Dank.
Ik begon al nummers op te lijsten op enkele velletjes papier, jawel, ik gebruik nog graag een pen!
Al vlug begon het mij te dagen dat dit toch geen simpele opdracht is.
Je bedenkt er vlug een 30-tal die er zeker in horen, daarna wordt het moeilijk. De onnoemelijk grote voorraad liedjes die je kent aanboren en op een of andere manier rangschikken.
Het wordt een tocht door de platenkast en cd-verzameling. Dan is er nog een ontzettend aantal liedjes, hier niet aanwezig in huis die wij gedurende ons leven oppikken om uit te kiezen.
Welke selectiecriteria te gebruiken is ook een interessant vraagstuk. Gaan we voor de allerbeste liedjes die we kennen? Of die nummers die al sinds jaar en dag in ons wonen en die je persoon mede gevormd hebben? Komen we dan misschien tot gênante conlusies? Alleen singles? Jazz betrekken?
Kortom: nog een hoop plezier in het vooruitzicht...

Wablief?

Dat wordt leuk als ik binnenkort mijn top 100 voorstel. Hoop dat het geen reeks misverstanden wordt.

Ach ja,
My life IN the bush of ghost natuurlijk..

38. Fleetwood Mac - I'm So Afraid (live).
Ik had m al aangekondigd. de tweede van Fleetwood mac. Ik heb ff getwijfeld of ik hier “The Chain” neer moest zetten. Maar toen kwam ik deze live versie tegen en toen wist ik het weer. Weergaloze samenzang van Nicks en Buckingham. En op het eind die Comfortably Numb-achtige solo! WAUW.

Ik doe ff een stapje terug in de tijd omdat sommige verhaallijnen parallel lopen en ik een paar dingen bij elkaar wil hebben staan.:
Samen met een toenmalige vriend hadden we in ‘92 een projectje lopen genaamd “De uitwisseling”. Om de zoveel tijd gaven we elkaar een cassette met een bijbehorend boek. We schreven over de songs die we hadden opgenomen en een soort van recensie over de songs van de ander. Toen onze vriendschap door mijn schuld stukliep heb ik de cassettes gehouden en hij het boek. Toch kan ik me nog vele passages herinneren en weet dat toen al een deel van deze top 100 en bijbehorende tekst is ontstaan.

37. Frank Zappa - Watermelon In Easter Hay
Eén van de songs op “De uitwisseling”die ik leerde kennen was de Zappa instrumental. Je zult al wel gemerkt hebben dat ik van gitaarsolo’s hou. Deze song bestaat uit één lange solo. Eigenlijk is het het uitro van het album “Joe’s Garage”, waar Joe, de hoofdfiguur van dit concept album, nog een allerlaatste gitaarsolo in zijn hoofd aan het spelen is. Hij is klein gekregen door de regering die het spelen van muziek verboden heeft. Met dit verhaal in mijn achterhoofd krijg ik altijd een krop in mijn keel als ik dit hoor. En dan te weten dat er ECHT samenlevingen bestaan waar (sommige) muziek verboden is! (Mali /China / Noord Korea / Iran…) Frank zappa is een meestergitarist. Jammer dat ik m nooit live heb gezien.

36. Al Di Meola,Paco De Lucia,John Mclaughlin - Mediterranean Sundance
Een andere song op “De uitwisseling” was mediterrean sundance. Mc Laughlin was me al bekend vanwege zijn samenwerking met Santana maar de andere twee waren nieuw voor mij. Later nog veel albums aangeschaft van Di Meola en Di Lucia ( Die laatste is wat mij betreft DE meester.) Puur mannetjesputterij natuurlijk deze song. Hoe de heren strijden op gitaar! Wie is hier het grootste zilverruggetje??

35. Nina Simone - Strange Fruit
Nog een van de uitwisseling. Ik ken denk ik geen enkel nummer dat zo donker en droefgeestiger is dan dit. Het nummer werd voor het eerst vertolkt door Billie Holiday. De versie van Simone met haar zware, getergde, donkere stem vind ik echter mooier.

