Bedankt voor de leuke reacties .



Ja, inderdaad heel jammer, ooit toch maar een keer die kant opvliegen voor een concert.



Dat zal hier ook wel het geval zijn . En Marr komt uiteraard nog een keer langs.

30. Pylon – Crazy [Album Version]
Album: Pylon - Chomp (1983)



Geweldig nummer waarvan ik de album versie net iets beter vind dan de single. Dit heeft vooral te maken met het iets meer jengelende gitaar geluid in deze versie. Het is simpelweg een van de leukste popmelodieën die ik ken en ik heb een groot zwak voor zangeressen in de trant van Vanessa Briscoe Hay. Was overigens ook al te vinden in het geweldige lijstje van Lukas.

29. Reflekt ft. Delline Bass – Need to Feel Loved [Radio Edit]
Album: o.a. 538 Dance Smash - Best of 2005 (2005)



Sinds ik geïnteresseerd ben in muziek staat er altijd wel minstens een dancenummer in de Top 40 dat ik erg vermakelijk vind, ondanks dat ik dat soort nummers dan grijs kan draaien, hebben ze vaak niet de houdbaarheid van veel andere muziek die ik luister, maar er zijn uitzonderingen.
Toen ik op de middelbare school zat heb ik verschrikkelijk veel clipjes gekeken op TMF en MTV, bij thuiskomst toch altijd wel even een uurtje met m’n zus clipjes en VJ’s afzeiken, maar achteraf was het toch altijd wel erg vermakelijk. Af en toe kwam er ook iets leuks langs, zo ook dit nummer met mooie beelden uit de film It’s All Gone Pete Tong (nooit gezien overigens). Het nummer werd opgezocht en heeft sindsdien nooit meer m’n leven verlaten. Een relaxte zomerse sfeer met aangename zang. Nee, niet echt iets bijzonders op het eerste gehoor, maar wel een van de fijnste, meest aangename nummers die ik ken met veel goede herinneringen aan gekoppeld.
Toen ik Substrata van Biosphere leerde kennen in 2010 dacht ik dat dit nummer samples daarvan had gebruikt, maar hier heb nooit een bevestigende bron van gevonden, dus zal wel niet zo zijn.

28. The Replacements – Alex Chilton
Album: The Replacements - Pleased to Meet Me (1987)



Een nummer waarvan ik nog goed weet op welke dag ik het voor het eerst hoorde: 5 december 2007. Ondanks dat we Sinterklaas niet meer echt vierde thuis, was dit toch wel een prachtig cadeau. Dezelfde dag heb ik het geloof ik non-stop gedraaid en was het weer alsof ik voor het eerst een rocknummer hoorde.
The Replacements zijn toch wel voor mij de ultieme rockband met ‘Let It Be’ als beste voorbeeld in plaatvorm. Alex Chilton is het beste voorbeeld van hoe een rocksingle moet klinken. Prachtige emotievolle ode aan Alex Chilton met een ongekende energie. Het fijne aan The Replacements is toch wel dat ze sex, drugs, rock & roll zijn zonder overdreven macho teksten en zang, iets dat in die tijd toch wel vaak anders was. Bijzondere band, zo niet de meest bijzondere.

27. Eefje de Visser – De Bedoeling
Album: Eefje de Visser - Het Is (2013)



Een album over volwassen worden, zoals Eefje het bij haar concert in het Concertgebouw omschreef. Op 21-jarige leeftijd kwam dit album dus op het perfecte moment uit. Door de rustige zang van Eefje vallen de teksten en de woorden niet meteen heel erg op, maar pas na een paar luisterbeurten hoor je wat een prachtige zinnen Eefje schrijft. De Bedoeling is hier een goed voorbeeld van, muzikaal en tekstueel kan ik me hier in verliezen. Een van de mooiste albums van dit decennium.

26. Fugazi – Epic Problem
Album: Fugazi - The Argument (2001)



Epic Problem begint als een bom die ontploft. De spanning wordt het hele nummer opgebouwd om uiteindelijk uit te monden in een melodieuze climax. Iets dat ooit eerder werd gedaan door Bad Brains in Banned in DC (haalde de lijst net niet). Een trucje waar ik dus erg van houd. De veelzijdigheid die in 4 minuten wordt gepropt vind ik wel het meest aantrekkelijke aan dit nummer. Gaat simpelweg nooit vervelen.

