99. Sister Ray - Purgatory

Bandje uit Ohio, genoemd naar de fameuze song van je-weet-wel-wie, speelt fuzzy garagepunkrock.

Niet enkel zij maar velen deden hetzelfde ergens in de jaren '80, men spreekt zelfs van een garagerock revival in dat decennium.
Enkele voorbeelden van vaandeldragers: Fuzztones, Chestefield Kings, Lyres, enz..

Weinigen speelden voor het grote geld, ze deden het voor de eer en de glorie en het plezier. Dat hoor ik terug in dit nummer.
Niet alles wat deze band uitbracht is goed maar 'Purgatory' verdient zijn plaats in deze lijst.

Goed idee! Misschien dat cosmic kid, Soledad of brajoapau dat zou kunnen doen?

even tussendoor, als het goed is dit de laatste lijst + 1. Ergens eind 2023 zal ik wel aan de beurt komen voor wie dan nog meeleest en staan er mogelijk nummers in die ik nu nog niet ken

Cervantes
TornadoEF5 ??
Weirdo Wizzy
Mausie
hoi123
wendyvortex
Gretz
AstroStart
Aerobag
Bonk
madmadder
AbleMable
MRDammann
Ward
Johan de Witt
Koenr
Brainpatient
Barney Rubble
Shaky
Ponty Mython
VladTheImpaler
catdog
Mat_
ranja

98. Red Red Meat - Idiot Son


Band uit Chicago, roots/indierock met bluesinvloeden en af en toe een vleugje country. Van het ietwat ingetogen type.
Hmm, niet iets waar ik dan erg enthousiast van word.
Maar dit nummer is een uitzondering. Een hypnotiserende, slepende song met een (voor mij toch) nogal cryptische tekst: Broken like a rain cloud patience wants to take your mouth and swallow hard
of
Coal in your stocking crimson dull bum skin suede stagger chain
Wine burned angel on your shoulder spent

Ik kan er in ieder geval niets in vinden.

Ik verkies de single versie, een wat langer uitgesponnen versie van de song op 'Bunny Gets Paid', een album dat in '95 verscheen op Sub Pop.

Er zijn ook geen speciale herinneringen aan verbonden. Dit is een goed voorbeeld van liedjes of songs die ik toevallig ontdek op een van mijn ontdekkingstochten op het Net, want dat is nu eenmaal wat we doen.

hoi

Hoi! Ik wilde jou natuurlijk niet storen tijdens je vakantie, lieverd!

maar eh, ben niet ongeduldig, maar met 1 liedje per dag dan duurt zo een top 100, 100dagen....das ruim 3 maanden....

Red Red Meat sluit wel goed aan op het album van Yo La Tengo dat ik net aan had staan. Swell is ook niet heel ver weg.

Geen nood, het tempo zal opgevoerd worden.

97. Fatal Microbes - Violence Grows

Heerlijk slome tirade tegen het toenemend geweld en onverschilligheid in de Britse maatschappij.
Het jaar was '79. Zomaar even opgenomen door een stel snotneuzen.

"Whilst you're being kicked to death in a London pedestrian subway, don't think passers-by will help, they'll just look the other way. They've seen too much, they don't wanna know..."
"Children at home just come and go, their parents can't say 'No'.
"This generation's changing fast, this generation glorifies in violence."

Zang / voordracht komt op het conto van Honey Bane, op het moment van opname slechts 14 jaar oud en op de loop voor de Sociale Dienst, omdat ze een opvanghuis ontvlucht was.
Zeer waarschijnlijk had het kind een niet al te rozige jeugd.

Dit is de enige single van de band, b-kantje 'Beautiful Pictures' is lang niet zo memorabel.

Verscheen op 7" én een split-EP met de Poison Girls, een groepje uit de Crass-stal waarin Vi Subversa gitaar speelde. Zij was (ze stierf in 2016) moeder van twee leden van de Fatal Microbes, waarvan de voltallige bezetting minderjarig was. De appel valt niet ver van de boom, luidt het spreekwoord.

Leden van de microben zouden in tal van projecten verder hun ding doen. Eén van die projecten komen we later nog tegen.

96. The Superlatives - Don't Walk Away

Minder bekende Detroit funky soul uit '67.

Wat kan je hierover zeggen? Er is een overvloed aan steengoede soul en funk uit de 'gouden' tijd.
Om een of andere reden hoort dit bij mijn favorieten. Samenzang, melodie: perfect.

Wel weet ik nog steeds niet zeker wat nu feitelijk de titel van deze song is.
Ik zie soms 'I Don't Know How (To Say I Love You)', dan weer 'Don't Walk Away'.

Verbazend toch, dat zo weinig compilaties nummers van The Superlatives bevatten. Rechtenkwestie? Desinteresse? Misschien wil het grote publiek net wat anders?

Dit zou in ieder geval een zekerheid zijn op mijn denkbeeldige soul/funk mix.

