De hemel is een plaats op aarde, aldus mevrouw Carlisle.

Ik zou het zeker even navragen, maar met andere hits als "Mad About You" en "I Get Weak" kan ik me voorstellen dat jij dat wilt geloven. 'k zou wel een lichtje aanlaten

Krush' House Arrest reken ik ook tot de beste commerciele house van de jaren '80. Heerlijke plaat is dat.

En dat nummer van Go-Betweens (en eigenlijk heel de band) heb ik vorig jaar pas ontdekt. Geweldig nummer, al vind ik Streets Of Your Town wellicht nog beter.

Was dat nummer al helemaal vergeten van Krush, leuk om die weer eens te horen, en inderdaad een heerlijke plaat.

75. The Pharcyde – Passin’ Me By
Album: The Pharcyde - Bizarre Ride II the Pharcyde (1992)



Het gebruik van samples op z’n best. Quincy Jones’ geweldige versie van Summer in the City wordt op een prachtige wijze gebruikt door The Pharcyde. Grappig genoeg kende ik de sample eerst in een hele andere vorm; Joe feat. Mystikal – Stutter (Remix) een kleine hit begin 2001, maar een megahit op mijn slaapkamer. Zelfs nu vind ik dat nummer ook nog steeds geweldig (al haalt ie net niet deze lijst ). Maar terug naar de versie van The Pharcyde. Dit nummer zat in het geweldige Gamecube spel ‘Aggressive Inline’, een inline skatespel dat je voor 10 euro kon kopen bij Bart Smit, maar waar ik eindeloos veel plezier aan heb beleeft.
Toch ging ik het nummer pas los van het spel luisteren toen ik bij KinkFM, Runnin’ van The Pharcyde leerde kennen. En zelfs toen duurde het nog even voordat ik herinnerde waar ik dit nummer nou van kende, o ja Joe en Aggressive Inline dus. Uiteindelijk is het nummer mij nooit gaan vervelen. De kracht van Summer in the City wordt volledig behouden en de subtiele toevoegingen van beats en scratches versterken de sfeer in het nummer alleen maar. Verder ook nog een geweldige tekst met als favoriete passage toch wel de opening waarin Booty Brown z’n liefde voor z’n juffrouw omschrijft.

74. Pavement – Range Life
Album: Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain (1994)



Net als Pulp een band die ik ook vroeg leerde kennen op musicmeter en mij bleef verbazen met een stroom aan perfecte liedjes, dit keer met een ietwat ruwer randje. Range Life was m’n kennismaking met de band en zie ik nu ook wel als m'n meest dierbare nummer van ze. Er wordt een perfecte sfeer neergezet die ik altijd associeer met het eind van de dag op een warme zomeravond, uiteraard in m’n geboortestad Den Haag.
Ook was dit het nummer dat er voor zorgde dat ik langzamerhand het idee kreeg dat “countrymuziek” nog niet eens zo gek klonk (ik was 14, wist niet dat Pavement een indie rock bandje was, dus dit klonk voor mij gewoon als een countrynummer ).

73. Marshall Jefferson – Move Your Body
Album: o.a. The History of the House Sound of Chicago (1989)



Een ware dansklassieker en, ik geloof, ook wel een blauwdruk voor veel housenummers die hierna volgde. In eerste instantie leerde ik dit kennen als een erg fijn, redelijk poppy, nummer voor op de slaapkamer met een zeer aanstekelijk pianoriedeltje. Toen ik begon met uitgaan begreep ik pas wat een klassieker dit binnen het genre is. De kans dat dit wordt gedraaid op een housefeestje is, na bijna 30 jaar, nog steeds zeer groot en het werkt nog steeds. Toch wel de perfecte muziek om op uit te gaan. Een erg warm en swingend nummer.

