Gecondoleerd, neem de tijd.

Gecondoleerd en rustig aan, Herman.

Dank jullie wel allemaal. Bij deze weer een update.

55. Pulp - Sorted for E's and Wizz
Te vinden op Pulp - Different Class (1995)

Mijn liefde voor Pulp is hier wel bekend. Wat mij betreft is het middenstuk van Different Class het beste wat ze ooit gedaan hebben en daar hoort ook dit nummer toe. Dit nummer is voor mij het ultieme nummer over hedonisme en zit stevig verankerd in mijn systeem: als ik ergens middenin de nacht op een dansvloer sta moet ik vaak denken aan de tekst waarin de leegheid van het uitgaan wordt bezongen: "i lost my friend, i dance alone, it's 6 o 'clock, i want to go home" en "I seem to have left an important part of my brain somewhere, somewhere in a field in Hampshire". Muzikaal had het eigenlijk ook alleen maar na de rave-boom van begin jaren '90 gemaakt kunnen worden.

54. M83 - Skin Of The Night
Te vinden op M83 - Saturdays = Youth (2008)

Een favoriet bandje sinds 2003 is M83, al werden ze later pas echt een topfavoriet. Tot aan Saturdays = Youth uit 2008 wisten ze (of hij, het is eigenlijk een soloproject van Anthony Gonzalez) zich namelijk per album te verbeteren, daarna vertilden ze zich in hun ambitie met een dubbelalbum waarin een betere enkelaar had gezeten. Gaandeweg is het geluid verschoven van electronische shoegaze naar melancholische jaren '80 synthpop en wat mij betreft is de eerste helft van Saturdays = Youth een staalkaart van het beste wat M83 te bieden heeft. Midtempo techno (Couleurs), gitaarpop (Kim & Jessie) en een sensueel melancholisch juweeltje als dit Skin of the NIght.

53. Kraftwerk - La Forme (Hot Chip's King of the Mountains Mix) (2007)
Te vinden op Kraftwerk - Aerodynamik + La Forme (Remixed By Hot Chip) at Discogs

In 2007 kwam een 12" uit met herinterpretaties van Kraftwerk's Aerodynamik en La Forme door Hot Chip. Beide nummers vond ik steengoed, maar met La Forme heb ik toen en in begin 2008 wel een goede band opgebouwd. Destijds was mijn vader ernstig ziek en moest ik vaak heen en weer naar het ziekenhuis. En dit was toen vaak de soundtrack op de fiets. Niet dat ik me nu een bergkoning als Pantani, Quintana of Virenque waande tijdens die stedelijke fietstochtjes, toch was dit nummer wel fijn om nog een zekere rust in te vinden. Ik kan hier ook nu nog enorm van genieten. Zeker het stuk vanaf 6:35 vind ik geweldig mooi.

52. Mongo Santamaria - We Got Latin Soul (1969)
Te vinden op Mongo Santamaria - Workin' On A Groovy Thing at Discogs

Je leert nog eens wat bij tijdens het schrijven van stukjes. Zo heb ik nooit geweten dat dit nummer een cover is van Dyke & The Blazers' We Got More Soul. Al had ik beter kunnen weten, want de discografie van Mongo Santamaria bestaat grotendeels uit covers. Hoewel het origineel ook een hele fijne funkplaat is, geef ik toch de voorkeur aan de uitbundige latin van Mongo. Echt zo'n plaat waarop het onmogelijk stilzitten is, maar wel uitstekend door de kamer dansen. De blazers en percussie werken ook wel goed mee. Heerlijk orkestje dit.

