Muziek / Toplijsten en favorieten / Alle 20 dazzler: Albumtracks uit 1988
0
geplaatst: 18 september 2015, 22:34 uur
29. THE SCABS - Matchbox Car (1983)
http://s22.postimg.org/840p1q5ht/image.jpg
Na twee singles in eigen beheer, tekenden The Scabs bij EMI.
Dat label had geld geroken in de enorme golf van creativiteit die in België oplaaide.
Tussen 1979 en 1984 en in het kielzog van de punk werd de belpop eigenlijk pas echt geboren.
In het landje tussen Joy Division en Kraftwerk werd new wave gefabriceerd
die tussen de sombere postpunk en de lichtvoetige synthpop in zijn weg baande.
The Scabs uit Diest hadden nog op een punkschool gezeten.
Dat was goed hoorbaar in hun vroege werk, maar de groep zou een blijver worden.
Later werden het succesvolle leveranciers van radiovriendelijke kwaliteitsrock.
I was thrown in a world of disaster
I grew up with my desillusions
someone smashed my toys when I was only four
and later on my best friend stole my favorite matchbox car
Matchbox Car liet het kind los in de new waver. Hier kon je stevig op tekeer gaan.
Tot ons autootje helemaal perte totale gedanst was. Dan draaiden we No Pay Today.
The Scabs kon je eigenlijk nog het best als de Vlaamse variant op The Clash omschrijven.
Het mini-album Here's to You Gang! (1983) herbergt de bescheiden belpop hit Matchbox Car.
http://s22.postimg.org/840p1q5ht/image.jpg
Na twee singles in eigen beheer, tekenden The Scabs bij EMI.
Dat label had geld geroken in de enorme golf van creativiteit die in België oplaaide.
Tussen 1979 en 1984 en in het kielzog van de punk werd de belpop eigenlijk pas echt geboren.
In het landje tussen Joy Division en Kraftwerk werd new wave gefabriceerd
die tussen de sombere postpunk en de lichtvoetige synthpop in zijn weg baande.
The Scabs uit Diest hadden nog op een punkschool gezeten.
Dat was goed hoorbaar in hun vroege werk, maar de groep zou een blijver worden.
Later werden het succesvolle leveranciers van radiovriendelijke kwaliteitsrock.
I was thrown in a world of disaster
I grew up with my desillusions
someone smashed my toys when I was only four
and later on my best friend stole my favorite matchbox car
Matchbox Car liet het kind los in de new waver. Hier kon je stevig op tekeer gaan.
Tot ons autootje helemaal perte totale gedanst was. Dan draaiden we No Pay Today.
The Scabs kon je eigenlijk nog het best als de Vlaamse variant op The Clash omschrijven.
Het mini-album Here's to You Gang! (1983) herbergt de bescheiden belpop hit Matchbox Car.
0
geplaatst: 18 september 2015, 22:52 uur
30. THE SELECTER - On My Radio (1979)
http://s16.postimg.org/8hn8o3sjp/image.jpg
Natuurlijk mag het 2-Tone label niet ontbreken in ons overzicht.
Madness debuteerde er op, maar koos daarna voor Stiff Records.
2-Tone met die tot ska icoon gestileerde Peter Tosh in het logo
richtte zich uitsluitend op de ska-revival, een zijtak in het new wave verhaal.
Britse bandjes ontdekten in de voorloper van de reggae een nieuwe inspiratiebron.
De muziek was in de eerste plaats stinkend dansbaar.
The Selecter was daar een goed voorbeeld van. Hun onverwachte top 10 succes
met On My Radio had maar één mis te verstane boodschap: tijd voor een fris radiogeluid.
De magie van het nummer zit volgens mij in het spinnende orgeltje.
Een tweede toonaangevende 2-Tone band was The Beat.
Hun twee grootste hits bleken covers: Tears of a Clown van Smokey Robinson & The Miracles
en Can't Get Used to Losing You van Andy Williams (goed voor de Benelux top 10).
In de clip herken je het betere voetwerk van twee Fine Young Cannibals.
http://s16.postimg.org/8hn8o3sjp/image.jpg
Natuurlijk mag het 2-Tone label niet ontbreken in ons overzicht.
Madness debuteerde er op, maar koos daarna voor Stiff Records.
2-Tone met die tot ska icoon gestileerde Peter Tosh in het logo
richtte zich uitsluitend op de ska-revival, een zijtak in het new wave verhaal.
Britse bandjes ontdekten in de voorloper van de reggae een nieuwe inspiratiebron.
De muziek was in de eerste plaats stinkend dansbaar.
The Selecter was daar een goed voorbeeld van. Hun onverwachte top 10 succes
met On My Radio had maar één mis te verstane boodschap: tijd voor een fris radiogeluid.
De magie van het nummer zit volgens mij in het spinnende orgeltje.
Een tweede toonaangevende 2-Tone band was The Beat.
Hun twee grootste hits bleken covers: Tears of a Clown van Smokey Robinson & The Miracles
en Can't Get Used to Losing You van Andy Williams (goed voor de Benelux top 10).
In de clip herken je het betere voetwerk van twee Fine Young Cannibals.
0
geplaatst: 18 september 2015, 23:35 uur
Mooie nummers dazzler, maar ikzelf zie New Wave een stuk minder breed, voor mij zit er ook aardig wat Ska, Punk en Folk tussen.
