Is het niet Là-LaLa-Là-Laa, LàLàLà-La-Laa ?

En de Donnie Darko soundtrack is inderdaad super... komt Notorious ook nog?

No-no-notorious...Agh

Er komt nog één nummer uit de Donnie Darko soundtrack. Misschien is het Notorious, wie weet...!

Zou dan een gekke wereld zijn

Of een moordende maan...?

Gretchen: Donnie Darko? What the hell kind of name is that? It's like some sort of superhero or something
Donnie: What makes you think I'm not?

Lang leve Donnie Darko !!!

Nee, het is "Laaaa-LaaLaa Lalalalaaaa, Lalalalaaaaaa". Of was het "Naaaa-NaaNaa Nanananaaaa"?

Hahaha het zit precies diep Uiteraard reken ik ook genoeg vrolijke, zelfs kinderlijk enthousiaste liedjes tot mijn favorieten, maar de muziek van Passion Pit en consorten zit er zo mee dichtgesmeerd dat het contraproductief werkt. "Die doen echt wel veel moeite om mij mee te krijgen" denk ik dan. "Terwijl dat eigenlijk vanzelf zou moeten gebeuren bij goede, vrolijke liedjes".

Queen en Dire Straits in je lijstje zien, dat maakt me pas blij

Passion Pit kan inderdaad cheesy zijn, maar mij stoort dat niet meteen.
Maar zoals ik eerder zei, begrijp ik wel dat veel mensen het wat té veel van het goede vinden.

Ik vind het een beetje te, inderdaad. Wat betreft cheesy muziek vind ik de expres amateuristische kraakpandmuziek van de onvolprezen Moldy Peaches bijvoorbeeld oneindig veel effectiever. Spreken mijn gevoel voor bizarre humor ook veel meer aan dan het op dat vlak nogal lege Passion Pit. Zie bijvoorbeeld Who's Got The Crack of Nothing Came Out, als je durft! Alhoewel, die laatste is voor jou wel redelijk essentieel luistervoer, met al die oude tekenfilms die genamecheckt worden

Of All I Really Want To Do van Bob Dylan, waarin hij midden in het nummer zelf ook in de lach schiet Dat is het soort kaas dat er bij mij wel ingaat!

Het zou kunnen dat ik cheesy heel mijn leven foutief gebruik, maar ik zie dat woord dus als overdreven iets willen proberen. Of het nu gaat over vrolijk of sentiment. In dit geval past Passion Pit wel in het rijtje. Maar jouw genoemde nummers zou ik niet meteen cheesy durven noemen.

Nothing Came Out vind ik best goed, trouwens! Al zou ik niet een heel album dat zo is kunnen beluisteren

Ik zie cheesy als een synoniem voor flauw en ook in de zin van 'expres zo flauw mogelijk doen'. Maar misschien gebruik ik het woord ook al heel mijn leven foutief, kan ook

Mij ook waarbij die laatste bij mij het ultieme zomeravond gevoel oproept

http://i.imgur.com/mgc66tI.jpg

80. Explosions in the Sky - Your Hand in Mine
The Earth Is Not a Cold Dead Place van Explosions In The Sky is van begin tot einde een beleving. Een achtbaan met haar rustige momenten en haar grandioze loopings en afdalingen. Na afloop moet je weer even op adem komen van deze fascinerende, prachtige rit.

79. The Avalanches - Frankie Sinatra
Frankie Sinatra heeft een hilarisch, 'lekker vettig' sfeertje. Allemaal niet te serieus, en soms mag dat wel eens. Geweldig nummer, net zoals veel andere muziek van Avalanches.

78. Laurent Perez Del Mar - The Girl (The Red Turtle Soundtrack)
The Red Turtle nog niet gezien? Doe het dan nu meteen, want het moet één van de mooiste animatiefilms zijn die ik, tot nu toe, dit decennium heb mogen aanschouwen. Alles aan de prent wérkt: de sfeer, de animatie, de decors en natuurlijk de prachtige muziek. Zoals ik (als enige) op het soundtrack-album heb geschreven:

77. Craft Spells - After The Moment
Als ik After The Moment hoor, stel ik mij automatisch een foto voor die genomen is op een snikhete zomerdag. De kleuren op de foto hebben een geel/beige tint. En natuurlijk is het analoog. Dit alles om maar te zeggen: After The Moment geeft mij zo'n geromantiseerd beeld van de zomer. Belachelijk misschien, want in feite heeft het niks met dat seizoen te maken. Soms weet ik ook niet goed waar een bepaald idee vandaan komt…