34. The Sensational Alex Harvey Band - Faith Healer
De laatste die me is bijgebleven van De uitwisseling is deze van Alex Harvey.
Bijzondere stem die wat doet denken aan die van Steve Harley (Cockney Rebel) en/of Arno Hintjes… Wat een toneel performance!

33. TC MATIC - O la la la
Ach ja nu we er toch over bezig zijn. Krachtige song. Lekker strak en rauw. Maar toch een Belgisch techno achtig kantje. Kan het niet precies omschrijven.

Blokje met Fleetwood Mac, Nina Simon & TC Matic. Niet slecht!

Faith Healer in de versie van Recoil vind ik persoonlijk beter dan die van The Sensational Alex Harvey Band. Fleetwood Mac's live versie van I'm so afraid is zo mogelijk nog aangrijpender dan de studio versie uit 1975.

HOOFDSTUK 9: EEN DONKERE PERIODE

32. Moondance - Van Morrison
De eerste “Ware liefde” verscheen. Dit nummer draaide ze vaak als we samen waren.

31. Martyn Joseph - I Will Be Waiting
Ze had al een ander maar was ook verliefd op mij. Ik draaide dan dit omdat ik altijd op haar zou wachten. Ja ja de liefde.

30. I want you - Elvis Costello-
Ik denk dat geen enkel nummer beter kan uitdrukken wat ik toen voelde. Zo verlangen naar iemand die niet van jou kan zijn. Bij elke ademhaling, elke beweging elke seconde van de dag denk je aan haar..
Trouwens ook uit ‘86 deze plaat. Toendertijd helemaal aan mij voorbij gegaan.

Uiteindelijk koos ze voor de ander. Een donker half jaar brak aan. Ik was gebroken en moest opnieuw beginnen.

29. Forever Changed - Lou Reed / John Cale
Het moment was aangekomen dat al het oude gescheurd moest worden. De muur ging naar beneden. Een onstuimige periode met (te) veel drank.
Deze plaat, ( Songs for Drella) waar Reed en Cale hun verleden ook proberen te verwerken past hier goed bij. Het liefst zou ik al mijn schepen verbranden en ver weg gaan wonen. Enkele goede vrienden hielden me nog overeind.

28. John Frusciante - My Smile Is A Rifle
Bij deze donkere periode hoort ook zeker het album Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt. De plaat die Frusciante uitbracht in zijn eigen duisterse periode. Ik zag op de VPRO een docu waarin hij vertelde over zijn breuk met de Peppers en zijn drugsgebruik . ( John Frusciante interview (1994) - YouTube ) Later haalde hij het album zelf van de markt maar ik had het toen al in huis. Door sommigen wordt het omschreven als het slechtste album ooit (Samen met Lou Reed’s Lou Lou) Voor mij was het een eerste kennismaking met Lo-fi.Het sloot destijd perfect aan bij mijn eigen gemoedstoestand. Geen fijne periode. maar die horen er ook bij. Als ik deze plaat opzet denk ik altijd. “gelukkig zijn kan je alleen, als je ook weet hoe het is om ongelukkig te zijn”.

Gelukkig is er altijd muziek in de moeilijkere periodes. Zeker als het gaat over liefde.

Mooi om iets van die Frusciante-plaat voorbij te zien komen. Zeker niet het slechtste album ooit!

Moondance

HOOFDSTUK 10: EEN STILLE TIJD.

