Beste rijtje tot nog toe

Idd, prachtige nummers.

Ook mee eens.

Ja deze is erg fijn
Ook voor het het eerst dat ik het grootste gedeelte al ken

Fantastisch rijtje ja!

http://cdn.self-titledmag.com/wp-content/uploads/2012/05/classic1_l.jpg

30. Orbital - Adnans (1995)
Te vinden op Orbital - In Sides (1996)

Het album In Sides was, nu ik er zo over nadenk, een van de eerste electronische albums die ik beluisterde. The Box vond ik altijd een intrigerend nummer en ik herinner me nog hoe hier ik als tiener naar luisterde in bed en steeds weer op andere dingen in de muziek lette. Anno nu doet The Box me niet meer zoveel en vind ik In Sides sowieso wat gedateerd aan doen, maar deze en Dwr Budr staan nog fier overeind. Achter dit nummer schuilt ook een triest verhaal: het is vernoemd naar de Joegoslavische jongen Adnan die met zijn familie vluchtte uit een door oorlog verscheurd Joegoslavië. De vader moest echter achterblijven en dat kon Adnan niet verkroppen, dus bleef hij toch bij hem. Om vervolgens al snel door een bom om het leven te komen. Het nummer verscheen voor het eerst op de beroemde Help-liefdadigsheidscompilatie voor War Child.

29. Parallel Dance Ensemble - Shopping Cart (Maxxi Soundsystem Remix) (2011)
Te vinden op Permanent Vacation - Selected Label Works 3 (2011)

In de tijd dat ik nog wat meer met dance-muziek bezig was, scande ik soms wel eens honderden nieuwe platen op een dag. Na een tijdje heb je aan een paar seconden wel genoeg om te weten wat voor 'sound' iets heeft en of het mogelijk interessant is daardoor. Op de een of andere manier ging mijn smaak via Aeroplane, de DFA-scene, etc. steeds meer richting het disco/house-achtige geluid. En dan kom je ook bij een label als Permanent Vacation uit. Dit nummer was altijd een grote persoonlijke favoriet en is voor mij nooit echt verouderd. Ik vind het heerlijk spannend en een beetje sensueel. De break met koebel is ook fijn, daar heb ik sowieso al een zwak voor sinds !!!/LCD Soundsystem. Kan me voorstellen dat mensen hier niet veel mee kunnen, maar ik vind het heerlijk en krijg er al jaren geen genoeg van.

28. Cut Copy - Meet Me In A House Of Love (2013)
Te vinden op Cut Copy - Free Your Mind (2013)

Mijn liefde voor Cut Copy heb ik al eerder betuigd, ik vind het echt een heerlijk bandje. Ook dit nummer heeft weer zo'n heerlijke retro-house/dance-vibe, iets wat ze ook uitademen met hun artwork. Dat grijpt heel erg terug op de beginjaren van de house-muziek. Je zou kunnen zeggen dat zij het geluid dat je in 1989 in de Hacienda hoorde, hebben geupgrade naar de jaren '10. Althans, dat stel ik me zo voor, in 1989 ging mijn muzikale referentiekader dan de FM-band van mijn ouders' stereo. Hoe dan ook, dit nummer is heerlijk nostalgisch (mede ook door de sax, een instrument dat toch wel erg verbonden is aan jaren '80 popmuziek) en dat is één van mijn favoriete stemmingen als het op muziek aankomt.

27. Parachute Men - Leeds Station (1989)
Te vinden op Leeds Station / Maybe If I'd Said by The Parachute Men

Dit liedje is niet verrassend een ode aan Leeds, van een verder niet heel bekende Britse band van eind 80s/begin 90s. Parachute Men bracht twee albums uit en daartussen deze single. Daarna was het eigenlijk wel over met ze. Het eerste couplet is eigenlijk meteen al raak. Een heerlijk mijmerliedje met een tekst die meteen mooie beelden oproept. In gedachten zie ik al die jongelui die Morrissey een paar jaar eerder bezong als "people who are young and alive" op het station zitten wachten op de trein, op weg naar hun ouders na een week studeren. Op de een of andere manier weet dit nummer altijd weer een gevoelige snaar te raken.

