Na een paar dagen radiostilte, gaan we weer vrolijk verder.

50. Burial – Ashtray Wasp

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 2012
Album: Kindred

William Bevan aka Burial is een van de meest inventieve en tegelijkertijd meest ongrijpbare artiesten van deze eeuw. Lange tijd was er mysterie omtrent zijn identiteit en liveshows doet hij niet. Muzikaal is hij daarentegen een van de meest relevante artiesten van de afgelopen jaren. Hij combineert de Britse underground-dancegenres (drum&bass, UK rave en dubstep) en mixt die op onnavolgbare wijze met flarden hedendaagse popmuziek tot een uitzonderlijk geheel. Zijn album Untrue uit 2007 beschouw ik als het meest baanbrekende album, dat deze eeuw gemaakt is. Toch heb ik in deze lijst geen nummer van dat album opgenomen (al was Ghost Hardware volgens mij mijn nummer 101), maar gekozen voor de langere soundscape Ashtray Wasp van de EP Kindred uit 2012. Een nummer dat klinkt als een bloemlezing van de 21e-eeuwse popmuziek en daarmee in 11-en-halve minuut zo veel aspecten daarvan beslaat, dat je ernaar kan blijven luisteren. Kudos overigens voor wie de Ilse De Lange-sample spot!

49. James Blake – Life Round Here

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 2013
Album: Overgrown

Over inventieve artiesten gesproken: James Blake gaat naadloos verder, waar Burial gebleven was. Oorspronkelijk afkomstig uit de dubstep, neemt hij die elementen mee naar de popmuziek. Op zijn debuut was dat, ondanks enkele topnummers, nog wat onstuimig. Op zijn tweede album laat hij overall een heel volwassen geluid horen. Topper van dat album is Life Round Here, dat heel veelzijdig is vanwege de stuwende baslijn, de juist geplaatste pauzemomenten en natuurlijk de fijne stem van Blake. Live is dit ook een favoriet, die vaak of als opener of in het uptempo-gedeelte na de verplichte halverwege-hit Limit to Your Love gespeeld wordt.

48. Units – High Pressure Days

Land: Verenigde Staten
Jaar: 1980
Album: Digital Stimulation

Op 48 vinden de enigszins onderschatte Amerikaanse band Units. Met hun energieke stuiterpostpunk een verrijking voor elke dansvloer, zoals de zanger zelf ook al beaamd: ‘bumping around like bumper cars’. Dit is inderdaad de muzikale equivalent van allerlei kleine botsautootjes, die constant met hoge snelheid op elkaar botsen.

47. David Sylvian & Ryuichi Sakamoto – Forbidden Colours

Land: Verenigd Koninkrijk / Japan
Jaar: 1983
Album: Forbidden Colours

Als ik mijn top 100 sorteer naar het continent waarvan de nummers afkomstig zijn, wint Europa ruim met 52 nummers. Noord-Amerika is 35 keer vertegenwoordigd, 10 nummers komen uit Afrika en 3 uit Oceanië. Op 47 vinden we de enige Aziatische vertegenwoordiger: de Japanse componist Ryuichi Sakamoto. In 1983 werkte hij samen met de Britse zanger en oud-Japan-frontman David Sylvian om het thema van de film Merry Christmas, Mr. Lawrence te bewerken tot Forbidden Colours. Het resultaat een wonderschoon nummer, een prachtige fusie tussen oost en west.

46. The xx – Intro

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 2009
Album: xx

The xx hadden dit nummer beter een andere naam kunnen geven. Juist doordat dit nummer ‘Intro’ heet, heb ik het een tijdlang onderschat. Gaanderweg ben ik er toch achter gekomen wat voor topnummer dit is. Op YouTube kunnen allerlei edits van dit nummer vinden, sommige van 7 minuten, anderen van 10 uur. Dat snap ik wel. Je zou hier eindeloos naar kunnen luisteren. Het origineel duurt echter maar 2 minuten, maar zit zo vol suspens, dat het je toch elke keer weer grijpt.

