menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van...

zoeken in:
avatar van Johnny Marr
Kapot geniale update inderdaad, alledrie schuimbekkend bloedmooi.

avatar van zaaf
Nou nou JM, een beetje enthousiaster kan best.

avatar van Finidi
22. Ghinzu - The Dragster-Wave

(afbeelding)
De zuiderburen zijn toch zeker beter in staat om goede rockbands voor te brengen dan wij hier in Nederland. Ghinzu is daarbij een relatief onbekende, denk ik? Dit The Dragster Wave is een heerlijk nummer met een grote hoofdrol voor de piano, zoals Muse ze in hun beginjaren ook wel maakte. Maar dan nog beter.


21. Van Der Graaf Generator – Scorched Earth

(afbeelding)
Geen verdere emotionele waarde bij dit nummer, gewoon interessante muziek die alle kanten op gaat. Enorm grimmige sfeer, waar Hammills stijl van zingen zeker aan bijdraagt. Het gebruik van de saxofoon is hier ook briljant, wat een opzwepende finale. Inderdaad blijft er verschroeide aarde achter.


20. Joy Division – Twenty Four Hours

(afbeelding)
We luiden de top 20 in met een uiterst depressief, maar ook zeer indrukwekkend nummer.
Het genadeloze tempo van dit nummer, waar Curtis juist in zijn gebruikelijke zware, gedragen manier z’n zielskreten overheen legt is wat dit nummer wat mij betreft het meesterwerk van deze band maakt. Er spreekt een zekere berusting van uit, zo van, ja ga maar door met dat moordende tempo, ik doe niet meer mee.

Spotifylijst: hier

avatar van Rudi S
Ah mooi , ik vind Godbluff briljant maar The Undercover Man en vooral The Sleepwalkers nog mooier dan Scorched Earth

avatar van Sunderland
* luistert met interesse naar de playlist op Spotify *

avatar van Finidi
19. Arcade Fire – My Body Is A Cage

(afbeelding)

Eerder bij Close to the Edge lichtte ik het schitterende gebruik van het orgel al uit, maar hier is het nog vele malen indrukwekkender. De erg indringende tekst komt daardoor nog harder binnen. Wellicht dat de christelijke opvoeding toch heeft doorgewerkt in het genieten van het orgel als instrument. De cover van Peter Gabriel mag er trouwens ook wel wezen.


18. Tool – Schism

(afbeelding)
Tool maakt instrumentaal behoorlijk interessante nummers, wat mij betreft. Misschien wat te vaak doelloos meanderend naar de zoveelste ritmeswitch, maar over het algemeen wel genietbaar. Vooral het drumwerk is vaak om van te smullen. Tekstueel is het vaak een stuk minder, variërend van pretentieus geneuzel als op Forty Six & 2 tot banale boosheid als op Hooker with a Penis. Op Schism heeft Maynard echter een mooie metafoor gevonden in de uiteengevallen puzzel voor een relatie waar niet meer gecommuniceerd kan worden. Daarnaast wordt er op dit bijna 7 minuten durende nummer ook niet gemeanderd. 1+1 = 2 en dit is ’t mooiste Tool nummer.

17. Pearl Jam – Black

(afbeelding)
De traditionele winnaar van de love/hate competitie in de finale van de MuMeLadder waar de meningen blijkbaar scherp over verdeeld zijn. Met deze hoge positie moge het duidelijk zijn aan welke kant ik zit. Gewoon een erg goed rock nummer, maar welgemeende emoties waar ik erg van kan genieten. Vooral het dududu outro is erg mooi. Het schepje gevoel wat er in de MTV Unplugged versie nog bovenop gedaan wordt tilt het nummer naar nog hoger niveau.

Spotifylijst: hier

avatar van Mausie
Beste update tot nu toe, 3x raak! Ik heb de tekst van Schism ook altijd goed gevonden. Samen met Vicarious mijn favoriete Tool songs, beiden tekstueel sterk en boordevol spanning met een goede climax.

avatar van Johnny Marr
Eensch wat betreft 3x raak. Drie voltreffers, nog maar eens.