Hoera voor Fugazi!

Eerst Alex Chilton en nu de Replacements

Reflekt ft. Delline Bass – Need to Feel Loved

Heerlijk zomers nummer inderdaad, draai het vaak in de auto.

Mooi rijtje weer! Pylon

Moet de nummers die ik nog niet (goed) ken nog even bijluisteren, ben wel benieuwd naar dat nummer van Reflekt (zegt me helemaal niets).

Is trance, weet niet of dat je ligt?

Nou na 20 seconden van de radio edit wist ik het wel, dit ligt mij wel. Ongelooflijk fijn nummer zeg.

Goed om te horen, maar niet verrassend, past geloof ik perfect in jouw straatje .

25. The Church – Under the Milky Way
Album: The Church - Starfish (1988)


Een van de eerste Jaren 80 bands waar ik een album van kocht (Starfish). Een plaat waar veel nummers opstaan die ik zie als persoonlijke klassiekers, maar m’n kennismaking met de band blijft het best.
Under the Milky Way heeft een ongrijpbare sfeer die er voor zorgt dat het meer is dan een gemiddeld new wave nummer. Veel melodie, mooi akoestisch gitaarspel, aangename zang en een geweldig outro. Zelf associeer ik het nummer vooral met Donnie Darko, na het herzien van die film (doordat ik kennis had gemaakt met veel van de nummers in de film) zag ik dit nummer toch wel een tijdje als het beste nummer ooit. Een bijzondere sfeer waarvan ik maar lastig kan benoemen wat ik er zou fijn aan vind. Wat kwam er toch bijzondere muziek uit Australië (en Nieuw-Zeeland) destijds.

24. Joy Division – Decades
Album: Joy Division - Closer (1980)



In het najaar van 2006 begon ik kennis te maken met veel oude muziek via de musicmeter top 250, waar ik in eerste instantie vooral interesse had in de Jaren 60, heb ik blijkbaar toch ook de moeite genomen om Joy Division op te zoeken. Mijn liefde voor post-punk en new wave was geboren. Via Limewire had ik wat losse nummers gepindakaast waarvan er drie tot de dag van vandaag m’n favorieten zijn (Love Will Tear Us Apart, New Dawn Fades, Decades).
Al snel kocht ik de albums; Unknown Pleasures sloeg meteen aan, maar Closer vond ik vooral erg zwaar. Gezien m’n leeftijd (14 / 15) was dat achteraf gezien ook helemaal geen probleem. Zo’n vijf jaar later toen ik op mezelf ging wonen begon het kwartje pas te vallen. Vooral de B-kant van de plaat zie ik nu als een van de mooiste setjes van nummers die ik ooit heb gehoord, het liefst had ik ze allemaal hier neergezet.
Maar Decades wint ’t dan toch van The Eternal, Twenty Four Hours en Heart and Soul, simpelweg omdat ik ‘m langer goed ken. Een prachtige afsluiter die mij als 14-jarige vooral aansprak vanwege de synths, maar eigenlijk veel duisterder is dan ik destijds dacht. Een gotische trip waar ik nooit genoeg van krijg.

23. Jan Johansson - Visa från Utanmyra
Album: Jan Johansson - Jazz På Svenska (1963)



Opener van een van de meest relaxte albums die ik ken. Je waant je meteen binnen in een houten hut aan een Zweeds meer. De piano zie ik toch wel als een van m’n favoriete instrumenten, dus dan zit je met dit album wel goed. Heeft iemand nog muziek in dezelfde trant?

22. Dr. Dre feat. Eminem – Forgot About Dre
Album: Dr. Dre - 2001 (1999)



In maart 2000 begon Ik met het volgen van de Top 40 en dit nummer staat mij het best bij van de eerste keer dat ik besloot dat ik deze lijst echt elke week moest gaan volgen. Eminem was, na wat Boybands, de eerste artiest waar ik echt idolaat van was en dit nummer was een belangrijke bijdrage daaraan. Ik denk dat ik het vooral tof vond dat ie zo snel rapte, maar toch heeft het nummer tot de dag van vandaag nooit z’n kracht verloren.
2001 kocht ik een jaar later samen met When Disaster Strikes (Busta Rhymes) van het geld dat ik voor m’n 9de verjaardag had gekregen. Een goed begin van een mooie collectie.