45. Television – Marquee Moon

Land: Verenigde Staten
Jaar: 1977
Album: Marquee Moon

Postpunkmonument Marquee Moon geeft je, ondanks de ruim 10 minuten speelduur, niet even de tijd om rustig te gaan zitten. Nee hoor, gelijk wordt de riff in je gezicht gegooid, die de komende 10 minuten steeds weer op andere manieren naar voren komt. Wat volgt is een ontzettend fijne jam, punk in een soort freejazz-vorm, ongekend voor die tijd en gewoon steengoed.

44. Liquid Liquid – Cavern

Land: Verenigde Staten
Jaar: 1983
Album: Optimo

We blijven nog even in de New Yorkse postpunkscene met het minder bekende, maar bijna net zo invloedrijke Liquid Liquid. Waar Television duidelijk bij de jazz heeft geleend, gooit Liquid Liquid een goede scheut funk in de mix. Dat resulteerde begin jaren ’80 in een handvol ijzersterke nummers, waarvan het dansbare en spacey Cavern de beste worp is. Als je denkt: ‘hé, dit ken ik,’ dan heb je waarschijnlijk gelijk. Het nummer werd gesampled door Grandmaster Flash in White Lines en vormde daarmee ook nog losjes de basis voor LL Cool J’s Phenomenon. Jammer genoeg heeft de band, zoals wel meer bands uit die tijd, niet heel lang bestaan.

43. New Order – Blue Monday

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 1983
Album: Blue Monday

We sluiten het drieluik van omtrent 1980 af met een klassieker van jewelste. Veel hoef ik hier denk ik niet over te schrijven, maar ik geef het je te doen: je leadzanger pleegt zelfmoord, je vormt een nieuwe band en een paar jaar later kom je met deze kneiter van een hit.

42. Habib Koité & Bamada – I Ka Barra

Land: Mali
Jaar: 1995
Album: Muso Ko

In 2004 kreeg ik voor mijn verjaardag een laptop van mijn ouders, bedoeld voor mijn studie, die enkele maanden later zou beginnen. ‘Nou en?’ hoor ik je denken, maar die laptop werd voor mij een middel om heel veel muziek te gaan ontdekken, nu ik de vrijheid had op mijn studentenkamer om alles te kunnen draaien wat ik wilde. Specifieker stond er Windows Vista op die laptop, en in Windows Vista stond een aantal demonummers in Windows Media Player, waaronder 2 van Habib Koité & Bamada. Hoewel ik er destijds weinig aandacht aan besteedde, was het toch mijn eerste kennismaking met de Afrikaanse muziek. Later ging ik meer Afrikaanse muziek luisteren en merkte ik dat ik toch regelmatig terugkwam bij dit nummer. Ik ging het bijbehorende album beluisteren, wat inmiddels een van mijn favoriete Afrikaanse albums is, en dit nummer is inmiddels uitgegroeid tot een van mijn absolute favorieten in het genre. Ik zou zeggen, Bill, bedankt!

41. Nick Cave & the Bad Seeds – The Mercy Seat

Land: Australië
Jaar: 1988
Album: Tender Prey

Als muziek kleuren zou hebben, dan zou The Mercy Seat gifgroen zijn, zo veel venijn spuit er uit dit nummer over de elektrische stoel. Hier is Nick Cave op zijn best, als hij als een bezetene predikt, terwijl de piano-akkoorden onheilspellen en de viool het nummer steeds verder voortstuwt.

Tsjee. goeie lijst zeg. Volgende keer zal ik eens tanken en luisteren als ik langs Kriterion kom ? ik verbaas me altijd over de naam van het tankstation.