"A thousand boys and girls are sitting / Friday night at the station
You and I we grasp each others hands / We keep our heads down
from The Queens Hotel to The Headrow"

26. Sigur Rós - Bíum Bíum Bambaló / Dánarfregnir og jarðarfarir (2000)
Te vinden op Sigur Rós - Ný Batterí (2000)

Ik ga twee keer valsspelen in deze top 100. Dit is de eerste keer. Dit zijn namelijk technisch gezien 2 nummers. Omdat de nummers echter zo in elkaar overlopen en ik ze niet los van elkaar kan zien, èn op het artwork van de 12" van Ny Batteri geen duidelijke tracklisting staat, vind ik dat het kan. Voor mij muziek met veel emotionele waarde. Sigur Rós zag ik in 2000 live in de Melkweg, met mijn toenmalige vriendin, terwijl mijn moeder ernstig ziek al een tijd in het ziekenhuis lag. De muziek heb ik toen heel intens beleefd, zoals uberhaupt die dag en periode. Ik kocht de 12" single waar deze muziek op staat en weet ook nog dat we heel laat thuiskwamen, erg laat ontbeten en daarna weer richting ziekenhuis gingen.
Hoewel de muziek van Sigur Rós troost en verdriet een geluid gaf, is het toch ook vooral een enorme bron van kracht en levenslust geweest in deze sombere tijd. Dank u, Jonsi, Kjartan, Georg en Orri.

http://www.iheartsynths.com/wp-content/uploads/2013/12/Main.png

25. FM Attack - Mixed Signals (2009)
Te vinden op FM Attack - Dreamatic (2009)

Je kunt inmiddels wel een cd'tje vullen met alle retro jaren '80 electro uit mijn top 100. FM Attack kwam op 66 ook al langs met Yesterday van hetzelfde album, maar dit nummer vind ik nog beter. Echt een heerlijke mijmerplaat. Het latere werk van FM Attack is in dezelfde stijl, maar echt stukken minder. Toch wonderlijk hoeveel artiesten met één release knallen om vervolgens te verzinken in middelmatigheid.

24. Underworld - Cowgirl (1993)
Te vinden op Underworld - Dubnobasswithmyheadman (1994)

Underworld zag ik vorig jaar twee keer live Dubnobasswithmyheadman opvoeren: de eerste keer in Paradiso op een doordeweekse avond, de tweede keer midden in de laatste nacht op Primavera Sound. Hoewel ik het in Paradiso ook al heel goed vond, is de concertbeleving toch wel heel anders als je de volgende ochtend de werkplicht weer roept dan wanneer er niets moet of hoeft. Op Primavera Sound was het echt fantastisch. Dubnobasswithmyheadman ben ik eigenlijk de laatste 5 a 10 jaar pas echt gaan waarderen, voor mij is het nu een van de meest invloedrijke albums van de vroege jaren '90: nooit eerder slaagde er een band in op zo'n hoog niveau een mix te brengen van pop, dub, techno, ambient en al die stijlen meer. En dat terwijl ze 5 jaar eerder nog klonken als een derdehands Depeche Mode. Live viel het kwartje van Cowgirl helemaal: die climax op 6:11 die zich al even aankondigt is echt compleet euforisch als je dat live over je heen krijgt.

23. Duran Duran - Girls On Film (Night Version) (1981)
Te vinden op Duran Duran - Duran Duran (1981)

Duran Duran is voor mij heel pril jeugdsentiment, want een van mijn eerste muzikale herinneringen: toen ik in jaargang 86/87 in klas 4 zat van de basisschool werd er een playbackshow georganiseerd. Terwijl alle meisjes van de school Madonna wilden playbacken en uiteindelijk ieder één regel van La Isla Bonita mochten zingen, deden wat bovenbouwjongens The Reflex van Duran Duran. Jaren later ontdekte ik Duran Duran via Erol Alkan en sindsdien is Duran Duran wat mij betreft de beste popgroep van de jaren '80. Via Erol's sets ontdekte ik My Own Way (Carnival Remix) die opvallend fris klinkt voor een nummer uit 1981 en deze Night Version van Girls on Film, die ik zoveel spannender en dansbaarder vind dan de originele versie. Vooral de laatste tweeënhalve minuut vind ik echt fantastisch, alleen die drums al, die zitten zo heerlijk helder en vooraan in de mix.

