Nou, dat lijkt me een mooi gevalletje taalarmoede. Waarom een Engels werkwoord heel lelijk in een Nederlandse vervoeging gooien als er ook gewoon een Nederlands woord voor bestaat?

Wel een waanzinnig mooie lijst trouwens! Ik word er zelfs nieuwsgierig door naar een Foals-nummer.

Giles Corey

Is toch wel echt een ingeburgerd woord hoor. Maar goed, ik snap dat taalpuristen hier aanstoot aan nemen. Als het gaat om muziek hoor en lees ik echter vrijwel altijd 'het album is geproducet door...'. 'Een album/nummer geproduceerd door....', hoor ik dan weer zelden of nooit.

Taalmail 151 - 175 | VRT-Taalnet

Zou het een verschil tussen België en Nederland zijn? Ik lees veel over muziek en zie 'geproduceerd' veel meer gebruikt worden.

68. The God Machine - The Hunter

Het wordt er niet meteen veel gezelliger op met de volgende artiest. De geweldige baspartijen, de spaarzame, maar effectieve strijkers en de ietwat onvaste zang bezorgen me steevast kippenvel.
'what do you do when you feel like you're living a lie' is het mantra dat in het tweede deel van de song steeds wanhopiger herhaald wordt, terwijl de gitaren aanzwellen.

67. Godspeed You! Black Emperor - Sleep
en Antennas To Heaven

Het beste nummer aller tijden is Sleep, daar hoef ik zelfs niet over na te denken. Alleen al door eraan te denken springen de tranen in mijn ogen. Dit is melancholie, liefde en verdriet vertaalt in klanken, zo intens dat het haast ondraaglijk wordt. Het zeurende geluid snijdt dwars door je ziel. Een persoon op Youtube beschrijft het treffend:
it's like falling in love this track, soft at first, and then all your wildest feelings emerge and overwhelm you completely.

Het nummer dat daarna komt is de laatste jaren echter ook enorm in mijn achting gestegen. Het begint met een man die op een banjo speelt en daarna hoor je wat vervreemde geluiden en een paar kleine kinderen die in het Frans een liedje zingen. Voor eenmaal wordt er niet echt opgebouwd naar een climax, maar komt de ontploffing haast uit het niets. Daarna hoor je weer vervreemde ambientgeluiden, waarna het mooiste stukje van de compositie begint. Hoe je gitaren zo mooi kan laten klinken is mij een raadsel. Het album eindigt met 6 minuten transcendentale ambient. Kippenvel!!

66. Gorki - Mia

Gorki is natuurlijk een ware held. Als er iemand is met wie ik me kan identificeren is het wel Luc De Vos. Cultuurpessimist, levensgenieter en nostalgicus in bijberoep. Iemand die vaak in de knoop zat met het leven ook. Gelukkig heb ik nog de kans gehad om hem een aantal keer live aan het werk te zien. Mia was dan telkens weer zo'n moment dat zorgde voor een fantastisch samenhorigheidsgevoel. Toen hij optrad in het kleine Zevergem pakte iedereen elkaar vast. Of je de persoon naast je nu kende of niet. Een magische vijf minuten die ik nooit meer zal vergeten. Dikwijls zag ik hem ook tijdens optredens van andere muzikanten. Meestal was hij er alleen en uit zijn ogen sprak vaak verdriet. Ik heb nog getwijfeld of ik niet eens naar hem zou toestappen, want vaak was ik daar toch ook alleen. Ik heb het uiteindelijk nooit gedaan. Of hij het geapprecieerd zou hebben weet ik ook niet. Toch heb ik er nu een beetje spijt van...

65. Gridlock - Chrometaphor

Ijzingwekkende industriële elektronica. De kalmerende en bloedmooie ambient staat in schel contrast met de oorlogszuchtige beats.

64. Interpol - Say Hello To The Angels

Het meest urgente nummer van de band. De ritmesectie is hier om duimen en vingers bij af te likken. Probeer hier maar eens op te blijven stilzitten.