Thanks! Het tankstation is onderdeel van Stichting Kriterion, die vlak na de Tweede Wereldoorlog is opgericht om meer mensen te kunnen laten studeren. Naast een tankstation hebben ze ook een bioscoop, eetcafé, oppascentrale en diverse projecten in het buitenland. Voor meer info: http://www.kriterion.org.

Het eetcafe en bioscoop ken ik wel, nooit geweten wat de achtergrond is.

Ha, ik dacht dat het een toevallige naamsovereenkomst betrof, maar het is dus gewoon dezelfde stichting? Grappig.

Fijne top 100 trouwens.

40. William Onyeabor – Good Name

Land: Nigeria
Jaar: 1983
Album: Good Name

Het enige nummer uit deze lijst dat ik daadwerkelijk in dit topic heb ontdekt, via de top 100 van panjoe. Het verhaal achter deze beste William Onyeabor is werkelijk waar wonderbaarlijk, net als Joe verwijs ik graag naar de documentaire daarover. Ik zie het zo voor me: een Nigeriaans dorp in de eind jaren ’70/begin jaren ’80, dat weer een avond zonder elektriciteit zit omdat William Onyeabor zijn synthesizers heeft aangesloten... Verder is dit nummer gewoon een instant serotonine-boost, wie kan hier nu stil bij blijven zitten?

39. Frank Ocean – Pyramids

Land: Verenigde Staten
Jaar: 2012
Album: channel ORANGE

Op 39 vinden we de enige R&B-vertegenwoordiger in de lijst. Hoewel ik het genre goed kan hebben, zijn er naar mijn mening weinig echt legendarische nummers in gemaakt. Pyramids van Frank Ocean schaar ik zeker wel in die klasse, wat een vernuftig nummer. Overigens vind ik dit nummer qua opbouw en stijl verrassend veel lijken op de nummer 73 uit mijn lijst, Fool’s Overture van Supertramp. Helaas staat er geen complete studioversie van dit nummer op YouTube, dus ik heb ik maar de liveversie met de meest acceptabele geluidskwaliteit toegevoegd.

38. Aphex Twin – Windowlicker

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 1999
Album: Windowlicker

Aphex Twin, fase 1:
Als 12-jarige hitparadevolger en MTV-liefhebber verschaft de bizarre clip tijdens haar occasionele vertoningen op ’s lands muziekvideokanalen een gevoel van vervreemding en afkeer. Dit staat zo ver van de muziek ik destijds gewend was, dat ik een van mijn (in de muziek dan) zeer zeldzame ‘wat is dit?’-momenten beleef.

Aphex Twin, fase 2:
Als 20-jarige student zit ik volop in mijn ontdekkingsfase van IDM en aanverwante elektronica, als een vriend bij mij blijft slapen na een avond drinken. ’s Nachts hoor ik hem verontwaardigd door mijn kamer benen om de muziek uit te zetten (was destijds een gewoonte van mij om muziek aan te zetten voor het slapengaan), onder de woorden: ‘wie heeft in godsnaam de frituurpan aan laten staan?’ U raadt het al: in het persoonlijke favorietenlijstje dat ik aangeslingerd had, was Aphex Twins Windowlicker aan de beurt gekomen…

Aphex Twin, fase 3:
In 2011 sta ik met dezelfde vriend vooraan tijdens het optreden van Aphex Twin op de zondagavond van Lowlands. Voor mij is dit het laatste optreden voordat de bus richting huis weer roept en ondanks dat dhr. James, eigengereid als hij is, compleet afwijkt van de jaren ’90 IDM, waarvoor ik hem zo waardeer, is het genieten geblazen bij de show. In de trein naar huis draai ik als compensatie zelf Windowlicker vanaf mijn mp3-speler en kan niet anders dan concluderen dat Aphex Twin de absolute vaandeldrager is van de creatieve electronic-scene uit de jaren ’90 en dat Windowlicker zijn meest memorabele nummer is.