72. Minutemen – History Lesson Part II
Album: Minutemen - Double Nickels on the Dime (1984)



Minutemen. Misschien wel een van de mooiste groepen die ooit heeft bestaan; met Double Nickels on the Dime als het ultieme meesterwerk. 43 punknummers die toch melodieus en zelfs funky (de bas!) klinken. In de documentaire over de band wordt op een gegeven moment ook gezegd dat de jongens eigenlijk te goede muzikanten waren voor een punkband, maar dat juist punk er voor zorgde dat ze volledig hun eigen gang konden gaan. Met dit unieke product als eindresultaat.
History Lesson Part II is misschien wel het belangrijkste voorbeeld waarom dit zo’n bijzondere plaat is. Een zeer persoonlijk nummer waarin de bijzondere vriendschap tussen D. Boon en Mike Watt centraal staat. Wat het nummer echt bijzonder maakt is de manier waarop je als luisteraar wordt betrokken bij de band (“Our band could be your life”). Dat is toch wel het meest bijzondere aan de jaren 80 post-punkbands zoals deze, maar ook bijv. The Replacements en Hüsker Dü. De afstand tussen de band en de luisteraar is zo klein. Misschien wel de belangrijkste reden dat het toch wel m’n favoriete muziekperiode is.

71. Super Furry Animals - Juxtapozed With U
Album: Super Furry Animals - Rings Around the World (2001)



Nog een prachtgroep, maar dit keer uit Wales. Vorig jaar mocht ik Gruff Rhys live meemaken in de Bitterzoet. Duidelijk een van de tofste concerten van 2014, waarin Gruff (met z’n geweldige accent) aan de hand van een slideshow het verhaal van z’n laatste album vertelde. Een zeer komische en muzikaal sterke show.
Maar terug naar de reden waarom ik naar dat concert ging, Super Furry Animals. Een band vol met humor, maar ook met talent en creatieve ideeën. Juxtapozed With U is hier een prachtig voorbeeld van. Met het gebruik van een vocoder brengen ze hun beste nummer. Eigenlijk had dit gewoon een dikke nummer 1 hit moeten zijn. Een groot brok euforie.

Grappig. Zie nu pas dat het hier een grote hit was (http://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=Krush&titel=House+Arrest&cat=s). Heb 'm geloof ik nooit op de radio gehoord.

The Pharcyde, Pavement en Minutemen Allen echt fantastische nummers.

History Lesson Part II *buigsmiley* . Die stond in mijn lijst ongeveer op dezelfde plaats, en zou er anno 2015 nog steeds instaan. Heerlijk laid back-gitaarriff gecombineerd met een mooie en eerlijke tekst.

Kijk je wordt er zelf ook stil van

Haha, ja daar stonden nog wat regels. Kwam erop neer dat ik het met je eens was .

Ik kan me het nummer ook niet uit die tijd herinneren, eigenlijk. Was ook van voor mijn tijd nog. Heb het denk ik pas een jaar of drie/vier geleden goed leren kennen.

Dat concert van Gruff heb ik helaas gemist, maar heb de Super Furries twee keer gezien ten tijde van de tour van Rings Around The World (toen ze geloof ik zes avonden achter elkaar optraden ergens in Nederland) en dat waren ook al zulke toffe creatieve concerten.

Geen commentaar dus

Mooi update weer, Range life is wel mijn favoriet van die worp

Passin' Me By en Move Your Body

Heerlijke lijst, dit!

Pharcyde

70. MC Sar & The Real McCoy – Another Night
Album: M.C. Sar & the Real McCoy - Space Invaders (1994)



Oké, dit zal misschien overkomen als een onserieuze notering, maar dat is totaal niet het geval. En nee ik kan me ook niet verschuilen als iets als jeugdsentiment, daarvoor ben ik van 5 a 10 jaartjes te laat geboren. Dit vind ik gewoon een van de beste popnummers die ik ken. Lekker tempo, vermakelijke melodieën en een leuke afwisseling tussen de “rapper” en de zangeres. Het grote minpunt zou toch wel de macho zang van de rapper zijn, maar dat valt mij totaal niet meer op en kan daar eigenlijk ook wel van genieten. Maar het hoogtepunt is toch wel het zeer aanstekelijke refrein met die geweldige bliepjes op de achtergrond. Onschuldige, naïeve tienermuziek op z’n best.