76. Art Garfunkel - Bright Eyes
Er is één scène in de tekenfilm Watership Down waar ik als kind (en stiekem nu nog steeds) ongelooflijk veel schrik van had, tot dromen/nachtmerries toe. Vreemd genoeg waren dat niet de stukken waarin konijnen aan flarden worden gescheurd. Het ging om het moment wanneer Fyfer een zwart silhouet (The Black Rabbit of Inle, de Magere Hein van de konijnenwereld) volgt doorheen het landschap. Gewoon het feit dat er, uit het niks, een zwart spook kan tevoorschijn komen en met rode ogen jou zit aan te staren… het was mij te abstract, te bevreemdend. In de scène hoor je Bright Eyes van Art Garfunkel op de achtergrond, en omdat dat stukje film zo'n grote impact op mij heeft gehad, bleef ook dit nummer mij achtervolgen. Vandaar deze keuze; maar natuurlijk ook gewoon omdat het een beeldschoon lied is.

75. Peter Bjorn And John - Young Folks
Ja, het is waar: dat gefluit heb je nu écht té veel gehoord. Maar probeer even afstand te nemen van wat de media met "Young Folks" uitspookt en bekijk deze Peter, Bjorn and John voor wat het is: een goed, optimistisch nummer. Het doet mij denken aan een vriendengroepje tieners, enkele jongens en meisjes, die samen onbezonnen rondhangen. Die gezamenlijk met enkele pintjes in het park zitten, of gezellig een filmavondje doen. Daar kan ik niet anders dan blij van worden.

74. The Beatles - Yesterday
Yesterday van The Beatles is altijd een beetje een troost voor mij geweest. Als ik eens een grote baaldag heb gehad, dan zet ik dit nummer op om mij niet alleen te voelen. Zo herkenbaar, zo mistroostig, zo kalm, zo eenvoudig. Weeral prachtig gezongen door McCartney!

73. Doe Maar - Is Dit Alles?
Doe Maar moet voor mij de eerste échte kennismaking zijn met Nederlandstalige muziek. Als kind werd “De Beste” in de auto grijsgedraaid tijdens reisjes naar De Ardennen. Af-en-toe heb ik van die “Doe Maar-momentjes” waarbij ik dit album met plezier weer opzet. Wat een fijne muziek!

72. Interpol - Evil
Toen ik 12 jaar was, vertelde een goeie vriend van me dat hij ooit op het internet een videoclipje had gevonden waarin je een vreselijk enge pop zag. Twee weken later zocht ik, samen met die vriend, het enge clipje nog eens op. Het bleek te gaan om de zingende pop die je ziet in de videoclip van Evil - Interpol. Diezelfde nacht kon ik niet slapen…
Net zoals die vriend, heeft ook de clip voor mij een diepe indruk gemaakt. "Evil" liet mij doorheen de jaren niet meer los en geleidelijk aan ben ik van deze Interpol beginnen houden. Logischerwijs is Interpol meester in bevreemdende, onheilspellende nummers; en deze "Evil" is daar geen uitzondering op.
Jongens, de manier waarop "Why can't we just look the other way" gezongen wordt… Ik krijg er meteen kippenvel van.

71. Nirvana - Smells Like Teen Spirit
Toen ik een jaar of vijftien was, had ik een oogje op een meisje dat (volgens haar Netlog-profiel) fan was van Nirvana. Omdat ik (als onzekere puber) er van uitging dat muziek als Phil Collins geen grote indruk op haar zou nalaten, verplichtte ik mijzelf om mij te verdiepen in haar muziekwereld. Ik zocht op goed geluk in de muziekkast naar cd's van de band en vond als bij toeval zowel "Nevermind" en "Unplugged in New York". Ik was van plan beide cd's steeds opnieuw en opnieuw te beluisteren zodat ik ieder nummer afzonderlijk zou kennen en bijgevolg haar er over kon aanspreken. Na een ontelbaar aantal keer "Nevermind" en "Unplugged" gehoord te hebben, werd mijn liefde voor Nirvana groter dan voor haar.
Nirvana zou ik het keerpunt in mijn muzieksmaak durven noemen. Voordien was het melige popmuziek, maar met Nirvana ben ik een nieuwe “muziekweg” ingeslagen.
"Smells Like Teen Spirit" is zodanig grijsgedraaid dat het bijna een cliché is om dit lied als "fantastisch" te bestempelen, maar let's face it: Nevermind's openingsnummer is perfect. Het refrein, de gitaarsolo, de kracht waarmee Kurt Cobain zingt, ... … Uiteraard is ook de videoclip meer dan geweldig.