37. Trentemøller – Miss You

Land: Denemarken
Jaar: 2006
Album: The Last Resort

Als onwetenden wel eens willen beweren dat elektronische muziek geen emotie heeft, laat ik ze Miss You van Trentemøller horen. Hoezo geen emotie? Als dit niks met je doet, ben je gewoon van steen.

36. Salif Keita – Madan

Land: Mali
Jaar: 2002
Album: Moffou

Zoals velen, leerde ik dit nummer kennen in de Martin Solveig-remix. Die is al erg fijn dansbaar, maar het origineel is uitgegroeid tot een absolute partyfavoriet, wat een heerlijke ritmes! Toen ik een vriend van mij dit nummer voor het eerst liet horen, was ie zo enthousiast, dat ie een kwartier lang de Eemhof onveilig heeft gemaakt, al dansend met een bezem in zijn hand en dit nummer op repeat. Het beeldmateriaal is helaas verloren gegaan tijdens de recente crash van mijn laptop...

Ik ben nu onderweg naar Praag voor een lang weekend, dus de top 35 volgt na het weekend.

Na een onderbreking van een week gaan we weer gewoon door:

35. Olafur Árnalds – Tunglið

Land: IJsland
Jaar: 2010
Album: …and They Have Escaped the Weight of Darkness

…and They Have Escaped the Weight of Darkness is mijn favoriete bedtime album; het is heerlijk wegdromen met de zweverige klanken van deze IJslandse componist. Het toepasselijk genaamde Tunglið (IJslands voor maanlied) is mijn favoriet. Vooral het stuk na zo’n tweeënhalve minuut, als de violen aanzwellen en het nummer openbreekt, is een van mooiste stukken muziek ooit gemaakt.

34. Gil Scott-Heron & Brian Jackson – The Bottle

Land: Verenigde Staten
Jaar: 1974
Album: Winter in America

Op 34 vinden we muzikale duizendpoot Gil Scott-Heron, met muzikale ondersteuning van Brian Jackson, op hun hitsingle The Bottle. Ondanks het heerlijke funky ritme en het vrolijke fluitje, is dit een nummer met een serieuze boodschap: het gaat over alcoholmisbruik en de slachtoffers dat het veroorzaakt.

33. Sigur Rós – Untitled #3 (Samskeyti)

Land: IJsland
Jaar: 2002
Album: ()

En we zweven weer naar het hoge noorden met mijn nummer 1 van Sigur Rós. Typisch genoeg is mijn favoriet van de band eentje waarbij Jónsi zijn klep houdt. Inmiddels kan ik zijn zang ruimschoots waarderen, maar er zijn genoeg momenten en nummers geweest, waar die mij heeft tegengestaan. Maar goed, om juist bij deze instrumental te lang stil te staan bij de stem van Jónsi, doet geen eer aan Samskeyti. Dat is namelijk een werkelijk waar wonderschoon nummer. Het begint met een ingetogen pianomelodie, die langzaam opbouwt tot een climax van oorstrelende schoonheid.

32. Atmosphere – The Waitress

Land: Verenigde Staten
Jaar: 2008
Album: When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold

We sluiten het dubbelduo IJslandse zweefmuziek/Amerikaanse urban-met-fluit af met mijn lievelingsnummer van mijn favoriete hiphopartiest. Slug is een fenomenale verhalenverteller en ook hier bouwt ie weer een aangrijpend verhaal op, om ons allen in verwarring achter te laten: is die serveerster nou wel of niet zijn dochter?

31. Quadrant – Q1.1/1

Land: Duitsland
Jaar: 1993
Album: Q1.1

We eindigen het vijftal met hands down het beste technonummer ooit gemaakt. Een van de meest invloedrijke ook, want het innovatieve geluid dat de heren van Basic Channel medio jaren ’90 onder diverse monnikers produceerden weerklinkt veelvuldig in de techno van de pakweg 15 daaropvolgende jaren. Bovenal is dit gewoon een ijzersterke track; steek je vuist in de lucht en beweeg mee op het pompende ritme!