Ik verwacht Iron Maiden ook nog wel in de lijst.
Ook ik ben wat aan het puzzelen geweest, voor mijzelf ook twijfel gevallen, zoals King met Love and Pride, Duran Duran met Planet Earth, Nena met 99 Luftballons en Dead Or Alive met You Spin Me Round.
Maar ik volg het helemaal, en zelfs voor mij nog genoeg te ontdekken.
Ik verwacht Iron Maiden ook nog wel in de lijst.
Ook ik ben wat aan het puzzelen geweest, voor mijzelf ook twijfel gevallen, zoals King met Love and Pride, Duran Duran met Planet Earth, Nena met 99 Luftballons en Dead Or Alive met You Spin Me Round.
Maar ik volg het helemaal, en zelfs voor mij nog genoeg te ontdekken.
0
geplaatst: 19 september 2015, 15:16 uur
31. THE SISTERS OF MERCY - Black Planet (1985)
http://s17.postimg.org/yyiuxkukv/image.jpg
So still so dark all over Europe
Er bestaat een promo 12" van Walk Away / Black Planet
waarmee The Sisters of Mercy een gokje waagden in de US.
Met hun eerste full album First and Last and Always (1985)
kroop Merciful Release onder de vleugels van Warner. Vandaar die focus op de States.
Er bestaat zelfs een videoclip van het nummer (hierboven in de link te bekijken).
Run around in the radiation
Run around in the acid rain
On a black, black planet
Black planet hanging over the highway
Black Planet is voor mij de perfecte opener van een volwassen langspeler.
Met de creatieve input van Wayne Hussey bleken The SIsters plots in staat te zijn
tot het schrijven van songs die veel verder reikten dan de postpunk met ritmebox.
Doorheen het album kringelt de akoestische gitaar. The Sisters waren een band.
Maar lang mocht het sprookje niet duren Ego's botsten en na een slepende rechtzaak
werden Hussey en Craig Adams The Mission en The Sisterhood opnieuw The Sisters of Mercy.
Het eerste album van The Sisters of Mercy is de beste worp van Andrew Eldritch.
Ook tekstueel komt de illustere frontman beter dan ooit uit de inktzwarte verf.
Om dat te illustreren citeer ik graag het pijnlijk mooie Nine While Nine.
ps. Gary Marx werd Ghost Dance.
http://s17.postimg.org/yyiuxkukv/image.jpg
So still so dark all over Europe
Er bestaat een promo 12" van Walk Away / Black Planet
waarmee The Sisters of Mercy een gokje waagden in de US.
Met hun eerste full album First and Last and Always (1985)
kroop Merciful Release onder de vleugels van Warner. Vandaar die focus op de States.
Er bestaat zelfs een videoclip van het nummer (hierboven in de link te bekijken).
Run around in the radiation
Run around in the acid rain
On a black, black planet
Black planet hanging over the highway
Black Planet is voor mij de perfecte opener van een volwassen langspeler.
Met de creatieve input van Wayne Hussey bleken The SIsters plots in staat te zijn
tot het schrijven van songs die veel verder reikten dan de postpunk met ritmebox.
Doorheen het album kringelt de akoestische gitaar. The Sisters waren een band.
Maar lang mocht het sprookje niet duren Ego's botsten en na een slepende rechtzaak
werden Hussey en Craig Adams The Mission en The Sisterhood opnieuw The Sisters of Mercy.
Het eerste album van The Sisters of Mercy is de beste worp van Andrew Eldritch.
Ook tekstueel komt de illustere frontman beter dan ooit uit de inktzwarte verf.
Om dat te illustreren citeer ik graag het pijnlijk mooie Nine While Nine.
ps. Gary Marx werd Ghost Dance.
0
geplaatst: 19 september 2015, 15:34 uur
32. THE SMITHS - William, It Was Really Nothing (1984)
http://s1.postimg.org/4uh3hornz/image.jpg
The rain falls hard on a humdrum town
This town has dragged you down
En dan laat Johnny Marr gepast twee heerlijke minuten de gitaren regenen.
Singing in the Rain om te vergeten dat we weer eens van de regen in de drop belandden.
De meeste singles van The Smiths waren een perfecte combinatie van a- en b-kant.
Hun single politiek greep terug naar de gewoonte van de jaren 60 om beide plaatkanten
te voorzien van liedjes die elkaar in balans hielden. De jukebox draaide immers beide helften.
Please, Please, Please, Let Me Get What I Want
Het is tijd voor verandering besluit een tot inkeer gekomen Morrissey op de b-kant.
De a-kant bracht nog verslag uit van de zoveelste mislukking van de onfortuinlijke William.
William dat ben ik zelf. Telkens ik weer blij blijk te zijn met een dooie mus,
troost ik mezelf met de relativerende woorden uit William It Was Really Nothing.
Die woorden zijn niet enkel te gebruiken tijdens liefdesperikelen. Ze zijn universeler.
William, William it was really nothing
It was your life
Beide kanten van dit verhaal (amper 4 minuten puur goud) staan op Louder Than Bombs (1987).
http://s1.postimg.org/4uh3hornz/image.jpg
The rain falls hard on a humdrum town
This town has dragged you down
En dan laat Johnny Marr gepast twee heerlijke minuten de gitaren regenen.
