menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van...

zoeken in:
avatar van jordidj1
chevy93 schreef:
(quote)
Nóg een keer?


Oh, grapje. Dan keek ik wat raar naar je top 8 in de huidige ladder maar dit is SAC in de live versie

avatar van chevy93
Ja, de live-versie staat wél boven Thinking of a Place.

(en het adagium 'neem de versie die je wil in gedachten' van de Ladder, tja..)

avatar van Poek
Ik mag toch aannemen dat de andere vier singles van Hopes and Fears in de top 100 staan?

avatar van Gretz
chevy93 schreef:
(quote)
De lijst is nog niet klaar.

Bedshaped zal ook nog wel voorbijkomen me dunkt

avatar van chevy93
115. Genesis - Firth Of Fifth (1973)
Epische progklassieker met majestueus intermezzo

114. Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)
Progressieve singer-songwritermuziek

113. Japan - Nightporter (1980)
Wonderschone pianoklanken voor in de laatste trein naar huis

112. Dan Hartman - Vertigo / Relight My Fire (1979)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/73000/73160.jpg
Relight My Fire is een grote discoklassieker, eentje die ik altijd al erg fijn gevonden heb. Maar toen ik de volledige albumversie voor het eerst hoorde werd ik pas echt van mijn sokken geblazen. Deze is zoveel meer dan het zoveelste catchy discohitje. Dit is blijheid in een potje. Wie hier nog stil bij kan blijven staan, verklaar ik voor gek.

Vertigo is al te gek, maar als na drie minuten de eerste noten van Relight My Fire te horen zijn, is dat een instant moment van geluk. Dat gevoel weet Dan Hartman daarna nog bijna zeven minuten bijzonder goed vast te houden. Als Durkheim sprak over de ‘collective effervescence’ had hij het over dit soort muziek. Deze vloervuller weet iedereen, van jong tot oud, aan het dansen te krijgen. Beter werd disco niet en beter gaat disco ook niet worden.

GOT TO HAVE HOPE IN YOUR SOUL
JUST TO KEEP ON WALKIN'


111. Archive - Collapse / Collide (2009)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/158000/158731.jpg
Twee nummers met een scheidingsteken achter elkaar, wat is de kans? En dan zijn ze ook nog eens elkaars tegenstelling. De enige overeenkomst is dat ze allebei negen minuut zoveel duren. In de veertig jaar tussen deze nummers is er veel gebeurd. Dan Hartman zou hedendaags niet meer uit kunnen komen, en Archive had dat zeker in eind jaren ’70 gekund. Dat ze zo gebroederlijk naast elkaar staan is voor een groot deel toeval, maar daarom niet minder mooi.

Ook voor Collapse / Collide hoef ik geloof ik geen lans te breken in dit gezelschap. De finalist van De Witte Trui kan hier op MuMe al op veel steun rekenen. Collapse / Collide is de opener van deel twee van het (denkbeeldige?) drieluik dat Controlling Crowds en ik zou me geen betere opener kunnen voorstellen. Speciale aandacht uiteraard voor zangeres Maria Q, wie Archive helaas alweer verlaten heeft, maar zij tilde de albums absoluut naar een hoger niveau. Collapse / Collide is het hoogtepunt van haar muzikale erfenis.

avatar van zaaf
toffe update chevy93

avatar van jordidj1
vind je

avatar van zaaf
ja ik vind

avatar van Arrie
Johnny Marr schreef:
(quote)

Keane is geniaal. Gretz zeg hier wat van.

Robbie Keane?

avatar van Arrie
Dat de moeder van Christina Applegate de achtergrondvocalen op Suzanne doet, wauw, dat zijn nog eens leuke weetjes. Word ik veel te blij van, haha.

avatar van jordidj1
Arrie schreef:
Dat de moeder van Christina Applegate de achtergrondvocalen op Suzanne doet, wauw, dat zijn nog eens leuke weetjes. Word ik veel te blij van, haha.


Oh echt?

avatar van Marzipaintree
Aangezien chevy93 nog niet met zijn top 100 is begonnen kan ik nog wel even reageren op de top 100 van jordidj1.
Beter laat dan ooit.

Ik kom zelf uit een familie van verslaafden. Vooral alcohol.

Het betekent dat veel van mijn familieleden jong overleden zijn inclusief mijn eigen moeder.
Ik voel daardoor verwantschap met sommige verhalen van Jordi vooral met zijn nrs. 54, 8 en 4.

Ook ik merk dat ik ver kan gaan met drank. Matigen bestaat niet. 1 drankje is geen drankje en 2 ook niet. En na 3 glazen wordt de dorst alleen maar erger.
Vandaar dat ik mijzelf periodes van volledige geheelonthouding op leg.