Samskeyti

Ik begrijp nooit zo goed waarom niet iedereen betoverd is door dit nummer. Voor mij misschien wel het nummer waar de meest intense emoties bij los komen.

Die twee nummers erna zijn ook van wereldklasse, net als eigenlijk bijna de hele lijst. Binnenkort ga ik even alle nog onbekende nummers luisteren (wat er niet veel zijn).

Toplijst tot nu toe. Het gaat alle kanten op qua stijlen, maar past toch bijna allemaal precies in mijn straatje.

Q1.1/1 !!!!!!!!

Sigur Ros en Olafur Arnalds in 1 update, nice.

Je schrijfstijl bevalt me wel, dat maakt het leuk om deze lijst te volgen (nog afgezien van je prima muzieksmaak). Soms een kort en bondig verhaaltje, soms een uitgebreide anekdote. Ga zo door!

Sigur Rós, Atmosphere, New Order:

Even tussendoor: Is het misschien een idee om de naam van degene die zijn lijst aan het presenteerde is in de topictitel te zetten? Ik heb namelijk al geregeld interessante lijsten gemist, omdat ik dit topic niet echt regelmatig check. Met een gebruikersnaam in de titel zie ik meteen of er een interessante lijst bezig is of niet. Dan bezoek ik dit topic sneller en waarschijnlijk vaker.
Als dat voor meer mensen geldt kan dat dit topic alleen maar leuker maken, met meer fans en niet alleen de mensen die alle lijsten volgen, maar ze niet allemaal even interessant vinden.

Tunglið, Samskeyti en The Waitress. Fijne update.

Dank voor alle positieve berichten

30. Can – Vitamin C

Land: West-Duitsland
Jaar: 1972
Album: Ege Bamyasi

Het sterke punt van Can in het algemeen, en dit nummer in het bijzonder, is het inventieve en tegendraadse drumwerk van Jaki Liebezeit, dat de nummers van een heel vooruitstrevend ritmepatroon voorziet. Een nummer als Vitamin C zou (en wordt) nog moeiteloos in een moderne dj-set verwerkt. Daarbovenop komt, dat dit nummer voor hun doen behoorlijk poppy is, waarbij de vocals van Damo Suzuki een meerwaarde vormen. Dat alles bij elkaar maakt het gewoon een ijzersterk nummer.

29. Curtis Mayfield – Move On Up

Land: Verenigde Staten
Jaar: 1970
Album: Curtis

Oftewel het ultieme feelgood-nummer voor mij. Ik kan hier niet niet vrolijk van worden. Zou in een betere wereld niet misstaan als nummer 1 in een aller-tijden-lijst.

28. Brian Eno – By This River

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 1977
Album: Before and After Science

3 jaar geleden nam ik tijdens mijn reis door Colombia deel aan een vierdaagse hike naar El Ciudad Perdida (De Verloren Stad). Voor wie daar ooit in de buurt is, een absolute aanrader overigens. Niet alleen vanwege het feit dat ik daar een item van mijn bucketlist heb afgestreept door aan een echte liaan door de jungle te slingeren, maar vooral omdat het een prachtige en uitdagende wandeling is, naar een gebied dat nog niet door toeristische infrastructuur is platgeslagen. Anyway, ik liep daar toen, en op een gegeven liep ik een steile, dichtbegroeide klim omhoog. Ik was enigszins geïsoleerd geraakt van de rest van de groep, toen ik op een open plek in de begroeiing kwam. Zo’n 30 meter onder mij bulderde de bergbeek, aan de overkant had ik uitzicht over kilometers ongerepte jungle. Ik deed mijn oordopjes in en zette Brian Eno’s By This River op. Toen het nummer een kleine drie minuten later afgelopen was, kwamen de eerste achtervolgers in zicht en sloot ik me bij hen aan. Een magisch moment.

