Vanwege een spontaan weekeindje weg wordt deze lijst volgende week weer voortgezet!

Verstärker!!

Gimme Sympathy en Verstärker! Komen er toevallig nog meer Duitstalige nummers?

Misschien

67. Supersilent - 8.5

Afkomstig van:



Heel intrigerende band, het Noorse Supersilent met in de gelederen all stars als Deathprod, Arve Henriksen, Ståle Storløkken en Jarle Vespestad. Hun geluidsbrokken zijn dan weer subtiel, dan weer monsterlijk. 8.5 valt meer in de eerste categorie. Een rustpunt op 8, verder hun meest extreme release vermoed ik. Ook dit staat hoog op de "nog live te zien" lijst, al vind ik de band sinds drummer Vespestad is opgestapt stukken minder boeiend.

66. LCD Soundsystem - All My Friends

Afkomstig van:



Oh wat is James Murphy toch een smartass. Leentjebuur spelend in alle hoeken en gaten van de popmuziek weet hij er toch elke keer wat eigens van te maken. All My Friends drijft sterk op minimal music, met een piano rechtstreeks geleend van Steve Reich. Toch klinkt het origineel, is het heerlijk stuwend en heeft een hele positieve vibe. Doet het daarom heel goed op feestjes.

65. Crystal Castles - Not In Love

Afkomstig van:



Van dit nummer hoor ik het liefst het origineel en niet de versie van Robert Smith die in mijn oren alleen maar afbreuk doet. Dit is zo een triest nummer, moeilijk om naar te luisteren. Maar tergend mooi. Er lijkt nogal wat verdriet in te zitten, maar ook iets troostends.

64. McCoy Tyner - Afro Blue

Afkomstig van:



Speciaal voor GrafGantz dit spektakelstuk van McCoy Tyner. Pas heel recent ben ik erachter dat ik pianojazz veel fijner vind dan toetersjazz. In dit stuk neemt de piano een bescheiden rol aan en is onderdeel van een heel orkest. McCoy vind ik een baas. Dé begeleider van John Coltrane en een imposante solocarriere, vol onontdekte platen als Song of the New World met deze versie van Afro Blue.

63. Drive Like Jehu - Caress

Afkomstig van:



Twee zwaar trendsettende platen, dat is de erfenis van Drive Like Jehu. Iedereen heeft het altijd over Yank Crime, maar de eerste plaat vind ik minstens net zo goed. Het heerlijk dynamische Caress is het openingsnummer daarvan, met de kenmerkende droge gitaren en punky gegil van de zangerts.

62. Black Tambourine - Throw Aggi Of the Bridge

Afkomstig van:



In de categorie twee noisepopbandjes vind ik Black Tambourine op eenzame hoogte staan. In de mini-output van de band is dit stuiternummer bijn favoriet. Raggende gitaartjes, hemelse zangeres, rollende drums en hoe kan het ook anders, een tamboerijn.

61. Deerhoof -Milk Man

Afkomstig van:



Deerhoof is één van mijn meest geliefde bands. Oh, wat hou ik van de gekte, spontaniteit en positieviteit die al 20 jaar de kern van de muziek van Deerhoof is. Live is de band helemaal geweldig. Milk Man, het titelnummer van de gelijknamige plaat, stuitert alle kanten op en laat alle facetten van de band in één nummer horen. Expres heb ik een live in de studio-video toegevoegd, omdat drummer Greg Saunier een fenomeen en een genot om naar te kijken is. Daarnaast is één van de gitaristen een lookalike van Sheldon Cooper.

60. The Blood Brothers - The Salesman, Denver Max

Afkomstig van:



The Blood Brothers waren een band die een paar jaar lang absolute kont schopte. Geflipte screamo met bizarre teksten en twee hysterische zangers die tegen elkaar in schreeuwen. Muzikaal gaat het veel verder dan punk/hardcore. Luister maar naar dit nummer, dat over een pedofiele vertegenwoordiger lijkt te gaan, maar of hij nou echt bestaat of een soort freddy Kruger-achtig figuur is....?

Greg Saunier!

De enige drummer die probleemloos Animal van The Muppet Show zou kunnen vervangen.