21. Nick Drake – Fruit Tree
Album: Nick Drake - Five Leaves Left (1969)



Een van de belangrijkste dagen uit m’n muzikale reis is zonder twijfel m’n bezoek aan de platen- en cd beurs in december 2006. Ik zat door deze site steeds dieper in de alternatieve muziek, dus toen m’n vader voorstelde om naar zo’n beurs te gaan was dat zeker geen straf. De aankopen waren: If You’re Feeling Sinister (Belle and Sebastian), In Sides (Orbital), Just Another Diamond Day (Vashti Bunyan), The Queen Is Dead (The Smiths), Five Leaves Left en Bryter Layter (Nick Drake). Al deze platen zie ik nu wel als zeer essentieel in m’n collectie.
Vooral de twee cd’s van Nick Drake associeer ik heel erg met die tijd. Simpelweg een betoverende sfeer en Nick Drake zie ik tot de dag van vandaag als de beste zangers die ik ooit gehoord heb. Waar ik eerst vooral weg was van het wat vrolijkere Bryter Layter, zag ik toch wel snel Five Leaves Left als zijn meesterwerk. Weinig muziek die zo dicht bij de natuur staat (klinkt waarschijnlijk erg zweverig). Fruit Tree heeft een van de mooiste teksten die ik ken en vangt de “bossfeer” samen met River Man het beste.

Eefje, Jan Johansson en Nick Drake.

20. Lloyd Cole and The Commotions – Perfect Skin
Album: Lloyd Cole & The Commotions - Rattlesnakes (1984)



Waar m’n ouders’ lp-collectie voornamelijk uit Jaren 70 muziek bestaat, was ‘Rattlesnakes’ een aangename verrassing. Een plaat waar ik meteen een klik mee had, het had veel weg van The Smiths, maar Lloyd klonk toch net iets positiever over het leven dan Morrissey. ‘Perfect Skin’ is waarschijnlijk een van de mooiste odes aan een meisje ooit geschreven, daarbij kent het nummer ook een geweldig jengelend gitaarspel dat nooit gaat vervelen en een opvrolijkende werking heeft.

19. Slick Rick – Children’s Story
Album: Slick Rick - The Great Adventures of Slick Rick (1988)



Een ultravrolijk nummer met een toch wel verdrietige tekst. Deze verhalende manier van rappen sloeg al op jonge leeftijd bij mij aan (Extince – Viervoeters). Net als bij Extince is dit een komisch gebrachte tekst, maar het onderwerp is ietwat serieuzer over een jongetje dat het criminele pad opgaat. Helemaal grijsgedraaid dit nummer, zoveel zelfs dat het wordt beloond met een top 20-notering.

18. Kate Bush – Cloudbusting
Album: Kate Bush - Hounds of Love (1985)



Betoverend nummer dat een hele bijzondere sfeer krijgt door de violen die vrijwel het hele nummer lang dezelfde melodie vasthouden. Ook kent het nummer een van de mooiste teksten die ik ken, bijv. “Ooh, I just know that something good is going to happen, I don't know when, but just saying it could even make it happen”, de manier waarop Kate dit zingt weet me elke keer te raken. Een nummer als een wieg en Neil Halstead heeft aangetoond dat het ook in andere versies een prachtig nummer blijft.

17. Kraftwerk – Computer Love
Album: Kraftwerk - Computer World (1981)



Bij de eerste keer dat ik dit nummer hoorde dacht ik (logischerwijs): ‘he wat grappig dit is dus waar Coldplay’s Talk vandaan komt’, maar al snel kwam ik erachter dat het origineel veel meer te bieden heeft. Een verlaten eenzame sfeer die door de zang wordt versterkt. Het aanstekelijke melodietje evolueert gedurende het nummer en veranderd in een minimalistische en toch veelzijdige climax. Zeer dansbaar zelfs, maar de bijzondere sfeer wordt het hele nummer behouden. Misschien wel het hoogtepunt van de synthpop.

