Wat Gretz zegt + Dreams.

En de laatste:

#1. Michael Jackson - Billie Jean
Al vanaf de allereerste kennismaking op jonge leeftijd was Michael Jackson mijn held. Ik geloof dat het zo rond het verschijnen van 'They Don't Care About Us' was dat ik de man begon op te merken op TV. Toen bleek ik de videoband 'The Making of Thriller' in huis te hebben. Toen begon de obsessie. Bij het verschijnen van 'Ghosts' namen mijn ouders de bijbehorende mini-film voor me op op videoband, gevolgd door het HIStory concert in Munich. Het was de eerste artiest die écht mijn aandacht kreeg op dat soort fronten: concerten, backstage materiaal. HIStory werd toen de eerste CD die ik zelf kocht (afgezien van wat CD'singletjes eerder) en heeft vele jaren met mij doorgebracht op de achterbank. Werkelijk alles van de man vond en vind ik fantastisch. Michael Jackson beademt muziek voor mij. Zet je het geluid uit en je hoort de muziek door zijn beweging. In samenwerking met Quincy Jones was hij nagenoeg perfect. Alles bezat ik van de man. Posters, videobanden, LP's, CD's, Dvd's, boeken, video games, vlaggen, kalenders.

In 2009 schreef ik op de album pagina van 'Thriller' over 'Billie Jean': "Persoonlijk voor mij het beste nummer ooit gemaakt. De drum komt inzetten en wat hierop volgt is de meest lekkere bassline ooit. Zelfs voordat de vocalen komen inzetten heeft het nummer je al overtuigd. Deze overtuiging krijgt alleen maar meer kracht wanneer er in de hook naar een hoogtepunt gewerkt wordt waardoor het refrein er nog lekkerder uitknalt. De lyrics zijn erg confronterend als je weet waar hij het over heeft en speelt daarom alleen nog maar meer in op de overtuiging. Het gitaartje dat in komt zitten naar het einde toe is de finishing touch op dit onbeschrijvelijk goede nummer." Dit geld anno 2017 natuurlijk nog steeds. Het ultieme dansnummer maar wat een emotie verschuilt hierachter. Michael zingt zo zonder moeite.

Ik heb het me altijd persoonlijk aangetrokken dat mijn grote held zo door het slijk werd gehaald door de media. Natuurlijk zal ik de échte waarheid nooit te weten komen maar als goed volger van de man kan je gewoon niet anders concluderen dat de man onschuldig zou zijn. De man had rare fratsen maar de man was nooit écht opgegroeid. Wat voor ons raar is als volwassene zijnde bekeek hij vanuit jonge ogen. Ondanks zijn dood, dat me toch een flinke tijd aangreep, was het mooi om te zien dat er eindelijk weer eens gevierd werd wat de man ons allemaal bracht en wat hij allemaal niet heeft opgegeven voor ons entertainment. Hij was één van de grootsten der aarde en de mania die zijn dood met zich meebracht stemde me ergens gerust. Niet langer meer de Wacko Jacko maar weer de King of Pop.

Michael Jackson heeft muziek gevormd voor mij tot wat het nu voor me is. Nooit zal ik de herinneringen vergeten die zijn muziek mij gebracht hebben. De ultieme artiest zal voor mij altijd Michael Jackson blijven en 'Billie Jean' hoort thuis op die eerste plaats in mijn Top 100. Zijn beste werk.


Dank allemaal voor het meelezen en voor jullie leuke berichtjes! Excuses als het wat lang duurde maar ik wilde een zo leuk mogelijke Top 100 neerzetten!

Erg mooi gedaan catdog. En een werkelijk sublieme nummer één.

Dat was een leuke lijst om te volgen, catdog

Dat laatste is je zeker gelukt, Robin! Schitterende top 10 vooral, nog maar eens vermelden Alle 10 raak toch wel.

Go, Pepino!

Jep jep, mooie lijst Catdog!

Na het weekend begin ik eraan, jongens!

En ook je nummer 1 is on par met de rest van je top 10 maar dit was sowieso weer een toffe toplijst!

En dan is het nu eindelijk Pepinos beurt. Dat wordt ongetwijfeld ook smullen!

