Het spijt me maar ik moet me terugtrekken. Ik ben net terug uit het buitenland en over een goede week vertrek ik weer dus ik heb even andere prioriteiten.

Mooie top 100 was dat. Iemand die verslaafd raakt aan The Tenement Year kan niets verkeerd doen

Misschien een idee om voortaan bij het begin van de nieuwe top-100 alvast de volgende user te taggen; als die dan niet kan meedoen, heeft de user daarna in ieder geval nog tijd om zijn lijstje voor te bereiden.

Heerlijk lijstje overigens, Tomas! Ik weet zeker dat Angel Olsen niet m'n enige ontdekking wordt die ik eraan te danken heb.

In dat geval: herman, ben jij er klaar voor?

Eigenlijk nog niet, ik heb vanaf morgen een weekje vakantie en wilde die (mede) gebruiken om stukjes te schrijven/de nummers uit mijn selectie te sorteren.
Voor mij staat nog The Eraser op de wachtlijst, wellicht kan hij inmiddels wel (een paar maanden terug ging hij op reis). Anders mag er wel iemand die vlak achter mij staat voor, mocht iemand toevallig al startklaar zijn. Ik heb maar wat users getagd, ook gelijk ter herinnering. Mocht verder niemand kunnen, dan ben ik komende week wel zover.

- The Eraser
- herman
- Joerii
- nclo
- remcodulac
- itchy
- Ferre
- Weirdo Wizzy
- Titmeister
- freitzen
- McSavah
- catdog
- staralfur
- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Edgar18
- Linus Van Pelt
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- Lukk0
- deric raven
- Grafmat
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- 00.0
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort

Dank voor alle leuke reacties!

Ik kom vanavond met eerste update

Top!

Ik heb ervoor gekozen om de nummers willekeurig te rangschikken (op alfabet via de artiestennaam). Ik vind het anders echt een onmogelijke opdracht . Voor een groot deel heeft Musicmeter mijn muzieksmaak richting gegeven, heel veel muziek heb ik hier leren kennen. Helaas is er maar ruimte voor 100 nummers, dus besloot ik om maar 1 nummer per artiest te nemen.

100. Animal Collective - Alvin Row

Tjah Animal Collective en ik, dat was meteen liefde op het eerste gezicht. Knotsgekke band die zeer dierlijk klinkt. Ik hoor er ook een grote dosis naïeve kinderlijkheid in. In elk geval, ik ben er dol op. Het is muziek die op mijn instincten inspeelt.
My Girls, Reverend Green, Banshee Beat, Leaf House hadden ook zomaar in mijn top 100 kunnen staan. Waarom ik dan toch voor Alvin Row ga? Op het debuut klinkt de band op zijn charmantst. Soms wat rommelig, vaak met hoge dissonante klanken tussendoor, maar oh zo aanstekelijk. Onder dat vernislaagje gekheid zit er altijd wel een prachtmelodie verscholen, en dat is hier niet anders.

99. The Antlers -Prologue + Kettering

Hospice is misschien wel het meest aangrijpende en pijnlijkste album aller tijden. De eerste zin hakt er meteen goed in: I wish that I had known in that first minute we met the unpayable debt that I owed you.
Technisch gezien gaat het hier om twee nummers, maar in mijn ogen zijn beide onafscheidelijk. Prologue is de verdovende en noisy prelude die Kettering inluidt. De ingetogen zang van Silberman zorgt voor kippenvel en de uitbarsting op het einde breekt je helemaal in twee. Het is de opener van het album en na Kettering luister je best gewoon verder, want nergens zakt Hospice ook maar een beetje in. Als ik dit album alleen luister, houd ik het zelden droog.

98. Arcade Fire - In The Backseat

Oh wat houd ik van de imperfecte maar zo emotionele zang van Chassagne. Terwijl strijkers haar escorteren, zingt ze hoe het voelt om een naaste te verliezen. Je voelt haar pijn en bij de krachtige uithaal in het laatste refrein kan je niet anders dan mee rouwen met haar.