avatar van chevy93
VDGG

avatar van Finidi
16. Interpol – The New

(afbeelding)
Wat me altijd opvalt aan het debuutalbum van Interpol, in vergelijking met het latere werk, is hoeveel meer ruimte er is voor instrumentale stukken. In het nieuwere werk, wat ik ook prima kan waarderen, is Paul Banks veel minder vaak even stil. En die momenten waar Paul Banks stil is, dat zijn de momenten die The New speciaal maken: de geweldige bas door het hele nummer heen, de ijzige gitaarriff halverwege, de schitterende opbouw naar het instrumentale einde toe…


15. Amplifier – Panzer

(afbeelding)

Don't matter which way we're facing
So long as we're rolling forward
It don't matter which way we're facing
So long as we're rolling forward
Here we go, here we go, here we go


Alles aan dit nummer ondersteunt de bravado en arrogantie uit dit refrein. Het blijft maar door stampen, de zware drums, de logge gitaarriffjes. Zo ook de lyrics, de hallelulahs, of:

Seismic minds think seismic sized thoughts

Of op sarcastische toon:

Oh no! Your big mushroom cloud
It's gone and it's fucked up my view


Geweldige hard rock wat mij betreft, waar het debuut van Amplifier sowieso vol mee staat. Catchy lyrics en riffs die de hele dag in m’n hoofd blijven zitten.

14. Godspeed You! Black Emperor – Sleep

(afbeelding)

They don't sleep anymore on the beach...

De derde en daarmee laatste keer dat GY!BE in deze lijst voorbij zal komen. Sleep is gewoon perfectie, hoeveel emoties GY!BE in haar muziek kan leggen is belachelijk. De nostalgie in de monoloog in het begin, het treuren om het verlies van wat geweest is wat daarna komt en de euforische uitbarstingen die daarna door het hele nummer volgen, niet stuk te krijgen.

Ik heb het al eerder over m’n scriptie gehad, maar toen ik daar mee bezig was had ik nogal wat problemen om het model werkend te krijgen. Toen dat model eindelijk werkte, na anderhalve week van behoorlijk wat stressen over of m’n idee wel kon, leek het model ook nog ‘ns resultaten te geven die totaal niet logisch waren. Met nog wat weken langer stress tot gevolg. Ik had al hele alternatieve werkwijzen opgesteld, maar m’n originele model zou toch beter werken. Uiteindelijk bleek het om een instelling te gaan die ik over het hoofd had gezien, gewoon een vinkje ergens. Zoiets is het natuurlijk altijd. Maar het eureka momentje kwam tijdens het luisteren naar Sleep, en er is geen grootsere muziek denkbaar om zo’n doorbraak op te krijgen.


Spotifylijst: hier

avatar van Johnny Marr
THE NEW!! Misschien wel m'n favoriet van TOTBL. En Sleep uiteraard

avatar van Finidi
13. Genesis – The Musical Box

(afbeelding)

Deze proggoden ontbreken uiteindelijk niet in de lijst, maar zoveel als ze in de Prog Ladder voorkomen hoeft absoluut niet voor mij. Ook op het album waar dit nummer van komt, Nursery Cryme, is alleen dit nummer echt de moeite waard wat mij betreft. Maar dan heb je ook wel echt een absurd goed nummer. Die wervelstorm die losbreekt na de eerste 4 minuten, geweldig.

12. Radiohead – Street Spirit (Fade Out)

(afbeelding)

Over deze vaste klant van toplijstjes op MusicMeter is natuurlijk al enorm veel geschreven, dus daar wou ik ook niet al te veel aan toevoegen. Meer dan een repeterend gitaarloopje en Thom’s schitterend gezongen indringende zinnen heb je niet nodig om een topnummer te creëren.


11. The Antlers – Epilogue

(afbeelding)

Kettering kwam al niet zo lang geleden langs, maar de afsluiter van het uitzonderlijk pijnlijke Hospice is wat mij betreft het prijsnummer. Het is de perfecte finale van een toch al perfect album. De mooie melodie van Bear komt terug op dit nummer. De instrumentale outro heb je wel nodig om bij te komen.

You're screaming
And cursing
And angry
And hurting me
And then smiling
And crying
Apologizing



Spotifylijst: hier

Vanaf morgen de top 10! Die ga ik denk ik per 2 doen, en dan zijn we dus op zaterdag klaar. Voorspelling voor de top 10?

avatar van jordidj1
Koude tomatensoep!

avatar van Rudi S
Finidi schreef:
Die wervelstorm die losbreekt na de eerste 4 minuten, geweldig.



