Zit weer aardig wat moois bij deze update.

Living on the edge, yolo etc:

Leuk nummer van The Smiths, maar deze versie is beter!




(nouja, ik vind het niet echt beter, maar ook niet zo slecht gedaan)

"En als een dubbeldekker bus ons te pletter kust, naast jou te sterven stelt me meer dan dat ook gerust"

Veel dramatisch wordt het niet.

Haha deze cover is 'm niet inderdaad. Waar heb je die smiley gevonden Gretz?

Ik vind Morrissey's uitvoering van 'Harder than I can have' er anders ook best inhakken.

Top dat Uberlin er in staat! Erg ondergewaardeerd nummer, was al bang dat ik de enige was die het een van hun beste vindt

Dat zijn de smileys van de oude layout die nog steeds te vinden zijn op het MuMe-domein. Ik heb ze hier allemaal voor je neergezet.
nopaste | share your clipboard

Een groot R.E.M.-fan ben ik bepaald niet, maar voor Überlin heb ik een grote zwak. Niet alleen voor het liedje zelf, ook voor deze clip. Het was de eerste lyricvideo die ik ooit zag en ik vond het echt te gek! Tegenwoordig worden er wel mooiere lyricvideos gemaakt, maar nog steeds vind ik deze er best strak uitzien.

Lieve muziekliefhebbers
Het is even stil rond mijn top 100. Zoals ik in mijn inleiding schreef heb ik het verschrikkelijk druk. Ik ga proberen om dit weekend mijn schade in te halen.
Hierbij bedank ik jullie voor de fantastische en soms hilarische reacties. You guys are the best!

http://i.imgur.com/vECyRs9.jpg

60. Sigur Rós - Olsen Olsen
Olsen Olsen begint met een rustige, magische opbouw; waarna het nummer openbreekt en je een orkestraal nummer van grandioos niveau begint te horen. Zoiets kan alleen Sigur Ros natuurlijk.

59. Damien Rice - It Takes a Lot To Know a Man
It Takes a Lot to Know a Man hoorde ik toevallig op StuBru en vond ik meteen goed. Die piano en viool in combinatie met een gevoelige, breekbare stem van Damien Rice op zich is beeldig, maar het zijn vooral de lyrics in dit geval die mij aanspreken. Het klinkt banaal, maar voor mij gaat het nummer over dat zelf de eenvoudigste dingen in het leven nog steeds heel moeilijk kunnen zijn. Opgroeien, iemand leren kennen, om hulp durven vragen, jezelf kunnen zijn, het uiten van gevoelens, … Het leven is maar zo moeilijk als wij het maken, en in veel gevallen maken wij het ons zélf knap lastig. Zoals Rice zegt: “What are you so afraid to lose? What is it you're thinking that will happen if you do?”
De piano op het einde is hierbij de ultieme kers op de taart.

58. Michael Jackson - Thriller
De nacht van 24 op 25 juni 2009 ga ik mij altijd herinneren. Om 3u 's nachts was ik nog bezig aan een animatie voor een promotiefilmpje van Radio 2. Toen ik op een gegeven moment door Facebook zat te scrollen, zag ik ergens een status van een onbekende Mafia Wars speler (ondertussen als vriendje allang verwijderd, maar toendertijd nam ik Facebook veel minder serieus) waarop “R.I.P. Majko Jekson” stond. Hoewel ik uit deze fonetische tekst duidelijk “Michael Jackson” kon lezen, nam ik deze post niet zo ernstig.. Totdat een tweede Mafia Wars speler 5 minuten later een zelfde status postte, deze keer met de naam juist geschreven. “The King of Pop dood, dat kan toch niet?!”, dacht ik bij mijzelf, waarna ik het 'Googlede'. Het vreselijke nieuws bleek helaas waar te zijn...
Michael Jackson was één en al talent. Zijn stem, dancemoves en videoclips waren grandioos. Thriller moet het meest willekeurige nummer van hem zijn dat ik hier post, want net zo goed had ik Billy Jean, Beat It, Man In The Mirror, Bad, Don't Stop Till You Get Enough enzovoort kunnen nemen. Een groot man die veel te vroeg is gestorven...

