072. Shitân - Disco Shitân

Italo space disco. Van het weinige dat ik ken uit het genre mijn absolute favoriet.

Shitân is het alias van Pino Presti. Multi-instrumentalist, producer en wat nog allemaal. Typisch zo'n naam die voor het grote publiek wel altijd onbekend zal blijven maar die voor de genre liefhebbers een cultstatus heeft.

Ik heb de orginele single thuis liggen, aangeschaft voor te veel pingels, te erg onder de indruk van dit nummer.
Enkele jaren geleden zou een bijzondere gave reissue op de markt komen.

071. Lubricated Goat - Kill Somebody Today

Lubricated Goat is gewoon fantastisch .

Ze maakten met Plays The Devil's Music één van mijn favoriete albums. Geniale gekte met een 4-track.

Dit Kill Somebody Today komt van de soundtrack van deze film. Zelf heb ik de film nog niet gezien, alleen al deze song rechtvaardigt het anderhalf uur van mijn leven dat ik ga weggooien mocht ik ooit deze ongetwijfeld niet al te hoogstaande film kijken. (niet dat ik anders geen uren weggooi met onzinnig tijdverdrijf)

Het nummer heeft eigenlijk niet veel om het lijf, repetitieve tekst en niets wat nog niet eerder was gedaan. Maar het is zo verdomd plezant!

Too many goddamn people alive, kill somebody today.

070. The Chiffons - He's So Fine

Guy De Pré moet mijn favoriete radiostem allertijden zijn. Wat heb ik aan die radio gehangen toen het tijd was voor de Pre-Historie.

En hoe vaak heb ik wel niet die Pre-Historie cd's geluisterd. De eerste delen lagen in '90 op de markt en pa haalde de eerste 5 volumes in huis, (1960 t/m 1964) waarschijnlijk in een futiele poging zijn vervlogen jeugdjaren te herleven.

Dit is altijd één van mijn favoriete nummers op die cd's geweest. Een krappe 2 minuten hemelse harmoniën. George Harrison moet onbewust ook onder de indruk geweest zijn.

Je gaat lekker voort: echt heel weinig herkenning hier (en ik denk dat ik niet de enige ben). Daardoor wel een interessante lijst, maar moeilijk om echt op te reageren.

Niet altijd makkelijk om hier als top-honderd-maker niet aan toe te geven, want je wilt toch ook enige herkenning - erkenning.

Zeker, daarom af en toe een reactie dat er wel degelijk meegelezen wordt

Zo is dat, erg leuk om te lezen allemaal!

Ik heb ook heel wat genoten en opgestoken van de onovertroffen ‘Belgische’ radio

Hier nog zo'n reactie. Doe zo voort

Interessant meeleestopic. Ik zal mezelf eens toevoegen. Al denk ik dat ik eerder mijn hypotheek heb afgelost dan dat ik hier aan de beurt kom (ik heb thans geen hypotheek).

Cervantes
TornadoEF5 ??
Weirdo Wizzy
Mausie
hoi123
wendyvortex
Gretz
AstroStart
Aerobag
Bonk
madmadder
AbleMable
MRDammann
Ward
Johan de Witt
Koenr
Brainpatient
Barney Rubble
Shaky
Ponty Mython
VladTheImpaler
catdog
Mat_
ranja
Omsk

En dat terwijl ik zelf nooit reageer en trouwens al enkele jaren zowat afwezig ben op het forum.
Dank je, dank...

Er komt nog bekend materiaal bij de vleet hoor.

De volgende is al meteen iets wat je misschien niet mág goed vinden in bepaalde kringen maar u heeft allemaal reeds begrepen dat ik al te oud geworden ben om me daar nog over op te winden.

069. Candi Staton - Young Hearts Run Free

Onvervalste soul-disco klassieker in mijn optiek.

Nog een nummer dat mij gevoerd werd door de radio in het ouderlijk huis. Misschien wel daarom hier in deze lijst te vinden. Mensen zijn gewoontedieren.

Hoewel gezongen vanuit het standpunt van een vrouw heeft de tekst toch wat raakvlak met deze man.
Misschien wil ik ook wel never hung up zijn.

068. James - Getting Away With it (All Messed Up)

James is zo'n band die voor mij niets slechts kan maken. ik vind het zowat allemaal goed.
Opnieuw, ik ken de laatste paar albums niet helemaal maar wat ik daar al van heb gehoord bevalt me uitermate.

Dit liedje dat refereert naar Grease (Dance like John Travolta, Daniel) geeft me telkens weer energie wanneer het even wat moeilijker gaat. Wat ik uit de tekst haal geeft me moed om verder te doen en herinnert mij eraan dat je nú moet leven en niet als het te laat is.

De Heer mag weten dat ik in mijn twintiger jaren de verkeerde kant opging (o.a. een Richard Burton doen) en wat nog allemaal, gelukkig heb ik met steun van vrienden en familie toch mijn weg gevonden.

Het grootste bewijs is dat ik dit nu schrijf ver weg van mijn landelijk Vlaanderen. Ik heb toch maar de sprong gewaagd en waar we uitkomen zien we dan wel.