51. LCD Soundsystem - Beat Connection (2002)
Te vinden op LCD Soundsystem - LCD Soundsystem (2005)

Ik heb altijd wel een fascinatie voor muzikanten die pas in hun dertiger jaren (of later) debuteren met steengoed werk. Dat geeft me het idee dat ze jarenlang hebben geschaafd aan een idee voordat ze het op de wereld loslieten. Weer heel anders dan artiesten die als jonge twintigers al meerdere albums op hun naam hebben staan. James Murphy lijkt me zo iemand: wel altijd actief in de muziek, maar niet echt met eigen werk totdat er in 2012 ineens een 12" met Losing My Edge en Beat Connection verscheen. Tekstueel briljant (vooral Losing My Edge dan) en muzikaal ook. In mijn oren is dit nooit verouderd en klinkt het nog steeds sensationeel. Perfect geproduceerd en met een voor die tijd ongehoorde brug tussen dance en rock.
In de tijd dat dit uitkwam, verschoof net mijn muzikale interesse steeds meer richting dance en dus was dit eigenlijk precies het juiste gelijk (met o.a. ook !!! en Out Hud) op het juiste moment. Ik draaide Beat Connection, Losing My Edge en Yeah compleet grijs en zag ze ook optreden in een stampvol Nighttown tijdens Motel Mozaique 2005. Daar openden ze met dit nummer en wat volgde was zonder twijfel een van de beste optredens die ik ooit gezien. Een paar jaar later in de Melkweg was het helaas al een stuk minder, zoals alles van LCD Soundsystem na 2007 wel wat minder werd, maar Beat Connection nemen ze me nooit meer af.
Eigenlijk ben ik ook via LCD Soundsystem meer geïnteresseerd geraakt in mutant disco en (dansbare) post-punk, dus wat dat betreft was het ook wel een van de belangrijkste muzikale ontdekkingen die ik heb gedaan.

http://cdn.pitchfork.com/media/118-lcd-soundsystem-losing.jpg?wmode=transparent

dat Pulp nummer kom je niet zo vaak tegen in de lijstjes, wat mij betreft (met name die zang) komt de klank heel dicht bij die van Bowie uit het eerste deel van zijn jaren '70 discografie.

Oh mijn god, wat was dat toen bizar druk daar, echt veel meer mensen dan ze volgens mij toe mochten laten

Klopt, ik was blij dat ik al eerder in Nighttown was voor Patrick Wolf, die ook geweldig was. Na LCD Soundsystem draaide 2 Many DJ's, waar ik me wel op verheugd had, maar omdat er nauwelijks bewegingsruimte was, zijn we na 10 minuten toch maar afgehaakt. Heb eigenlijk nooit meer zo'n volle zaal meegemaakt.

Grappig dat je die link legt. Bowie en Pulp zijn waarschijnlijk mijn twee topfavorieten, maar de link zelf had ik niet direct gelegd in dit geval.

Die Kraftwerk-remix is wel verrassend sterk.

Niks verrassends aan hoor

En we gaan weer verder

50. Egoexpress - Live at Sirius Prime (2005)
Te vinden op Egoexpress - Live At Sirius Prime (Vinyl) at Discogs

Egoexpress ken ik eigenlijk maar van twee nummers: het poppy Weiter en het magnifieke Live at Sirius Prime, een hoogtepunt op James Holden's At the Controls. Het nummer heeft delicate sound en een hele fijne groove, ik kan hier nog altijd heerlijk in verdwalen. Dit is de laatste 'At the Controls'-gerelateerde track in mijn top 100: voor mij zonder twijfel het beste mixalbum allertijden door de avontuurlijke trackkeuze en het geweldige totaalplaatje. Ik heb er heel wat uren mee doorgebracht.

49. Edwin Starr - Twenty Five Miles (1969)
Te vinden op Edwin Starr - 25 Miles (1969)

De laatste jaren ben ik steeds meer naar jaren '60 soul gaan luisteren en dan kom op een gegeven moment ook uit bij Edwin Starr, vooral bekend van de hit War. Deze single bracht hij ervoor uit en vind ik nog een stukje leuker. Heerlijk uitbundig meezingnummer dat ik al snel leuk vond, maar het kwartje viel pas echt toen ik het knalhard hoorde in de Melkweg, een paar jaar terug. Mensen die dit leuk vinden kan ik ook de film Northern Soul aanraden, die inmiddels in NL op dvd uit is. Een vroegere single van Edwin, Back Street, speelt daarin een prominente rol.

48. Pulp - Razzmatazz (1993)
Te vinden op Pulp - Pulpintro (1993)

Pulp scoorde begin jaren '90 een hattrick met 3 sublieme singles achter elkaar: O.U., Babies en Razzmatazz. Razzmatazz vind ik de beste van de drie: tekstueel briljant (alleen die openingsregel al) en muzikaal ook weer heerlijk uitgelaten. Soms doet het me een beetje aan de vroege Roxy Music denken, al zit Pulp veel meer in de synths. Het was ook heel tof dat Pulp hun set op Primavera Sound 2011 afsloot met dit nummer als toegift.