57. Angus and Julia Stone - Grizzly Bear
Misschien herken je het wel: je beluistert een album omwille van één nummer en de andere nummers neem je er maar bij, omdat je te lui bent om van plaat te switchen. Ik had dat bij "Angus & Julia Stone" van (jawel) Angus and Julia Stone: A Heartbreak was dé reden om het album op te zetten, de rest van de tracks interesseerden mij niet meteen. Totdat je plots, na veel herbeluisteren, begint in te zien dat andere nummers net zo goed kunnen zijn. Hierbij was dat dus Grizzly Bear. Wat een heerlijk refrein, zo zacht en teder. Alsof je na een fantastische, zwoele zomernacht uit een vriend(in) vraagt om nog een laatste borrel te drinken. Het is allemaal nog spannend: je hart bonkt wat sneller, je handen zijn klam en af-en-toe breng je een zenuwachtig lachje. Het gebeurt allemaal heel voorzichtig, zonder aandringen.
Tja, nummers als deze brengen de poëet in mij naar boven. Wat een lied!

56. Nouvelle Vague - In A Manner Of Speaking
Over dit nummer kan ik kort zijn: prachtig gezongen!

55. Slowdive - Machine Gun
Er zijn van die nummers waarbij je al van de eerste luisterbeurt wéét dat je het nummer prachtig vindt en nog vaak zal opleggen. Deze Slowdive is op een mooie manier breekbaar, ingetogen en melancholisch. “Machine Gun” heeft altijd als troost gewerkt wanneer ik mijzelf neerslachtig voel.

54. Digitalism - Pogo
Digitalism is mijn eerste, échte kennismaking met Electronica en IDM. Vooral Pogo viel mij direct op: wat een lekker poppy en upbeat nummer! Ik ga mij trouwens altijd herinneren hoe ik maanden dacht dat de lyrics “The sun is in the air” waren, terwijl het “There's sum'ing in the air” is...

53. Arcade Fire - Suburban War
Het is een formule van Arcade Fire die ze wel vaker gebruiken: eerst heel zacht, waarna het nummer volledig openbreekt en komt tot een climax. Deze Suburban War is hier geen uitzondering op; maar jongens, wat werkt het! Hoe de zanger (Win Butler) de eerste minuten zit te mijmeren, waarna hij uiteindelijk (met fantastisch tromgeroffel) loskomt en zijn verdriet durft te uiten. Zo intens en krachtig. Wat een formidabel nummer!

52. The XX - Angels
Tot nu toe heeft Coexist van The XX nog niet echt een impact op mij kunnen hebben. Hun tweede album kabbelt een beetje voort, zonder echte uitschieters. Behalve Angels dan, het openingslied van de plaat. Romi draagt dit nummer en laat nog maar eens zien dat wat voor een zangeres zij is!

51. Fleet Foxes - The Shrine / An Argument
Lange tijd hebben mijn broer en ik een vreemde verstandhouding gehad op gebied van muzieksmaak. Hij noemde mijn muziek “opgenomen in Disneyland”, ik noemde zijn muziek “gemaakt in een bos”. Wij hadden dan ook de gewoonte om ons automatisch tegen elkaars voorkeur te keren, hoe goed de muziek in sé mocht zijn. Echter, bij Fleet Foxes kon ik niet anders dan toegeven. Deze band is niet een zoveelste folkgroep, zijnde een slap afkooksel van Bon Iver; en dat kan je onder andere horen in The Shrine / An Argument.
Zoals de titel laat blijken bestaat het lied uit twee delen. De eerste helft is rustig, doordrenkt van melancholie en emotie. Na de helft wordt Fleet Foxes meer experimenteel, en zeker vanaf 6:20 (die strijkers) begin jij je af te vragen of we nog steeds met Fleet Foxes te maken hebben. Het is een gedurfde zet, maar meer dan geslaagd! The Shrine / An Argument is als een tocht door het bos: je volgt een pad dat in het begin wordt gesierd met alleen bomen en lichtstralen die door de takken heen schijnen. Naarmate je verder stapt, laat de natuur nog meer haar schoonheid zien: het gebladerte maakt plaats voor prachtige bloemen in verschillende kleuren, de lichtstralen worden feller, je steekt een brug over langs een riviertje dat rustig kabbelt. Maar dan begint het pad meer en meer te verdwijnen en ook het licht wordt minder zichtbaar, totdat jij je in duisternis bevindt. Overal hoor je geluiden en je kan niet opmaken wat het is. Je vlucht weg, maar weet niet naartoe. De bomen lijken ogen te hebben en jou aan te staren...
Kortom: dit nummer is een regelrechte beleving! Nooit gedacht dat ik net van FF zo'n lange tekst ging schrijven, maar bij deze!

Dezelfde Arcade Fire-nummers in je lijst als ik Weet je ondertussen al hoe de zanger heet?