Mooie lijst Catdog. Ik heb nog niet gereageerd, maar volgde jouw reis van 100 naar 1 als toeschouwer

- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- deric raven
- Grafmat
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
- Motel Matches
- DjFrankie
- AstroStart

Meteen maar de volgende drie namen op de lijst getagd dat ze spoedig ook aan de beurt komen hier, en verder heb ik mezelf onderaan gezet voor nog een rondje. Zo heb ik nog een extra reden om heel oud te worden

- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- deric raven
- Grafmat
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
- Motel Matches
- DjFrankie
- AstroStart
- ArthurDZ

Hoewel niet geheel en altijd mijn smaak vond ik je top 100 zeer afwisselend, verfrissend en bovenal aangenaam om te volgen,catdog. En ach, in je top 10 staan toch zeker vier/vijf nummers die ook tot mijn persoonlijke favorieten behoren. Puik stukje werk.

Mooie presentatie catdog met veel persoonlijke stukjes. Heel leuk gedaan!

Fijne lijst catdog! Heb het met plezier gevolgd

Prachtige top 10 zeg! Sowieso een erg leuke lijst met erg veel nummers die ik herken uit mijn jeugd.

http://i.imgur.com/3szTL8I.jpg

Lang geleden, 21 maart 2014 om precies te zijn, zette ik mij in de Top 100 lijst. In die drie jaar is er veel gebeurd: afgestudeerd in de animatiefilm, begonnen aan een specifieke lerarenopleiding (tweede jaar nu) en een voltijdse job in een animatiestudio. Wat doorheen die jaren echter nooit veranderde, was mijn nieuwsgierigheid en interesse naar dit topic. Het is fantastisch om de unieke muzieksmaak van de vele users te leren kennen. Logischerwijs waren niet alle nummers naar mijn smaak, maar niettemin apprecieerde ik ieders voorkeur. En terwijl ik ieders lijstje doorliep, telde ik steeds af naar mijn beurt. Eindelijk is het dan zover.

Zoals vele andere users gedaan hebben, ga ik mijzelf de beperking opleggen van maximum 3 nummers per artiest. Want anders bestaat 3/4 alleen uit Arcade Fire, Elbow, Radiohead en Pink Floyd

Bij deze wil ik nog op voorhand melden dat ik momenteel in een heel drukke periode zit. Zoals eerder gezegd, combineer ik een voltijdse job met een specifieke lerarenopleiding. De éne dag geef ik les als stagiair, de andere dag zit ik weer in de animatie-studio. Als het dus eens wat minder snel gaat, dan kennen jullie de reden. Natuurlijk ben ik geen voorstander van lange stiltes, dus ik ga zeker mijn best doen om het tempo hoog te houden.

Genoeg geleuterd, we gaan aan de slag!

100. Tony Jay & Tom Hulce - Out There
Beginnen met een Disneynummer... Ach ja, noem mij dan maar kinderachtig; maar voor iemand die in de animatie-industrie werkt (en tevens Disney-fan is) vind ik het ergens mijn plicht om een soundtrack uit de Disney animatie-wereld te kiezen. Er waren veel soundtracks die ik op 100 kon zetten (Phil Collins in Tarzan, Alan Menken in Aladdin, Hans Zimmer in The Lion King, …) maar uiteindelijk heb ik toch maar één gekozen van The Hunchback of Notre Dame. De reden is simpel: ik hou van het contrast tussen Frollo (Tony Jay) en Quasi Modo (Tom Hulce, die Mozart speelt in Amadeus). De eerste anderhalve minuut is donker en troosteloos: Frollo stempelt Quasi zonder enige wroeging af als lelijk, misvormd, een monster en een angst voor de buitenwereld, waar onze protagonist machteloos op instemt. Wanneer Frollo de kamer verlaat, verandert de sfeer: Quasi Modo zingt vol passie en hoop over een, tot dan toe, onvervuld verlangen: of hij eens één keer bij de rest mag zijn, uit zijn gevangenis. Hoe het sombere omslaat naar het rooskleurige is iets wat ik altijd ongelooflijk mooi en krachtig heb gevonden. Vandaar dus deze keuze.

99. Röyksopp - So Easy
Röyskopp had ik toevallig op Spotify gevonden, bij Vergelijkbare Artiesten van de band Air. Al vanaf het eerste nummer op deze plaat was ik meteen verkocht. So Easy heeft een relaxte, luchtige, funky vibe. Gewoon een nummer die ik graag te pas en te onpas wil opzetten. Daarbovenop is het geweldig dat naar het einde toe de muziek outfaded, waarna je een merkwaardig telefoongesprek hoort (dat lachje!), om dan te beginnen met hun bekendste nummer Eple.