Ja dat dus, naar het einde van dat nummer waar Gabriel en Hackett helemaal los gaan.

I've been waiting here for so long
And all this time that passed me by
It doesn't seem to matter now
You stand there with your fixed expression
Casting doubt on all I have to say
Why don't you touch me, touch me
Why don't you touch me, touch me
Touch me now, now, now, now, now
Now, now, now, now, now ......

avatar van chevy93
Rudi S schreef:
Why don't you touch me, touch me
Touch me now, now, now, now, now
Now, now, now, now, now ......
Ai, metoo'tje avant la lettre.

avatar van chevy93
Hopelijk ten overvloede, maar je levert wel een lijst voor de V500 in toch? De Verrukkelijke 500

Met zo'n top 100 kan dat niet anders dan een mooie toevoeging zijn.

avatar van Finidi
chevy93 schreef:
Hopelijk ten overvloede, maar je levert wel een lijst voor de V500 in toch? De Verrukkelijke 500

Met zo'n top 100 kan dat niet anders dan een mooie toevoeging zijn.


Twee jaar geleden ook gedaan, vorig jaar niet omdat ik toen geen nieuwe lijst had, maar aangezien ik nu toch al een lijst heb was dat wel het plan ja

avatar van Bonk
Wat een fijne lijst is het toch Finidi!
Ik lees en luister met veel plezier mee. Sowieso, niet geheel onverwacht, veel fijne bands die ook geregeld tot mijn favorieten horen (en gelukkig voor de balans ook wel wat mindere ).
Maar waar ik eerder toch vaak wel andere nummers van de betreffende bands/artiesten gekozen zou hebben, zitten er bij de laatste updates toch ook wel veel persoonlijke favorieten, zoals die van Genesis, Amplifier, Pearl Jam en Tool.
Maar zoals gezegd een hele mooie lijst

avatar van koosknook
A new day!

avatar van Finidi
jordidj1 schreef:
Koude tomatensoep!


Yup

10. Gazpacho – Dream of Stone

(afbeelding)
Ik kan geen genoeg krijgen van de dromerige sfeer die op dit nummer hangt. De gedragen zang en de gestage, dromerige instrumentatie die af en toe naar uitspattingen toe werkt, resulteren gezamenlijk in een ongelofelijk fijne, magische sfeer die nergens anders (van wat ik ken in ieder geval) geëvenaard is. Het nummer, en het album, werken het beste in de nachtelijke uurtjes. Sommige zullen de lengte van het nummer en dat het ietwat repetitief is een probleem vinden, maar het werkt wat mij betreft uitstekend voor het concept: het werkt hypnotiserend, en ik verveel me nooit een moment tijdens het nummer. Het moment waarop de viool een prominente rol krijgt is schitterend, en daarna krijgen we nog een wat harder stukje instrumentatie als afsluiter, wat naadloos overloopt in het volgende nummer van het album.

avatar van Finidi
9. Archive – Lights

(afbeelding)
Nog zo’n nummer vol repetitie, en ook hier is dat hypnotiserende de kracht van het nummer. Het blijft de gehele 18 minuten spannend. Stukje bij beetje wordt het per instrument opgebouwd, tot je een heerlijk klankentapijt hebt… en dan begint ’t nog eens een keer opnieuw, maar dan met zang.

Spotifylijst: hier

avatar van chevy93
Mooie start van de top 10. Lange epische nummers.

avatar van Johnny Marr
Lights Afgelopen zondag nog live mogen meemaken, wat een schoonheid en pracht. ArthurDZ weet die shit wel.

avatar van Finidi
8. Talk Talk – Time It’s Time

(afbeelding)

Waar na The Spirit of Eden het altijd de vraag is wat ik daarna nou toch weer ‘ns op zou gaan zetten, is dat bij The Colour of Spring totaal niet het geval: gewoon nog een keer het album, of als de loop doorbroken moet worden gaan we verder naar The Spirit of Eden. Time It’s Time is een uniek stukje muziek waar ik geen genoeg van krijgen. Het gebruik van het koor en daarnaast vele toch niet alledaagse instrumenten en het gezang van Mark Hollis maken dit nummer enorm boeiend.

avatar van Johnny Marr
jordidj1 zal hier wel iets van vinden.

avatar van Finidi
7. Marillion – The Invisible Man

(afbeelding)

Ook deze prog giganten ontbreken uiteindelijk niet in m’n top 100. Wat wordt hier een intrigerend verhaal vertelt over een persoon dat geen lijfelijke aanwezigheid meer heeft in de wereld. Het staat vol met interessante beelden als:

I shout my name in the public places
No one seems to notice
No one understands
I stand perfectly still
In the middle of the road
I hold my nerve
I hold my nerve
Hold my nerve
But the cars don't swerve


Hogarth’s performance van deze lyrics is vooral erg bijzonder, vooral in live versies gaat dat vol overgave. Muzikaal gezien wordt de spanning ook opgevoerd, naar een briljante finale.