47. Rex The Dog - I Look Into Mid Air (2004)
Te vinden op Rex the Dog - The Rex the Dog Show (2008)

Achter JX zit de Britse producer Jake Williams, die halverwege jaren '90 met Son of a Gun en You Belong to Me een paar heerlijke dancehits scoorde en vervolgens al gauw in de vergetelheid raakte. Tot 2004, toen hij met het Rex the Dog alter-ego op de proppen kwam en twee geweldige 12"-s uitbracht: Prototype en Frequency. Destijds begon ik met een vriend waarmee ik vaak op studentenfeesten dj'de, meer into dance te raken en verlegden we ons werkterrein naar o.a. het lokale poppodium om daar feesten te gaan geven. In die jaren zijn die nummers veel voorbij gekomen, maar anno nu is het toch één van de b-kanten die het beste overeind blijft. I Look Into Mid Air is een heerlijk melancholisch nummer zoals ik ze graag hoor.

46. Nick Drake - Day Is Done (1969)
Te vinden op Nick Drake - Five Leaves Left (1969)

Het verhaal van Nick Drake is alom bekend. Zijn drie albums draai ik met mate, maar als ik ze dan draai (vaak alle drie achter elkaar dan ook) is het volop genieten. Eigenlijk zijn bijna alle nummers wel min of meer gelijkwaardig, maar op de een of andere manier heb ik dit altijd een heel mooi klein somber liedje gevonden. Wellicht iets voor op mijn begrafenis, over een jaar of 60.

http://static.guim.co.uk/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2014/8/1/1406918831621/nick-drake-012.jpg

En de Spotify-playlist is ook weer uptodate:



Herman's Top 100 allertijden: van 100 naar 1 on Spotify - open.spotify.com

Om de een of andere reden heb ik enkel wat met het debuut van Nick Drake. Day is done is wel een van de betere nummers op dat album. Klein, somber en melancholisch. Muziek voor een regenachtige dag .

Mooie keus!!

Ik heb zelf nog niks vast laten leggen voor als ik er niet meer ben. Het is ook te hopen dat het nog een hele tijd duurt voor het zover is. Het enige dat ik wel heb 'vastgelegd' zijn de liedjes die ik wil dat er gedraaid gaan worden. Day Is Done is er daar één van .

herman, komt er nog een vervolg?

Ja! Excuses voor de lange vertraging. Ik pak dit zsm weer op.

http://gettingdeeper.com/wp-content/uploads/2013/07/van-790x500.jpg

45. Black Van - Express (2011)
Te vinden op Black Van feat. Holy Ghost! - Moments Of Excellence (Remixes) (Vinyl) at Discogs

Een onbekende naam voor velen, waarschijnlijk. En hoe wereldwijd het web ook is, ik vind er maar weinig andere lofuitingen over deze house/discokraker van het Duitse producersduo Black Van. Overigens ook weer niet zo'n onbekend duo, want een van de heren is ook wel bekend onder de artiestennaam Kris Menace. En die heeft ook de nodige platen gemaakt met Alan Braxe, die eind jaren '90 weer samen met Thomas Bangalter in Stardust zat. En Thomas Bangalter is dan weer één van de twee heren van Daft Punk. En daar heeft iedere lezer van dit stukje wel van gehoord. Maar ja, dit nummer... na een jaar of 4/5 dance draaien als dj, merkte ik dat ik het wel fijn vond als de platen wat dieper gingen en wat trager waren (zo rond 115/120 BPM). Een beetje de sound van John Talabot ook wel, die op hetzelfde label (Permanent Vacation) debuteerde als waarop deze release uitkwam. Express heb ik in ieder geval altijd een heel meeslepend nummer gevonden, met name door de fijne dik aangezette synths. Ben blij dat ik het meerdere malen op 90+ dB door een zaal heb kunnen laten klinken in het holst van de nacht.