Interessant begin jellorum! Voorspelt een mooie top 100 te gaan worden!

Druk bezig gisteren en vandaag maar deze avond gaan we verder met ondermeer een regelrechte soulklassieker, iets met lullaby in de titel en iets voor kinderen.

Hoera, eindelijk iemand met Kinderen voor Kinderen in z'n lijst! Of misschien ook niet, maar in elk geval gaat het niet iets worden van dit album.

95. Arthur Conley - Sweet Soul Music

Deze klassieker heeft nooit ter discussie gestaan toen ik besloot om een lijst op te maken. Leren kennen door deze compilatie die ik ontelbare keren heb geluisterd.

Het ding werkt, ondanks hevig gebruik, nog steeds.

Zoals u allen wel weet kan in een huishouden wel eens één en ander misgaan. De stemming is niet optimaal, spanning loopt op of barst uit.
Bij ons niet anders.
Maar of het nu vader of zus of ikzelf was die besloot dit in de lader te schuiven, dit bracht of sloeg, zonder uitzondering, de stemming om. Het was goed toeven, geen grieven. Rondstuiteren in huis.

Die blazers die er inbeuken, die overtuiging in die stem. Ik was pas 9 toen Arthur Conley in mijn leven verscheen. Ik begreep echter maar al te goed wat 'Do you like good music?' betekende.
Vermoedelijk zal ik de rest van mijn dagen zijn retorische vraag om de zoveel tijd toch stilzwijgend beantwoorden.

Op rym schreef iemand iets wat ik zelf niet beter kan zeggen: The oh yeah, oh yeahs that fall at the end of each verse are the closest anyone has come to encapsulating the feverish joy of '60s soul.
Wel, niet alleen sixties soul maar ook mijn 'goede oude tijd' ,wat toch een dierbaar goed is.

94. Virgin Prunes - Sandpaper Lullaby

Verscheen in '81 op single die ik leerde kennen op deze verzamelaar, die minstens anderhalf jaar op hevige rotatie heeft gestaan.

Hier gaan we naar een volledige andere periode in het leven.
Je bent ergens halfweg de twintig, nog steeds zoekend, op weg naar nergens. Dat was precies wat het was.
'A New Form of Beauty' bracht soelaas of trok me helemaal mee naar beneden. Je voelde tenminste wat.

De opener 'Sandpaper Lullaby' (er is enige discussie over hoe men de titel nu hoort te schrijven, ik zie ook Lullabye) is de voorbode voor een duistere prachtplaat en net daarom kies ik dit lied, het brengt zoveel verwachting met zich mee.

In die tijd, in Gent, ging ik af en toe muziekjes kiezen in een café bij St-Jacobs genaamd "L'Heure Bleu", waar nogal wat bijeen zat. Dit nummer speelde ik toen steevast af en het genoot altijd veel waardering bij het nachtvolk. Of men zich dat, na het laveloos zijn, nog herinnert is een andere kwestie.

93. Apollo - Les Mystérieuses Cités D'Or

Geen Kinderen voor Kinderen, wel de begingeneriek van de gelijknamige tekenfilm die een grote indruk maakte op de heel jonge Jellorum.

Toen zus en ik nog klein waren keken wij vaak naar de Franse zenders, geen kabel en weinig keuze.
Dit generiekje zal ik wel nooit meer kunnen vergeten. De manier waarop ene Jacques Cardona het intro voordraagt geeft me nog steeds rillingen en dan dat heerlijk kort liedje. Natuurlijk is dit niet een van de beste 100 nummers ooit gemaakt. Toch moest dit erin.

Op 45cat.com staat de originele single, daarop staat Don't Walk Away als eerste aangegeven.

Weet niet of dit plaatje te zien is of dat je daarvoor ingelogd moet zijn:
https://images.45cat.com/the-superlatives-dont-walk-away-dynamics.jpg

Lekker nummer trouwens!

92. Sweater - Lovebirds

Frisse poprock uit Limburg.
Ik heb altijd al een zwak gehad voor dit nummer.

Waarschijnlijk heb ik dit opgepikt in De Afrekening op Studio Brussel of door deze compilatie. Zo'n beetje mijn eerste kennismaking met 'alternatieve' muziek. Ik denk dat ik toen iedere week dat programma (met Ackermans?) op cassette zwierde.

circuleert zijn naam weer...

091. Marie Queenie Lyons - See and Don't See

Geweldig overtuigend soulnummer. Je gelooft dit mens toch meteen? Wat een stem.

Deed backing vocals bij ondermeer Fats Domino en James Brown.

Ik was zodaning onder de indruk dat ik meteen de plaat kocht. Haar eerste album 'Soul Fever' werd losgelaten op de wereld in '70. Het succes bleef echter uit en het zou dan ook bij dit debuut blijven. Misschien niet genoeg gepromoot? Nu beschouwd als een klassieker van de Southern Soul.