Om deze periodes door te komen heb ik een andere verslaving ontwikkeld: muziek. Dat lijkt een gezonde hobby maar schijn bedriegt.
Ik zit veel te lang en te vaak achter een beeldscherm te genieten van al dat moois. Mijn gezondheidshorloge kleurt rood omdat ik al 25 staandoelen genegeerd heb, laat staat enige andere vormen van beweging heb getoond.
Een avondje musicmeter gaat menigmaal door tot 3 uur ‘s nachts waarna de wekker zich niet veel later meldt en ik mij als een zombie naar mijn werk begeef.

De top 100 van jordidj1 is voor mij als een goed gevulde huisbar. De veelzijdigheid kan tippen aan het assortiment van mijn favoriete slijter en de muziek inclusief verhalen erbij smaken altijd naar meer.

Ik denk dat ik vandaag maar eens vrij neem zodat ik deze ochtend mijn roes kan uitslapen.

En daarna laaf ik mij aan de top 100 van chevy93.

avatar van Rudi S
Arrie schreef:
Dat de moeder van Christina Applegate de achtergrondvocalen op Suzanne doet, wauw, dat zijn nog eens leuke weetjes. Word ik veel te blij van, haha.


Haha, maar onvergeefbaar dat jij dat destijds bij het plaatsen van jouw nummer 2 niet zelf gemeld hebt

avatar van chevy93
110. Hans Zimmer - Coward (2014)
Beste audiovisuele ervaring op het witte doek ooit!

109. Genesis - Dancing With The Moonlit Knight (1973)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1140.jpg
Van alle nummers uit mijn lijst vind ik dit tekstueel gezien misschien nog wel de interessantste. En met de terugval van Firth of Fifth is het ook nog eens de hoogst genoteerde van Genesis. Peter Gabriel kennen de meesten van zijn activistische werk à la Biko, maar ook bij Genesis was dit al een aardige component van zijn werk. Dancing with the Moonlit Knight gaat over de ondergang van het Britse rijk en de overname van het (Amerikaanse) kapitaal. En dat uiteraard is Gabriels schitterende eigen schrijfstijl.

Mike Rutherford noemde het nummer een beetje druk en dat onderschrijf ik volledig, maar in de loop der jaren ben ik van de overstuurde kakafonie gaan houden. De gitaarsolo’s die Steve Hackett hier uit zijn instrument schudt zijn niet van deze wereld, zo goed. Maar dit is de hele band op haar hoogtepunt. Phil op de drums, Tony op de keyboard, Mike met de bas, Steve op de gitaar, en wat Peter Gabriel allemaal deed? Nou, dit soort dingen dus:
https://i.ytimg.com/vi/JJHbgA2fr9E/hqdefault.jpg

Ik moet overigens zeggen dat ik de opgepoetste versie op Spotify iets minder mooi vind dan de versie ik gewoon ben, omdat die op Spotify te weinig als een coherent geheel oogt; de instrumenten staan wat meer op zichzelf.


108. Peter Gabriel - Blood Of Eden (1992)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/0/971.jpg
Over Peter Gabriel gesproken.. Pas bij het schrijven van deze stukken kwam ik erachter dat ze naast elkaar staan. En dat maakt ook dat de hoogste van Gabriel hoger staat dan de hoogste van Genesis. #nuttelozefeitjes

Blood of Eden staat er voor het eerst in dit jaar, maar vooral omdat ik me laatst afvroeg waarom deze er eigenlijk nog niet in stond. Dit is zo hemeltergend mooi dat ik het nu al bijna een schande vind dat deze niet in de top 100 te vinden is. Nog mooier dan zijn samenwerking met Kate Bush is deze samenwerking met Sinéad O’Connor. En ook de Secret World live-versie met Paula Cole is van een dusdanige schoonheid dat je er vochtige ogen van krijgt.

De zalvende, Afrikaanse ritmes van Blood of Eden zijn perfect geproduceerd tot een nummer dat ondanks haar gestage progressie en relatief lange speelduur geen seconde verveelt. Een hoopvolle ballad dat de schoonheid van het leven onderstreept. Dat dit geen hit geworden is, is pas echt een schande.


107. The National - Demons (2013)
Café Weltschmerz in je eigen kelder

106. Fleetwood Mac - Big Love (Live) (1997)
Gitaargepingel met emotionele uitroepen van Lindsey Buckingham

avatar van Onweerwolf
chevy93 schreef:
emotionele uitroepen van Lindsey Buckingham


Zo kun je het ook beschrijven. Toen ik 8 jaar was had mijn zus (toen 15) dit opgenomen van de radio en draaide het in de auto op weg naar opa en oma. Mijn moeder vond toen dat het gekreun in dit nummer toch wel lichtelijk ongeschikt was voor mijn oren.