Ik heb het tot 3:45 gered, maar toen was er iemand z'n piano aan het stemmen cq. verkrachten en ben ik afgehaakt

Black Tambourine . Sowieso een aangenaam lijstje dit, al had ik niet anders verwacht.

59. Natalie Merchant - Ladybird

Afkomstig van:



Vorig jaar hoorde ik dit nummer op een ouwelullenzender en sindsdien ben ik er totaal aan verknocht. Terwijl ik met het verdere oeuvre van deze dame en 10.000 Maniacs helemaal niets heb. Maar Ladybird is gewoon zo ontzettend mooi, verzorgd, netjes, af maar is net niet te klef en soft. En kent een hele mooie opbouw, met een schitterend outro.

58. Tortoise - Djed

Afkomstig van:



De eerste plaat van Tortoise vind ik nog steeds de beste, en Djed heeft daar een groot aandeel in want beslaat heel kant 2. Een heerlijk abstract en krauty nummer, dat uit meerdere delen bestaat. allemaal lekker stoffig en duister, een enorm diepe luistertrip.

57. Patti Smith - Free Money

Afkomstig van:



Patti is een absolute heldin en het voor haar doen redelijk down to earth Free money is voor mij haar meest geliefde nummer. Het begint heel eenvoudig met alleen piano en zang, maar gaandeweg wordt daar steeds meer aan toegevoegd en bijna ongemerkt loopt het gewoon zo lekker op een bepaald punt. Heerlijk nummer gewoon!

56. Fela Kuti - Zombie

Afkomstig van:



Diep respect wat Fela ondanks alle politieke tegenwerking voor elkaar heeft gekregen. Verder een controversieel figuur, op James Brown-achtige wijze. De eerste helft van zijn discografie is lekker doorploegen met al die platen van onder een half uur met twee nummers die als in een trance voorbijkomen. Zombie is één van die parels, heel politiek maar ook heel toegankelijk, zomers en feestelijk.

55. Palace Music - New Partner

Afkomstig van:



Will Oldham is één van mijn favoriete droeftoeters, en met name in zijn beginperiode is bijna alles wat hij uitbracht sterk. Tegenwoordig is het gevarieerder maar ook gevarieerder in kwaliteit. Zijn allerprachtigste plaat vind ik Viva Last Blues, en New Partner is natuurlijk één van zijn bekendste nummers. Zo mooi intiem en persoonlijk, zo klein en veelzeggend tegelijk.

Dat Viva Last Blues is inderdaad heerlijk! Bedankt voor de Fela Kuti-reminder, al trok ik de eerste keer dat ik iets van hem hoorde heel slecht.

Ohja, The Blood Brothers. Ook dringend luisteren.

54. Interpol - PDA

Afkomstig van:



Toen het debuut van Interpol uitkwam speelde ik in een band en Turn On the Bright Lights sloeg bij ons in als een bom. Niet alleen door de sfeer die uit de nummers sprak, maar ook door de manier waarop werd gespeeld. Ik ken geen band die de 1-2-3-4 in het gitaarspel zo consequent toepast als Interpol, op het robotische en autistische af vormt de downstroke onderdeel van het spel. Heel fascinerend hoe stoïcijns hier wordt gespeeld. Deze plaat heeft de band nooit meer overtroffen, en het monumentale PDA, met ook alweer zo'n mooi lang outro, is mijn favoriet.

53. Godspeed You! Black Emperor- Mladic

Afkomstig van:



Als ik eens een nummerke van Godspeed wil horen zet ik meestal Mladic op. Natuurlijk, in haar geheel is Skinny Fists de beste plaat, maar de op hol geslagen balkanriff op Mladic mag ik erg graag horen. Zowiezo vind ik balkanmuziek erg gaaf. Niet echt een typisch GY!BE-nummer door het gebrek aan geluiden eromheen en het is erg lineair. Maar gewoon wauw.

52. Au Pairs - it's Obvious

Afkomstig van:



Au pairs bewoog zich in de hele interessante feministische hoek van de New Wave. In die hoek is een hoop mooie muziek geboren. Au Pairs vind ik de sterkste band uit die hoek, en It's Obvious wat hun beste nummer is. Dat is dit It's Obvious, een supergroover die stug in je hoofd blijft hangen.