De broer van Bernard, die je lijstje wel niet zal halen

Verder mijn fave van SR en een hele mooie van Slowdive

De volgende keer toch maar eens goed nalezen...

Mooie, treffende beschrijvingen bij It Takes a Lot To Know a Man, Grizzly Bear en The Shrine / An Argument.

Olsen Olsen, Thriller, Machine Gun, Suburban War en The Shrine / An Argument ?

Erg mooi stukje bij The Shrine trouwens.

Trouwens: leuk dat je nu ook bij je broer muziektips kan halen, maar zit je hier als stille wraak niet gewoon toch stiekem een scene uit Disney's Sneeuwwitje te beschrijven?

Mooie verrassende keuzes. It Takes a Lot To Know a Man is ook een van mijn favoriete van Rice, vooral nadat ik hem live zag waar hij bij dit nummer een loopstation gebruikte. Hier de link naar die versie Damien Rice - It Takes A Lot To Know A Man (multi-instrumental solo version) - YouTube

Prima update met speciale eervermeldingen voor Damien Rice, Arcade Fire & Michael Jackson.

Naast de tekst vind ik de kwetsbare zang van Damien Rice erg mooi en ook muzikaal is het spannend en doordrenkt van melancholie, heerlijk lang ook. Niet voor niets 1 van mijn nominaties in de MuMeLadder waar het veel te laag staat.

Aangaande Thriller ben ik gelukkig oud genoeg om te zeggen: jawel, ik was erbij, ik heb dat meegemaakt. Er is in mijn leven nooit een nummer en videoclip geweest (en zal er ook nooit meer zijn) die massaal zo insloeg als Thriller. Hype in de media, hype op het schoolplein en hype bij mij thuis. Muzikaal bezien niet mijn favoriete MJ-nummer alleen wel Muziekgeschiedenis met een hele grote M.

Als Sigur Ros meer nummers als Olsen, Olsen had gemaakt, dan was het mss wel een favoriet bandje van me. Topnummer. ook Suburban War vind ik prachtig.

Vergeten te benoemen in mijn stukje: Olsen Olsen is inderdaad prachtig en gelijktijdig vind ik het juist heel erg Sigur Ros. Volledig passend en aansluitend bij de andere nummers die ik van ze ken.

Vind ik eigenlijk niet. Olsen, Olsen en bv ook Festival, wat ik ook erg mooi vind, monden uit in een soort euforische uitbarsting en bij veel andere Sigur Ros liedjes kabbelt het maar wat voort.

Vind Olsen Olsen en vooral Festival wel typische Sigur Rós-nummers eigenlijk. Een SR-nummer wat ik erg atypisch voor hun doen vond en vind is nog altijd Brennisteinn. Unieke song. Maar niet zo briljant als Olsen Olsen

Verder vind ik Thriller zowat het beste nummer dat MJ ooit heeft gemaakt, dus goed gekozen Pepijn!

Dat intro vooral, fantastisch

En die videoclip dan

Potverdorie, wat is Grizzly Bear fijn!Van dat zoete stemmetje van Julia kan ik écht genieten.

Een tijdje terug heb ik Down the Way ontdekt en omdat ik vind dat dat album weinig echte positieve uitschieters bevat ben ik niet meteen aan de opvolger begonnen. Grizzly Bear triggert me op dat tóch maar eens te doen.

Als je Grizzly Bear een fijn nummer vind, zijn er nog wel meer nummers van dat album die je kan waarderen denk ik.

Eén nummer ken ik al en die vind ik ook heel fijn. Net een stukje frisser en moderner dan Down the Way. Dat bevalt me wel. Ik denk dat het A Heartbreak is.

Naam kwam me niet bekend voor, maar ik herken het wel. Of toch zeker het refrein. "Give me the words that tell me nothing..." Dat heb ik onlangs nog gehoord. Nu vraag ik me af van waar. Gesampled in een ander nummer of gebruikt in tv-serie of zo. Ik heb even gezocht, maar ik kom er niet op (ik zie dat het een cover is, maar het origineel ken ik ook niet). In ieder geval: mooi nummer.

Edit: gevonden! Wordt gebruikt in Lowkey - Dear England (feat. Mai Khalil).

Prachtige update! Zitten veel persoonlijke favorieten tussen.

Goede herinnering om nog eens naar Angus & Julia Stone te luisteren, die sfeer is het waard.
Fleet Foxes is idd wel het beste van de bosmuziek, het verraste me wel dat je niets zei over het sfeervol geanimeerde bijhorend clipje!