Een paar jaar werd de muziek naar de achtergrond gedrongen. Dit had een aantal oorzaken:
1: Mijn aandacht richtte zich toen vooral op beeldend en film. Ik keek minstens 5 films in de week. Ofwel naar de bios ofwel naar de videotheek. Ik verslond musea en theaters.
2: Ik ging werken ( dat kost heel veel vrije tijd !)
3: De LP verdween. De Cd had natuurlijk al een tijdje geleden zijn intrede gedaan maar ik bleef halsstarrig vasthouden aan de LP. Ik had een prima installatie (Thorens draaitafel met Ortofon naald) Het warmere geluid ten opzichte van de Cd sprak mij aan. Ook het hele ritueel van de LP uit de (Grote, mooie) hoes halen en op de pickup leggen was gewoon veel aangenamer dan dat plastic gedoe van de CD. Bovendien bleek die CD helemaal niet zo betrouwbaar als dat de reclames ons dat destijds voor hielden. Ik werd dus steeds beperkter in mijn keuze als het ging om het aankopen van nieuwe muziek. De laatste twee albums die ik kocht op LP waren “Moonsafari” van Air en “PNYC”van Portishead. Alhoewel Moonsafari als album voor mij hoger scoort, kies ik als nummer hier toch het uitmuntende “Roads“.

27. Portishead - Roads - (Roseland NYC)
Live met orkest. sfeervolle combi. Aparte sfeer ook. Groot concert maar door de opstelling bijna een huiskamersfeer.


26. Aziza Mustafa Zadeh - Inspiration
Op vakantie in Turkije ontdekt. Ik dook in Istanbul een Jazzclub in en daar hoorde ik ze voor het eerst. Meteen een paar cassettes gekocht. Twee weken later hoorde ik ze terug in het zuiden van Turkije. Ze was eind jaren negentig dus behoorlijk populair. Ook nu duikt ze regelmatig op tijdens jazz festivals (Jammer genoeg meestal in Duitsland) Eigenlijk heeft zij het oude Jazz vuurtje weer bij me aangestoken, dat lang geleden door Meta de Vries was gemaakt. Natuurlijk is het géén pop. Maar Jazz is op MuMe ook goed vertegenwoordigd dus. Dezelfde roots dan de mannen van system of a down, en hoewel heel andere muziek soort, ik hoor toch gelijkenissen. (zeker als Sergj solo gaat)

De laatste plaat in Nederland…

25. Tenacious D - Tribute
Vlak voordat ik naar België verhuisde hoorde ik deze. Een complete rockopera in 5 minuten. En wat een geweldige videoclip. Mooi om te zien dat deze artiesten, hoewel ze schitterende muziek maken, zichzelf niet altijd serieus nemen. Iets wat me in de progrock wel eens stoort.

Roads en Tenacious D

OEI, AL EEN MAAND BEZIG.
Maar.. het eind komt in zicht. De top 25 is ingegaan...

De 4de reden dat de muziek even naar de achtergrond verdween was mijn nieuwe vriendin (nu mijn vrouw) en mijn verhuis naar België. Het gezinsleven begon. Kinderen, een huis, werk… Ik geloof dat ik jarenlang alleen nog radio hoorde. Daar kwamen leuke hitjes voorbij
Narcotic Liquido / Iris googoo dolls / Dolphins cry Live / Dirtbag Wheatus ..maar geen enkele hit gaf in die periode nog zo,n impact als daarvoor.

De muzieksmaak van mijn vrouw loopt nogal uiteen met die van mij. Progrock, metal en Jazz zijn bijvoorbeeld niet aan haar besteed. We houden dan weer wel beiden van Bowie en The cure.

24.Barbra Streisand - New York State Of Mind
Mijn platenspeler was bij de tweede verhuis op zolder blijven staan. Mijn vrouw had wel een CD speler, met slechts een handjevol CD’s Op een verzamelaar stond deze. Eigenlijk een nummer van Billy Joel. Heerlijke easy listening Jazzy. Zondagochtendmuziek.

23. Ne me quitte pas - Jacques Brel
Als je in belgië gaat wonen zoals ik, mag natuurlijk Brel niet ontbreken. Brel kende ik al wel maar ondertussen kon je op youtube ook de bijbehorende beelden zien. Pas na het zien van het getergde hoofd van Brel in deze video kwam de song pas echt binnen. Het doet me aan de tristesse van “Strange fruit” denken en aan het verdriet in “I want you”. Zeer aangrijpende versie ook van Wende.
( Wende - Ne Me Quitte Pas - YouTube ) Als je de vertaling leest wordt de tekst er alleen nog mooier op. Het wanhopige smeken, van iemand die niet zonder de ander kan is kippenvel mooi.