44. Aufgang - Diego Maradona (2011)
Te vinden op Aufgang - Istiklaliya (2013)

Aufgang ontdekte ik een jaar geleden op het Cross-linx festival en dat was behoorlijk geweldig. Terwijl Squarepusher en Mark Lanegan in de grote zaal van het Eindhovens concertgebouw me niet heel erg mee vielen, gaf Aufgang in de foyer één van de concerten van het jaar. Ten tijde van dit album waren ze nog een drietal, daar waren ze inmiddels een duo: een Franse drummer en een Libanese pianist die tussendoor ook nog op een keyboard en een moog speelt. Laatstgenoemde is Rami Khalifé, een redelijk gevierd klassiek componist voor wie Aufgang volgens mij meer een bijproject is. Muzikaal kllnkt het een beetje als een mix tussen klassieke muziek en techno, met af en toe wat Middenoosterse elementen. Eigenlijk had ik nog nooit zoiets gehoord, al kwam een eerder concert van Hauschka bijgestaan door een drummer wel in de buurt. Wat ik daar hoorde, komt behoorlijk terug in Diego Maradona, ook meteen het beste nummer van het album en ook het enige dat ik ben blijven draaien (hopelijk komt er eens een live-album ofzo). Een nummer met een heerlijke opbouw dat nu al een jaar lang regelmatig voorbij komt hier.

43. Cut Copy - Out There On The Ice (2008)
Te vinden op Cut Copy - Out There On The Ice - YouTube

Als er één band is die de laatste jaren de erfenis van New Order heeft ingelost, is het wat mij betreft het Australische Cut Copy wel. Zoals zij rock en dance vermengen word ik altijd erg gelukkig van, en dan zit in dit nummer ook nog ergens een lekkere Peter Hook-riedel verstopt. Hun concert op Primavera twee jaar geleden was ook één lang euforiemoment, al moet ik zeggen dat dat ook wel een prachtige afsluitende nacht van het festival overall was en de drank ook meehielp. Hoe dan ook, Cut Copy is misschien wel mijn ultieme 'feel good'-band.

42. The Chemical Brothers - Three Little Birdies Down Beats (1995)
Te vinden op The Chemical Brothers - Exit Planet Dust (1995)

The Chemical Brothers beleefden wat mij betreft hun hoogtepunt met dit nummer, wat ik nog steeds tamelijk sensationeel vind klinken. Echt een magnifiek moment op 1:05 als die gruwelijke synth bovenop die kale beat het nummer komt binnen gewaaid. Binnen 1 seconde zit de sfeer erin en waan je je op een geweldige rave ergens in 1994 en heb je het gevoel dat je de hele nacht door kunt. Heerlijke muziek om je je in te verliezen. Voor mij het hoogtepunt van het debuutalbum en de hele mid jaren '90 alternatieve dancescene, al mocht ik het pas in 2007 live meemaken op Sziget. Mooi ook hoe dit nummer is ingepast tussen de song ervoor en erna op het album. Ken eigenlijk geen andere grote dance-albums uit deze tijd die als een mixalbum klonken, wat dat betreft waren de broertjes toch wel baanbrekend. En wat voor mij ook wel een leuk detail is: mijn vriendin doet mee aan een tamelijk fysiek (dans)theaterstuk waarbij ze op dit nummer de warming-up doen.

41. Can - Mother Sky (1970)
Te vinden op Can - Soundtracks (1970)

Onbegrijpelijk dat dit nummer nog steeds niet compleet op YouTube en/of Spotify staat, gelukkig biedt Vimeo uitkomst. Dit nummer heb ik vooral veel gedraaid in het voorjaar van 2011, toen ik voor werk een maand in het Allard Pierson Museum in Amsterdam werkte en langer moest treinen dan gewoonlijk. Dit nummer was die maand mijn soundtrack en heb ik toen leren dromen. Van Can zijn alle bekende platen wel even topfavoriet geweest, maar uiteindelijk vind ik dit toch wel hun allergaafste nummer. De nietsontziende groove mag van mij rustig een uur doorgaan en dan zijn er nog die overstuurde gitaarsolo, de fantastische drums, , de percussie... echt een nummer dat mij een kwartier lang in spanning weet te houden en ik dan meteen weer wil draaien. Het beste stuk vind zit wat mij betreft zo tussen 4:45 en 6:30, als alle instrumenten geweldig samenspelen, maar het toch vooral Jaki Liebezeit is die maar eens bewijst dat hij de beste drummer aller tijden is. Eigenlijk wil ik gewoon heel hard 'beste nummer ooit!' roepen, maar ja, ik heb er nog 42 te gaan.

http://static.stereogum.com/uploads/2014/08/20-peaking_lights.jpg

40. Peaking Lights - Marshmellow Yellow (2011)
Te vinden op Peaking Lights - 936 (2011)

Een tip van brooklyn destijds en een rake. Ook raak is de beschrijving van tuktak bij het album:Marshmellow Yellow is mijn favoriet, heerlijk doorstuwende track. De combinatie van bovengenoemde genres is echt helemaal mijn ding, Vooral fijne muziek voor broeierige zomeravonden.