067. Funkadelic - Everybody's Going To Make It This Time

Funkadelic is óók fantastisch!

Pakweg de eerste 10 platen van dit collectief staan vol heerlijk materiaal. Uit dit rijtje vind ik Maggot Brain de meest overroepen plaat en America Eats Its Young de meest onderschatte. Dit gezegd zijnde, het is allemaal érg goed.

Mijn favoriete song op America.. is deze ietwat theatrale, melodramatische oproep tot broederschap, met strings!
Misschien als album net iets te diffuus qua stijl voor de gewone liefhebber, waarschijnlijk de reden dat dit album wat minder goed wordt aangeschreven. Dit is ook wat meer gepolijst dan voorgaande (nogmaals: ook fantastische) platen..

Dankzij deze site ontdekt. Deze band wordt, voor zover ik weet; zelden bij de 'groten' gerekend. Zij staan niet mis in het rijtje met Zeppelin, Doors, Purple...en ik ga zelfs nog een stap verder. Ik plaats Clinton en kornuiten zonder twijfel een trede hóger!

066. Rats of Unusual Size - Can't Call You

Bandje uit het New Yorkse dat eind jaren '80, begin jaren '90 spartelde om erkenning, dat niet kreeg en er daarom dan maar de stekker uittrok.

Ze hadden ondermeer enkele releases op het 'coole' Vital Music waaronder deze fantastische single.

Een 'ode' aan luizig leven, in de namiddag uit bed en daytime tv en die verdomde telemarketingprogramma's.
Gewoon uitermate plezante punkrock en dat moet ook kunnen.

065. The Chills - Bee Bah Bee Bah Bee Boe

Mijn favoriete liedje van mijn favoriete Chills plaat.

Kort edoch wondermooi.

I was looking through an old box trying on old clothes
I put the box back though
Wasn't really my show

064. Holger Hiller - Das Feuer

Ik heb een aardig verzamelingetje van Duitse waveplaten, ook wel Neue Deutsche Welle genoemd.

Het aantal briljante platen uit die scène is niet op 2 paar handen te tellen. Uit al dat moois heb ik dit nummer gekozen.
Popmuziek op zijn best: slim, markant en toch hitgevoelig. Of dit een hit was, geen idee maar het zou dat moéten geweest zijn.

Van de hand van Holger Hiller, stichter en sturende hand in Palais Shaumburg, waarvan ik het uitstekende debuut in huis heb.

063. Grace Jones - My Jamaican Guy

Kwaliteit is barslecht.

Wat een présence!

Mijn favoriete nummer van deze ranke diva. Island Life is een dijk van een compilatie. Ik voel niet de nood om meer in huis te halen. Wat echter op die compil staat is allemaal hoge kwaliteit discodubpop.

Muziek waarop het lekker grooven is. Dit roept me onverbiddelijk naar de dansvloer.
Innovatief, lichtjes controversieel ook.

062. Thee Oh Sees - You Will See This Dog Before You Die

Ik kan niet meer volgen. Lijkt wel alsof alles wat op tape wordt gezet ook wordt uitgebracht.
De laatste 2-3 jaar heb ik gemist maar het meeste wat daarvoor kwam heb ik minstens gehoord.

5 Albums in de kast staan en dit nummer is de afsluiter van hun beste plaat.

Vreemde, weirde, folky, druggy garagerock ballade die een excellent album op een passende manier afsluit.
Het is een speciale ervaring en dat kan van veel albums niet gezegd worden.

Misschien toch eens doen

Ja, maar ik wil nog zoveel ander materiaal...

061. Wicked Witch - Vera's Back

Er is weinig tot geen informatie bekend over deze Richard Simms.

Niet nodig want de muziek spreekt boekdelen. Je moet het horen om het te geloven.
Een mix van funk en psychedelische rock, iets wat bijvoorbeeld Funkadelic al eerder had gedaan. Dit is echter nog een stap verder, nog verder weg van de grond.

De eerste maanden nadat ik deze plaat binnen had heb ik dat ding wel 50 maal gedraaid.
Ik zou niet weten met wat dit te vergelijken maar als iemand wat weet....

060. Shriekback - Fish Below The Ice

Shriekback is nog zo'n favoriete band hier.

Het gaat van dansvloerknallers tot wijdse, leftfield klanktapijten met daartussenin gewoon sublieme popmuziek.

Soms spreekt het geluid en de stijl je gewoon aan. Voor mij is dat bij Shriekback die lekker diepe bas, dat exotisch sfeertje en dat hedonistsch gevoel dat deze muziek mij om een of andere reden geeft.

Dit nummer van hun Oil and Gold plaat uit '85 heeft al die elementen.

fraaie keuze jellorum

059. Midnight Oil - Now or Never Land

Iedereen zal wel Beds are Burning kennen, de grote hit uit hun grote hitalbum Diesel and Dust.

Ik ben door een andere plaat bekend geraakt met deze sympathieke, anti-destructieve rock 'n rollers.
Een uiterst fijne compilatie die ik van mijn lieve ma mocht meenemen uit de Oxfamwereldwinkel die toen in dat fijne boerengat, genaamd Outrijve, gevestigd was.
Ik droeg toendertijd t-shirts van Greenpeace, las de Bessy Natuurkommando strips en wou de panda redden.