16. Weezer – El Scorcho
Album: Weezer - Pinkerton (1996)



Een nummer dat mij in eerste instantie niet zo aansprak, gemiddelde poppunk met monotoon refrein. Falling for You en The Good Life van hetzelfde album spraken mij dan meer aan. Toch is dit uitgegroeid tot een van m’n favoriete nummers.
Rivers Cuomo schrijft, net als bijv. Matt Johnston en Jonathan Richman, zulke persoonlijke teksten dat het bijna ongemakkelijk wordt. Zo is ‘Pinkerton’ een plaat over liefdesverdriet, falen en behoeftes. ‘El Scorcho’ gaat over Rivers’ hunkeringen naar half Japans meisje en dit wordt perfect overgebracht. Een veelzijdig nummer waar het zoete thema met veel humor wordt benaderd, hierdoor is ’t een stuk vermakelijker dan een gemiddeld liefdesliedje. Favoriete stukje is toch wel “I wish I could get my head out of the sand, cause I think we'd make a good team and you would keep my fingernails clean. But that's just a stupid dream that I won't realize, cause I can't even look in your eyes without shaking, and I ain't faking. I'll bring home the turkey if you bring home the bacon”. Liefdesverdriet is nog nooit zo leuk geweest.

Dan kom je toch al gauw uit bij modern klassieke artiesten als Nils Frahm, Dustin O'Halloran en Ólafur Arnalds.

Maar zelf merk ik vaak ook eenzelfde stemming bij jazz-albums als Bill Evans Trio - Sunday at the Village Vanguard (1961), Cannonball Adderley - Somethin' Else (1958) en John Coltrane - My Favorite Things (1961)

Ook op de verzamelaar For Nihon (2011) staan wel wat soortgelijke nummers, zoals
Goldmund - Nihon ?????? - YouTube
Clem Leek - A Light, To Guide You [HD] - YouTube

For Nihon is gemiddeld overigens een stuk dramatischer en minder frivool en sprookjesachtig dan Jazz Pa Svenska

Wat een geweldige top 100 is dit toch! Alleen maar nummers die ik goed vind (en vaak ook in mijn top 100 te vinden waren)! Benieuwd welke pareltjes je voor de hoogste regionen bewaard hebt

Ik kan Chevy bijvallen: Nils Frahm en Ólafur Arnalds zou ik proberen.

Al is niet alles mijn persoonlijke lievelingsmuziek: leuke top 100 met fantastische tekstjes erbij!

En daar wil ik graag nog Sebastian Plano, Kashiwa Daisuke (enkel het "88" album), Valgeir Sigurðsson en Max Richter aan toevoegen!

Mooie namen, al hoor ik er zelf de speelse, landerige sfeer van Johansson niet zo in terug. Heb zelf helaas nog niet echt iets gelijkaardigs gevonden. Qua stemming zit voor mij Coltrane's My Favorite Things nog het dichtste in de buurt. Je zou ook nog kunnen denken aan Ludovico Einaudi, maar die nummers klinken helaas vaak wat vluchtiger.

Zet mij ook maar op de lijst. Als ik nog niet dood ben tegen de tijd dat ik aan de beurt ben.

voel je je niet goed?

De namen die genoemd worden zijn ook meer klassiek dan jazz. De klassieke jazz ( ) is dan weer minder gelijkend op Jan Johansson, voornamelijk omdat de nadruk toch vooral op de piano ligt. Daar waar een Miles Davis, John Coltrane etc. toch meer leunen op het blaasensemble (meer dan Jan Johansson in ieder geval).

Vandaar dat het een beetje tussen schip en wal valt en daardoor juist zo uniek en mooi is. Ik noemde My Favorite Things vooral vanwege het nummer Everytime We Say Goodbye. Het pianostukje vanaf 2 minuten zou zo op de plaat van Jan Johansson kunnen staan.

Overigens schoot deze me ook nog te binnen: Frédéric Chopin: 19 Nocturnes - Arthur Rubinstein (Audio video) - YouTube

edit: en The Dave Brubeck Quartet_-_Brandenburg Gate (part 1)_(long) - YouTube Laat je niet misleiden door de strijkers, maar luister eens vanaf 2,5 minuut. Ik ben geen musicus, maar volgens mij heeft Brubeck hier dezelfde aanslag als Jan Johansson.