51. Guided By Voices - Gold Star For Robot Boy

Afkomstig van:



Bee Thousand is een zeer dierbare plaat. Met popparel na popparel wordt je om de oren geslagen, maar het feest is alweer voorbij voor je er erg in hebt. Weinig platen blijven zo lang boeien en hebben zo'n zeggingskracht. Over de plaat is een heel deel uit de serie 33 1/3 verschenen dat vol staat met dingen die ik hier zou willen zeggen. Dat ga ik niet doen, en besluit met de mededeling dat het blikkerig voortdenderende melodische wonder dat Gold Star For Robot Boy heet mij naar een planeet lanceert waar dit soort muziek continu op de radio is.

50. Stereolab - Jenny Ondioline
deel 1
deel 2

Afkomstig van:



Deze is het dus herman!

Stereolab heeft altijd ruim gebruik gemaakt van invloeden uit allerlei windstreken van de popgeschiedenis. Dit heerlijk langer nummer luistert als een almanak van krautrock, dreampop, noiserock en indie. Het ding duurt 18 minuten maar verveelt geen seconde met haar heerlijke muur van scheurende gitaren en gierende orgels, waarboven de heerlijke praatzang van Laetitia Sadier zweeft.

Dit is wel een hele fijne van ze inderdaad, daar kan je dingen in blijven ontdekken.

En de rest van de update is ook super, stuk voor stuk geweldige muziek. Mladic is overweldigend, zo'n krachtig nummer.

49. Babes In Toyland - Handsome & Gretel

Afkomstig van:



Kat Bjelland heet ze; wat kan dat mens toch een allesverzengende scheur opentrekken. Handsome & Gretel is een kleine twee minuten verschrikkelijk a-subtiel gekrijs. Geproduceerd door Lee Ranaldo. En verder weet ik niets meer te zeggen om dit aan te prijzen, maar dit zou genoeg moeten zijn. Niet voor tere zieltjens.

48. Trumans Water - Aroma Of Gina Arnold

Afkomstig van:



Ook niet voor tere zieltjes. Spasm Smash XXXOXOX Ox and Ass, de plaat waarvan dit nummer afkomstig is, klinkt alsof ze de meest terminale patienten uit het gesticht in een isoleercel hebben gegooid, samen met een hele berg instrumenten en speed, en ze de opdracht hebben gegeven Trout Mask Replica na te spelen. Dat lukte natuurlijk niet, want gaandeweg ontspoorde de boel gigantisch met als resultaat dit knotsgekke meesterwerkje.

47. Melanie de Biasio - With All My Love

Afkomstig van:



Juist voor tere zieltjes. Vorig jaar ontdekte ik No Deal, de schitterend minimale en subtiele plaat van deze Waalse zangeres. With All My Love is het prijsnummer daarvan en omdat de studioversie niet op youtube staat link ik naar de even mooie liveversie. Bijna Portisheadiaans.

46.Shellac - Doris

Afkomstig van:



Steve Albini komt meer voor in deze top 100; meestal als engineer maar ook als uitvoerende. Shellac zag ik onlangs live en het handje dat ik van Albini kreeg moet nog steeds worden gewassen. De sleet zit er nog steeds niet in. De dynamiek die op dit nummer van hun eerste single aanwezig is is er nog steeds. Waanzinnig hoe machinaal, staccato en kaal dit is. Al hebben ze hun geluid natuurlijk wel een beetje gepikt van The Jesus Lizard. Maar dat zij ze vergeven, absolute bazen als ze zijn.

45. Television - Marquee Moon

Afkomstig van:



Gitaarwebben van een heel andere soort, gemaakt door één van de beste gitaartandems die ooit actief is geweest: Verlaine/Lloyd. Heel mooi hoe de heren elkaar aanvullen en (het ultieme cliché) de som meer is dan het geheel der delen. Maar hier is dat écht zo. Marquee Moon klopt de hele 10 minuten van A tot Z.

Gave lijst tot nu toe! Deerhoof is een ontdekking voor mij.