Mijn oren werden er overigens wel een beetje rood van.

avatar van aERodynamIC
Spannuuunndddd!! Bijna de top 100! Dan voor het echie.

avatar van chevy93
105. Neil Young & Crazy Horse - Like A Hurricane (Live) (1991)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/8000/8626.jpg
Liefst 11 nummers van Neil Young hebben mijn Top 250 gehaald in de loop der jaren, CSN&Y niet meegerekend. Like a Hurricane kende een grillig patroon. Van plek 30 in 2010 naar eruit in 2014, om vervolgens het jaar erop terug te keren in deze live-versie. Inmiddels staat Like a Hurricane alweer een paar jaar op de deur van de top 100 te kloppen.

Like a Hurricane is de vuigste soort rock die ik ken. Nu heb ik geen verstand van muziek, maar volgens mij hoort een gitaar niet zo te klinken. Dit is de stem van Tom Waits als gitaargeluid. En op Weld doet Neil Young daar, met zijn Crazy Horse, nog een stap bovenop. Het origineel duurt ruim acht minuten. Deze live-versie bijna een kwartier. En dat kwartier wordt optimaal benut met meer gitaarerupties en gitaarverkachtingen.


104. Angus & Julia Stone - Yellow Brick Road (2010)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/185000/185830.jpg
Geloof het of niet, maar ook dit is weeral een onvoorziene bijkomstigheid. Zo heb je het over Neil Young, en zo wordt hij bezongen door Angus Stone. En ook hier hebben we weer te maken met een bijzonder sterke eindsolo. De gitaarsolo van Angus is wat fijnbesnaarder dan die van Neil Young (niet dat die lat heel hoog ligt), maar daarom niet minder lekker. Begrijp me niet verkeerd, er is absoluut niets mis met het eerste gedeelte van dit nummer, helemaal niet zelfs. Maar het zijn de laatste drie minuten van Yellow Brick Road waarmee het zich onderscheid van de toch al niet te versmaden overige nummers van dit album.

103. Dire Straits - Once Upon A Time In The West (1979)
In de Alchemy-versie bijzonder sterk, maar niets kan op tegen de funky studioversie

102. The Alan Parsons Project - Old And Wise (1982)
Mierzoete Top 2000-klassieker die jaar in, jaar uit fier overeind blijft door de prachtige zang van Colin Blunstone

101. Supertramp - Bloody Well Right (1974)
Jazzy pop van Rick Davies die zo mooi contrasteert met de poppy nummers van Roger Hodgson

avatar van chevy93
Een (weeral toevallig) passend slot van deze lange introductie. Dit waren dus de nummers die het eigenlijk helemaal niet gehaald hebben.

avatar van Wrathchild1
Die van Dire Straits en Neil Young deel ik met je

avatar van jordidj1
OMG YELLOW BRICK ROAD ❤️

avatar van Rudi S
Hurricane zou bij mij hoog in de top staan, prachtig nummer.

avatar van chevy93
Even voor mijn opvolger... de top 100 heb ik gepland in een wat minder snel tijdsbestek. Ik wil het op zo'n manier doen, zodat ik 30 september de nummer 1 plaats. Dat betekent dat de volgende op 1 oktober kan beginnen.

- Finidi
- Môrthul
- luigifort
- uffing
- 123poetertjes
- Outlaw104
- Superbitch
- Nicolaib88
- Arrie
- Poek
- jellorum
- Cervantes
- TornadoEF5
- aERodynamIC
- Weirdo Wizzy
- Mausie
- hoi123
- wendyvortex
- Gretz
- AstroStart
- Aerobag
- Bonk
- madmadder

avatar van Rudi S
chevy93 schreef:
Even voor mijn opvolger... de top 100 heb ik gepland in een wat minder snel tijdsbestek.


Wat ga jij nu ook nog een top 100 doen

avatar van chevy93
Rudi S schreef:
(quote)


Wat ga jij nu ook nog een top 100 doen
Ik kan het ook hierbij laten. Prima nummer 1 al zeg ik zelf.

avatar van chevy93
Vandaag en morgen nog tien per dag. Daarna vijf per dag.

100. The Nits - Nescio (1983)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/7000/7968.jpg
Daarmee zijn we bij de top 100 aangekomen. De opening daarvan is in handen van Neerlands trots. Een band die al regelmatig langsgekomen is in dit topic, maar opvallend vaak juist met Cars & Cars. Op zich een aardig nummer, maar toch niet zo goed als deze *insert knipoog*? Nescio is nederpop van de bovenste plank. Veel onderhuidse spanningen, prachtig pianowerk en een mysterieuze tekst. Is het te flauw als ik zeg dat dit een titaantje is in de muziekgeschiedenis?

Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeesciooooooooooooooo
Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeesciooooooooooooooo


99. Marillion - Angelina (2004)
Door dit soort nummers verklaar ik mensen voor gek die een productie prefereren die klinkt alsof het uit een Pringles-bus komt

98. Nils Frahm - Ambre (2009)
Mijn eerste liefde voor Nils Frahm

97. Het Goede Doel - Alles Geprobeerd (1986)
De beste nederpopklassieker met zo'n lang outro

96. Brian Eno - An Ending (Ascent) (1983)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/24000/24033.jpg
Vijf nummers op rij die beginnen met een A, dat kan toch geen toeval zijn? Wel dus. En zitten er ook nog eens twee A’s als beginletter in de titel van dit nummer en is het betreffende genre ook nog eens ambient, dus ook beginnend met een A. Allemaal nutteloze informatie om te verbloemen dat ik geen idee heb hoe ik dit soort muziek moet omschrijven, laat staan wat voor mij de aantrekkingskracht is. Ja, de klankpaletten die Brian Eno creëert zijn wonderschoon, maar zegt dat wat over de muziek? Niet echt. Ik denk dat de grootste aantrekkingskracht nog zit in het onthaaste karakter van het genre. Muziek met een intrinsieke waarde, omwille van zichzelf mooi.

avatar van Arrie
chevy93 schreef:
Veel onderhuidse spanningen, prachtig pianowerk en een mysterieuze tekst.

Heb je nou stiekem toch een stukje over Cars & Cars geschreven? ❤️

avatar van chevy93
Cars & Cars was hooguit een aardige poging om een tweede Nescio te maken.

avatar van chevy93
95. Bill Withers - Ain't No Sunshine (1971)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/15000/15908.jpg
Het op twee na kortste nummer uit de lijst komt van de man met de mooiste soulstem ooit. Bill Withers heeft zo’n warme, volle stem dat je niet anders kan dan smelten als je deze man hoort. Hij gaf al snel de brui aan het artiestenleven, maar liet ons achter met grote soulklassiekers, waarvan Ain’t No Sunshine de bekendste is. Een jaar later nog perfect vertolkt door een 14-jarige Michael Jackson, maar het origineel blijf mijn favoriet. Verder heb ik er niet veel meer over te melden, behalve dan dat Bill Withers voor mijn gevoel onterecht tot de subtop van de soullegendes beschouwd wordt. De waardering voor deze man is in mijn beleving vaak net even wat minder dan voor evengoed geweldige artiesten als Marvin Gaye, Stevie Wonder en Curtis Mayfield.

94. Neil Young - On The Beach (1974)
De titel en albumhoes zeggen alles: zonnige laid-back rock

93. Howard Shore - The Breaking of the Fellowship (2001)
http://www.musicmeter.nl/images/covers/1000/1320.jpg
Toen The Fellowship of the Ring uit kwam was ik acht. Van ene Tolkien had ik nog nooit gehoord en dat deze zou uitgroeien tot misschien wel de grootste filmklassieker van deze eeuw had ik niet kunnen bevroeden. De eerste keer was dan ook op videoband, waarbij niet zelden doorgespoeld werd naar de vechtscènes. Pas jaren later ben ik de films gaan herkijken en herkijken. Inmiddels behoort de trilogie al jaren tot mijn favoriet en heb ik de films al meermaals herbekeken. Deze films hebben nog niets aan kracht ingeboet.

Toch duurde het even vooraleer ik ook de soundtrack ben gaan luisteren, want ook deze is niets minder dan iconisch. Howard Shore wist de strijd tussen goed en kwaad perfect te vatten in de muziek. Heroïek afgewisseld met duistere klanken. Maar het ultieme hoogtepunt is de soundtrack van de fellowship zelf. Lord of the Rings is de ultieme avonturenfilm over vriendschap, strijd, liefde en Uruk-hais. De klanken van Howard Shore zijn bedoeld om je uit het duister te trekken en terug in het licht te keren. En dat lukt hem verdulleme iedere keer! Om te janken zo mooi... Deze muziek live aanschouwen staat heel hoog op mijn verlanglijstje.


92. Sigur Rós - Svefn-G-Englar (1999)
Tjú, tjú, tjú, tjú, tjúúúúúúúú

91. Crowded House - Four Seasons In One Day (1991)
Ogenschijnlijk simpel popliedje dat pas na vaak draaien haar pracht prijsgeeft

avatar van jordidj1
LOTR ❤️

avatar van Johnny Marr
On the Beach en Svefn-G-Englar

Gast
geplaatst: vandaag om 11:18 uur

geplaatst: vandaag om 11:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.