63. Isis - Grinning Mouths

Zeer grimmige en meeslepende postmetal die je direct in een trance weet te brengen. Ik heb altijd al een boontje gehad voor songs die tegelijkertijd zeer hard en zeer dromerig klinken.

62. Holden - Renata

Zijn plaat The Inheritors blies mij twee jaar geleden helemaal omver. Holden was in mijn ogen een gewone DJ en producer, maar sindsdien is hij zoveel meer dan alleen dat. Hij injecteerde veel invloeden van andere genres in zijn muziek en dat resulteerde onder meer in het epische Renata. Een track die mij telkens weer ronduit extatisch maakt. Schitterend welke geluiden de man allemaal uit zijn apparatuur weet te krijgen.

61. How To Dress Well - Cold Nites

Breekbaar R&B-nummer waar enorm veel gevoel inzit. De productie is glashelder en de zang van Tom Krell klinkt zeer kwetsbaar.

Ik heb 'geproducet' zelfs nog niet eerder ergens gelezen.

Godspeed you Black Emperor en Holden . En dan ook nog eens twee lievelingsnummers van twee van mijn lievelingsalbums.

Dan zal het inderdaad een Belgisch fenomeen zijn. Wel vreemd, want ik dacht dat Nederlanders vaker dan Belgen Engelse woorden overnemen.

Er komen weer schitterende nummers voorbij, waaronder van Giles Corey, Godspeed You! Black Emperor, Gorki, Holden en How to Dress Well.
Fijn tempo ook van de updates.

Toffe update, vooral Mia en Renata zijn subliem!

Gridlock

De rest is niet zo mijn ding van deze update. Vooral Holden kan ik niks mee.

60. Jan Swerts - Zo Bleek Zal Ik Zijn

Jan Swerts maakt heel intieme, kwetsbare pianomuziek, sporadisch aangevuld met een blazer of strijker. Met een albumtitel zoals 'Anatomie van de Melancholie' trok hij uiteraard meteen mijn aandacht. Zo Bleek Zal Ik Zijn is een zinsnede uit een gedicht van Jodie T'Hooft, de Oudenaardse dichter die op zijn 21 jaar zelfmoord pleegde. In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden zingt Swerts wel in het Engels.

Op een dag zal ik weg zijn en
wat dan? Verdwenen zonder een
teken te geven of te nemen en
het puin dat ik achterlaat is
niet langer lachwekkend.
Want wie als ik nooit heeft
gebouwen laat niets achter dan
verwachting en verwarring en
wat dan?

Wellicht in uw herinnering zal ik
stollen verstijven, niet lang meer
blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?
'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.' Zo bleek
zal ik zijn.

In u...

en wat dan...?

59. Jimi Hendrix - Machine Gun

Van Machine Gun is enkel dit livefilmpje te vinden. Helaas is de kwaliteit niet echt goed te noemen.
15 minuten lang genieten van het goddelijk gitaarspel. Het geluid van de vrijheid!

58. Joanna Newsom - Only Skin

Sprookjesachtig nummer met zang waaraan ik even moest wennen. Tegenwoordig vind ik haar stem gelukkig fantastisch. De samenzang op het eind met Callahan is bloedmooi.

57. John Coltrane - A Love Supreme Pt. 3: Persu...

Beste jazznummer dat ik ken. Het geweldige drumwerk brengt mij in een fijne trance en ook die pianomelodie stoomt lekker door. Vakwerk!

56a). Johnn Cash - Hurt

Een van die zeldzame keren dat de cover nog iets beter blijkt te zijn dan het ook al niet misse origineel. Vooral de breekbaarheid in het refrein weet mij ontzettend te raken. Zijn vrouw was een paar maanden voordien gestorven en de pijn is duidelijk te horen.