69. R.E.M. – E-bow the Letter
Album: R.E.M. - New Adventures in Hi-fi (1996)



Ondanks dat Imitation of Life insloeg als een bom toen ik dat als 9 jarig jongetje hoorde, heeft ’t erg lang geduurd tot ik eindelijk een beetje grip had op wat voor een band R.E.M. nou eigenlijk was. Man on the Moon en Losing My Religion vond ik erg leuk toen ik ze leerde kennen, maar een nummer als Everybody Hurts vond ik dan weer erg zeurderig (categorie The Road Ahead). Pas op Musicmeter kwamen langzamerhand weer wat losse nummers binnendruppelen die toch wel m’n interesse wekte, vooral deze.
De totale sfeer in dit nummer is prachtig. Micheal Stipes stem is op z’n best en de mysterieuze stem van Patti Smith in het refrein past perfect bij de onheilspellende countrysfeer.

68. The Shins – New Slang
Album: The Shins - Oh, Inverted World (2001)



The Shins. Misschien wel het eerste indie pop bandje dat ik leerde kennen. M’n moeder kocht Chutes Too Narrow nadat ze het in een cd-winkel hoorde (toch een verrassende keus; haar smaak ligt ergens tussen Bruno Mars, The Pretenders en Nick & Simon – ik vind het een van de leukste muzieksmaken die ik ken). Pas een jaar later nam ik de moeite om de plaat te luisteren en vooral Saint Simon maakte een goede indruk op me, zoiets kende ik nog niet echt.
New Slang leerde ik daarna kennen en ook dit nummer had dezelfde verslavende werking. Een heel zachtaardig nummer dat een ietwat winterse sfeer over zich heeft. De omschrijving ‘een nummer als een warme deken’ past toch wel perfect hierbij.

67. Slint – Good Morning, Captain
Album: Slint - Spiderland (1991)



Spiderland. Een plaat die ik niet meteen vatte als 14 jarige. Maar wijsheid komt de jaren, zo’n 5 jaar later was de tijd rijp om helemaal op te gaan in een snarfplaten als deze (Closer en I Could Live in Hope waren mij ook iets te down op m’n 14de). De opbouw is natuurlijk magistraal met ‘I Miss Youuuu’ als een van de beste uitbarstingen die ik ooit op een plaat heb gehoord. Afgelopen jaar mocht ik het ook live meemaken op Primavera Barcelona, dan komt zo’n opbouw ook volledig tot zijn recht.

66. New Order – Blue Monday
Album: New Order - Substance (1987)



Eigenlijk zijn Bizarre Love Triangle en True Faith heel lang mijn favoriete nummers van New Order geweest, maar als je dit nummer hoort tijdens het uitgaan dan begrijp je volledig waarom dit de ultieme dansklassieker is (eigenlijk een beetje hetzelfde effect als Move Your Body). De samensmelting van die dansbeat en dan toch die herkenbare Peter Hook-bas erin zorgt voor een unieke sfeer die geen enkele imitatie ooit heeft kunnen overstijgen.

Komende twee dagen verwacht ik niet achter een computer te zitten, dus er zullen dan geen updates zijn, maar daarna zal ik het tempo verhogen (dan begint namelijk m'n nieuwe semester, dus dan zal het wel weer een stuk rustiger zijn qua studie).

Ik moest me tot nu toe wat verschuilen achter de "je verhaaltjes zijn leuker dan je muziekjes"-beleefdheid, maar dit laatste kwintet is, op Slint na, helemaal prima. Al zit bij Another Night de kracht w.m.b. meer in het intro dan in het refrein, maar een kniesoor die daarop let.

Another Night

Samen met It's On You heeft dat groepje toch wel twee geweldige singles afgeleverd. Ik weet niet welke van de twee ik beter vind.

Herkenbaar, ik heb precies hetzelfde gevoel bij dit nummer.