98. Tears For Fears - Head Over Heels
Head Over Heels heb ik leren kennen dankzij het prachtige one-take shot in Donnie Darko. Hoe de camera door de school raast terwijl dit nummer op de achtergrond speelt; het is om duimen en vingers bij af te likken.
Ik ben fan van Head Over Heels omdat er zo'n vrolijke, opgetogen, eighties vibe in zit. Vooral na 3 minuten, wanneer iedereen enthousiast zit te "la la la-en", is iets waar ik stiekem blij van word.

97. Eels - That Look You Give That Guy
That look You Give That Guy gaat over E die jaloers is omdat zijn date haar aandacht schenkt aan iemand anders. Hij had zich nog zo voor haar voorbereid en dagen naar de avond uitgekeken, maar het loopt allemaal niet zoals gehoopt. Ondanks dat, wil E zijn kwetsbaarheid niet aan haar laten zien. Je voelt dat de zanger zijn verdriet en frustratie wil uitschreeuwen, maar dit probeert te onderdrukken. Die ingetogenheid hoe E dit nummer zingt is voor mij een streling voor het oor. Een droevig, maar prachtig nummer.

96. Nils Frahm - Ambre
Toen ik in 2014 aan een medestudent vertelde dat ik naar Best Kept Secret ging gaan, zei hij me dat hij zélf één dag ging, omwille van Nils Frahm. Ik had toen nog nooit van de artiest gehoord. Wanneer ik Wintermusik van hem beluisterde, was ik meteen verkocht. Die rustige, ingetogen pianoklanken... Alsof je binnen voor de kachel zit terwijl het buiten zwaar stormt. Alsof je alleen in de trein bent en ziet hoe de regen tegen het raam klettert, waarna je jouw hand tegen het glas legt. Alsof je in een bos kampeert en de silhouetten van de ontelbaar veel bomen bestudeert. 
Ach ja, muziek als deze maakt altijd de filosoof in mij wakker...

95. My Bloody Valentine - When You Sleep
Wanneer een vriend van me “Loveless - My Bloody Valentine” aanraadde, stond ik niet meteen te springen om dit album te beluisteren. Wat kon ik immers denken van een band die “My Bloody Valentine” heette? Ik verwachtte een soort van emo-scream-metal-punk-gothic-dark-ambient achtig iets (met alle respect voor de mensen die daar wel naar luisteren); dus was ik aangenaam verrast dat dit niet het geval bleek te zijn. Die electronische synth-pop met zo'n melancholisch, dromerig kantje, daar heb ik stiekem wel een zwak voor. When You Sleep is, zonder twijfel, een subliem nummer.

94. The Beatles - Hey Jude
“La laaa la la la laaaah, Hey Jude!” Prachtig vind ik het, die opbouw van Paul McCartney de eerste drie minuten, waarna de song helemaal openbreekt. Wat een warm lied. Wat een euforie. Wat een opgewektheid. Hey Jude moet toch wel één van de beste Beatles-nummers zijn. En met al die andere pareltjes die de band nog geleverd heeft, zegt dit heel wat.

93. Thomas Newman - Any Other Name
Er zijn weinig soundtracks zo iconisch als die van American Beauty. Geweldige muziek van een fantastische film. Zo mysterieus, zo melancholisch, zo kalm, zo ontroostbaar...

92. Franz Ferdinand - Take Me Out
Hoe “Take Me Out” de eerste minuut een soort van lange intro is, waarna de beat langzaamaan sneller gaat en uiteindelijk alle remmen worden losgegooid. Daar kan ik niet anders dan lof voor hebben.

91. The Stone Roses - Made of Stone
Made Of Stone heb ik altijd mooi gevonden vanwege de zang, die zo eerlijk en voluit is. Wat een prachtig refrein!

Met een zeer fraaie vormgeving begint deze top 100 in ieder geval veelbelovend. Prima tiental ook met speciale waardering van mijn kant voor Head over Heels, Hey Jude en Take Me Out.

"La-Lalala-Lala"

Props dat je MBV in je top 100 hebt staan! De purist in mij vindt de beschrijving "synth-pop" wel wat ongepast... zonder synths was het geluid van het album niet wezelijk anders, denk ik.

Made of Stone

Hahaha heerlijk begin alvast, en inderdaad leuk getekend! Je keuzes van The Beatles, MBV en The Stone Roses behoren ook tot mijn favorieten. Heb je die laatste zelfs niet ontdekt door mij? If so, geen dank

Mijn favoriete Disney-song is dan weer Under The Sea uit De Kleine Zeemeermin, maar Out There is inderdaad ook wel mooi.