De versie van Nine Inch Nails klinkt killer en industriëler. Het is de afsluiter van het geweldige album The Downward Spiral. Ik maak van deze gelegenheid gebruik om nog een extra nummer deze top 100 in te smokkelen :

56b) Nine Inch Nails - Heresy

Agressieve en industriële distorted beats en Trent Reznor die helemaal los gaat. Angstaanjagend goed.

Haha, bedoel je dan niet Only Skin?

Inderdaad, ik wilde eerst Emily in mijn top 100 zetten, maar nadat ik daarjuist Only Skin geluisterd had, veranderde ik nog van mening Maar de titel vergat ik blijkbaar te veranderen.

Leuk, Jan Swerts

Met Joanna Newsom weer eentje die ook in mijn top-100 stond (of je nou Emily of Only Skin kiest maakt niks uit ). En van A Love Supreme had ik het eerste deel. Het vierde deel vind ik ook beter dan het tweede, maar het ontloopt elkaar natuurlijk weinig.

Oeps Pursuance is dus het derde deel, even aangepast
Iets te snel geweest daarjuist blijkbaar!

55. Jon Hopkins - Collider

Collider brengt je meteen in een trance met zijn hypnotiserende beat. Om twee uur 's nachts in een donkere nachtclub komt dit wellicht het best tot zijn recht.

54. Joy Division - New Dawn Fades

Het samenspel tussen bas en gitaar is hier om vingers en duimen bij af te likken. Bovendien klinkt de zang van Ian Curtis nergens zo indringend als hier.

53. Killer Mike - Reagan

Maatschappijkritische rap die ook nog eens snoeihard klinkt. Geweldige beats van EL-P en een heerlijke flow van Killer Mike!

Hulde Jonas, schitterende lijst!

52. The Knife - Full Of Fire

De geschifte tribalbeats en nonsenstekst maken van dit nummer een geweldige trip. De track stuitert alle kanten op en de dissonante synths zorgen ervoor dat je helemaal het noorden kwijtgeraakt.

51. La Dispute - Andria
en King Park

Andria begint met een stukje spoken word waarna de drums invallen en er een versnelling hoger wordt geschakeld met een heerlijke gitaarriff. Dreyer zingt over een gebroken liefde en je gelooft elk woord dat hij uitspuugt, hoe melig de inhoud ook is.

Als er iets is waarnaar ik op zoek ben wanneer ik muziek beluister dan is het wel intensiteit. Muziek met een kwinkslag zal mij zelden overtuigen. Op een enkele uitzendering na (The Avalanches).
En laat King Park nu net het schoolvoorbeeld zijn van intensiteit in muziek. Neem de tekst erbij en laat je meeslepen door dit meesterwerk.

50. La Quiète - La Fine Non è La Fin

Intense screamo die ook nog eens ontzettende melodieus is.

49. LCD Soundsystem - All My Friends

Dansen terwijl je nostalgisch naar het verleden tuurt.

And if the sun comes up, if the sun comes up, if the sun comes up
And I still don't wanna stagger home
Then it's the memory of our betters
That are keeping us on our feet

You spent the first five years trying to get with the plan
And the next five years trying to be with your friends again

You're talking 45 turns just as fast as you can
Teah, I know it gets tired, but it's better when we pretend

It comes apart
The way it does in bad films
Except in parts
When the moral kicks in

Though when we're running out of the drugs
And the conversation's winding away
I wouldn't trade one stupid decision
For another five years of life

You drop the first ten years just as fast as you can
And the next ten people who are trying to be polite
When you're blowing eighty-five days in the middle of France
Yeah, I know it gets tired only where are your friends tonight?


48. Leonard Cohen - Famous Blue Raincoat

Cohen vind ik de beste tekstenschrijver ooit, je kan er steeds dingen in blijven ontdekken. Ik zal zijn teksten nooit volledig kunnen ontrafelen en dat is misschien maar goed ook. Rond de teksten van Cohen moet er een wolk van mysterie en vaagheid blijven hangen.

La Dispute, La Quiete en Cohen in een update!