Je kunt het ook zo lekker meebleren, ook (of eigenlijk juist) als je geen toon kunt houden.

Dwejkk_ is goed onderweg hoor
Slint, REM met Patti , Blue Monday, alles eigenlijk.

Ja daar maak ik bij dit nummer ook altijd lekker misbruik van .

65. Bernthøler– My Suitor
Album: Bernthøler - Merry Lines in the Sky (2004)



Een prachtig nummer dat ik twee zomers terug leerde kennen. Viel vooral erg op vanwege de mooie zang met het ietwat aparte accent. Daarbij zorgen de wat kale productie en de herhaling van de cello voor een mysterieuze sfeer die mij erg aanspreekt. Ook de clip is er leuk om erbij te kijken, iets dat vooral met de knappe zangeres heeft te maken.

64. Hüsker Dü – Could You Be the One?
Album: Hüsker Dü - Warehouse: Songs & Stories (1987)



De Pixies zie ik nu al bijna tien jaar als het ultieme wat er ooit op rockgebied is gebeurd. Alles wat door hun is geïnspireerd heeft een goede kans om mij aan te spreken en dat geldt ook voor de bands die duidelijk de Pixies hebben geïnspireerd. Dit nummer is daar een mooi voorbeeld van; een Hüsker Dü nummer dat een stuk ‘liever’ en melodieuzer klinkt dan hun eerdere werk, maar toch mijn favoriet is geworden. Een oorwurm waar ik altijd een flinke stoot energie van krijg.

63. Martha and the Muffins – Echo Beach
Album: Martha and the Muffins - Metro Music (1980)



Een van de meest catchynummers die ooit is gemaakt. Het grappige is dat het refrein pas helemaal aan het eind komt, dit zorgt ervoor dat de spanning het hele nummer goed wordt behouden. Verder ook een geweldige tekst, eigenlijk is het een schande dat dit niet in elke Zomer Top 100 van welke zender dan ook staat.

62. PJ Harvey – Good Fortune
Album: PJ Harvey - Stories from the City, Stories from the Sea (2000)



Nog zo’n nummer met een zeer verslavende werking. Toen Let England Shake uitkwam raakte ik in de ban van PJ Harvey en ondanks dat de concurrentie sterk is (Sheela-Na-Gig, Teclo, The Glorious Land) vind ik dit haar beste nummer. Een nummer dat een erg positieve sfeer uitstraalt. Zorgt altijd voor een goed gevoel. Romantisch, maar toch totaal niet klef, PJ kan het. Perfect om op de eerste lentedag op de fiets te luisteren of perfect om een vergelijkbaar gevoel op te wekken, motiverende muziek .

61. Spain – Untitled #1
Album: Spain - The Blue Moods of Spain (1995)



Slowcore, maar dat net iets minder zwaar dan Mark Kozelek of Low en dat is soms wel fijn. De andere twee zou ik bijvoorbeeld niet snel opzetten als ik met andere mensen ben. Eigenlijk een nummer dat voor heel veel situaties geschikt is. De melodielijn is erg pakkend en gaat maar niet vervelen. En ondanks dat ik nooit echt een gitaarsolo fan ben, is het relaxte gitaarspel aan het eind juist erg aangenaam. Ontspanmuziek op haar best.

My Suitor is erg mooi! Pareltje uit de 100 op 1 lijst van Radio 1 BE.

Helaas heeft het nummer vorig jaar de ladder niet gehaald.

60. Sun Kil Moon – Carry Me Ohio
Album: Sun Kil Moon - Ghosts of the Great Highway (2003)



Mark Kozelek weet altijd een unieke sfeer op te wekken in z’n muziek. Alsof er altijd een speciaal laagje over heen zit dat alleen hij kan creëren. Een warme sfeer, maar ook zeer melancholisch en nostalgisch. Eigenlijk vind ik alles wat hij opneemt aangenaam, zo was de lijst van mogelijke top 100 nummers bij dan ook het langst (Alesund, Have You Forgotten [Album versie!], Unlit Hallway haalde het onder andere niet).
Carry Me Ohio was het nummer waardoor ik kennis maakte met zijn vervolg project. Het nummer heeft iets meer vaart en minder leegte in vergelijking met veel van z’n oudere nummers, maar het speciale laagje zit er nog steeds omheen. Prachtig nummer waar een sfeer wordt neergezet waar ik mij keer op keer in kan verliezen.