Oke we zijn begonnen, leuke stukjes erbij. Al een paar zeer goede liedjes voorbij zien komen dus ik kijk uit naar de rest

Klopt! Net zoals ook MBV! Een groot aantal nummers in de top 100 heb ik dankzij jou leren kennen, Arthur!

Bedankt trouwens, iedereen, voor de fijne reacties!

Drie dezelfde albums in je top 10 en meteen een paar heerlijke songs bij de nrs 100-91, deze lijst ga ik met interesse volgen!

Hé, zalig! Aan je muzieksmaak te zien denk ik wel dat je op je wenken zal bediend worden, JoaMuse!

Frahm, MBV en The Stone Roses, dat begint alvast goed!

Mooi begin. Ik verwacht dat ik nog wel meer uit jouw lijst zal gaan waarderen.

http://i.imgur.com/xYmBtCf.jpg

90. Justice - D.A.N.C.E.

Cross op zich is een prachtig electronica-album, maar aangezien ik moeilijk alle nummers uit de plaat in deze lijst kan zetten, ben ik maar voor D.A.N.C.E. gegaan. Geweldig hoe het ruige nummer “Let There Be Light” omslaat (alsof iemand het kanaal verandert) naar een catchy disconummer, waarna het album weer teruggaat naar de meer hardere (maar nog steeds even geweldige) electronica. D.A.N.C.E. Heeft ook iets nostalgisch voor me, omdat dit nummer behoort tot mijn IDM en electronica ontdekking.

89. Michael Andrews - Waltz In The 4th Dimension (Donnie Darko Soundtrack)
Ergens zal ik het altijd vreemd vinden, die fascinatie voor de muzikale score van Donnie Darko. Natuurlijk zal het te maken hebben met het feit dat ik de film zélf ongelooflijk goed vind, maar zoiets hoeft niet meteen een reden te zijn. Na lang nadenken ben ik tot het idee gekomen dat ik bewust een soort 'gevoel van iets onheilspellend' wil opwekken. Zoals mensen naar muziek luisteren om een lach of een traan op te wekken, luister ik hiernaar om ongerustheid en mysterie te kunnen voelen.
Ooit heb ik gedroomd dat ik een donker pad bewandelde in een bos. Ik was eenzaam en verdwaald. Het was nacht en mijn zaklamp was mijn enige lichtbron. Terwijl ik dit droomde, was 'Waltz in the 4th Dimension' mijn "droom-soundtrack". Ik was al enkele jaren gefascineerd door de Donnie Darko score, maar deze droom had er nog een schepje bovenop gedaan. Sindsdien denk ik steeds weer aan de droom terug wanneer ik dit nummer hoor.

88. John Williams - Harry's Wondrous World (Harry Potter Soundtrack)
John Williams moet toch wel één van de grootse film-componisten zijn. Er waren een zeer groot aantal soundtrack van hem die ik had kunnen kiezen (E.T., Star Wars, Jaws, Indiana Jones, Jurassic Parc, …) maar uiteindelijk ben ik toch maar voor Potter gegaan. Niet vanwege het feit dat deze muziek zeer iconisch is (dat is bij de andere films ook zo), maar vooral omdat dit dé filmmuziek is waarmee ik ben opgegroeid. Zoals veertigers nu een nostalgische traan wegpinken wanneer ze de epische Star Wars openingsmuziek horen, komen mijn nekharen overeind wanneer ik de eerste violen hoor bij deze Potter-score. Harry Potter heeft deel uitgemaakt van mijn tienerjaren, zoals Star Wars of Indiana Jones bij ouderen heeft gedaan.
Een groot Potter-fan ga ik mijzelf niet noemen: om te beginnen ben je dat pas als je ieder boek minstens 5 keer gelezen hebt en alle personages en mythes kent. Daarbovenop vind ik de plot soms wat silly en vergezocht. Desalniettemin blijf ik het hele Potter-universum heel fascinerend en (hier komt 'ie) magisch vinden!