De rustige trio's op ECM gaan wel een beetje in die richting, maar verzanden vaak een beetje in de muzak-achtige stukken in mijn ogen, echter zijn daar zeker positieve uitzonderingen op. De dingen die ik van Marilyn Crispell ken op ECM bijvoorbeeld (buiten ECM heeft ze de neiging meer los te gaan, waardeer ik ook zeker maar is denk ik niet waar jij naar op zoek bent)..

Deze plaat is bijvoorbeeld wel erg mooi, en ik kwam erachter dat ze ook alleen met bassist een album heeft opgenomen, waar hier een nummer van te luisteren is (dat iets jazzier is dan Jan, maar zeker niet onvergelijkbaar):
Gary Peacock, Marilyn Crispell - Azure - YouTube

Ik ken niet het hele album dus kan niks over de kwaliteit van het geheel zeggen.

mooie tip hoor The Scientist!

Deze schiet mij direct te binnen. Ook Scandinavische volksliederen, maar met net iets meer improvisatie (is ook wel te verwachten van Håker Flaten en Kornstad). Desondanks een erg, erg fijn album (ik heb hem destijds ook eens ingebracht als jazz-album-van-de-week, ik ben er oprecht erg enthousiast over ).

De neoklassieke artiesten die Chevy al genoemd heeft kan ik ook van harte aanraden.

Verder schieten mij qua pianomuziek nog te binnen:
Maya Filipič - Between Two Worlds (2008)
spotify:album:2orfsLV3OpL4AVpT1nygzF

Zbigniew Preisner & Leszek Możdżer - 10 Easy Pieces for Piano (2000)
spotify:album:7LBIqAVftqtIjVEFxp0Rd6

Het eerste album is iets meer neoklassiek en het tweede album is iets meer jazzy. Beiden erg rustgevend.

En deze:
Federico Albanese - The Houseboat and the Moon (2014)
spotify:album:3ruk4Xz4vQ06vS8ch4Pq0p

15. The Smiths – How Soon Is Now?
Album: The Smiths - Hatful of Hollow (1984)



The Smiths kan ik met gemak een van de belangrijkste bands noemen in m’n muzikale reis. Als 13-jarige was het een van de eerste oude bands waar ik geïnteresseerd in raakte, met als favoriet zonder enige twijfel Bigmouth Strikes Again. Sowieso was ik destijds vooral onder de indruk van de nummers waar het geweldige gitaarspel van Johnny Marr goed naar voren kwam.
Pas toen ik van de middelbare school kwam begon ik steeds meer een fan te worden van Morrissey, z’n zang, z’n teksten. Dat was ook het moment dat het kwartje volledig viel met ‘How Soon Is Now?’. Een nummer waar je Morrissey op z’n best hoort.

14. Gorki – Mia
Album: Gorky - Gorky (1992)



Een nummer dat ik tegenkwam op nummer 1 in de Belgische lijst ‘100 op 1’ in 2006. Sindsdien heeft het nummer mij nooit losgelaten en zou ik het vandaag de dag nog meerdere malen achter elkaar kunnen draaien. Luc zingt een prachtige tekst, maar ook muzikaal is dit een waar genot. Vooral die piano tegen het einde aan die over die alsmaar doortikkende drums zweeft.

13. Joanna Newsom – Monkey & Bear
Album: Joanna Newsom - Ys (2006)



Ergens in september 2006 viel Ys op in de rotatielijst met weinig stemmen, maar een hoog gemiddelde. Ik haalde de 5 nummers binnen (die erg lang bleken te zijn) en was meteen verkocht en niet zo’n beetje ook. Ys zie ik altijd als een opstapeling van prachtige melodieën die niet van deze tijd zijn, tel daarbij op een productie waar je elke luisterbeurt weer verrassende dingen in tegenkomt. Monkey & Bear was destijds m’n favoriet van het album, ook heel veel als los nummer gedraaid. Vooral de passage met de tekst ‘darling there’s a place for us….’ is denk ik toch wel het mooiste wat ik ooit op folkgebied heb gehoord.