Smells Like Teen Spirit niet op 1 Een paar jaar terug nog ondenkbaar!

Prachtige verhaaltjes (en tekening) weer trouwens! Vooral met je nummers 80, 76 en 72 kan je me altijd blij maken. (En inderdaad, Watership Down is een prachtige film, waar Bright Eyes machtig mooi in gebruikt wordt).

Leuk ook om Frankie Sinatra in je lijst terug te zien, een van mijn favoriete nummers van verleden jaar. Had vorige zomer eigenlijk een gigantische wereldhit moeten zijn, maar ja...

Dat nummer is zo'n geweldige oorwurm, het zit alweer in mijn hoofd gewoon door de topic hier te lezen

Your Hand In Mine
Zo mooi dat het pijn doet...

En Evil, oh mijn god wat is Evil toch een briljant nummer.

"Ga zitten want ik wil eens met je praten"

1 van de meest pakkende openingszinnen uit onze moerstaal ooit. Trekt gelijk mijn aandacht en maakt me nieuwsgierig naar de rest van het verhaal.

Ook met Smells like teen spirit maak je me blij en dat terwijl ik er destijds in 1991 helemaal niet zo onder de indruk van was.

Bedankt voor jullie fijne reacties, allemaal! Ze worden één voor één enorm gewaardeerd. You guys are the best!

Yesterday, Hey Jude en Bright Eyes zijn pareltjes die je niet vaak in top lijstjes vindt. Prachtige nummers!

De Beatles nummers zijn ook mijn favoriete Beatles.

Aaaa Frankie Sinatra!

Erg herkenbaar! Ik weet niet meer wat voor mij de trigger was om tóch naar de band te gaan luisteren, maar ik werd ook aangenaam verrast.

http://i.imgur.com/fCJS1xV.jpg

70. Grimes - Oblivion
Grimes leerde ik per toeval kennen dankzij… dit topic. Specifieker dankzij een bericht van 19 april 2014 van Dance Lover. Zijn kort tekstje, waarin hij schreef dat hij een zwak heeft voor zangeressen die lieve popmuziek maken en la la la la neuriën in combinatie met dromerige synths, was iets waar ik mij helemaal in kon vinden. Op goed geluk klikte ik de Youtube-link aan en… Jawel, Dance Lover had helemaal gelijk! Hoe Grimes zo plagerig, ondeugend en poeslief tegelijk zit te zingen… heerlijk vind ik het.

69. Isbells - Billy
Mocht ik deze Isbells veel langer gekend hebben, dan had deze sowieso later in de lijst gestaan hebben. Want wat. een. prachtig. nummer! Billy wordt op zo'n melancholische, nostalgische manier gezongen; in een volle, emotionele zangstem. Vooral vanaf 2:22 en 2:42, wanneer de zangstem omslaat ("Liiiive" en "Shooow") zijn momenten waar ik kippenvel van krijg.
Je zal waarschijnlijk dit nummer niet kennen en daarom niet meteen op de link klikken. Doe het deze keer toch maar. Echt, doe het maar. Luister, en geniet!

68. Team William - Close Enough
Na de debuutplaat van Team William in 2009 vroeg ik mij vele jaren af of de band uitgestorven was. Niks hoorde je nog van Team William, alsof het viertal na hun eerste album was gesplit. Later bleek het om een andere reden te gaan: de zanger, Floris De Decker, had het mentaal heel zwaar, waardoor het nog moeilijk werd om voor een opvolger te zorgen. Gelukkig kwam de zanger na een lange periode “back on his feet” en in 2015 kwam Team William met ‘Drama’, het langverwachte vervolg. Naar mijn mening steekt Drama met kop en schouders boven haar voorganger uit. Instrumentaal, de zang, de melodieën, de lyrics, … het is allemaal veel krachtiger en gevoeliger. Je voelt als het ware de drama die de zanger zelf heeft meegemaakt.
Close Enough vind ik het mooiste nummer van het album, vanwege het prachtige deuntje (echt mooi!) in combinatie met Floris De Decker die uit volle borst zingt.
De leden van Team William hebben veel in hun mars en gaan ongetwijfeld in de toekomst nog pareltjes van albums leveren!