Gridlock - Chrometaphor in je top 100

Vet nummer van The Knife!

En bedankt!

Mijn favoriete LCD Soundsystem nummer! Komt zéker hoog in mijn top 100...

Wat een lijst! props ook voor Exuma, leuk om hem eens in een lijst voorbij te zien komen!

47. Light Bearer - Primum Movens

Een beetje in de stijl van Cult Of Luna dit. Een zeer postrock-achtige intro en een zwaarder middenstuk. Nog beter dan het nummer Finland wat mij betreft. Geweldige drums ook

46. The Mars Volta - Cassandra Gemini

Progrock is één van de genres die mij het minst pakt, maar The Mars Volta is hier toch wel een uitzondering op. Knotsgekke en vooral heel drukke muziek die je geen seconde rust gunt. De muzikanten staan technisch op een ontzettend hoog niveau en laten niet na om hun kwaliteiten zo vaak mogelijk in de verf te zetten. Cassandra Gemini is het meesterwerk, het magnum opus van de band. Een enerverende trip die ik wel eens durf te vergelijken met een rollercoaster met een oneindig aantal loopings. Als ik naar deze band luister, waan ik mij altijd een beetje in een pretpark. Het geeft mij een kick, maar achteraf ga ik toch vaak met wat hoofdpijn en een vermoeid lichaam naar huis.

45. The Microphones - I Want Wind To Blow

I Want WInd To Blow is één van de toegankelijkste nummers van Phil Elverum maar ook zijn beste. Melodieus is dit gewoon zo pakkend, een nummer dat je wel kan doodknuffelen.

44. Mobb Deep - Shook Ones Part II

Tjah, wat valt hier nog over te zeggen. Voor mij het beste individuele hiphopnummer ooit. Een heerlijk donker straatsfeertje, een ijzersterke tekst en een fantastische flow van de rappers in kwestie.

43. Modest Mouse - Edit The Sad Parts

Modest Mouse is één van mijn favoriete bands aller tijden. Cowboy Dan, Talking Shit About A Pretty Sunset, Teeth Like God Shoeshine, Life Like Weeds horen eigenlijk ook allemaal in deze top 100 te staan. Eigenlijk heb ik geen uitgesproken favoriet bij deze band. Om interessant te doen, koos ik dan maar voor Edit The Sad Parts, een nummer dat niet op één van de reguliere studioalbums te vinden is. Alles wat de band zo goed maakt, vind ik hier in terug. De zeurende, slepende en scherpe gitaarlijnen, het gelispel van zanger Brock en een rake tekst. Wat een band is het toch! Jammer dat hun sound tegenwoordig zo gepolijst klinkt.

42. Mogwai - Summer

Mogwai is nog zo'n band die in zijn beginperiode veel minder gepolijst klonk dan tegenwoordig. De EP Ten Rapid is ontzettend explosief en onvoorspelbaar. En tjah, die melodie van Summer

41. My Bloody Valentine - When You Sleep

Ondanks de immense geluidsmuren is dit nummer zo ongelooflijk catchy en melodieus. Regelmatig spookt het op de meest willekeurige momenten door mijn hoofd.

Mbv & The Microphones! Weer 2 die zo uit m'n lijstje komen.

40. The National - Fake Empire

Dit nummer zal ik nooit beu worden denk ik. Zeer sereen gebracht, maar oh zo elegant en pakkend. Let vooral op die blazers!

39. Neil Young - Mellow My Mind

Ome neil zingt hier tegen het valse aan, maar dat is tegelijkertijd de charme van de hele plaat Tonight 's The Night. Nadat zijn vriend Whitten aan een overdosis was gestorven, maakte Neil deze intense plaat, waarop zijn verdriet duidelijk te horen is. Puurder en oprechter dan dit wordt het niet.

Sorry jongens, ik moet door nu. Dit weekend meer muziek

Fake Empire . Een evergreen pur sang inderdaad, daar waar ik sommige andere nummer van The National soms even zat gehoord ben.