Spotifylijst: hier

avatar van Finidi
6. Oceansize – Music for a Nurse

(afbeelding)

Schijnbaar is deze reclame hoe mijn broer Oceansize ooit gevonden heeft. Ik heb verder geen idee wat Orange voor bedrijf is, maar hiervoor ben ik ze in ieder geval dankbaar.

Music For A Nurse is Oceansize op z'n gevoeligst. De lyrics zijn van belang voor mijn waardering van het nummer; het gemis wat hier bezongen wordt weet me altijd te raken.

And did you know that everything you touch is blessed and all the richer
For your love a better being
And if I display just a fraction of the soul you showed in this world
Then I know I'll see you again


De muziek is hierbij ondersteunend aan de emotie die moet worden overgebracht. Vooral in de laatste minuten wordt het zo lieflijk, de echoënde zang maakt duidelijk dat de andere persoon niet meer terug te vinden is, uit de handen glipt. En node gemist wordt. Into the sky you go, en de zang ook want de laatste regels zijn nauwelijks meer te herkennen uit de echo's, gaan als het ware mee de lucht in.

I pull you close and
Hold you tight
Into the sky you go
You go
And I can't change it
I can't change it

avatar van jordidj1
Johnny Marr schreef:
jordidj1 zal hier wel iets van vinden.


Zeer zeker, wat mooi om dit in je top 10 terug te vinden, Finidi. Word tijd dat mensen deze onderschatte parel ontdekken ❤️❤️❤️

avatar van Finidi
5. Karnivool – Change

(afbeelding)

Ian Kenny noemde ik eerder bij Deadman al een enorm goede zanger, en ook op dit nummer is hij weer bloedmooi aan het zingen, vooral het couplet dat rond de 7de minuut begint is om van te smullen. Maar de hoofdrol hier is toch wel voor het heerlijke drumwerk door het hele nummer heen. Als beloning daarvoor, en om het album af te maken, kunnen we aan het einde van het nummer ook nog ‘ns genieten van een heuze drumsolo.

Spotifylijst: hier

avatar van Finidi
4. Gazpacho – The Walk

(afbeelding)
Here's the map of the land
Pour it through your old hand
Give me more sand, more sand


Deze lyrics, waar het nummer mee begint, slagen er altijd direct in om mij de woestijn te laten voorstellen waar de hoofdpersoon van het album door heen loopt. Het idee dat in de lyrics naar voren komt dat elke zandkorrel een kaart van het woestijnlandschap is, vind ik mooi gevonden. Het geeft ook de hopeloosheid van de situatie weer: gecrasht midden in de woestijn, en eigenlijk is het enige visuele aanknopingspunt het gecrashte vliegtuig... maar juist die moet je achterlaten.

De muziek zelf is zoals altijd erg mooi bij Gazpacho, dit keer verrijkt met wat Arabische invloeden. Vooral het eerste deel heeft een schitterende melodie. Het nummer is misschien ietwat repetitiefs, maar ook dat symboliseert de eindeloze, hopeloze tocht door de woestijn waar weinig verandering in plaatsvindt. Halverwege het nummer is er een rustmomentje: de nacht doet zijn intrede. In het tweede deel gaan we op dezelfde voet verder: stap voor stap zonder doel door de woestijn, de zang varierend tussen hoopvol, hopeloos en hallicunerend. Maar hier bouwen we naar een schitterende laatste minuut toe, afsluitend met een zin die je of mooi vind, of quasi filosofisch pretentieus geneuzel: "Doesn't everyone have their own walk to walk?"

Geen podium plek dus voor m'n favoriete band, maar voor welke bands/artiesten wel?

Spotifylijst: hier

Gast
geplaatst: vandaag om 03:59 uur

geplaatst: vandaag om 03:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.