Singing in the Rain om te vergeten dat we weer eens van de regen in de drop belandden.
De meeste singles van The Smiths waren een perfecte combinatie van a- en b-kant.
Hun single politiek greep terug naar de gewoonte van de jaren 60 om beide plaatkanten
te voorzien van liedjes die elkaar in balans hielden. De jukebox draaide immers beide helften.
Please, Please, Please, Let Me Get What I Want
Het is tijd voor verandering besluit een tot inkeer gekomen Morrissey op de b-kant.
De a-kant bracht nog verslag uit van de zoveelste mislukking van de onfortuinlijke William.
William dat ben ik zelf. Telkens ik weer blij blijk te zijn met een dooie mus,
troost ik mezelf met de relativerende woorden uit William It Was Really Nothing.
Die woorden zijn niet enkel te gebruiken tijdens liefdesperikelen. Ze zijn universeler.
William, William it was really nothing
It was your life
Beide kanten van dit verhaal (amper 4 minuten puur goud) staan op Louder Than Bombs (1987).
0
geplaatst: 19 september 2015, 15:58 uur
33. SNOWY RED - Never Alive (1982)
http://s27.postimg.org/955b6w1ub/image.jpg
Gary Numan meets John Foxx in belpop zakformaat.
Snowy Red was het eenmansproject van elektro waver Marcel Thiel.
De klanktapijten waren broeierig en de vocalen snakten naar zuurstof.
Het hoeft niet te verwonderen dat de muziek van Snowy Red mee de weg zou bereiden
van de new beat die eind jaren 80 België definitief op de internationale danskaart zou zetten.
Never Alive is afkomstig van het album The Right to Die (1982)
Omdat de bezieler achter deze muziek in 2009 overleed, maken we plaats
voor nog een cult klassieker uit hetzelfde album Euroshima (Wardance).
http://s27.postimg.org/955b6w1ub/image.jpg
Gary Numan meets John Foxx in belpop zakformaat.
Snowy Red was het eenmansproject van elektro waver Marcel Thiel.
De klanktapijten waren broeierig en de vocalen snakten naar zuurstof.
Het hoeft niet te verwonderen dat de muziek van Snowy Red mee de weg zou bereiden
van de new beat die eind jaren 80 België definitief op de internationale danskaart zou zetten.
Never Alive is afkomstig van het album The Right to Die (1982)
Omdat de bezieler achter deze muziek in 2009 overleed, maken we plaats
voor nog een cult klassieker uit hetzelfde album Euroshima (Wardance).
0
geplaatst: 19 september 2015, 16:18 uur
34. SPLIT ENZ - The Choral Sea (1980)
http://s28.postimg.org/u6d1byacd/image.jpg
Wat weten kiwi's nu van new wave?
Een golf dient in Nieuw-Zeeland om op te surfen.
Maar in de donkere krochten van het koraalrif siddert af en toe een aal.
En in de branding van de Stille Oceaan klieft wel eens een vervaarlijke haai.
Die donkere kant van het bestaan down under zit in The Choral Sea.
De afsluitende instrumentaal van Split Enz' classic album True Colours (1980).
Van de hand van toetsenist Eddie Rayner en soepel ingespeeld door een geoliede band.
Het album met de nummer 1 hit I Got You en de single ballad I Hope I Never.
verscheen in talloze kleuren en sommige edities hadden een met laser bewerkte schijf.
Poor Boy en Nobody Takes Me Seriously werden singles in de UK.
In Amerika verscheen What's the Matter with You dan weer op single.
Stuk voor stuk mooie liedjes die het predicaat kwaliteitspop verdienen.
Maar af en toe lieten de Finn broertjes hun tanden blinken zoals in Shark Attack.
http://s28.postimg.org/u6d1byacd/image.jpg
Wat weten kiwi's nu van new wave?
Een golf dient in Nieuw-Zeeland om op te surfen.
Maar in de donkere krochten van het koraalrif siddert af en toe een aal.
En in de branding van de Stille Oceaan klieft wel eens een vervaarlijke haai.
Die donkere kant van het bestaan down under zit in The Choral Sea.
De afsluitende instrumentaal van Split Enz' classic album True Colours (1980).
Van de hand van toetsenist Eddie Rayner en soepel ingespeeld door een geoliede band.
Het album met de nummer 1 hit I Got You en de single ballad I Hope I Never.
verscheen in talloze kleuren en sommige edities hadden een met laser bewerkte schijf.
Poor Boy en Nobody Takes Me Seriously werden singles in de UK.
In Amerika verscheen What's the Matter with You dan weer op single.
Stuk voor stuk mooie liedjes die het predicaat kwaliteitspop verdienen.
Maar af en toe lieten de Finn broertjes hun tanden blinken zoals in Shark Attack.
0
geplaatst: 19 september 2015, 16:54 uur
35. SQUEEZE - Cool for Cats (1979)
http://s1.postimg.org/vwp1o572n/image.jpg
Chris Difford en Glenn Tilbrook waren de Henk en Henk van Squeeze.
Net als Het Goede Doel schudden ze hun sinterklaasverzen uit de losse pols.
The Indians send signals
From the rocks above the pass
The cowboys take positions
In the bushes and the grass
Squeeze leverde vijf jaar lang de ene kwaliteitssingle na de andere.
Hun albums boden meer van hetzelfde, maar telden ook doorsnee opvullers.