22. Roxy Music - A Song For Europe
Te vinden op Roxy Music - Stranded (1973)

Inzake Roxy Music heb ik het lange tijd gehouden bij het debuut, maar de laatste jaren ben ik de albums vlak daarna ook steeds meer gaan waarderen. Over A Song For Europe kan ik eigenlijk niet zoveel kwijt. Het is dat het tekstueel niet zo toepasselijk is, anders zou het van mij zo Beethoven's An die Freunde mogen vervangen als Europees volkslied. Het is zo intens verdrietig en meeslepend. Een nummer dat mijn hart elke keer dat ik het hoor sneller laat kloppen. En wat een tekst ook:

"Here as I sit / At this empty café / Thinking of you / I remember /
All those moments / Lost in wonder / That we'll never Find again /
Though the world / Is my oyster / It's only a shell / Full of memories /
And here by the Seine / Notre-Dame casts / A long lonely shadow"

Ik ga er vanuit dat Bryan Ferry ruim 40 jaar na dato het beschreven leed wel heeft verwerkt, anders zou ik hem graag alsnog een schouderklopje geven.

21. David Bowie - Sweet Thing/Candidate/Sweet Thing (Reprise)
Te vinden op David Bowie - Diamond Dogs (1974)

En na Sigur Rós nog een keertje 'valsspelen'. Op Diamond Dogs zijn dit drie losse opeenvolgende nummers, op bootlegs/livealbums vaak gewoon één nummer. Want dit drietal kun je niet los van elkaar zien. Mijn Bowie-topfavorieten zijn over de jaren heen erg gewisseld. Dit is een van mijn favorieten sinds ik het voorbij hoorde komen in de documentaire Cracked Actor (hieronder het desbetreffende stuk). Bowie was altijd al een goede zanger, maar vanaf Young Americans leek het wel of hij nog beter ging zingen. Dit nummer heeft ergens ook al de soulvibe van dat album, vooral in het organische karakter wat mij betreft. Verder vind ik de dynamiek fantastisch. Het is dat er nog een Bowie-song langskomt, anders zou ik zeggen dat dit het beste is wat hij ooit heeft gedaan.

21-23

De Maxxi Soundsystem-remix van Shopping Cart is een fijne ontdekking! Afgelopen jaar heb ik 300 Vows en Near Me aardig wat gedraaid, en ik herken die stijl meteen terug. Maar in die stijl vind ik deze remig nog een stuk beter. Heerlijk subtiel geproduceerd zijn hun platen. Echt heel sterk gedaan.

Je vergeet 27

Prachtige worp, die Roxy en Bowie zelfs ***** hier.

Ja, dat lijkt me ook wel een luigifort nummer

Hoi, komt er een vervolg?

Yes. Weinig avonden thuis geweest, maar vanavond weer wel.

http://sverigesradio.se/sida/images/1012/2202242_1200_675.jpg?preset=article

20. Jan Johansson - Visa Fran Utanmyra (1963)
Te vinden op Jan Johansson - Jazz På Svenska (1963)

De opener van Jazz På Svenska, een album uit 1962 dat ik via MusicMeter heb leren kennen. En meer in het bijzonder via de illustere user fredpit, die het album toevoegde toen de site al wat jaren in de lucht was en het meteen promootte als
"het mooiste stukje muziek ooit gemaakt". Zover zou ik niet willen gaan, ik heb immers nog 19 nummers voor de boeg, maar de in 1968 overleden Zweedse pianist komt hiermee een heel eind. De laatste jaren ben ik rust in muziek ook steeds meer gaan waarderen, of dat nou in bossanova is of in deze pianoimprovisaties van oude volksliedjes. Ik associeer dit ook erg met mijn vader, die hier ook wel van kon genieten in de laatste maanden van zijn leven. Destijds ging ik vaak op zondagavond langs bij mijn ouders, waar ik vaak dit album opzette.