97. Archive - Again (long version)

Archive is een echte Mume-band die ik zonder deze site wellicht nooit had leren kennen. Again (Long Version) is één van hun meest sfeervolle nummers en neemt rustig de tijd om op te bouwen. De mondharmonica en de begeleidende elektronica zorgen voor een instrumentatie om vingers en duimen bij af te likken. Het begin is zeer weemoedig, maar halverwege sluipt er ook een behoorlijke dosis agressie en wanhoop in het nummer.

96. The Avalanches - Frontier Psychiatrist

Na drie zwaardere nummers is het tijd om opnieuw wat licht binnen te laten. Frontier Psychiatrist is een ronduit maf nummer dat opgebouwd is uit allerlei samples. De fantastische videoclip maakt het helemaal af. Aanstekelijker dan dit wordt het niet. That boy needs therapy!!

Mooi begin met 5 geweldige bands!

Mooi begin, deze ga ik zeker volgen!

Ha, in het eerste vijftal meteen al even 2 nummers uit mijn persoonlijke top-100, Arcade Fire zelfs top-10, en nog een nogal fantastisch nummer (Frontier Psychiatrist). Wordt een leuk lijstje, dit.

edit: kippenvel toen ik Kettering weer eens opzette. Fantastisch album is het ook.

Archive, Arcade Fire En The Antlers.
Dat noem ik een vliegende start!

95. Bark Pyschosis - Eyes & Smiles

Ik houd van nachtelijke platen die je helemaal bedwelmen. Je valt half in slaap maar je onderbewuste laat zich nog steeds meevoeren door de hemelse klanken. Night van Gazpacho was vroeger mijn ultieme nachtplaat, maar nu is dat zonder twijfel Hex van Bark Psychosis. Het is lekker wegzweven op het rijke en kalmerende klankgeluid van Eyes & Smiles.

94. Björk - Atom Dance
en Mouth Mantra

Een ongrijpbaar nummer dat opstijgt, maar nergens lijkt te gaan landen. Het blijft een beetje in het ijle hangen, maar dat vind ik hier een positief kenmerk. De magie begint wanneer Antony Hegarty Björk komt vergezellen. Nog beter in de context van het album. En daarom speel ik hier een beetje vals en plaats ik ook nog het claustrofobische en donkere Mouth Mantra erbij.

93. Bonnie Prince Billy - I See a Darkness

Hoe vaak heb ik dit nummer niet grijsgedraaid op momenten dat het wat minder goed ging met me. Het nummer wordt heel klein gehouden en klinkt daardoor des te oprechter. Dit is de lijfsong van Oldham en van velen anderen met hem. Ondanks het depressieve thema hoor ik vooral heel veel liefde en hoop in dit nummer;


Well, you're my friend and can you see,
Many times we've been out drinkin',
Many times we've shared our thoughts,
But did you ever, ever notice, the kind of thoughts I got?

Well, you know I have a love, a love for everyone I know.
And you know I have a drive to live, I won't let go.
But can you see this opposition comes rising up sometimes?
That it's dreadful imposition, comes blacking in my mind.

And that I see a darkness.
And that I see a darkness.
And that I see a darkness.
Did you know how much I love you?
Is a hope that somehow you,
Can save me from this darkness.

Well, I hope that someday, buddy, we have peace in our lives.
Together or apart, alone or with our wives.
And we can stop our whoring and pull the smiles inside.
And light it up forever and never go to sleep.
My best unbeaten brother, this isn't all I see.

Oh, no, I see a darkness.
Oh, no, I see a darkness.
Oh, no, I see a darkness.
Oh, no, I see a darkness.
Did you know how much I love you?
Is a hope that somehow you,
Can save me from this darkness.

92. Brian Eno - An Ending Ascent

Ik houd enorm van het genre ambient. Net zoals bij Bark Psychosis kan ik er heerlijk op wegdromen en zelfs studeren wordt plots een aangename en ontspannende bezigheid. Ambient werkt fantastisch als achtergrondmuziek, maar goede ambient moet je ook af en toe eens met volle aandacht beluisteren. Zelden muziek gehoord die zoveel verschillende emoties in mij teweeg brengt.
Het is alsof je plotseling de essentie van ons leven wat beter lijkt te begrijpen. Enkel je puurste emoties blijven overeind en de rest gooi je weg als ballast.