Muzikaal zat hun kracht in de combinatie van heerlijke hooks en swingende toetsen.
Aanvankelijk was het klavier in handen van Jools Holland en dat is goed te horen
in hun grootste hit Cool for Cats. Wie hier kan op dansen, heeft last van brompotitis.
En die teksten gaan maar door, alsof er geen einde aan komt.
I fancy this, I fancy that
I wanna be so flash
I give a little muscle
And I spend a little cash
But all I get is bitter
And a nasty little rash
Er zit voldoende jeuk tussen de regels, waardoor je als luisteraar krabben moet.
Vaak is het hoofdpersonage de dupe van zijn eigen stommiteiten, zoals bij Madness.
Een overzichtje van hun eerste hits kneep Squeeze zelf tot de medley Squabs on Forty Fab.
Goodbye Girl, Cool for Cats, Up the Junction en Slap and Tickle staan ook op Cool for Cats (1979).
http://s1.postimg.org/vwp1o572n/image.jpg
Chris Difford en Glenn Tilbrook waren de Henk en Henk van Squeeze.
Net als Het Goede Doel schudden ze hun sinterklaasverzen uit de losse pols.
The Indians send signals
From the rocks above the pass
The cowboys take positions
In the bushes and the grass
Squeeze leverde vijf jaar lang de ene kwaliteitssingle na de andere.
Hun albums boden meer van hetzelfde, maar telden ook doorsnee opvullers.
Muzikaal zat hun kracht in de combinatie van heerlijke hooks en swingende toetsen.
Aanvankelijk was het klavier in handen van Jools Holland en dat is goed te horen
in hun grootste hit Cool for Cats. Wie hier kan op dansen, heeft last van brompotitis.
En die teksten gaan maar door, alsof er geen einde aan komt.
I fancy this, I fancy that
I wanna be so flash
I give a little muscle
And I spend a little cash
But all I get is bitter
And a nasty little rash
Er zit voldoende jeuk tussen de regels, waardoor je als luisteraar krabben moet.
Vaak is het hoofdpersonage de dupe van zijn eigen stommiteiten, zoals bij Madness.
Een overzichtje van hun eerste hits kneep Squeeze zelf tot de medley Squabs on Forty Fab.
Goodbye Girl, Cool for Cats, Up the Junction en Slap and Tickle staan ook op Cool for Cats (1979).
0
geplaatst: 20 september 2015, 22:46 uur
36. STIFF LITTLE FINGERS - Alternative Ulster (1978)
http://s3.postimg.org/o7tjz00lf/image.jpg
Nog zo'n groep die ik bij toeval eens meenam uit de bieb.
Hun wat meer mainstream klinkende album Now Then... (1982).
Ik vond het best aangenaam aan de oren, maar las vernietigende commentaren.
Over een groep die bijlange niet meer zo ontvlambaar klonk als in haar punkdagen.
Take a look where you're livin'
You got the Army on your street
And the RUC dog of repression
Is barking at your feet
Is this the kind of place you wanna live?
Is this where you wanna be?
Pats! boem!
Daar kan Sunday Bloody Sunday een puntje aan zuigen.
Noord-Ieren met bollocks op Inflammable Material (1979).
Voor mij is een punk verzamelaar niet helemaal compleet zonder Stiff Little Fingers.
Een groep die net als 'n kat al een paar levens achter de rug heeft, maar steeds weerkeert.
Om af te sluiten toch maar eens een liedje uit dat album van dat ik top vond als 16 jarige.
Is That What You Fought the War For? vind ik gewoon een erg sympathiek nummer.
http://s3.postimg.org/o7tjz00lf/image.jpg
Nog zo'n groep die ik bij toeval eens meenam uit de bieb.
Hun wat meer mainstream klinkende album Now Then... (1982).
Ik vond het best aangenaam aan de oren, maar las vernietigende commentaren.
Over een groep die bijlange niet meer zo ontvlambaar klonk als in haar punkdagen.
Take a look where you're livin'
You got the Army on your street
And the RUC dog of repression
Is barking at your feet
Is this the kind of place you wanna live?
Is this where you wanna be?
Pats! boem!
Daar kan Sunday Bloody Sunday een puntje aan zuigen.
Noord-Ieren met bollocks op Inflammable Material (1979).
Voor mij is een punk verzamelaar niet helemaal compleet zonder Stiff Little Fingers.
Een groep die net als 'n kat al een paar levens achter de rug heeft, maar steeds weerkeert.
Om af te sluiten toch maar eens een liedje uit dat album van dat ik top vond als 16 jarige.
Is That What You Fought the War For? vind ik gewoon een erg sympathiek nummer.
0
geplaatst: 20 september 2015, 23:02 uur
37. THE STRANGLERS - Toiler on the Sea (1978)
http://s9.postimg.org/rm6u3yy4f/image.jpg
Er zijn er die bij The Stranglers niet verder komen dan No More Heroes en Golden Brown.
Voeg er nog Skin Deep en Always the Sun aan toe, want die radiohits kent ongeveer iedereen.
Dat ze zich als seksistische zwijnen gedroegen en met hun twee eerste albums
punkgeschiedenis schreven is voer voor naslagwerken, maar daar houdt het vaak op.