87. Camille - Le Festin (Ratatouille Soundtrack)
Ja, ik weet het: nog een soundtrack. Het zal met beroepsmisvorming te maken hebben. Hoe dan ook, dit nummer van Ratatouille mocht gewoon niet ontbreken. De film zélf vind ik de beste die Pixar tot nu toe gemaakt heeft, en dat heeft onder andere te maken met het schitterende einde van de film. (Spoiler!) Hoe de camera door het restaurant zwiert met dit beeldschoon nummer op de achtergrond is een prachtig stukje animatie.
Buiten Ratatouille geeft Le Festin mij zo'n warm gevoel van het geromantiseerde Parijs. De stad die je onder andere in deze prent, maar ook in Amélie Poulain en in Midnight in Paris kan zien. Alle straatjes zijn kraaknet. De bruggetjes, de terrasjes, de lantaarnpalen, de kanalen, … alles lijkt alsof je in een schilderij rondwandelt. Zoiets kan ik niet anders dan loven.

86. Queen - Bohemian Rhapsody
Bohemian Rhapsody is volgens mij één van de meest incoherente nummers die ik ken, en deze keer bedoel ik dat in positieve zin. Eerst heel rustig en uiterst breekbaar, waarna het omslaat naar een groot orkest, om daarna weer over te gaan naar een vet rocknummer, om dan weer rustig uit te doven. Prachtig vind ik het!

85. Edward Sharpe And The Magnetic Zeros - Home
Er was een tijd geweest dat ik Home dagelijks opzette en mij ondertussen voorstelde hoe dit nummer bij filmcredits zou klinken. Zoiets doe ik wel vaker: mij één of andere track bij het einde van een film inbeelden. Weeral beroepsmisvorming?
Ondertussen ben ik Home wat beu geluisterd, maar omdat ik 4 jaar geleden zo'n reusachtige fan was van dit nummer, mocht deze zeker niet in mijn top 100 ontbreken!

84. The XX - Shelter
Het is niet mijn bedoeling om hipster te spelen, maar: ik kende The XX al before it was kewl! Shelter was daarbij het nummer dat mij van in het begin opviel. Het heeft zo’n beklemmend sfeertje. Je voelt als het ware koude rillingen bij dat gitaarloopje in combinatie met de ingetogen zang van Romy. Het heeft iets weemoedig, donker en melancholisch. Alles klinkt als een mistroostige smeekbede. Shelter is, naar mijn mening, het hoogtepunt van hun debuutalbum.
Oh, enne... Nergens op Youtube kan ik een degelijke video vinden van dit nummer?

83. Foster The People - Pumped up Kicks
Vreselijk, van die nummers die heel vrolijk zijn maar ondertussen een dramatische boodschap hebben. Liedjes waar je vreugdevol op meezingt en je tegelijkertijd ook schuldig bij voelt. Pumped Up Kicks heeft een blije en enthousiaste vibe, maar gaat lekker wel over een getroebleerde jongen die iedereen op school neerknalt. Leuk. De videoclip, waar je een groep surfers ziet, kan je ook niet meteen dramatisch noemen. Een beetje zoals "I Don't Like Mondays" van The Boomtown Rats, is "Pumped up Kicks" heel ironisch op gebied van toon. Waarom ze precies voor deze aanpak gekozen hebben, weet ik niet; maar interessant is het wel.
Buiten die ironie kan je ook niet anders dan toegeven dat Pumped Up Kicks een goed en catchy nummer is. Schuif die achterliggende boodschap weg en zing lekker mee!

82. Passion Pit - The Reeling
Ja, ArthurDZ en vrienden, lach maar. Hier ben ik dan met mijn muziek met heel hoge stemmetjes. Nummers opgenomen in Disney-land, met Mickey als lead-singer; zeggen ze dan… Ach ja, helemaal ongelijk kan ik hen niet geven. Passion Pit is zodanig zoetsappig, hyper-vrolijk en soms bijna tot het kinderachtige toe dat je zélf begint te twijfelen of de band het allemaal nog serieus neemt.
Maar, weet je, af-en-toe heb ik muziek als deze ook gewoon even nodig. Weg van de diepzinnige melancholie. Gewoon nummers die een lach op je gelaat willen toveren, zonder dat daar één of andere vreselijk deprimerende boodschap achter schuilt (zoals het voorgaande nummer). Gewoon opzetten en vrolijk, uitgelaten meezingen. Soms moet het niet meer zijn.

81. Dire Straits - Your Latest Trick
Prachtig, die saxofoon! En zo mooi en gevoelig gezongen!
Your Latest Trick behoort tot mijn Dire Straits ontdekking en vind ik één van de beste nummers die de band geleverd heeft.

Leuke en vermakelijke Top 100 tot nu toe met die filmmuziek tussendoor

Your Latest Trick Voor mij hun beste na Brothers in Arms.

Jup! Brothers in Arms is ook een pareltje!

En You and Your Friend op 3 mag ik hopen