19. Orbital - Halcyon And On And On (1993)
Te vinden op Orbital - Orbital 2 (1993)

Toevallig luisterde ik eerder vandaag ook nog eens naar Satan, één van de eerste Orbital-singles en volgens mij ook wel eentje met een redelijke status. Maar ook eentje die eigenlijk hopeloos gedateerd klinkt. Orbital heeft daar wel meer last van, maar dit nummer van twee jaar daarna blijft voor altijd fier overeind. En dat komt toch ook wel voor een groot deel door zangeres Kirsty Hawkshaw, één van de mooiste stemmen uit de pop-/dancemuziek (zie ook Swayzak's State of Grace. Zelfs als haar stem achterstevoren wordt gesampled (zoals hier uit Opus III's It's A Fine Day) klinkt deze nog wonderschoon. Naar ik nu verneem is dit nummer vernoemd naar het kalmeringsmiddel waar de moeder van de broeders Hartnoll verslaafd aan was.

18. Stereolab - French Disko (1993)
Te vinden op Stereolab - Jenny Ondioline (1994)

Stereolab is de afgelopen 10 jaar uitgegroeid tot één van mijn favoriete jaren '90 bands en dan valt er nog steeds een hoop te ontdekken. Jarenlang had ik genoeg aan Dots and Loops en Emperor Tomato Ketchup, maar toen ik hun oeuvre verder uit ging pluizen stuitte ik ook op een karrenvracht aan losse EP's en singles, zoals deze French Disco. Stereolab is ook wel een bandje voor mensen die zowel van popmuziek als alternatieve muziek houden, want zij combineren doodleuk jaren '50 space age pop, lounge en 60s pop met jaren '70 krautrock. Ook French Disko dendert heerlijk bombastisch door met die motorikbeat en het niet aflatende geluid van het farfisa-orgel. Overigens is de langere EP-versie wel te prefereren boven de kortere versie die op sommige verzamelaars opduikt.

17. Gus Gus - David (2002)
Te vinden op GusGus - Attention (2002)

Zo rond 2003/2004 raakte ik ineens steeds meer verslingerd aan dance. In die tijd was Stuart Price (toen vooral bekend van Les Rythmes Digital, maar later zou hij o.a. ook Madonna's Confessions on a Dancefloor produceren) een van mijn grote helden. Al zijn remixen vond ik geweldig en zo ook zijn mixalbum in de Fabriclive reeks. Daarop staat ook David van Gus Gus, een bandje dat me in de jaren '90 als middelbare scholier al was opgevallen, maar me toen veel te artyfarty aandeed. Ruim 20 jaar later kan ik dit bandje een heel stuk beter waarderen... hun laatste album vind ik ook fantastisch. In 2007 zag ik ze live op Sziget en dat staat me nog goed bij: in het publiek kwam ik een vriendin uit het uitgaansleven tegen en daarmee had ik toen een erg goede klik. Voor mij was dat uiteindelijk het meest gedenkwaardige optreden van een week Sziget en dat kwam mede door een fantastische uitvoering van David.

18 had t toevallig vandaag moeilijk in de ladder en t is maar de vraag of ie door is..

French Disko! Mijn één-na-favoriete 'lab-nummer. Heerlijk!

Visa Fran Utanmyra en Halcyon and On and On, geweldig!

Ben benieuwd naar je topfavoriet, maar die staat neem ik aan wel in jouw top 100 binnenkort.

Ijzersterk rijtje weer . 'Mooi' weetje over dat kalmeringsmiddel, is toch aardig gelukt om dat in muziek uit te drukken.

Zeker!

16. Pulp - Something Changed (1995)
Te vinden op Pulp - Different Class (1995)

Pulp moest natuurlijk nog eens langskomen. Na al die jaren zit hun jaren '90 diep ingeklonken in mijn dna en dan is het middenstuk van Different Class ook nog eens het beste dat ze ooit gedaan hebben. Alleen de openingsregel al ("i wrote this song two hours before we met") is zo prachtig. Jarvis blinkt altijd uit in drama en bewijzen hier dat ze ook een tranentrekker kunnen schrijven. Overigens is de albumversie wel een stuk beter dan de ingekorte clipversie.

15. Sébastien Tellier - La Ritournelle (2004)
Te vinden op Sébastien Tellier - Politics (2004)

Hier link ik niet eens naar de clipversie, want die is zowat de helft korter dan de gewone albumversie. Ongetwijfeld is het geknipt in het minutenlange intro en dat is juist één van de sterke punten van dit nummer. Het intro dompelt je juist onder in de dromerige muziek, waardoor het des te meer als een warm bad klinkt als Sébastien uiteindelijk begint te zingen. Ik vind het maar onbegrijpelijk dat dit nummer niet een wat grotere status heeft, het is zo ontzettend mooi allemaal.