67. Beirut - The Flying Club Cup
‘The Flying Club Cup’, de laatste track van het gelijknamige album, heeft dat Yann Tiersen en Sufjan Stevens sfeertje: tromgeroffel, schellende trompetten en een koor dat vrolijk zingt. En… daar ben ik dus voor. Een waardige afsluiter van een goed album!

66. Portishead - Nylon Smile
De titel “Nylon Smile” duidt, volgens mij, op een glimlach die niet authentiek is. Je mondhoeken zijn met nylon naar boven genaaid, maar de ogen kunnen je verdriet niet verbergen.
Freud beschreef melancholie als iemand die treurt om iets waarvan hij/zij het bestaan niet kent. Dit lied gaat over een depressie waarin de hoofdpersoon niet weet waar ze dit verdriet aan verdiend heeft en waar het vandaan komt.
De hoofdpersoon vertelt aan haar geliefde dat zij verlost wil raken van deze ellende, dat ze terug met een échte glimlach onder de mensen wil komen. Met de laatste zin “I've never had the chance to explain exactly what I meant” biecht ze op dat ze die valse glimlach moe is: continu toneel moeten spelen dat alles oké is slorpt ongelooflijk veel energie op. Ze vraagt zich op den duur af voor wie of wat ze continu dat vrolijk masker moet opzetten.
Dit nummer is een smeekbede naar haar geliefde om haar als-je-blieft van deze nylondraadjes te verlossen. Om eindelijk weer een authentieke glimlach te kunnen hebben. Ofwel: om een glimlach te hebben waar ook de ogen bij meedoen.

65. Boards of Canada - In A Beautiful Place Out In The Country
Soms heb ik dat gewoon even nodig… Muziek die in sé nergens over gaat, maar volledig wordt gedragen door de sfeer. Deze Boards of Canada tilt mij even van het aardoppervlak. Het lijkt alsof ik zweef in een donkerblauwe lucht, gesierd met oneindig veel fonkelende sterren. Even weg van alles. Een fantastische "spacey trip" die je maakt zonder effectief iets genomen te hebben…


64. R.E.M. - Überlin
Dit tekstje is puur (zoals bij vele anders nummers) een persoonlijke reflectie. Ik heb niet op het internet gezocht waar Überlin over gaat. Dus… ik kan er helemaal naast zitten. Here it goes.
Opstaan, ontbijten, haar kammen, tanden poetsen, … het typische ochtendritueel voordat je naar je werk gaat. Prachtig vind ik het, hoe Michael Stipe na een kort gitaarrifje de typische ochtendhandelingen opsomt. Wij doen wat de maatschappij van ons verlangt: afstuderen, werken, geld verdienen, rondkomen, overleven. Door die typische levensnoodzakelijke regeltjes vergeten wij om te durven dromen, om ambitie te hebben, om uit onze zone te stappen. Na de opsomming komt het nummer meer tot leven: Stype zingt over dat iemand, ondanks het repetitief en saai werk, nog steeds gelooft in een fijne toekomst. De job dient als een tussenfase, een manier om rond te komen en om ondertussen te sparen voor iets moois.
Überlin vind ik het mooiste recente nummer dat R.E.M. geleverd heeft.

63. Arcade Fire - Neighborhood #1 (Tunnels)
Het moet zo'n 5 jaar geleden zijn geweest.. Funeral van Arcade Fire zag ik toevallig in de top 10 van ArthurDZ staan en, omdat hij er zo gek van was, besloot ik om deze band ook eens kans te geven. Toen ik de plaat opzette, werd ik de eerste twee minuten verliefd op dit eerste nummer van Funeral. Die mooie, winterse klanken, gepaard met een doodeerlijke zang. Ergens na het midden begint Neighborhood #1 wat meer een rock-gehalte te krijgen, en toentertijd vond ik zoiets een moddervlek op een beeldschoen kleed. Naar mijn mening mocht dit lied alleen de zachte, lieve sfeer hebben. Gelukkig kwam ik na een aantal luisterbeurten snel terug op deze indruk: Neighborhood #1 is van begin tot einde perfect. Van ingetogenheid tot kracht. Van subtiliteit tot zichtbaarheid. Wat een opbouw, wat een lied!