59. Yo La Tengo – Autumn Sweater
Album: Yo La Tengo - I Can Hear the Heart Beating as One (1997)



Yo La Tengo is een band met vele gezichten, dat zorgt er ook meteen voor dat het leren kennen van deze band kan uitmonden in een waar avontuur. Op het moment dat je denkt dat je alles van ze kent, blijven ze toch verrassen. Autumn Sweater is wel een goed nummer om te beginnen met de band en het laat ook zien dat het niet een gemiddelde indie rock band is. De orgel wekt bijna begrafenisachtige sferen op terwijl de drums juist uitnodigen om te dansen. Deze veelzijdigheid zorgt er juist voor dat het niet gaat vervelen. Ook het nummer schijnt multi-interpretabel te zijn, waar ik ooit las dat het nummer gaat over het einde van een relatie, dacht ik juist dat het ging om beginnende verliefdheid. Ik denk dat het weer een gevalletje is van een typische Yo La Tengo-contradictie.

58. John & Beverley Martyn – Primrose Hill
Album: John & Beverley Martyn - The Road to Ruin (1970)



In 2004 downloadde ik wat nummers van het nieuwe Fatboy Slim album dat dat jaar uitkwam. Over veel nummers was ik erg enthousiast, maar vooral over het nummer ‘North West Three’. Een nummer waar een prachtige sample inzat bestaande uit een saxophone, piano en zeer ontspannen zang. Flink wat jaren later nam ik de moeite om eens achter die sample aan te gaan en het bleek om dit prachtige nummer te gaan. De aspecten die ik destijds zo mooi vond aan Fatboy Slims nummer waren duidelijk te danken aan het nummer waaruit hij samplede. Beverley heeft een prachtige stem en de begeleiding is betoverend.

57. Suzanne Vega – Marlene on the Wall
Album: Suzanne Vega - Suzanne Vega (1985)



Oud-user Zachary Glass schreef ooit dat Suzanne Vega zijn K3 was, dat vond ik grappig om te lezen, omdat het mij wel erg bekend voorkwam. Eerder sprak ik al over The Cardigans die mij terugbrengen naar mijn jonge(re) jaren, maar de verzamelaar van Suzanne uit 1998 doet dat ook altijd perfect. Een familiefavoriet. Marlene on the Wall is toch wel haar meest meeslepende nummer. Eerder noemde ik House Arrest als het nummer dat ik het meest in mijn hoofd heb, maar dat zou misschien ook wel dit nummer kunnen zijn. Suzanne heeft overigens een van de aangenaamste stemmen die ik ooit heb gehoord, gelukkig hoef ik dat hier niet te zeggen over Kathleen, Kristel en Karen.

56. Depeche Mode – Enjoy the Silence
Album: Depeche Mode - Violator (1990)



Nog een nummer waar ik eerst in een andere vorm veel plezier aan heb beleefd, de Mike Shinoda remix die in 2004 wel vaak te horen was op de radio. Gelukkig veranderde ik snel van mening toen ik twee jaar later het origineel in de auto hoorde, vooral de zeer aanwezige drum sprak me toen vooral aan. Hiermee was dit eigenlijk het eerste 80’s nummer dat mij aansprak (ondanks dat het niet uit de 80’s komt). Vele nummers zouden volgen.
De kracht van het nummer is nooit verminderd, eerder gegroeid. Zo is de productie van het nummer geweldig en totaal niet doorsnee en ook de tekst is een van mijn favorieten. Hier kan op gedanst worden, maar kan ook rustig op je kamer gedraaid worden. Veelzijdigheid die na negen jaar nog steeds niet is gaan vervelen.