Heule toffe update hoor. Allemaal raak en dan met name 49 en 48. Babes in Toyland

44. Songs: Ohia - Love Leaves Its Abuser

Afkomstig van:



Schrijnend mooi, dit nummer van Axxess & Ace, wat verder bepaald niet tot mijn favoriete Molina-albums hoort. Maar altijd als ik aan hem denk, denk ik aan dit nummer. Deze hartepijn gaat door merg en been. Zo mooi, zo droevig, zo wreed.

43. Sebadoh - Beauty Of the Ride

Afkomstig van:



Er was eens een bassist die in Dinosaur Jr. zat. Hij had altijd ruzie met de zanger, die ook nog eens het alfamannetje was. Boos en gefrustreerd verliet hij de band en regelde een advocaat die zijn royalties moest veiligstellen. Die ging er met zijn vriendin vandoor. Nu had hij genoeg harteleed om zijn verdriet uit te drukken in schitterende, breekbare nummers. Zie hier het waargebeurde verhaal van Lou Barlow. Uiteindelijk is alles goed gekomen: zijn vriendin kwam terug, hij is weer on speaking terms en speelt weer met J. Mascis en inmiddels is hij breed erkend als uitermate goede songsmid. Als songschrijver staat hij makkelijk enkele niveaus boven J Mascis. Beauty Of the Ride is een messcherp nummer, bevat geen grammetje vet en het pakt me de volle 2:48 klemvast. Het lijkt zo simpel, maar alleen de allerbesten kunnen dit.

42. Bardo Pond - Amen
deel 2

Afkomstig van:



Half uur durend psychedelische monstersong van het debuut van Bardo Pond. Apestoned is het juiste woord, wat echter niet betekend dat dit iets oeverloos is. Nee, in deze eeuwigdurend lijkende mantra zit de kracht in de herhaling en het gebimbam van de klokken op de achtergrond. Ik doe geen drugs, dit soort muziek is een prima equivalent.

41. Barkmarket - Redundant

Afkomstig van:



Barkmarket, dat was nog eens een fijne band! David Sardy, de voorman (nu gerespecteerd producer) lijkt op een houthakker en zo klinkt de lompe muziek van Barkmarket ook. Maar er zit toch ook een heerlijke swing in. Pakkend en noisy tegelijk. Ik zag ze ooit live in de Vlerk in Rotterdam. In de toiletten zei Sardy op sardonische wijze "hey there little buddy" tegen me om vervolgens het podium op te benen en dit nummer erin te knallen. Redelijk legendarisch privé-momentje.

40. Big Black - Kerosine

Afkomstig van:



Verveling + brandstof + lucifer = BOEM. Het ultieme "ik verveel me hier" nummer, voortstampend op een industrieel ritme. Big Black was geen heel vriendelijke band, en Steve Albini was een wijsneusje dat al heel vroeg wist hoe hij wilde klinken. Wat is die gitaar in dit nummer onzettend extreem en gemeen zeg!

Hmm, ja hoor. Die laatste drie zouden bij mij ook wel in mijn top 100 staan. Heel wellicht van Barkmarket een andere, doch zeer waarschijnlijk wel eentje van Gimmick. Amen is vervolgens mijn hosannatrack. Songtitel kon niet passender zijn.

39. M.I.A. - Paper Planes

Afkomstig van:



Dit gaat veel verder dan creatief samplen, M.I.A. neemt de intro en het beste stukje van een verder redelijk saai Clash-nummer (Straight To Hell) en fundeert daarop haar eigen, veel betere song. Er zit een hele fijne vibe in Paper Planes en de zanglijn is heerlijk dreinend. Het pakkende refrein met psitoolschoten en een rinkelende kassa is herkenbaar uit duizenden.

38. The For Carnation - Tales [Live from the Crypt]

Afkomstig van:



The For Carnation is de band die Slint-zanger Brian McMahan begon na het uiteenvallen van die band. Maar het is geen solo-verhikel, want andere mensen die in The For Carnation zaten waren grootheden als Douglas McCombs, John Herndon, David Pajo en op dit nummer Kim Deal. hier wordt een soort gothic ambient postrocknummer opgebouwd. Een creepy spookhuissfeer. Unieke muziek, heel origineel, ik ken niks wat hier op lijkt.