91.Built To Spill - Velvet Waltz

Velvet Waltz explodeert niet, maar implodeert langzaam. Vaak klinkt een gitaarsolo wat geforceerd, maar hier is ie onvermijdelijk. Wonderbaarlijk hoe de band zo'n gitaartapijten weet te creëren.

Knappe lijst dusver!
Zeker Eno, Bark Psychosis en Bonnie Prince Billy horen ook tot mijn favorieten.

Fantastische update al zeg ik het zelf

90. Burial - Ashtray Wasp

Geluidskunstenaar die aantoont dat elektronische muziek ook een ziel kan hebben. Ashtray Wasp heeft een broeierige sound en telt talloze verrassende wendingen. Vooral de outro met xylofoon is wondermooi. Op zich is het nummer heel fragmentarisch, maar toch voelt de song aan als een knap geheel.

89. Can - Halleluhwah (part 1) en Halleluhwah (part 2)

Halleluhwah kent de meest opwindende groove die je je maar kan inbeelden. Het is het geluid van de vrijheid. Een plek waar alles mag en kan. Heerlijk om 's avond op te leggen en wat biertjes bij te drinken.

88. Caribou - Sun (live)

Een paar jaar geleden kwam Caribou met een speciale bezetting naar de Vooruit. Ze hadden voor de gelegenheid een hele rits extra muzikanten meegenomen, die hen tijdens een exclusieve minitour gedurende drie optredens zouden vergezellen. Enkele maanden terug kwam ik tot de ontdekking dat enkele hedendaagse helden van mij toen ook op het podium stonden. Met James Holden en Kieran Hebden (Four Tet) als gastartiesten weet je al dit dit een episch optreden was. De muziek van Caribou klonk veel psychedelischer en spannender dan gewoonlijk. Het hoogtepunt was een lange versie van Sun, waarbij het ultieme gevoel van extase bereikt werd. Een ronduit memorabele live versie die nog steeds voor een geweldige adrenalineboost zorgt. Als studioversie zou het mijn top 100 zeker niet halen, maar in de live versie is dit simpelweg materiaal voor mijn top 10.

87. Cloud Nothings - Wasted Days

Nog zo'n geweldig nummer dat ik al live heb mogen meemaken. Wasted Days is het beste rocknummer van het afgelopen decennium. Een granieten blok nihilistische en withete agressie. Halverwege lijkt de song helemaal te ontsporen, totdat de band helemaal aan het eind opnieuw de basismelodie terugvindt.
Als je even de weg kwijt bent in het leven, kan het deugd doen om je te laten onderdompelen in Wasted Days. Even al je frustraties uitschreeuwen en dan weer verdergaan met je leven.

86. Cult Of Luna - Finland

Finland begint loodzwaar, alvorens er naar een fantastisch opbouwend stukje postrock wordt overgeschakeld. De ijskoude, maar adembenemende climax snijdt je vervolgens de adem af.

Hoho, tjonge jonge, Ashtray Wasp en Wasted Days

Fijne top 100 tot nu toe! Herkenbaar stukje bij de liveversie van Sun, dat was één van mijn hoogtepunten van Best Kept Secret 2014.

Het is jouw lijst, maar deze drie stonden ook allemaal op mijn shortlist. Dikke 5* update, want Wasted Days is ook erg tof. Cult of Luna is minder mijn ding.

Heb Caribou een jaar of 5 geleden op Primavera Sound gezien en dit jaar weer en hoewel de eerste keer ook erg goed was, was de tweede keer echt pure magie. Heb toen het laatste half uur gezien, maar o.a. ook Sun en veel beter wordt livemuziek gewoon niet.

Sterk begin met 3-4 nummers die wrs ook in mijn top 100 zouden komen...