27. Gregory Alan Isakov – Amsterdam

Land: Verenigde Staten
Jaar: 2013
Album: The Weatherman

De hoogste ontdekking van dit jaar in mijn lijst. Als zoon van Rotterdamse ouders, die in Utrecht woont, heb ik een soort haat-liefde-verhouding met onze hoofdstad; ik kom er graag, maar ga er ook graag weer weg. Echter, als het daar zo mooi zou zijn als hoe het bezongen wordt door Gregory Alan Isakov, zou ik er nooit meer weg willen. Vooral de brug met ‘All the churches and trains, well they all look the same to me now’ is prachtig in zijn poëtische precisie.

26. Leonard Cohen – Famous Blue Raincoat

Land: Canada
Jaar: 1971
Album: Songs of Love and Hate

Toen ik deze lijst maakte, leefde Leonard Cohen nog, al gaf zijn laatste album al enkele onsubtiele hints richting zijn verscheiden. Inmiddels is hij niet meer, wat mij nogmaals heeft doen beseffen wat zijn muziek voor mij heeft betekend. Cohen staat al in mijn vroege muzikale herinnering, als favoriet van mijn vader, en is door de jaren altijd bijgebleven, als een soort muzikale variant van de betrouwbare oom, bij wie je altijd terecht kan. Fanfavoriet Famous Blue Raincoat is ook mijn lieveling, door de prachtige subtiele opbouw en de onnavolgbare play of words.

Wablief?

Wat is er, Graf?

Wacht, ben ik nu echt zo blind?

Ik had precies hetzelde

Ik snap dat de dubbele niet wat verwarring veroorzaakt, maar dat was een 'bewussie'

Ik had geen moeite met je eerste bericht, maar deze moest ik dan weer wel twee keer lezen En dan bewussie wel tussen aanhalingstekens zetten, Tit toch

Geweldige top 100 trouwens, had ik dat al gezegd? Dan bij deze!

Thanks! En je moet je lezers toch een beetje blijven uitdagen

Er is werkelijk geen user met zo'n sublieme muzieksmaak als Titmeister te vinden op dit forum. Gelijk mijn muzieksmaak maar dan wat spannender en meer historisch besef. Onvoorstelbaar dat de kerel nog zo bescheiden is gebleven. Dat is mij nooit gelukt. Ga je dit alles tzt omtoveren tot een spotify playlist?

Kan ik nog rekenen op een nummer van zeg een four tet, The national,arcade fire, amon tobin, bonobo, marvin gaye, fela kuti, dj shadow, portishead, sam cooke, james blake, neutral milk hotel, tinariwen?

Thanks voor de complimenten! Spotify-lijst volgt zeker en ook qua artiesten kan ik je in enkele gevallen tevredenstellen

Zeg, ik ben er ook nog hoor!

Het liedje over Amsterdam is erg mooi. Die had ik nog nooit gehoord.

Verrassing zeg, dat liedje over Amsterdam, komt direct binnen in mijn virtuele Amsterdam liedjes top zoveel. Mooie video en tekst ook, die nogal cryptisch is maar voor mij vooral heimwee omschrijft. Je bent ook nogal een romanticus. Benieuwd naar het vervolg.

25. Marijata – I Walk Alone

Land: Ghana
Jaar: 1976
Album: This Is Marijata

Op 25 vinden we de lome afrofunk van het Ghanese Marijata. Doe je ogen dicht en laat het orgeltje en de trompetten je meevoeren naar zwoele zomernachten rondom het kampvuur.

24. Fuck Buttons – Surf Solar

Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 2009
Album: Tarot Sport

Een van de mooie dingen van MusicMeter vind ik dat een nummer als Surf Solar hier als een klassieker beschouwd wordt. Geheel terecht mijns inziens. Het biedt namelijk alles wat een electronic-nummer moet bieden. Het is techno en het is noise. Het heeft stuwende beats, mooie repetitieve melodieën en een fantastische spanningsopbouw. Het pakt je op, laat je ruim 10 minuten lang alle hoeken van de kamer zien, om je daarna verdwaasd doch voldaan achter te laten.

