen. Nu ik mijn stukje van zes jaar teruglees merk ik dat ik precies hetzelfde wil zeggen: het is dromerig maar heeft ook iets onheilspellends en de zang is prachtig. Ik hou overigens enorm van dromerige muziek.

88. Joanna Newsom - Cosmia

Oké, dit is wel bizar. Ik kom er nu achter dat Cosmia zes jaar geleden ook één plek boven Under an Old Umbrella stond. Hoe krijg ik dat nou weer voor elkaar? Joanna had nog bijna m’n lijst gemist aangezien ik die op Spotify maakte, maar ik besefte gelukkig op tijd dat ze nog ontbrak. Dat mag niet gebeuren. Ys is simpelweg een meesterwerk. Natuurlijk fenomenale teksten, maar ik ben geen tekstenman. Echter, ik ken weinig muziek die zo mooi gearrangeerd is. Cosmia is altijd mijn favoriet geweest, prachtig hoe de strijkers het harpspel complementeren. De compositie is dynamisch en houdt je ook continu bij de les, en het culmineert ontzettend mooi in het ‘I miss your precious heart!’-gedeelte.

Wat een rijtje.

87. Gorillaz - El Mañana

Ha, daar hebben we Damon Albarn weer, die we eerder met Blur tegenkwamen. Gorillaz is een belangrijke band in mijn muzikale ontwikkeling geweest en dan met name het album Demon Days. Eén van de weinige albums uit mijn vroege jeugd die helemaal niks aan kracht en schoonheid heeft ingeboet. Ik geloof dat ik als kleine jongen Clint Eastwood hoorde op een oude Hitzone en gegrepen werd. Wat ik dan deed is aan mijn moeder vragen of ze meer van die artiest op een cd’tje wilde branden. Destijds was Demon Days net uit en ik wist niet wat ik hoorde. Het werd één van mijn meestgedraaide cd’s en trok me destijds meer de muziek in. Er is voor mijn geen torenhoge uitschieter dus ik had haast elk nummer van de plaat kunnen kiezen maar momenteel ben ik blijbaar in een El Mañana-mood. Dromerig, hè?

Herkenbaar. Meteen wel het allerbeste nummer gekozen

86. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane Over the Sea

Eén van de mooiste popliedjes ooit geschreven. Ja, Jeff kan niet zingen. Maar die tekst, die melodieën, die spookachtige geluidjes op de achtergrond, die blazer! Alles is hier raak. “And one day we will die and our ashes will fly from the aeroplane over the sea, but for now we are young, let us lay in the sun and count every beautiful thing we can see.” Ondanks dat het mezelf vaak niet lukt om zo te denken, is dat toch wel een prachtig stukje tekst. rock-rick weet die dingen wel.

85. Kate Tempest - Europe Is Lost

Ik gaf al aan dat ik geen tekstenman ben maar Kate weet ze met zoveel urgentie te spitten dat ik wel móet luisteren. Allereerst vallen korte stukjes op als “massacres, massacres, massacres, new shoes”, wat in zijn simpliciteit zoveel krachtig heeft. We zijn even van slag door alle bloedbaden in de wereld om vervolgens weer online te gaan shoppen voor nieuwe schoenen. En hoe vaker je luistert, hoe meer de volledige tekst tot me ging doordringen. En de fantastische beat en haar delivery weten de maatschappijkritiek perfect over te brengen.

84. Massive Attack - Unfinished Sympathy

Zes jaar geleden was het Live With Me die in mijn top 100 stond: ook prachtig, maar Unfinished Sympathy is een enorme groeier gebleken. De zang van Shara Nelson weet me altijd weer aan te grijpen, en de muziek zit vol met fraaie details waardoor ik er niet op uitgeluisterd raak. Meeslepend en het heeft ook iets ongrijpbaars. Hoe er op een gegeven moment wat pianoklanken in komen die het iets hoopvols geven, om vervolgens weer terug te vallen in de zwaarte die de strijkers het meegeven.