37. Ducktails - Under Cover

Afkomstig van:



Een mooie dromerige popsong met een retro '80ies vibe, maar die toch alleen maar anno nu (althans, 3 jaar geleden) had kunnen zijn gemaakt. De sfeer van een Daft Punk of een Air, maar dan meer op een rockbandjeswijze. Heel ingenieus. Heel simpel. Dat tegelijk, dus heel knap.

36. Pavement - Trigger Cut / Wounded Kite At: 17

Afkomstig van:



Heerlijk hoe laconiek Pavement kon klinken en Trigger Cut is daar een heel goed voorbeeld van. De zang en de gitaarlijn kloppen nèt niet helemaal met elkaar, er lijkt iets te schuren en juist dat maakt dit nummer zo interessant, zo onsterfelijk. Halverwege wordt er dan ook nog eens een hemels koortje tegenaan gegooid en stijgt het nummer op. Wounded Kite At: 17 is het outro van dit nummer wat er totaal niet bij hoort maar wat ik inmiddels zo vaak heb gehoord dat het gewoon klopt.

35. Papa M - So Warped

Afkomstig van:



Papa M is het alias van duizendpoot David Pajo, de gitarist van Slint maar hij speelde ook in Zwan, Tortoise, Interpol, the For Carnation, Palace Music en nog veel meer. Daarnaast maakte hij een hele trits soloplaten. So Warped is erg zwaarmoedig, claustrofobisch en triest. Maar ook zoooo mooi.... Als je dit nummer hoort is zijn (mislukte) zelfmoordpoging van vorig jaar niet onverwacht. All I can do Is cry and say goodbye, zo luidt de laatste regel....

So Warped. Mooie ontdekking.

34. Carter the Unstoppable Sex Machine - The Only Living Boy in New Cross

Afkomstig van:



Oh, wat kon ik mijn tienerhart ophalen bij Carter USM. Alles waarover zij zongen sloot zo ontzettend aan bij mijn belevingswereld op dat moment. Muziekscenes, uitgaan, liefde, van dattum. Maar het fijnst vind ik dt ik er nu ook nog naar kan luisteren zonder te verzanden in nostalgie naar een tijd die er nooit was.... het blijven gewoon goede liedjes. The Only Living Boy In New Cross is één van hun klassiekertjes, het begint rustig maar slaat snel om in een stuiterend punkpopfeest.

33. Deafheaven - Dream House

Afkomstig van:



Drie jaar geleden werd ik gevloerd door de roze waas van Sunbather. Zo onder de indruk van een plaat was ik al lang niet meer geweest, en ben ik sindsdien eigenlijk ook niet meer geweest. En Sunbather staat ook na 12000 keer draaien nog als een huis. Het mooiste nummer vind ik Dream House. Een brok-in-de-keel-bezorgend powerhouse van emoties. De energie die hier los komt, en in mij los komt als ik dit hoor, is heerlijk.

32. Yo La Tengo - Flying Lesson (Hot Chicken #1)

Afkomstig van:



Een vaste waarde in mijn carriere als muziekfan is Yo La Tengo. Één van die bands die er altijd al was en nog steeds stug doorgaat. Met een heerlijk gevarieerd repertoire tot gevolg. Het meest hou ik van hun dreigende songs waar Sonic Youth en Velvet Underground nooit ver weg zijn. Flying Lesson is zo'n heerlijk onderkoelde parel vol gitaargeraas en dronende orgels.

31. Mahmoud Ahmed - Ere Mela Mela

Afkomstig van:



Ik vind het geweldig dat er op totaal niet voor de hand liggende plekken in bepaalde timeframes geweldige muziek werd gemaakt. Zo was Addis Abeba in de jaren '60 en '70 een broedplaats van creativiteit, voordat politieke omstandigheden daar een eind aan maakte. Op de Ethiopiques-serie is veel mooie muziek verzameld en dit is een mooie ingang om op zoek te gaan naar meer muziek van deze artiesten. Mijn favoriete nummer uit het genre is Ere Mela Mela, waarbij je je in een rokerig en zwoel danshol waant. Onze Eritrese pleegzoon vindt dit maar oubollige muziek en luistert liever naar Kanye. Ik vind het echter schitterend.