Zowel het album waarop No More Heroes is te vinden als de elpee met Golden Brown
behoren naar mijn mening tot hun zwakste langspelers uit de succesperiode 1977-1990.
Om mijn geliefde Meninblack in de herkansing te gooien, trackteer ik de trouwe volgers van dit topic
op het lied waaraan de rare vogels van A Flock of Seagulls hun klinkende naam te danken hebben.
Toiler on the Sea is zonder meer een straffe Stranglers klassieker.
Je hoort hoe deze punkband zijn progrock vleugels durft te spreiden.
Het album Black and White (1978) markeert hun overstap van punk naar new wave.
De bas houdt ons nog steeds in een wurggreep en de klavieren blijven rinkelen als een Doors orgel.
Maar de songstructuren worden complexer en de tekstuele inhoud stilaan meer beschouwelijk.
Then we retraced our steps
Rebuilt the woman ship
I took her back up north
I lost her in the fog
I was a toiler on the sea
Toiler on the Sea is een song in drie bedrijven over een band die de zeven zeeën bevaart.
Het on the road gevoel is nog sterk bij het viertal, het gevoel van een gang met een missie te zijn.
Van het album verscheen enkel de ranzige reggae van Nice 'n' Sleazy op 45 toeren.
Nochtans werd van het swingende Sweden (All Quiet on the Eastern Front) een videoclip gemaakt.
http://s9.postimg.org/rm6u3yy4f/image.jpg
Er zijn er die bij The Stranglers niet verder komen dan No More Heroes en Golden Brown.
Voeg er nog Skin Deep en Always the Sun aan toe, want die radiohits kent ongeveer iedereen.
Dat ze zich als seksistische zwijnen gedroegen en met hun twee eerste albums
punkgeschiedenis schreven is voer voor naslagwerken, maar daar houdt het vaak op.
Zowel het album waarop No More Heroes is te vinden als de elpee met Golden Brown
behoren naar mijn mening tot hun zwakste langspelers uit de succesperiode 1977-1990.
Om mijn geliefde Meninblack in de herkansing te gooien, trackteer ik de trouwe volgers van dit topic
op het lied waaraan de rare vogels van A Flock of Seagulls hun klinkende naam te danken hebben.
Toiler on the Sea is zonder meer een straffe Stranglers klassieker.
Je hoort hoe deze punkband zijn progrock vleugels durft te spreiden.
Het album Black and White (1978) markeert hun overstap van punk naar new wave.
De bas houdt ons nog steeds in een wurggreep en de klavieren blijven rinkelen als een Doors orgel.
Maar de songstructuren worden complexer en de tekstuele inhoud stilaan meer beschouwelijk.
Then we retraced our steps
Rebuilt the woman ship
I took her back up north
I lost her in the fog
I was a toiler on the sea
Toiler on the Sea is een song in drie bedrijven over een band die de zeven zeeën bevaart.
Het on the road gevoel is nog sterk bij het viertal, het gevoel van een gang met een missie te zijn.
Van het album verscheen enkel de ranzige reggae van Nice 'n' Sleazy op 45 toeren.
Nochtans werd van het swingende Sweden (All Quiet on the Eastern Front) een videoclip gemaakt.
0
geplaatst: 21 september 2015, 19:28 uur
38. THEATRE OF HATE - Do You Believe in the Westworld (1981)
http://s12.postimg.org/5vfq4ztyl/image.jpg
De intro zou je op het verkeerde been kunnen zetten.
Neen, geen Joy Division maar een wat obscuurder gebleven postpunk collega.
Politiek geëngageerd in de teksten en dus in zekere zin een voorloper van The Alarm.
Het kan bijgevolg geen toeval zijn dat het album Westworld (1982)
in productionele handen was van Mick Jones, de gitarist van The Clash.
De naar de langspeler vernoemde single is een absolute favoriet van mij.
Het nummer met de strijdvaardige saxofoon galoppeert als een witte ridder door de boxen.
Ritmisch bijzonder sterk en voorzien van mooie hoofdrollen voor de diverse instrumenten.
From the south on a wind in walked a cowboy
The saloon was dry but his guns were well oiled
Do You Believe in the Westworld is tegelijk theatraal en urgent.
Want de vraag stellen is ze meteen beantwoorden: het Westen aan de afgrond.
De politiewagen uit White Riot van The Clash rijdt plots de stad binnen.
The Ruts winden er geen doekjes om: het Westen is als de hoer van Babylon.
Het verderf heeft zich als een kanker verspreid en het Westen brandt als de hel.
Ik vond Babylon's Burning een passende schaduwsong van Do You Believe in the Westworld.
Then the cowboy turned the gun on himself as he sang
"No-ones alive"
Do you believe in the Westworld?
http://s12.postimg.org/5vfq4ztyl/image.jpg
De intro zou je op het verkeerde been kunnen zetten.
Neen, geen Joy Division maar een wat obscuurder gebleven postpunk collega.
Politiek geëngageerd in de teksten en dus in zekere zin een voorloper van The Alarm.
Het kan bijgevolg geen toeval zijn dat het album Westworld (1982)
in productionele handen was van Mick Jones, de gitarist van The Clash.
De naar de langspeler vernoemde single is een absolute favoriet van mij.
Het nummer met de strijdvaardige saxofoon galoppeert als een witte ridder door de boxen.
Ritmisch bijzonder sterk en voorzien van mooie hoofdrollen voor de diverse instrumenten.