Ja, dit wordt een top-100 der herkenning The Antlers, Brian Eno, Burial en Cloud Nothings stonden ook in mijn top-100

De beschrijvingen bij Brian Eno en Cloud Nothings zijn treffend

Cult of Luna en Bark Psychosis moet ik echt eens gaan luisteren. En het wordt ook hoog tijd dat ik Caribou live ga zien.

Vette update weer!

Bedankt voor alle leuke reacties!


85. At The Drive-in - Arcarsenal

Deze was ik nog vergeten! Enorm energiek en in-your-face hardcorenummer!! Hier krijg ik altijd weer een ferme adrenalinekick van.

84. The Cure - The Same Deep Water As You

Nummers waarin het geluid van regen verwerkt wordt, zou ik eigenlijk al snel als geforceerd moeten beschouwen, maar hier zorgt het toch wel voor een meerwaarde. De melancholie druipt er werkelijk vanaf. Het voelt aan alsof je samen met je geliefde aan het verdrinken bent terwijl de duisternis al is ingedaald. Je kan elkaars hand nog even vasthouden, maar je weet dat je allebei zal sterven. Een naar, maar anderzijds ook wel enorm romantisch scenario.

83. David Bowie - Five Years

Five Years barst van de dramatiek. Vooral het refrein is echt gruwelijk goed. Ook leuk om hardop mee te kwelen

82. Deafheaven - Sunbather

Tjah, dan is het nu tijd voor één van mijn favoriete nummers aller tijden. Ik ben niet zo'n enorm grote metalfan, maar als er een cross-over plaatsvindt met andere genres, is mijn aandacht meestal getrokken. Deafheaven injecteert veel postrock en shoegaze in zijn composities, twee genres waar ik een sterke affiniteit heb. Het resultaat is een emotionele clusterbom die zijn weerga niet kent. Ik voel van alles bij dit nummer: woede, euforie, diepe rouw, agressie, hoop...Je kan mij telkens opvegen wanneer ik dit beluisterd heb. Live was Deafheaven een haast spirituele ervaring, een heel optreden lang schreeuwde ik het uit, terwijl de tranen in mijn ogen stonden.
Oja ook Vertigo, The Pecan Tree en Luna horen in deze top 100 thuis hoor.

81. dEUS - Gimme The Heat

Een moeilijke keuze om een nummer van deze band te kiezen. Roses strandde helaas op de tweede plaats en dit nummer, dat van dezelfde plaat afkomstig is, krijgt de eer om in mijn top 100 te staan. De viool zorgt voor een ietwat mysterieuze sfeer, al vind ik de begincoupletten niet eens zo heel sterk. Het einde is daarentegen hemelsmooi, vooral door de backing vocals van de held Stef Kamil Carlens, die trouwens ook Roses daardoor naar een hoger niveau weet te tillen.

80. The Doors - The Crystal Ship

IK ben ook fan van de ruigere nummers van The Doors maar The Crystal Ship blijft toch wel mijn favoriet. Het bevat een bloedmooie melodie (piano en orgel) en Morrisons zang is hier enorm bezwerend. Magisch!

79. Elbow - One Day Like This

Dit nummer is één en al gelukzaligheid en schoonheid. Als deze muziek door de speakers knalt is het gemakkelijk om verliefd te worden op alles en iedereen. De zwierige strijkers, de joviale zang van Garvey, het vleugje melancholie,..Het perfecte antidotum voor een neerslachtige bui.

78. Elliot Smith -Between The Bars

Between The Bars is een nummer zo breekbaar dat je je er elk moment aan kan snijden. De pijn is haast voelbaar en de zanglijnen blijven na het luisteren lang nazinderen. Hauntingly beautiful zoals men het in de Engelse taal zo mooi kan zeggen.

77. Envy - Your Shoes and The World To...

De eerste minuten ben je naar een postrocknummer aan het luisteren dat rustig de tijd neemt om op te bouwen. De spanning neemt langzaamaan toe en na vier minuten ontploft de compositie compleet. IJzingwekkende vocalen en allesverscheurende gitaren omsingelen je en laten je halfbewusteloos achter. Live moet dit haast een bijna-doodervaring teweegbrengen. Intenser dan dit wordt het niet.