De laatste jaren van de lagere school hadden wij een erg geëngageerde leraar die ons niet de les las maar op een fijne manier zijn leerlingen liet kennismaken met de problemen 'des werelds'.

Ik weet nog een fijne anecdote uit die onnavolgbare tijd.
We leerden toen nog brieven schrijven of een gele briefkaart, voor wie nog weet wat dat dan wel mag zijn.

Dus: alle leerlingen hadden de opdracht iemand te schrijven, oma, vriendje enzoverder. Ik had echter het lumineuze idee om de Standaard Uitgeverij aan te schrijven. Ma kon namelijk nergens enkele albums uit de Bessy Natuurkommando reeks te pakken krijgen.
Mijn gele briefkaart verzocht vriendelijk om raad of hulp.
Tot ons aller verrassing kwamen een week later netjes ingepakt die albums toe op ons kleine schooltje. Fier als een gieter en een pluim van de leraar!

Midnight Oil dus. 'Tell Me The Truth' maakte danig indruk op mij dus ik moest dat album hebben waar dat liedje opstond en dat is Earth and Sun and Moon. Nog steeds een plaat die ik regelmatig van voor naar achter beluister met nog steeds hetzelfde plezier dat ik had als de prepuberale jongen van toen.

Ik geloof dat ik misschien ook nog de wereld kan redden van alle onheil en onrecht waar deze heren zich terecht om druk maken.

Met deze song komt het album tot een culminatie. De energie en overtuiging zijn duidelijk te horen, het eindigt dan ook nog eens allemaal in een spetterende climax.

058. Sad Pygmy - Mary Tyler Morphine

Psychpunkrock zoals die misschien alleen maar uit Texas kan komen.

Qua naambekendheid een erg bescheiden band in tegenstelling tot de Kontsurfers uit dezelfde staat.
Wat ik al ken van Sad Pygmy kan zich meten met het beste van die befaamde band uit San Antonio.

Dit 'Mary Tyler Morphine' valt meteen met de deur in huis. Zo mag ik het graag hebben. Cello, sax en de punkspirit, meer dan genoeg om mij te overtuigen.

057. Devo - Space Junk

Mijn favoriete nummer van de mannen met de vreemde hoedjes.

Zichzelf niet al te ernstig nemen is het motto en dat hoor je in de muziek maar ik neem deze gasten wel serieus, althans de muziek toch.
De eerste paar platen zijn puur plezier.

Ik heb de indruk dat de 'toonaangevende' pers niet al te hoog opliep met Devo.... 't zal aan die hoedjes liggen. Of zie ik dat verkeerd?

Het is wél ernst, kijk hier maar eens naar. Pure rock'n roll of punk of wave of postpunk, hoe je het ook wil noemen, voor mij is het puur luisterplezier.

056. Alice Coltrane - Turiya & Ramakrishna

Ik ben lang geen jazzkenner. Ik ben geen 'technische' luisteraar. Ik ken geen noten, hoor soms het verschil tussen instrumenten niet en kan zelf geen ritme houden.
Misschien ook geen al te grote liefhebber. Dat is te merken aan de verhouding tussen jazz en andere genres in de cd- en platencollectie.

Ik luister het alleen maar wanneer ik nood heb aan onthaasting of wanneer ik een kater heb te verteren. Zelden dus.
De vroege morgen is nog een moment waarop ik me aan een jazzplaat zou durven wagen.

Áls ik nood heb aan jazz grijp ik vaak naar dit nummer. Briljante 8 minuten.

055. Galaxie 500 - Oblivious

Ik lees soms dat deze band erg rommelig speelt en dat alle nummers op elkaar lijken.

Dat mag misschien wel zijn. Ik heb er geen last van, sterker nog, ál het materiaal uit hun al te korte bestaan heb ik bijzonder hoog zitten. Oók This is Our Music en het live-album. Dat zegt veel want live abums zijn helemaal mijn ding niet.
Van de projecten die volgden na de split ken ik wat werk van 'Damon & Naomi' (dit is gewoon een erg goede plaat) en hier en daar een nummer van 'Magic Hour'.

Maar al dat werk verbleekt toch wel bij de magie die deze band met een simple instrumentatie weet op te roepen.
Een ietwat desolaat, melancholisch gevoel. Galaxie 500 doet de bladeren van de bomen vallen en je wandelt alleen en daar is absoluut niets mis mee.

054. King Kong - Scooba Dooba Diver

Bands waarin leden van King Kong op een zeker moment in speelden: Slint, Tortoise, For Carnation, Squirrel Bait en nog wat...
Klein 'sterren-ensemble' toch wel....

Je band King Kong noemen en dan alles zo 'deadpan' brengen. Briljant, zeg ik.

Come to king fish
Fillet of cod
Crabs
Oysters on the half shell
Shrimp
Clams
Hush-puppies
Lobster
Dipped in butter
Not to mention coleslaw