From the south on a wind in walked a cowboy
The saloon was dry but his guns were well oiled
Do You Believe in the Westworld is tegelijk theatraal en urgent.
Want de vraag stellen is ze meteen beantwoorden: het Westen aan de afgrond.
De politiewagen uit White Riot van The Clash rijdt plots de stad binnen.
The Ruts winden er geen doekjes om: het Westen is als de hoer van Babylon.
Het verderf heeft zich als een kanker verspreid en het Westen brandt als de hel.
Ik vond Babylon's Burning een passende schaduwsong van Do You Believe in the Westworld.
Then the cowboy turned the gun on himself as he sang
"No-ones alive"
Do you believe in the Westworld?
0
geplaatst: 21 september 2015, 19:54 uur
39. TUXEDOMOON - No Tears (1978)
http://s10.postimg.org/eyz7hqj8p/image.jpg
Het stijlvolle, avant-gardistische collectief Tuxedomoon in een neurotisch bui.
Een song die afkomstig was van hun eerste, identiek getitelde EP No Tears (1978).
I feel so hollow I just don't understand
Nothing's turned out like I... like I planned
My head's exploding
My mouth is dry
I can't help it if I've forgotten how to... cry
Het nummer snijdt door merg en been en roept De Schreeuw van Edvard Munch bij me op.
Vooreerst is er het filerend gitaarwerk met daar dan bovenop die vlijmscherpe synthesizer riff.
No Tears zweept de luisteraar op en striemt hem met een confronterende realiteit.
Het I've got the spirit, but lose the feeling syndroom.
Tuxedomoon zou op latere albums wat minder fel te keer gaan.
Traditionele instrumenten drongen het muzikaal spectrum van de band binnen.
De EP met No Tears is trouwens ook terug te vinden als bonus op een expanded release
van hun classic album Desire (1981). Luister mee naar de schoonheid van East/Jinx/.../Music #1.
http://s10.postimg.org/eyz7hqj8p/image.jpg
Het stijlvolle, avant-gardistische collectief Tuxedomoon in een neurotisch bui.
Een song die afkomstig was van hun eerste, identiek getitelde EP No Tears (1978).
I feel so hollow I just don't understand
Nothing's turned out like I... like I planned
My head's exploding
My mouth is dry
I can't help it if I've forgotten how to... cry
Het nummer snijdt door merg en been en roept De Schreeuw van Edvard Munch bij me op.
Vooreerst is er het filerend gitaarwerk met daar dan bovenop die vlijmscherpe synthesizer riff.
No Tears zweept de luisteraar op en striemt hem met een confronterende realiteit.
Het I've got the spirit, but lose the feeling syndroom.
Tuxedomoon zou op latere albums wat minder fel te keer gaan.
Traditionele instrumenten drongen het muzikaal spectrum van de band binnen.
De EP met No Tears is trouwens ook terug te vinden als bonus op een expanded release
van hun classic album Desire (1981). Luister mee naar de schoonheid van East/Jinx/.../Music #1.
0
geplaatst: 21 september 2015, 20:24 uur
40. XTC - Living through Another Cuba (1980)
http://s22.postimg.org/uwmgvsg1t/image.jpg
Eigenlijk vind ik Black Sea (1980) stiekem een streepje beter dan English Settlement (1982).
Die laatste heeft ongetwijfeld de betere songs, maar telt helaas ook enkele mindere nummers.
Black Sea is één adembenemende rit doorheen de gekke wave meets pop wereld van XTC.
Living through Another Cuba nodigt onverbloemd uit ten dans.
Mocht dit Rockpalast concert ooit op dvd verschijnen, dan ren ik meteen naar de platenboer.
Merk op hoe gespannen frontman Andy Patridge op het podium staat.
De zieke stresskip zou dra kappen met optreden en in de studio bivakkeren.
Living through Another Cuba is pure adrenaline en dat is ook de brandstof
waarop de ijzersterke nummers van Black Sea op de luisteraar af denderen.
Uit medelijden met dat andere topalbum sluit ik af met het onvolprezen Jason and the Argonauts.
http://s22.postimg.org/uwmgvsg1t/image.jpg
Eigenlijk vind ik Black Sea (1980) stiekem een streepje beter dan English Settlement (1982).
Die laatste heeft ongetwijfeld de betere songs, maar telt helaas ook enkele mindere nummers.
Black Sea is één adembenemende rit doorheen de gekke wave meets pop wereld van XTC.
Living through Another Cuba nodigt onverbloemd uit ten dans.
Mocht dit Rockpalast concert ooit op dvd verschijnen, dan ren ik meteen naar de platenboer.
Merk op hoe gespannen frontman Andy Patridge op het podium staat.
De zieke stresskip zou dra kappen met optreden en in de studio bivakkeren.
Living through Another Cuba is pure adrenaline en dat is ook de brandstof
waarop de ijzersterke nummers van Black Sea op de luisteraar af denderen.
Uit medelijden met dat andere topalbum sluit ik af met het onvolprezen Jason and the Argonauts.