14. David Bowie - Time (1973)
Te vinden op David Bowie - Aladdin Sane (1973)

Ergens in de jaren '90 was de LP van Aladdin Sane één van mijn eerste Bowie-albums uit de jaren '70. Ik heb het lange tijd gedaan met Heroes en ik denk dat dit wel eens de tweede zou kunnen zijn geweest, nog voor Low, Ziggy en Hunky Dory. Destijds toerde Bowie in de US, waar hij flink wat uptempo nummers schreef. Eenmaal terug in Engeland schreef hij de drie hoogtepunten van het album: het titelnummer, Lady Grinning Soul en Time. Op Time is er een glansrol weggelegd voor pianist Mike Garson, één van mijn favoriete Bowie-collaborateurs, en ook Mick Ronson speelt fantastisch gitaar. En dan nog dat 'la-la'-la'-outro om het af te toppen. Magisch. Overigens was Time het nummer dat ik direct opzette toen ik 10 januari 's ochtends hoorde dat Bowie was overleden. Een dag die ik nooit meer zal vergeten.

http://assets.creativity-online.com/images/work/medium/t/i/m/Time_DavidBowieCover16.jpg

La Ritournelle!! 333

+1

16

https://americasouthandnorth.files.wordpress.com/2012/10/osmutantespng.png

13. Os Mutantes - Caminhante Noturno (1969)
Te vinden op Os Mutantes - Mutantes (1969)

Een jaar of 6, 7 leerde ik het debuutalbum van Os Mutantes kennen, een geweldige energieke Braziliaanse psychedelische popplaat uit de jaren '60. Os Mutantes was één van de toonaangevende artiesten van de Braziliaanse Tropicalia-stroming en bestaat anno 2016 nog steeds (of alweer): vorig jaar traden ze op in Utrecht tijdens het Le Guess Who-festival. Helaas was ik daar niet bij. Hoewel het debuut mijn favoriete album van de band blijft, vind ik het tweede album nog net iets spannender en dat komt o.a. doordat hun beste nummer daarop staat. Dit nummer dus. Qua opbouw magnifiek (het lijkt wel een symfonie in 6 minuten) en melodieus grandioos. Als Song for Europe een alternatief volkslied voor Europa is, dan dit nummer toch op zijn minst een alternatief volkslied voor Brazilië.

12. Tensnake - Coma Cat (2010)
Tensnake is het alter ego van Marko Niemersi, een Duitse nudisco-producer die na een paar sterke 12"'s ineens met het geweldige Coma Cat op de proppen kwam. Misschien wel de danceplaat die ik de afgelopen 6 jaar het meest gedraaid heb. De melodie is weliswaar gejat van een obscure jaren '80 single van Anthony & The Camp, Tensnake heeft er iets heel eigens en bovenal verslavends van gemaakt. Een nummer dat wellicht eenvoudig klinkt, maar desondanks nooit gaat vervelen en eigenlijk al van meet af aan een klassieker voor mij was.

11. Garçons - Ancora L'amore (1979)
De Franse versie is te vinden op Garçons - Divorce (1979)

Volgens mij heb ik deze discoplaat ooit leren kennen toen ik een verzamelaar met post-disco/mutant-disco aan het luisteren was. Dit nummer kwam op mijn playlist en werd al snel de ultieme plaat om de afwas bij te doen. Met zo'n opgetogen muziekje was dat altijd zo gepiept. Maar gaandeweg ging ik dit leuker en leuker vinden en nu eindigt het zelfs heel hoog in mijn top 100. Voor mij is dit onverwoestbaar, ik krijg er áltijd een goed humeur van. De Italiaanse versie is geloof ik nooit echt officieel uitgebracht (kan het althans niet echt terugvinden), maar is wel veruit superieur aan het Franse origineel. En ook langer vooral. Zoveel kleine geluksmomentjes in dit nummer.

Achter het Youtubelinkje van Garcons zit trouwens Anthony & The Camp. Ben benieuwd (ga 'm meteen opzoeken).