62. Tokyo Philarmonic Orchestra - March Caprice for Piano and Orchestra (Credits Music) - Kingdom Hearts
Kingdom Hearts maakt een beetje deel uit van mijn puberteit. Van mijn dertien tot vijftien jaar was ik helemaal weg van deel 1 en 2. Allebei de games speelde ik regelmatig tot de volle 100% uit. Dat Final Fantasy meets Disney gehalte. Die muziek. Die keyblades. Dat mysterieuze verhaal…Jongens, wat was ik fan!
Bij het ouder worden was ik een beetje uitgekeken op het hele Kingdom Hearts universum. Om te beginnen bleef het derde hoofdstuk véél te lang op zich wachten (zelf nu is het er nog niet!) en ontzettend enthousiast voor die spin-offs was ik ook niet. Daarbovenop begon ik de dialogen, over alle games, wat sentimenteel en cheesy te vinden.
Maar toch… Regelmatig zet ik deze March Caprice for Piano and Orchestra op. De muziek is gewoon prachtig en brengt mij helemaal terug naar de tijd van puistjes. En, uiteraard, sta ik op de eerste rij wanneer het derde deel eindelijk uitkomt!

61. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out
Deze The Smiths had sowieso ergens in de lijst moeten staan. Een vriend van me (die ook een user is op Musicmeter... 3x raden wie) is helemaal weg van There Is A Light That Never Goes Out. In zo'n grote mate zelf, dat hij deze The Smiths het beste nummer ooit gemaakt vindt. Naar mijn mening is het een mooi nummer, zéér mooi zelf; maar het beste van het beste zou ik 'm niet durven noemen.

... En nu duik ik onder, want die bepaalde vriend is toevallig ook moderator op deze website en kan met een vingerknip mijn account bannen... dus, mocht dit mijn laatste bericht zijn: adieu, iedereen!

64. 63. 61.

Het lichtje had wel 60 plaatsen hoger gemogen

Prachtige update!

Leuke liedjes weer! Ik had wel iets van R.E.M. verwacht, maar zeker niet dat nummer. Al is het wel een toppertje natuurlijk. En ach, iets zegt me dat we Michael, Peter, Mike en ja, ook Bill nog gaan terugzien in je toplijst!

Ook tof dat Team William erin staat. Het debuutalbum was in de jaren 2009-2010 toch wel een cultplaat onder de schoolgaande jeugd in Gent (de alt rock-divisie dan), maar even snel als ze gekomen waren, verdwenen ze inderdaad weer.

Ik moet erbij zeggen dat ik de band hierdoor eigenlijk compleet vergat, maar een goede vijf jaar later mocht ik voor mijn stage bij het ondertussen ter hemel gestegen muziektijdschrift Rifraf plots zanger Floris en toetsenist Arne interviewen over hun nieuwe plaat Drama. Beide albums heb ik die week dus weer veel laten passeren, en Drama kwam er inderdaad uit als de betere van de twee. Door de ontstaansgeschiedenis heeft nummertje twee een diepere laag dan de voorganger, waardoor ik hem ook beter vind (op dezelfde manier zoals ik Pinkerton ook veel beter vind dan het debuut van Weezer). Al is Team William voor mij echt zo'n band die er maar niet in slaagt in mijn gezichtsveld te blijven, sinds die week in 2015 staan ze weer op een extreem laag pitje bij mij. Al begint het nu toch weer te kriebelen om Drama nog eens een draai te geven!

Mad props voor je nummer 63 ook, en ja, Johan heeft uiteraard een overschot aan gelijk maar als ik je nu ban kan deze prachtige toplijst niet afgewerkt worden, dus ik hou me in

Wat een leuke top 100 tot nu toe zeg. Veel nummers die ik ook veel heb geluisterd, zoals Young Folks en Home.

Portishead en BoC

Twee geijkte namen op MusicMeter maar daarom niet minder mooi: Arcade Fire en The Smiths. Met name "There is a light that never goes out" is een popparel die ik vooral dankzij MusicMeter heb leren kennen.