0
geplaatst: 21 september 2015, 21:10 uur
alle 40 beter
NEW WAVE FAVORIETEN
CD3
01. 10,000 Maniacs - My Mother the War (1983)
02. A Certain Ratio - Shack Up (1980)
03. Billy Bragg - A New England (1983)
04. The Bollock Brothers - The Bunker (1980)
05. Cabaret Voltaire - Crackdown (1983)
06. Clan of Xymox - Louise (1986)
07. Clock DVA - 4 Hours (1981)
08. Cocteau Twins - Five Ten Fiftyfold (1983)
09. The Cure - In Between Days (1985)
10. The Damned - New Rose (1977)
11. Dead Can Dance - Treshold (1984)
12. Echo & The Bunnymen - Show of Strength (1981)
13. Gang of Four - What We All Want (1981)
14. Japan - Methods of Dance (1980)
15. Joe Jackson - Fools in Love (1979)
16. Joy Division - Decades (1980)
17. Killing Joke - Requiem (1980)
18. Kraftwerk - The Hall of Mirrors (1977)
19. Modern English - Someone's Calling (1982)
20. Nacht Und Nebel - Movoco Synthaca (1982)
CD4
21. The Names - Calcutta (1981)
22. New Musik - On Islands (1979)
23. New Order - Age of Consent (1983)
24. The Nits - Red Tape (1981)
25. Orchestral Manoeuvres in the Dark - The New Stone Age (1981)
26. Peter Gabriel - Games without Frontiers (1980)
27. The Pogues - The Old Main Drag (1985)
28. Rheingold - Dreiklangsdimensionen (1981)
29. The Scabs - Matchbox Car (1983)
30. The Selecter - On My Radio (1979)
31. The Sisters of Mercy - Black Planet (1985)
32. The Smiths - William, It Was Really Nothing (1984)
33. Snowy Red - Never Alive (1982)
34. Split Enz - The Choral Sea (1980)
35. Squeeze - Cool for Cats (1979)
36. Stiff Little Fingers - Alternative Ulster (1978)
37. The Stranglers - Toiler on the Sea (1978)
38. Theatre of Hate - Do You Believe in the Westworld (1981)
39. Tuxedomoon - No Tears (1978)
40. XTC - Living through Another Cuba (1980)
Ben wel eens benieuwd of er nog iemand op Volume 3 zit te wachten.
NEW WAVE FAVORIETEN
CD3
01. 10,000 Maniacs - My Mother the War (1983)
02. A Certain Ratio - Shack Up (1980)
03. Billy Bragg - A New England (1983)
04. The Bollock Brothers - The Bunker (1980)
05. Cabaret Voltaire - Crackdown (1983)
06. Clan of Xymox - Louise (1986)
07. Clock DVA - 4 Hours (1981)
08. Cocteau Twins - Five Ten Fiftyfold (1983)
09. The Cure - In Between Days (1985)
10. The Damned - New Rose (1977)
11. Dead Can Dance - Treshold (1984)
12. Echo & The Bunnymen - Show of Strength (1981)
13. Gang of Four - What We All Want (1981)
14. Japan - Methods of Dance (1980)
15. Joe Jackson - Fools in Love (1979)
16. Joy Division - Decades (1980)
17. Killing Joke - Requiem (1980)
18. Kraftwerk - The Hall of Mirrors (1977)
19. Modern English - Someone's Calling (1982)
20. Nacht Und Nebel - Movoco Synthaca (1982)
CD4
21. The Names - Calcutta (1981)
22. New Musik - On Islands (1979)
23. New Order - Age of Consent (1983)
24. The Nits - Red Tape (1981)
25. Orchestral Manoeuvres in the Dark - The New Stone Age (1981)
26. Peter Gabriel - Games without Frontiers (1980)
27. The Pogues - The Old Main Drag (1985)
28. Rheingold - Dreiklangsdimensionen (1981)
29. The Scabs - Matchbox Car (1983)
30. The Selecter - On My Radio (1979)
31. The Sisters of Mercy - Black Planet (1985)
32. The Smiths - William, It Was Really Nothing (1984)
33. Snowy Red - Never Alive (1982)
34. Split Enz - The Choral Sea (1980)
35. Squeeze - Cool for Cats (1979)
36. Stiff Little Fingers - Alternative Ulster (1978)
37. The Stranglers - Toiler on the Sea (1978)
38. Theatre of Hate - Do You Believe in the Westworld (1981)
39. Tuxedomoon - No Tears (1978)
40. XTC - Living through Another Cuba (1980)
Ben wel eens benieuwd of er nog iemand op Volume 3 zit te wachten.
0
geplaatst: 22 september 2015, 14:11 uur
Jazeker! Gisteren pas dit topic ontdekt, en heb genoten van de eerste 40. De nummers van de volgende 40 ga ik de komende dagen beluisteren. Leuke commentaren, en referenties / schaduwnummers. Ik had bijvoorbeeld nooit eerder op die Joy Division-titels in dat nummer van Killing Joke gelet. Super
0
geplaatst: 22 september 2015, 14:19 uur
Als je er tijd voor hebt, dazzler, dan blijf ik het ook gewoon volgen
Nu zal je het in ieder geval drukker hebben op de site.
Nu zal je het in ieder geval drukker hebben op de site.
0
geplaatst: 22 september 2015, 17:00 uur
Het is inderdaad wat drukker, daarom wik en weeg ik mijn prioriteiten.
De selectie ligt klaar, dus daar moet niet veel meer aan gesleuteld worden.
Enkel nog wat hoesjes zoeken en hopen dat de inspiratie blijft borrelen om wat interssants te schrijven.