12. Chris Bell – You and Your Sister
Album: Chris Bell - I Am the Cosmos (1977)



Ik gaf al aan dat Big Star nog eens langs zou komen en dat was nog niet eens de ode aan Alex Chilton van The Replacements. Nee, dit is denk ik toch wel het ultieme man-zingt-liedje-voor-meisje’-nummer (al twijfel ik nu al meteen over dit statement, want zie dat er nog wel een paar in die categorie langskomen ).
Er gebeurt niets nieuws, niets verrassends, maar toch spreekt mij dit toch meer aan dan veel andere nummers in deze categorie. Mooi gitaarspel en een prachtige ietwat tekst. “All I want to do is to spend some time with you”, mooier en doeltreffender zijn ze niet geschreven.

11. Townes van Zandt – Kathleen
Album: Townes Van Zandt - Our Mother the Mountain (1969)



Townes geeft mij het ultieme ‘lonesome cowboy’-gevoel en daar hou ik van. Je waant je meteen in een andere tijd ergens op een veranda in Texas. De strijkers zorgen voor een prachtige sfeer plus Townes heeft een van de meest geweldige stemmen die ik ken.

Waar ik in het begin van de lijst de posities van nummers erg inwisselbaar waren, zijn we met dit vijftal toch wel bij de crème de la crème aangekomen. Met nummers als Mia, Monkey & Bear en Kathleen heb ik zulke sterke associaties met de periode 2006/2007 dat ik me niet kan voorstellen dat ze ooit buiten de bovenste regionen zullen vallen. Maar gelukkig blijkt mijn toplijst niet zo vastgeroest te zijn als ik dacht, in de top 10 toch gewoon 3 nummers die ik afgelopen 4 jaar heb leren kennen.

En onwijs bedankt voor de hoeveelheid aan tips. Daar ga ik heel snel voor zitten .

de Spotifylijst is ook weer up-to-date: Van 100 naar 1: Favoriete nummers allertijden on Spotify - open.spotify.com

Dit snap ik persoonlijk dus nooit. Het idee van nostalgie snap ik nog wel, al heb ik het zelf niet zo sterk. Maar dat voor veel mensen de muziek uit hun tienerjaren de muziek is die de rest van hun leven de grootste favoriet blijft, inderdaad ook vanwege veel associaties, dat snap ik dan weer niet. Het is toch niet per se zo dat voor vrijwel iedereen de tienerjaren de mooiste jaren van hun leven zijn? Bovendien gebeuren er daarna toch ook zat mooie, bijzondere dingen in je leven om nummers mee te associeren? Lijkt mij dat dat je hele leven gewoon doorgaat. Bovendien gaat mijn smaak nog steeds continu door met ontwikkelen, dat is niet ineens gestopt. Maar zoals ik zei ben ik ook niet zo'n heel nostalgisch persoon. Ik denk dat in een nieuwe top 100 er juist best veel van de laatste jaren in zou staan.

Tja dat verschilt per persoon natuurlijk. Sowieso kan ik nog erg weinig zeggen over hoeveel m'n smaak nog hetzelfde blijft als in m'n tienerjaren, omdat ik nog 22 ben. Wel weet ik dat m'n smaak sinds mijn 16e niet meer echt is veranderd, daardoor winnen gewoon net wat vaker de nummers die ik al langer ken. Uiteindelijk heb ik voor deze lijst ook vooral geselecteerd op de impact die de nummers hebben gehad op m'n muzikale reis. Hierbij merk ik dat ik rond m'n 15e en 16e muziek toch wel een stuk intenser beleefde, daarbij werd ik ook veel vaker verrast door muziek.
Met nummers die ik bijvoorbeeld het afgelopen jaar heb leren kennen vind ik het dus ook lastig om in te schatten hoe lang de houdbaarheidsdatum zal zijn, maar zit ook genoeg tussen waarvan ik weet dat het niet snel zal verdwijnen, dan zet ik ze ook gewoon in de lijst (o.a. Eefje de Visser, Underworld, Stars, Spain, GusGus, Berntholer).

Ik denk dat dit te maken heeft met het zogenaamde 'coming of age'. Tijdens je tienerjaren volgen grote veranderingen in je leven elkaar in een hels tempo op. Veel sneller dan op latere leeftijd het geval is en dat laat een sterke indruk achter. Het is vormend, en die vormende momenten zijn nou juist ontzettend geschikt voor latere associatie door middel van bijvoorbeeld muziek.