30. Magik Markers - Bad Dream / Halford's Beat Suite

Afkomstig van:



Een tearjerker vol beat poetry, een heel toegankelijk nummer van een duo dat hier niet echt om bekend staat. Bad Dream/Halford's Beat Suite drijft op een subtiel laagje feedback en tedere zang. Heel simpel, maar er zit iets in wat me elke keer weer ontroerd.

29. AmenRa - De Dodenakker

Afkomstig van:



Inktzwart en ijzingwekkend is de muziek van AmenRa. Ik vind het concept van AmenRa met die malende gitaren en ijzingwekkende zang echt geniaal. Op de één of andere manier bereiken zij een diepte waar talloze soortgelijke bands, inclusief grote namen als Neurosis, nooit zijn gekomen. De muziek heeft een secret ingredient die ik nog steeds niet heb kunnen benoemen maar zorgt voor iets unieks. De soundrack voor de eerste wereldoorlog op de Vlaamse Velden.

28. Xiu Xiu - I Love the Valley Oh!

Afkomstig van:



Recent haalde Jamie Stewart (mister Xiu Xiu) in het Muziekgebouw aan het IJ de muziek van Twin Peaks door de mangel. Tien jaar eerder zette hij op Fabulous Muscles al een song met Twin Peaks-achtige scope. Op het eerste gezicht redelijk normaal maar bij nadere beluistering uitermate verontrustend. De muziek van Xiu Xiu zit altijd op het randje. Soms slaat het door naar tenenkrommende pathetiek, maar even vaak is het resultaat prachtig zoals hier. Uithaal op 1:57 = KILLER BOB

Het regent hier pareltjes!

27. Oren Ambarchi - Knots

Afkomstig van:



Dit verwarrende nummer had geen betere titel dan Knots kunnen hebben. Ruim een half uur lang wordt vanuit het niets een paleis met vele gangen, kamers, blinde muren en nergens heen leidende trappen opgebouwd. Vooral met een koptelefoon is het goed verdwalen in dat Escheriaanse bouwwerk.

26. Cat Power - Cross Bones Style

Afkomstig van:



Chan Marshall AKA Catpower is één van mijn favoriete chanteuses. Moon Pix is een schitterend album en dit ongrijpbare Cross Bones Style is het beste nummer hierop. IJl, spiralend en mysterieus, een doolhof in maanlicht. Dit niveau heeft ze daarna helaas niet meer gehaald, maar Moon Pix is er één voor de eeuwigheid.

25. Built To Spill - Carry the Zero

Afkomstig van:



You're My Guitar Hero! Zong Joe Strummer ooit in een nummer van The Clash. Nou, Doug Martsch is een guitarhero van mij. Zeer inventief gepingel. Carrry the Zero is klassieke jaren '90 indierock. Mooi opgebouwd nummer dat naar een mooie climax wordt gezongen en gegitaard.

24. Battles - Tonto

Afkomstig van:



Battles lijkt alweer wat vergeten, maar met Mirrored waren ze heel even heel groot. Atlas was het bekende nummer, maar Tonto is veel beter. Pielmuziek van hele goede muzikanten, maar geen gepiel voor gepiel's sake. De groove staat hier voorop, daarbovenop worden allerlei geloopte melodietjes gestapeld tot er iets onweerstaanbaars ontstaat.

23. Liars - We Fenced Other Houses with the Bones of Our Own

Afkomstig van:



Liars is voor mij misschien wel de meest constante band sinds 2000: elke plaat is raak, en het was lastig hun beste nummer uit te zoeken. Uiteindelijk werd het het bezwerende en tribale We Fenced Other Houses with the Bones of Our Own. Afkomstig van hun heksenplaat. Eng, duister, maar ergens heeft het ook iets komisch door de hele vlakke zang. Superverslavend.