Bedankt voor de oplettendheid, het gaat om deze versie:

En we duiken de top 10 in!

http://www.scout-holiday.com/Temp/arcadefire1.jpg

10. Arcade Fire - No Cars Go (2003)
Te vinden op Arcade Fire - Neon Bible (2007)

Arcade Fire is hier een geliefd bandje sinds Funeral, dat ik in 2005 veel draaide met een toenmalig vriendinnetje dat uiteindelijk mijn hart nogal heeft gebroken. Daar was ik gelukkig redelijk snel overheen, de liefde voor Arcade Fire zou altijd blijven. Op de een of andere manier weten ze mij ook vol in het hart te raken, zowel tekstueel als muzikaal. Daarnaast kan ik me ook wel vaak in de teksten identificeren en voel ik ook wel een connectie naar hen als personen. Het helpt ook wel dat ik een paar bandleden jaren geleden heb gesproken na afloop van een ander concert en zij heel hartelijk en openhartig waren.
Dit nummer verscheen al op de gelijknamige debuut-ep uit 2003, maar vond wat mij betreft pas zijn ultieme vorm op Neon Bible uit 2007. Het is maar goed dat ze het nummer opnieuw hebben opgenomen, want voor mij is dit één van de hoogtepunten uit hun repertoire. De laatste twee minuten, vanaf het moment dat de accordeon erbij komt, giert het kippenvel door mijn lijf en zijn voor bij het bewijs dat Arcade Fire tot de absolute top van de hedendaagse popmuziek behoort.

9. Simple Minds - New Gold Dream (81/82/83/84) (1982)
Te vinden op Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

In 1993 was ik helemaal verzot op U.S.U.R.A's Open Your Mind, nog altijd één van mijn favoriete eurohouse-nummers met een groove die maar overeind bleef staan. Er ging zeker 5 jaar overheen voordat ik erachter kwam dat het nummer is gebaseerd op Simple Minds' New Gold Dream. Zoals ik er gaandeweg de jaren achter kwam dat nagenoeg geen enkele eurohouse-favoriet ècht origineel was en menig jaren '80 plaat vereurohouset is (wat me overigens niet uitmaakt). En toch, via U.S.U.R.A.'s is die krachtige, positieve, maar ook wat mysterieuze groove deel geworden van mijn muzikale DNA, althans zo voelt het.
Anders dan veel andere new wave-bands hintte zeker de vroege Simple Minds al naar latere dance-stromingen, al denk ik niet dat zij heel direct van invloed zijn geweest op de ontluikende house van de jaren '80 (die kwam toch meer voort uit disco, italo, soul). Ik zou voor dit soort dansplaten eigenlijk meer een parallelle tijdslijn willen inrichten. Overigens biedt dit nummer tekstueel zeker wel een vooruitwijzing naar de latere houseparties:

"New Gold Dream
She is the one in front of me, the siren and the ecstasy
New Gold Dream
Crashing beats and fantasy, setting sun in front of me
New Gold Dream
And the world goes hot
And the cities take
And the beat goes crashing
All along the way"


8. PJ Harvey - To Bring You My Love (1995)

In 1995 leende ik het gelijknamige album van PJ Harvey bij de bibliotheek, getriggerd als ik was door MTV-hitje Down By The Water. Ik vond het als 16-jarige eigenlijk maar een stevige kluif, kon er niet heel veel mee. Naarmate de jaren vorderde en ik wat meer van haar leerde kennen, begon het album steeds meer te leven. En na 10/15 jaar luisteren was ik definitief om, toen dit nummer opeens keihard binnenkwam na een dag werken. Dat zijn de mooiste momenten denk ik, dat je elke noot en toon ten volle beleefd.
De opener van het gelijknamige album is dan ook een nummer dat door merg en been gaat. En wat mij betreft dus ook het beste nummer dat Polly Jean ooit opnam. Een eenvoudige gitaarriff en orgelspel dat af en toe van toon verandert: meer muzikaal decor is er voor haar niet nodig om uit te blinken. Meer zou ook alleen maar afleiden van de rauwe en intense manier waarop zij haar relatie met het geloof bezingt. Het nummer bezorgt mij nonstop kippenvel, maar hoogtepunten zijn voor mij de momenten waarop haar stem overslaat en het subtiele vibrafoonspel in de omslag van het nummer.
Deze zomer ga ik haar voor het eerst (2 keer zelfs) live zien, ik kijk daar echt enorm naar uit.

We duiken de top 10 in en hoe..beste rijtje tot nu toe