55. Burial – Raver
Album: Burial - Untrue (2007)



De afsluiter van het magistrale Untrue, een plaat die dertien nummers lang dezelfde mysterieuze sfeer weet vast te houden; een regenachtige wandeling terug naar huis na een avond in een donkere club te hebben gestaan. Dit nummer vangt die sfeer misschien wel het best, de tempowisselingen en de doortikkende beat op de achtergrond hinten nog naar de club, maar de veelheid aan geluiden in de verte geven al aan dat je buiten staat.
Een nummer dat ook los prima te draaien is, voor de momenten dat de hele plaat even te veel voor je is, kan dit nummer alsnog ervoor zorgen dat je even de sfeer van de plaat kan meemaken.

54. Mr. Flagio – Take a Chance
Album: o.a. I-f - Mixed Up in The Hague Vol. 1 (2000)



Een nummer dat ik leerde kennen via een topic waarin Herman 10 nummers uit z’n top 10 besprak. Zoals wel vaker met tips van Herman viel het kwartje meteen. Italo-disco op z’n best, een nummer waar je verslaafd aan raakt. De kracht zit ‘m vreemd genoeg in die maffe robotsample: “I gotta know, I just gotta know” plus die dat lekkere gitaarloopje. Totaal onbegrijpelijk dat dit niet een hit is geweest.
Gelukkig is het niet totaal vergeten, zo hoorde ik ‘m deze zomer ’s nachts in de x-ray op Lowlands, waarschijnlijk het hoogtepunt van het weekend .

53. The Only Ones – Another Girl, Another Planet
Album: The Only Ones - The Only Ones (1978)



Samen met de #50 (nog even wachten) de nummers die ervoor zorgde dat ik in de zomer van 2007 geobsedeerd raakte met post-punk en new wave. Destijds stond het nummer op #1 in de esoteric charts op rateyourmusic en had totaal geen idee wat ik moest verwachten, maar het pakte perfect uit. Een nummer dat altijd zorgt voor een flinke boost energie; het label Power Pop past er perfect bij.
En sinds kort er ook achter gekomen dat de hele plaat goud is. Mag gerust in het rijtje van de klassieke self-titled albums van The Modern Lovers en Violent Femmes.

52. Mazzy Star – Common Burn
Album: Mazzy Star - Seasons of Your Day (2013)



In 2011 kwam er onverwachts een dubbele single van Mazzy Star uit, Common Burn en Lay Myself Down. Twee nummers die langzaam uitgroeide tot de perfecte nummers om voor het slapen gaan te luisteren. Common Burn is zelfs uitgegroeid tot m’n favoriete Mazzy Star nummer, ondanks dat er eigenlijk niets nieuws onder de zon is. Maar toch m’n favoriet dus… prachtig gitaarspel, prachtige mondharmonica en tja Hope Sandoval is toch wel een van de aangenaamste vrouwenstemmen die ik ooit gehoord heb. Warmere plaatjes vind je niet snel.

51. The Chameleons – Swamp Thing
Album: The Chameleons - Strange Times (1986)



Een nummer dat ik ooit heb vertaald voor een Engelse opdracht in de 4de. Sindsdien is dit toch wel wel een van m’n favoriete teksten (“The storm has come, or is it just another shower”). Het nummer sprak mij in eerste instantie ook erg aan door de bijna stadionrockachtige energie en het geweldige intro. Het verbaast mij dat het niet iets meer bekendheid heeft. Perfect nummer qua opbouw en uitbarsting. Jaren 80 rock op z’n best.

50. Wire – Outdoor Miner [Long Version]
Album: Wire - Chairs Missing (1978)



Bij het stukje over The Only Ones gaf ik al aan dat dit nummer erg belangrijk was bij een verandering in m’n smaak. Outdoor Miner was namelijk het nummer waardoor ik mij volledig stortte op de Post-Punk van de Jaren 70 en 80. Een nummer dat eigenlijk een stuk poppier is dan het gemiddelde nummer van Wire. Zo zou het pianonummer niet misstaan in de Top 2000. Colin Newman vind ik overig een geweldige zanger. De rustige ietwat monotone zang is eigenlijk wel tekenend voor mijn muzieksmaak.