22. Mia - Gorky
Als je in België gaat wonen is dit één van de eerste nummers die je op de radio hoort. Immens populair. Heeft meerdere jaren op één gestaan in verschillende tops allertijden. Dit jaar stond ie op 5 in de tijdloze, terwijl in Nederland op 1227 in de top 2000. Raar dat een klein lijntje op de kaart zoveel verschil kan maken.

HOOFDSTUK 11: DE HEROPLEVING EN HOE MuME DAAR AAN BIJGEDRAGEN HEEFT.

21 . Queens Of The Stone Age - No One Knows
De eerste plaat die de nieuwsgierigheid naar nieuwe muziek weer deed opwaaien was deze van QotSA. Ik hoorde het op de radio in de auto. Lekkere rock in een “nieuw”jasje. En..Mét intelligente verwijzingen naar het oude. ( Wie herkent hierin NIET “A day in A life” van de Beatles?)

Omdat Studio Brussel ondertussen ook te middle of the road was geworden ging ik in de plaatselijk bibliotheek op zoek naar alternatieven. Ik kwam daar deze tegen:

20. Liquid Tension Experiment - Universal Mind
Ik was aanvankelijk op zoek naar iets nieuws van King Crimson en kwam toen op deze uit. Door de samenwerking met Tony Levin staan de leden van Dream Theater iets steviger met hun voeten in de aarde dan dat ze normaal met hun eigen band doen. Het blijft natuurlijk wel echte mannen muziek. De spierballen van deze apen op de apenrots rollen in het rond. Je ziet ze soms denken “Kijk mij eens een erg goede muzikant zijn”. Maar enfin, het is natuurlijk ook wel imposant wat ze hier laten zien...
Ik dacht toen, “Als deze band bestaat, dan moeten er toch meerdere mensen zijn die dit tof vinden? en… dan moet er toch een nieuwe generatie progrockers klaar staan om het gat op te vullen??”

Het antwoord kwam via een nieuwe collega, met wie ik over muziek begon te praten. Hij raadde mij aan om een iets van Porcupine tree en Tool te luisteren. Twee bands waar ik tot dan toe nog nooit van gehoord had. Ik ging op zoek op internet en kwam op een website terecht genaamd “Musicmeter”!! Wat een pracht van een site. Hier zou ik van dan af aan méér en méér opgaan kijken.

Mia van Gorky blijft een goeie plaat, al werd het in België serieus gehypet wat een nummer nooit goed doet helaas. Maar dat is de schuld niet van deze klassieker. Opvallend is je lijst is de keuze van New York State of Mind in de versie van Barbra Streisand. Zeker in dit soort vertellende nummers past zijn stem helemaal. Maar Streisand heeft een geweldige stem natuurlijk.

Porcupine Tree en Tool Hopelijk komen er nu één of meerdere nummer(s) van die twee bands langs.

Ik heb deze associatie nog nooit gehad, eerlijk gezegd.

Ik ook niet. Bijlange niet zelfs. Waar haal je dit, Corporal Clegg?

Ah, gelukkig, ik begon al aan m'n verstandelijke vermogens te twijfelen.

Dave Grohl duikt overal op dus hij zal vast ook wel achter de drums gezeten hebben bij A Day in a Life

Met z'n blije bakkes.

https://media0.giphy.com/media/GKLmFicoabZrW/giphy.gif?cid=19f5b51a5c4612a96c5245742e4d1926

U wordt op uw wenken bedient.

19. Tool - Schism
Ja. Tool combineert eigenlijk mijn twee favoriete muziekstijlen. Eindelijk kwam Metal en Progrock mooi samen. Weer een nieuwe wereld ging open. Anathema, Opeth, Haken, etc etc…

18. Riverside - The Curtain Falls
Een band die ik apart wil benoemen in deze rij is Riverside. Deze Poolse band is voor mij de “Camel” van de Progmetal. Zachte en hardere stukken wisselen elkaar prachtig af in mooi afgewogen composities.