22. Blonde Redhead - Bipolar

Afkomstig van:



De vroege periode van Blonde Redhead vind ik de spannendste. Hoe mooi platen als Misery Is a Butterfly of 23 ook zijn, ze zijn ook wel erg netjes. Op de eerste vier platen is de band duidelijk op zoek naar een richting en niet bang om af en toe eens flink uit de bocht te gieren. Bipolar vind ik nagelbijtend spannend, niet in het laatst door de sambaballen. En een heel mooi live-moment dat grote indruk op me heeft gemaakt: ze speelden in de bovenzaal van Paradiso (dit zal eind jaren '90 zijn geweest). Alles zat tegen: weinig publiek, snaren knapten, versterkers gingen kapot, ze waren duidelijk aan het worstelen. Op een gegeven moment barstte Kazu in snikken uit. De andere gitarist omhelsde haar, hun gitaren raakten elkaar en er ontstonsd een schitterende feedback. Enorm lang bleven ze zo staan. Vanuit die feedback tikte de drummer af en speelden ze dit nummer, waarna de rest van het optreden in schril contrast met de eerste helft stond: magisch en perfect.

Dit vind ik nou een mooie worp!

Fout.
Verder een vette update, vooral Liars en Built To Spill!

Correct, maar dan wel de remix van The Field

21. The Velvet Underground - Heroin

Afkomstig van:



Lou Reed rijdt de draak op dit nummer. Golvend op de getijden van de trip veranderd Heroin van lieflijk naar razernij, en weer terug. Heel mooi liedje van de bananenplaat, bijzondere sfeer, en geen standaard couplet-refrein. Dit is toch wel een blauwdruk voor heel veel gitaarmuziek.

En we duiken de top-20 in!

20. Low - Do You Know How To Waltz?

Afkomstig van:



Low is een geweldige band, en het hoogtepunt én meest kenmerkende nummer van hun oeuvre vind ik Do You Know How To Waltz? Waarin met minimale middelen een zinderende spanning wordt opgebouwd. Live kan dit nummer worden gerekt tot epische lengten van 28 minuten. Ik wou dat ik er bij was geweest, maar anderen denken daar anders over. Ik snap die hele discussie niet, dit is toch schitterend en uniek?

19. Envy - Rain Clouds Running in a Holy Night

Afkomstig van:



Deze Japanners zijn grootmeesters in de screamo en beschikken met Tetsuya Fukagawa over de beste strot in het genre. Het geraas in het Japans komt altijd ontzettend aan bij mij, ook al is er geen woord van te begrijpen. Hele overtuigende en emotionele taal. Rain Clouds Running In a Holy Night (leuke Japlish-titel) komt van de plaat Recitation. Bij lange na niet hun beste, maar dit nummer steekt overal met kop en schouders bovenuit.

18. Hüsker Dü - Divide and Conquer

Afkomstig van:



Punkpop van de bovenste plank. Bob Mould en Grant Hart rivalen binnen Hüsker Dü als songschrijvers. En ze kunnen elkaar hebben. Dat leverde enorm veel schitterende nummers op. Zelf heb ik een lichte voorkeur voor die van Bob Moukd, die ook dit furieuze Divide & Conquer pende. Een nummer zonder catchy refreinen maar wat toch superpakkend is door alleen maar te varieren met dynamiek. Zo knap vind ik dat!

17. Ponytail - Celebrate the Body Electric (It Came From an Angel)

Afkomstig van:



Ei ei ei en wij zijn zo blij want het lichaam is elekrtisch en dat vieren wij! Heerlijk dartel springerig energiek lentenummer van dit viertal. De band brouwt een orgastisch mengsel waarover zangeres Willy Siegel haar oerklanken uitstoot. Geen teksten, want daar doet deze band niet aan, alleen maar blij geluid. Muziek voor rehabilitatie van kleuters nadat ze zijn losgeweekt uit het K3-verdienmodel.

Do You Know How to Waltz? is ook hier favoriet, zowel de studio als extended live versie. Bij het concert van vorig jaar hoopte ik stiekem nog dat ze hem zouden spelen, tevergeefs natuurlijk

Envy is instrumentaal ook erg goed maar ik vind de zanger juist een van de mindere screamo zangers. Als hij schreeuwt eindigt hij bijna elke zin met een zeurderige heuj in plaats van dat hij gewoon stopt met schreeuwen. Ik kan nu geen Envy nummer meer horen zonder dat keer op keer op te merken.

Ik nu dus ook niet meer, u wordt bedankt

Heroin blijft prachtig, maar bij die laatste update is Ponytail een wel erg leuke ontdekking! Ik ben benieuwd naar de ontknoping van deze lijst .