49. UGK – One Day
Album: UGK - Ridin' Dirty (1996)



Een van de beste hip-hop nummers die ik ken. Heeft een geweldig ontspannen sfeer die kenmerkend is voor de Dirty South. De soulzang en het relaxte gitaartje op de achtergrond zorgen ervoor dat dit nummer afwijkt van de meeste hip-hop nummers en zorgen ervoor dat de typische hip-hop tekst een stuk geloofwaardiger overkomt. Gelukkig zorgt Big K.R.I.T. tegenwoordig weer voor een opleving van dit soort geweldig eerlijk en oprechte hip-hop.

48. Guided by Voices – The Goldheart Mountaintop Queen Directory
Album: Guided by Voices - Bee Thousand (1994)



Een kort nummer dat voorbij is voordat je het weet, maar de prachtige sfeer van GBV goed weergeeft. Mogelijkerwijs klinkt het op het eerste gehoor als een slechte demo-opname, maar juist daarin zit de kwaliteit van het nummer. Door de simpele opname klinkt de gitaar dichterbij dan op welke plaat ook, alsof je zelf bij de opname bent. Een snipper die eigenlijk beter tot z’n recht komt in het geheel van ‘Bee Thousand’, maar als je de plaat goed kent, kan dit beluisterd worden alsof het ’t beste nummer is dat The Beatles nooit wisten te maken.

47. The Tammys – Egyptian Shumba
Album: Lou Christie & The Tammys - Egyptian Shumba: The Singles and Rare Recordings 1962-1964 (2001)



Een nummer waar je meteen bij de eerste noot vrolijk van wordt. Ik zie altijd meteen voor me hoe het moest geweest zijn om dit op te nemen. Drie vrouwen die dierengeluiden staan te maken in een studio. Uniek nummer en ook redelijk apart voor z’n tijd, ondanks dat het voldoet aan de standaard kenmerken van een nummer van een jaren 60 meidengroepje. Perfecte meeschreeuwplaat.

46. The Exploding Hearts – I’m a Pretender
Album: The Exploding Hearts - Guitar Romantic (2003)



Een band die ik tegenkwam toen ik opzoek was naar bands die geïnspireerd waren zowel klonken als The Replacements. Simpelweg omdat de kans groter zou zijn om zo’n bandje nog eens te zien. Ik kwam uit bij The Exploding Hearts en het was meteen raak met de band, lekker energievolle jeugdige rock. Nadat ik het volledige album had geluisterd, zocht ik iets meteen iets meer op en las toen waarschijnlijk een van de verdrietigste verhalen uit de rockgeschiedenis. Ongeveer twee maanden nadat de plaat was uitgekomen kwamen drie van de vier leden om bij een auto-ongeluk. Alleen gitarist Terry Six en de manager overleefden het ongeluk.
Dit nummer sprong er meteen bij mij bovenuit. Een simpele tekst waar ik mij als begin twintiger wel in kan vinden. De 21-jarige zanger zingt op een gegeven moment: “Just won't cry cause my life's going by, I'll find someone before the day I die”. Hierbij moet ik altijd even denken aan de jongens die in de auto zaten en nog zoveel moois hadden mee kunnen maken. Stevige jeugdige rock met een vleugje melancholiek, zoals ik het eigenlijk wel het liefst hoor.

Prachtig nummer, prachtig album, het album wat hierna kwam vind ik zelfs nog mooier.

Ja die moet ik maar snel eens uitchecken, had daar inderdaad al veel positiefs over gelezen.

Another Girl Another Planet is inderdaad fantastisch, nog een keer tevergeefs genomineerd voor de MuMeladder.
Album ken ik ook, maar vind dit nummer er toch altijd wel mijlenver boven uitsteken, en dat vind ik ook meteen het grote nadeel van dat album.