39. Aeroplane - Caramellas (2007)
Te vinden op Aeroplane (4) - Aeroplane / Caramellas at Discogs

Trouwe volgers van mijn lijst hebben de naam Aeroplane al wel een paar keer voorbij zien komen. Caramellas is hun eerste release en een lekker uitgesponnen discoplaat met een heerlijke melodie in de break. Ik heb het nummer destijds vrij snel opgepikt, maar was het uit het oog (oor) verloren dat ik het ineens voorbij hoorde komen in een dj-mix die T.O. hier ergens in een topic had geplaatst. Sindsdien ben ik het blijven draaien. De Belgen zijn trouwens goed in discoplaatjes maken, ook Villa vind ik bv. erg sterk.

38. Groove Armada - History (2010)
Te vinden op Groove Armada - Black Light (2010)

Een terugkerend thema in deze top 100 is toch wel 80s synthpop, maar dan toch vooral de retroversie. Ook dit nummer kun je ervoor verslijten. Op de een of andere manier werd Groove Armada verguisd vanwege het album waar dit op staat, maar ik kon er wel wat mee. Zeker met dit nummer. Goede dramatische track, fijne zang ook. En iets wat ik tot in den treure kan blijven draaien.

37. 2 Belgen - In The Night (1986)
Te vinden op 2 Belgen - Sweet and Sour (1986)

Ontdekt via de Cut Copy Boiler Room Set die ik regelmatig draai. Ik word altijd erg blij als in sets nummers worden gestopt die niet het standaardstramien van een danceplaat volgen. Of dat iemand er een plaat van 20 jaar geleden ingooit die in een nieuwe context ook helemaal overeind blijft. Zo eindigt dit niet met een kale beat waardoor het makkelijker overmixen is, maar een klap, zoals veel pop- en rockplaten. Verder heeft het gewoonweg een fantastische vibe en een prachtige spanningsboog. Jammer dat ik verder nog niets van 2 Belgen heb gehoord dat me niet zo kan bekoren, al is Lena ook wel een leuk nummer. Maar misschien dat ik in de belpop nog meer dergelijke "cult dance hits" kan vinden, zoals dazzler dit nummer op de albumpagina benoemt.

36. Brian Eno - The True Wheel (1974)
Te vinden op Brian Eno - Taking Tiger Mountain (By Strategy) (1974)

Brian Eno is een artiest die stilletjes aan is uitgegroeid tot één van mijn favorieten, hoewel ik nog lang niet al zijn werk heb beluisterd. In eerste instantie heb ik me vooral verdiept in zijn 4 'gitaarplaten' uit de jaren '70, waarvan Taking Tiger Mountain (By Strategy) mijn favoriet is. En daarvan is in de loop der jaren The True Wheel uitgegroeid tot mijn favoriet. Het begint tamelijk landerig (hoewel met een toch wel onontkoombare drive), maar wordt gaandeweg steviger. Als Eno zingt "oh oh oh here we go!" gaat Phil Manzanera (ook van Roxy Music) steeds meer los op de gitaar en wordt het echt een euforisch goed nummer. Tekstueel is er ook vanalles aan de hand, zo zou de regel "looking for a certain ratio" een verwijzing zijn naar een speech van Hitler.
tekeer begint te gaan op zijn gitaar.

Er komen misschien wat onbekendere nummers/artiesten langs, maar ik hoop dat er nog wat mensen mee zijn. En wellicht dat er nog wat nummers worden ontdekt door deze of gene. De Spotify-playlist blijf ik in ieder geval trouw updaten.

ik volg je Herman. blijft een interessante lijst met deels bekend en ook leuke ontdekkingen.

Goed om te weten

Ach, je was weer begonnen...

Marshmellow Yellow borrelt wel lekker, ja.

Jazeker! Express van Black Van staat hier nu op, en dat is werkelijk een heerlijke ontdekking!

Exit: gevolgd door Diego Maradona van Aufgang, zelfs nog een mooiere ontdekking!

Aandachtige volger, bekende nummers hoeft je toch niet meer te ontdekken, het leuke van zo'n topic is toch altijd "wat heb ik nu weer gemist".