Hoe raar het kan lopen, dit bleef onder de radar maar vele anderen, minder begaafd, zouden meer succes genieten en een carière uitbouwen. Lyons verdween voorgoed uit de muziekwereld.

090. Herman van Veen - Spetter Pieter Pater

Wat een charisma heeft die vent toch! Een dijk van een stem ook.

Ik kom een druppel later. Simpel maar o zo slim.
Goede herinneringen aan Alfred J. Kwak.

Zie dit, is er iets mooier dan kinderen gelukkig maken?

Heel herkenbaar als leeftijdsgenoot ja, met bovendien ouders die groot Herman liefhebbers waren.
Wij keken als kind vaak naar deze opname:


Erg leuk die ook weer op Youtube terug te kunnen vinden.

089. C Cat Trance - They Made Them Up

Ik heb het gewoon voor deze band.

Dankzij deze site ontdekt, meer bepaald dankzij de heer Mjuman die in dit topic deze Britten vermelde.
Gesticht door een zekere John Rees Lewis na het verlaten van Medium Medium , een band die ik ook geweldig vind.
Medium speelt rauwe punkfunk, terwijl C Cat Trance Oosterse elementen met rauwe funk combineert.

Dit nummer, They Made Them Up, is een glorieuze, slome, 9 minuten durende funker met een ietwat duistere ondertoon.

Al de platen zijn relatief goedkoop te verkrijgen.

088. Lamps - Now That I'm Dead

Lamps spelen bijzonder gruizige noisy garagerock.

Veel noiserock verwordt op den duur een vormloze brij, dit niet, dit klinkt alsof een 60-tiger jaren bandje op speed (zo zijn er velen, weet ik wel), Lamps maken echter net dàt wat ík graag hoor.

Alle 3 albums op In The Red. Allemaal goed.
Er zijn wel meer goede bands te vinden op In The Red, gewoon een erg plezant label.
Mijn favoriet nummer was lange tijd te vinden op het debuut, overigens een absolute aanrader, nu echter kies ik voor de afsluiter van de 2e plaat.

Voor ultiem plezier, best af te spelen met de volumeknop helemaal open.

087. Dan Sartain - Walk Among The Cobras Pt.1

Geen idee meer hoe ik deze single ontdekt heb. Ik heb het normaal niet voor rockabilly-achtige toestanden.

Ik kan rockabilly of blues goed hebben in de context van een film.
Zomaar een volledige plaat luisteren zit er niet in.
Toch moet dit mij begeesterd hebben, zodanig zelfs dat ik de single in huis heb gehaald.

Er is wel iets speciaal aan de hand met dit nummer; er bestaan namelijk een 4- of 5-tal versies van, waarvan de laatste een onsmakelijke synthpop variant is van het lichtjes briljante origineel.

086. Brian Jonestown Massacre - Anemone

Van dit nummer weet ik wél nog waar en wanneer precies ik het voor de eerste keer mocht horen.
Ergens op een pleintje in een gezellig druk café in Brussel centrum. Eén van de weinige keren dat ik ergens de barman heb gestoord om te vragen wat die muziek dan wel was. Dat was deze plaat.

Ik had net een paar maanden in Sint-Petersburg doorgebracht en om de terugkeer naar het moederland te vieren regelde ik een weekendje Brussel met de vrouw die toen op een of andere manier in mijn leven was.
Een bijzondere verhouding, zij leefde toen in Peking, ik in België. Toen ik terugkwam van die prachtige stad was zij net 'thuis'.
Op 12 jaar tijd hebben we meer tijd apart dan samen doorgebracht. We mochten maar enkele dagen of weken per jaar van elkaar proeven. Het kon niet anders zijn maar het was goed zo. We zijn beiden niet de 'gemakkelijkste' om mee samen te leven.
Hoe het ook allemaal loopt: ik leef nu in Rusland en zij woont opnieuw in het landelijke gehucht in Henegouwen waar ze opgroeide.

Van de luchthaven recht naar een café waar we doen wat mensen doen die een bijzondere band hebben. Praten over alles en niets, zonder ook maar de blik van elkaar af te wenden. Genieten met een paar goede glazen gerstenat en dan komt dit nummer voorbij...

085. Garbage - Queer

Met afstand mijn favoriete nummer van deze formatie rond charismatische Shirley.

Dit is vooral een ode aan al de uren die ik met MTV voor het scherm doorbracht.
Als er een nummer de 90-ties moet verklanken is dit één van de grote kandidaten in mijn optiek.

Ik vertel niets nieuws voor velen door erbij te zeggen dat ik om andere redenen dan de muziek graag naar Garbage-clips mocht kijken.

084. Stiff Little Fingers - Suspect Device

Weergaloos laaiende punksong uit Noord-Ierland.

Aanklacht zonder dubbelzinnigheden tegen aloud machtsmisbruik en oppressie.
Misschien een aanzet tot verandering.

Geen poseurs ook deze jongens, alleen al de manier waarop de tekst gebracht wordt, vertelt je wat je moet weten.