HOOFDSTUK 12: DE PLATENKAST VAN DE WERELD.

Nu ik MuMe had ontdekt, (voor de oplettenden, we zijn ondertussen al een paar jaartjes het nieuwe millennium ingedoken) met alle persoonlijke meningen, verwijzingen en recensies was de muziekkeuze eindeloos geworden. Mensen die beweren dat er tegenwoordig geen goede muziek wordt gemaakt, zijn niet wel wijs. Ook diegenen die beweren dat de komst van mp3/internet/youtube de muziek doodmaken wil ik ongelijk geven. De meest bizarre genres, de meest kleine bandjes, je hebt er nu toegang toe. Waar je vroeger jarenlang naar op zoek was ligt nu voor het oprapen.. FANTASTISCH!! Ook oudere muziek kun je nu zo beluisteren.


17. Nancy Sinatra - Bang Bang -My Baby Shot Me Down
Zo ben ik jarenlang op zoek geweest naar “dat liedje uit Kill Bill”. ff opzoeken op imdb en voila… Altijd al gecharmeerd geweest van die gitaarsound alla Shadows en Chris Isaak
Het onschuldige uiterlijk van Nancy Sinatra en de contrasterende onheilspellende, duistere sfeer van het nummer vind ik interessant. Wat later heeft Lana Del Rey dankbaar gebruik gemaakt van deze sfeer.

16. Madonna - Paradise (Not For Me)
Om een beetje in dezelfde sfeer te blijven deze ( relatief) onbekende hit van Madonna. Ik zat nog op de Mavo toen Madonna haar like a Virgin album uitbracht. Dit nummer kwam ik dus pas veeel later op internet tegen. Eén van haar beste.

15. Björk - So Broken
Een dame die zeker niet mag ontbreken is natuurlijk Björk. Ik weet, You hate her or you love her. Maar eromheen kun je niet. Toen ze haar “Debut” album in ‘93 uitbracht was iedereen in mijn omgeving er over bezig. Ook toen al fervente vóór en tegenstanders. Het bracht in ieder geval heel wat teweeg. Toen ik deze bij Jools voorbij zag komen werd ik meteen omver geblazen. Wat een performance!!

14. Janez Detd - Mala Vida
Alleen in België bekend? Géén idee. De uitzonderlijke combinatie van punk en flamenco is heel geslaagd. En kom nou niet aan met die slappe bierzuipende Ierse punk of Rowen heze want daar heb ik nou juist niks mee. Met alle andere nummers van Janez Detd. trouwens ook niet.

Madonna & Björk

Janez Detd

Mala Vida is minder mijn ding, maar Deep is pure nostalgie voor mij.

Het is altijd genieten om Björk bezig te zien. En uiteraard op blote voeten

13. Tom Waits - Martha
“Downtown train” is ook zo’n song waarna ik jarenlang op zoek ben geweest. Deze “Martha” is een melancholisch hoogtepunt wat mij betreft. Waits is ook hét voorbeeld dat een stem niet persé “mooi” hoeft te zijn om aantrekkelijk te zijn in een tijd waarin “the voice” de standaard bij velen is.

12. Neutral Milk Hotel - In The Aeroplane Over The Sea -
Een wellicht nog beter voorbeeld van “mooi lelijk” is deze band. Op het randje balancerend van vals en dissonant. Tegengekomen toen ik op MuMe aan het zoeken was naar Nantes, en vervolgens van iemand de tip kreeg om ook hier eens naar te luisteren.
Als tegenwicht voor de prachtig geproduceerde platen van de Progrock kan ik ook het pas laat door mij ontdekte Lo-fi genre waarderen.

11. Grandaddy - He's Simple, He's Dumb, He's Pilot
Wederom gevonden door MuMe ! Een band die op zoek gaat naar de balans tussen lange nummers met veel synths en de lo -fi sfeer in de zang. Het vorige album en deze komen beide voor in de MuMe top 250 albums allertijden. In de top 2000? NERGENS te bekennen.