76. Exuma - Dambala

Muziek uit de Bahama's. Klinkt ook enorm exotisch en de zanger heeft een heerlijk raspend en hees stemgeluid. Wat dit nummer afmaakt is natuurlijk de hemelse samenzang tijdens het refrein.

Elliott Smith en Elbow weten mij ook zeer goed te bekoren. Toch overeenkomsten hier en daar

Bijna enkel topnummers, heerlijke top 100 tot dusver. En dat nummer van Envy is een mooie ontdekking!

75. Fennesz - A Year In A Minute

Door Fennesz maakte ik destijds kennis met het genre ambient. Vooral tijdens de hete zomermaanden vind ik het fantastisch om deze warmbloedige muziek te draaien. Onder alle ruis zitten de mooiste melodieën verstopt en het geeft je een heel aangenaam gevoel wanneer je je laat meevoeren door deze golven van geluk . Was de zomer maar oneindig lang.

74. Flying Lotus Ft. Kendrick Lamar - Never Catch Me

Twee helden die samen een nummer uitbrengen. Het is geen garantie voor succes, maar hier werkt het wonderwel. De losse en jazzy instrumentatie van Flylo en de coole flow van Kendrick vormen een perfect koningskoppel. En die videoclip (buigemoticon)

73. Foals - After Glow

Ik ben tegenwoordig niet meer zo'n fan van Foals. Hun nummers klinken iets te gepolijst en gewoontjes voor mij. Gelukkig hebben ze in 2010 wel het fantastische album Total Life Forever uitgebracht, waarop ze een intrigerende en unieke sound tentoonspreidden. Vooral de intelligente ritmes (denk Talking Heads) en de melancholische ondertoon zijn een lust voor het oor. After Glow begint rustig, maar halverwege gaat de band op het gaspedaal staan. Toen ik dit een jaar of vijf terug live op Pukkelpop hoorde, was ik helemaal verkocht.

72. Four Tet - Unspoken

Unspoken is fantastisch geproducet, elk detail klinkt glashelder. Organischer kan muziek niet klinken (Op Tortoise na misschien, die mijn lijst net niet gehaald hebben). Het nummer is opgebouwd rond een slome beat en daarrond gebeurt er van alles. Heerlijk om op te ontspannen na een hectische dag.

71. Fuck Buttons Olympians

MIjn hoogtepunt van Best Kept 2013. De band produceert een vorm van pompende ruis waarvan je spontaan gelukkig wordt. Hypnotiserend, licht psychedelisch en melodisch. Een fantastische trip.

70. And So I Watch You From Afar - Set Guitars To Kill (deze was ik ook nog vergeten)

Mijn kennismaking met deze band vond plaats op Pukkelpop in een bloedhete en extatische Chateautent. (die toen nog rechtop stond). Een mix van instrumentale postrock en mathrock en vooral enorm energiek.

69. Giles Corey - Blackest Bile

Heel naargeestige muziek die je best niet opzet wanneer je visite ontvangt. Met songtitels als No One is Ever Going To Want Me en I'm Going To Do It weet je al dat Corey niet bepaald een gezellige jongeman is. Blackest Bile klinkt nog vrij luchtig, als je tenminste niet op de tekst let. Sowieso het meest toegankelijke nummer op de plaat. Als dit nummer je bevalt, kan je het album eens proberen. Op eigen risico natuurlijk.

Mooie keuze voor After Glow! Geweldig nummer inderdaad.

Weer een mooie update. Vooral veel props voor Giles Corey in je top-100 (ik heb zelf No On Is Ever Going to Want Me). Toch even een kritische noot:

Dit is wel heeeeel erg lelijk. Ooit gehoord van het Nederlanse woord produceren?

Absoluut, maar ik vind geproducet dan weer beter klinken dan geproduceerd. Wordt ook vaak gebruikt toch?