De laatste twee update is precies waar ik hoopte, een paar bekende, maar vooral onbekende nummers die rete-interessant ogen. Als ik even wat tijd heb ga ik er goed voor zitten.

Mooie lijst! Alleen voor mij een iets te grote overkill aan 21e eeuwse dance/techno.
Een opgeschoonde lijst levert vrijwel alleen maar toppers op (Stone Roses/Suede/Bowie/ Inspirals/Pulp/Eno/Drake)!

Drake? Ik geloof niet dat ik Drizzy langs heb zien komen hier

2 Belgen: leuk. De 12"van Lena is trouwens erg leuk.

Goed om het vervolg te zien. Aantal onbekende namen. Ben benieuwd.

Dank voor de fijne reacties allemaal.

En ook leuk dat Aufgang en Black Van zo goed vallen Arnout

https://scontent-ams3-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xfl1/t31.0-8/456229_10151799349390223_1069549858_o.jpg

35. M83 - Kim & Jessie (2008)
Te vinden op M83 - Saturdays = Youth (2008)

Bij Skin of the Night had ik al eens de loftrompet geschald over de eerste helft van Saturdays = Youth, dus niet gek dat er dan nog een nummer van M83 voorbij komt. M83 heeft wel meer nummers in dit stramien gemaakt en daar zelfs een hitje meegescoord (Midnight City), maar voor mij voelt dit als de blauwdruk. En in die stijl vind ik het ook gewoon het beste en het mooiste wat ze hebben gemaakt. Heerlijk melancholisch nummer. De foto hierboven is trouwens van het concert waar ik bij was, een paar jaar terug op Primavera Sound.

34. Slowdive - Souvlaki Space Station (1993)
Te vinden op Slowdive - Souvlaki (1993)

Dit voelt als een recente ontdekking, want Souvlaki heb ik pas 2 jaar geleden echt goed leren kennen. In 2014 speelde Slowdive op Primavera Sound (was geweldig overigens) en in aanloop van dat festival leek het me een goed me meer in hun oeuvre te verdiepen. Het hele album is geweldig, maar dit nummer doet altijd iets extra's met me... zulke fantastische mooie melodieën. En door al die reverb en delay is het net alsof je ergens door de ruimte ronddobbert, op weg naar inderdaad een space station.

33. Plastikman - Consumed (1998)
Te vinden op Plastikman - Consumed (1998)

Eigenlijk is alles van Richie Hawtin onder dit pseudoniem goed tot fenomenaal, maar dit is voor mij toch het hoogtepunt. Minimaal, maar zeer zeer meeslepend. Hier wordt me toch een intense sfeer neergezet... dit nummer voelt eigenlijk als een soort wilde achtervolgingsrit, maar dan in slow-motion. Bloedstollend, maar toch comfortabel. Mooi ook hoe subtiel dit in elkaar steekt.

32. New Order - Blue Monday (1983)
Te vinden op New Order - Power, Corruption & Lies (1983)

Van wel meer artiesten ben ik lange tijd vooral fan geweest van andere, onbekendere tracks, om na jaren (en inmiddels kan ik in sommige gevallen al decennia zeggen) uit te vinden dat die ene hele bekende track toch wel de beste is. In het geval van New Order komt dat ook wel door de talloze keren buiten de deur dat ik dit nummer heb gehoord. Of dat nu in een legendarische dj-set van Erol Alkan (november 20005, Tivoli) of op een willekeurige studentendisco is: dit nummer doet het eigenlijk altijd. Inmiddels kan ik het wel noot voor noot uitspellen, maar dat is helemaal niet erg. De laatste jaren ben ik sowieso wel meer favorieten aan het herkauwen, in plaats van altijd maar op zoek te gaan naar nieuwe muziek.

31. Studio - West Side (2006)
Te vinden op Studio - West Coast (2006)

Ooit las ik ergens dat dit is hoe Seventeen Seconds van The Cure zou hebben geklonken, als het album opnieuw was ingespeeld in Nassau, hoofdstad van de Bahama's. De invloed van The Cure is overduidelijk aanwezig, maar enkel de muziek daaraan koppelen doet het toch echt te kort. Volgens mij heb ik redelijk wat Scandinavische krautdisco gehoord, maar voor mij blijft dit het beste wat er daar gemaakt is. Dit klinkt zo heerlijk meeslepend.