23. Gorky – Ooit Was Ik een Soldaat (live)

Land: België
Jaar: 1992
Album: Boterhammen

3 plaatsen na Leonard Cohen vinden we alweer een recent overleden muzikale held van mij: Luc de Vos, oftwel Gorki (Gorky ten tijde van het verschijnen van dit nummer). Voor mij een ware poëet binnen de popmuziek, prachtig hoe hij de alledaagse zaken en personen op een bizarre, maar treffende manier afbeeldt in zijn teksten. Als geen andere artiest heeft Gorki voor elke gelegenheid een nummer, of het nou Duitsland Wint Altijd is (na het WK 2014); Geld en Olie (op het bedrijfsfeest ) of Geef Al Je Geld Aan de Arme Kinderen (voor de feestdagen ).

Echter, van alle nummers heeft Ooit Was Ik Een Soldaat de grootste cultstatus, bij mij en in mijn vriendengroep. Dat is ooit begonnen toen ik tijdens een nachtbraaksessie in mijn vroege studententijd op het idee kwam om een ‘Ooit Was Ik Een Soldaat-Hyve’ op te richten (voor de tieners en Belgen onder ons: Hyves was een soort Nederlandse Facebook, van voordat iedereen op Facebook zat). De pagina besloeg niet meer dan de lyrics van dit nummer en een plaatje van een nerd in een soldatenkostuum, maar binnen no-time waren er honderden volgers, wat leidde tot bizarre situaties waarin halve kennissen mij ondervraagden over wat nou de ware betekenis van de Hyve was. Mijn vrienden herkennen dit nummer zodoende al na het eerste akkoord herkenden (terwijl de muziekkennis bij sommigen nog net niet van het niveau is dat ik moet uitleggen dat een Beatle geen type auto is).

De cultstatus daargelaten, maakte Gorki ook gewoon hele mooie muziek. Met afstand het beste van wat ooit in de Nederlandse taal is geschreven. Ooit Was Ik Een Soldaat is hun beste nummer, met de fraaie teksten en het mooie melancholische gitaarspel. Luc de Vos, gij held, rust in vrede!

22. Klein & M.B.O. – Dirty Talk

Land: Italië/Verenigde Staten
Jaar: 1982
Album: Dirty Talk

Ongelofelijk dat dit nummer al uit 1982 stamt. Dirty Talk heeft duidelijk wortelgeschoten in de italodisco-golf van begin jaren ’80, maar waar veel vergelijkbaar materiaal laveert tussen de disco en de synthpop, is dit gewoon proto-house te noemen; en dat nog voordat pioniers uit Chicago, zoals Frankie Knuckles en Marshall Jefferson, ermee op de proppen kwamen. Nog los van de historische waarde, is dit ook gewoon een kneiter van een dancetrack!

21. The National – Slow Show

Land: Verenigde Staten
Jaar: 2007
Album: Boxer

Op 21 vinden we de hoogste genoteerde artiest, die we nog een keer gaan tegenkomen. De oplettende lezer heeft hieruit geconcludeerd dat The National (als enige) drie keer genoteerd is in mijn top 100. Slow Show was het eerste nummer dat ik zo’n 9 jaar geleden van ze hoorde en het was meteen raak. In het nummer bezingt Matt Berninger hoe het hem 29 jaar kostte om de liefde van zijn leven te ontdekken (voor alle duidelijkheid: hij heeft het hier over zijn band); het kostte mij iets meer dan 2 minuten om verliefd te worden op The National. Vanaf het intro was het al goed, maar toen halverwege het nummer de blazers aanzetten voor de brug en de piano inviel, was ik verkocht. Meteen het album besteld en sinds niet veel daarna beschouw ik The National als mijn favoriete band.