83. Jacques Brel - La Chanson de Jacky

Weer een artiest die er zes jaar geleden met een ander nummer in stond. Destijds met Ces-Gens Là. Jaar of vier/vijf geleden was ik heel fanatiek met hitlijsten bijhouden en deed ik niet alleen maar in de MuMeAfrekening, maar ook in de hitlijstentopics van (ik geloof) ‘66 en ‘91. In het ‘66-topic dit nummer beter leren kennen en zo groeide het uit tot mijn Brel-favoriet. Ik zoek eigenlijk nooit op waar Jacques’ teksten over gaan maar hij weet zo beeldend te zingen dat ik er toch altijd wel een (mogelijk totaal verkeerd) idee bij krijg. Fenomenale zanger. Dit nummer heeft bovendien een heerlijke drive en dynamiek.

82. Gang Starr ft. Inspectah Deck - Above the Clouds

DJ Premier wordt wel gezien als de allergrootste producer in de hip-hop en dit is zo’n nummer waarin hij dat wat mij betreft helemaal waarmaakt. Guru, soms een wat saaie en monotone rapper, is hier ook echt in topvorm, en dan krijg je er nog een fantastische verse van Rebel INS bovenop. Eén van de pareltjes in de 90s hiphop. Verveelt nooit.

Wat een rijtje nummers.

81. Flohio - Wild Yout

Floflo! Helaas heb ik haar nog niet live mogen aanschouwen, maar dat zou ik wel erg graag, want wat een energie zit hierin! Flohio is een opkomende rapper uit Engeland: ze heeft zelfs nog steeds geen Wikipedia-pagina. Uit haar muziek spreekt zoveel geldingsdrang, ze weet haar raps er vol vuur uit te spuwen. Als zij rapt dat ik niet achter me moet kijken, dan doe ik dat ook zeker niet. Banger!

FloFlo

Daar zou ik ook banger van worden.

Gang Starr ❤️❤️❤️❤️❤️

Zondagavond de volgende sessie!

Flohio met enig toeval nu 3 keer live gezien en elke keer ging het dak er goed af. Ook in samenwerking met Modeselektor nog gezien op Lowlands. Wel eentje om in de gaten te houden!

Hopelijk groeit ze hier nog in want vorig jaar op Pukkelpop was het niet veel soeps om eerlijk te zijn... Live optreden is voor veel (solo)rappers helaas geen sinecure. Al deed ze het in Nederland kennelijk beter .

Rappen kan ze uiteraard wel! Wild Yout is inderdaad een banger. SE16 en Bands vind ik nog wel een tikkeltje beter trouwens.

Prima update

Over een paar uur gaan we weer los in Beatsense!

80. Cesária Évora – Sodade

Sodade of saudade is een Portugees woord dat eigenlijk heel moeilijk te vertalen is. Het heeft te maken met melancholie, verlangen en nostalgie. Ik vind dat dit nummer die dingen perfect in muziek heeft omgezet. Ik word er altijd weemoedig van, maar ook getroffen door de schoonheid van de muziek en Cesária’s stem.

79. Garbage - Queer

Ik vraag me weleens af of female-fronted bands als Garbage, Hole, etc groter hadden kunnen zijn als ze niet female-fronted waren. Een Nirvana scoort een megahit met het vrij lompe (maar wel vermakelijke) Smells Like Teen Spirit, en de producer daarvan zit met zijn eigen band een beetje in de marge. En dat terwijl dit me veel meer aanspreekt. Sensueler, meer spanning, subtieler. Doe mij maar het debuut van Garbage in plaats van de gemiddelde grunge-band uit die tijd. Als Shirley Manson opent met ‘Hey boy take a look at me, let me dirty up your mind / I’ll strip away your hard veneer and see what I can find’ heeft ze me al helemaal te pakken.

78. Black Devil - “H” Friend

Bijzonder verhaal wel. Destijds totaal obscuur gebleven maar ook zijn tijd ver vooruit. Je zou echt niet zeggen dat dit van eind jaren ‘70 is. Echter, het schijnt dat Richard D. James (Aphex Twin) het halverwege de jaren ‘00 toevallig tegenkwam en weer onder de aandacht bracht. Futuristische disco vergelijkbaar met wat Giorgio Moroder in die tijd deed. Chase van Moroder had hier ook kunnen staan, maar “H” Friend is minstens zo goed.