De selectie ligt klaar, dus daar moet niet veel meer aan gesleuteld worden.
Enkel nog wat hoesjes zoeken en hopen dat de inspiratie blijft borrelen om wat interssants te schrijven.
0
geplaatst: 22 september 2015, 18:58 uur
Het zou toch wel heel erg jammer zijn dat je enthousiaste bijdrages hier (en elders) zouden verdwijnen omdat er zonodig door crewleden ingegrepen moet worden ergens op de site omdat er een punt of komma verkeerd staat.
0
geplaatst: 22 september 2015, 20:31 uur
vigil schreef:
Het zou toch wel heel erg jammer zijn dat je enthousiaste bijdrages hier (en elders) zouden verdwijnen omdat er zonodig door crewleden ingegrepen moet worden ergens op de site omdat er een punt of komma verkeerd staat.
Het zou toch wel heel erg jammer zijn dat je enthousiaste bijdrages hier (en elders) zouden verdwijnen omdat er zonodig door crewleden ingegrepen moet worden ergens op de site omdat er een punt of komma verkeerd staat.
Neen, dat is het niet.
Er lopen een paar topics van mij en die kluisteren me na een tijdje.
Want er zijn ook topics van mij die op "pauze" staan en soms heb ik zin om daar weer verder te doen.
Zeker als de feedback in het ene topic wat stilvalt, is het soms tijd om nog een te switchen.
Om het wat spannender te maken, enkele teasers.
Hoe komt het dat Depeche Mode nog steeds niet aan de beurt was?
Waarom werd This Mortal Coil op de valreep uit de lijst van 40 persoonlijke favorieten geschrapt?
Welke bands zien we nog een keer terug in Volume 3?
En is dazzler nog in staat om ons te verrassen met zijn keuzes?
0
geplaatst: 22 september 2015, 21:12 uur
alle 40 beter
NEW WAVE HITS
aka Volume 1
alle 40 beter
NEW WAVE FAVORIETEN
aka Volume 2
alle 40 beter
NEW WAVE KLASSIEKERS
Tijd voor Volume 3 dus.
Weer 40 songs die in de lijn liggen van Volume 1.
Nu en dan een tweede (of ondertussen derde) track van een artiest.
Maar evengoed bekende dingen die over het hoofd gezien leken.
Met een snuifje belwave en hier en daar een rare snuiter.
NEW WAVE HITS
aka Volume 1
alle 40 beter
NEW WAVE FAVORIETEN
aka Volume 2
alle 40 beter
NEW WAVE KLASSIEKERS
Tijd voor Volume 3 dus.
Weer 40 songs die in de lijn liggen van Volume 1.
Nu en dan een tweede (of ondertussen derde) track van een artiest.
Maar evengoed bekende dingen die over het hoofd gezien leken.
Met een snuifje belwave en hier en daar een rare snuiter.
0
geplaatst: 22 september 2015, 21:38 uur
01. ANNE CLARK - Sleeper in Metropolis (1983)
http://s21.postimg.org/gyxhyr9yv/image.jpg
Deze hoes hebben we al eens gehad, maar de andere kant van Our Darkness nog niet.
Met Sleeper in Metropolis als backup, krijg je natuurlijk een fantastische new wave single.
In een zinderend stroboscopisch licht bewogen wij ons op deze verzen.
No alternative could grow
Where love cannot take root
No shadows will replace
The warmth of your contact
En dan kroop ik als prille twintiger in mijn pen.
In een stad van potloodgrijs
Gomt een jongen nieuwe wegen
Onder het verleden zijn strepen getrokken
Onder... maar niet door
De persoon waar mijn schrijfsel naar verwees, zou drie jaar later alsnog mijn vrouw worden.
Changing Places (1983) blijft voor mij Annes beste langspeler.
Met op de A-kant door David Harrow ontworpen synthdecors die perfect passen bij Clarks verzen.
Op de B-kant is Durutti Column gitarist Vinnie Reilly aan zet met zijn intrigerende aquarel gitaarspel.
Op All Night Party bijvoorbeeld, waarin ik zoveel van mezelf herkende op dronken avonden.
At the all night party
Standing in the corner
I am watching you
Drink in my hand
I wish it were you instead
Een beetje puberaal, maar zo mooi en dan die muziek.
Verdriet hoor je niet door te spoelen met alcohol, maar met een lied.
http://s21.postimg.org/gyxhyr9yv/image.jpg
Deze hoes hebben we al eens gehad, maar de andere kant van Our Darkness nog niet.
Met Sleeper in Metropolis als backup, krijg je natuurlijk een fantastische new wave single.
In een zinderend stroboscopisch licht bewogen wij ons op deze verzen.
No alternative could grow
Where love cannot take root
No shadows will replace
The warmth of your contact
En dan kroop ik als prille twintiger in mijn pen.
In een stad van potloodgrijs
Gomt een jongen nieuwe wegen
Onder het verleden zijn strepen getrokken
Onder... maar niet door
De persoon waar mijn schrijfsel naar verwees, zou drie jaar later alsnog mijn vrouw worden.
Changing Places (1983) blijft voor mij Annes beste langspeler.
Met op de A-kant door David Harrow ontworpen synthdecors die perfect passen bij Clarks verzen.
Op de B-kant is Durutti Column gitarist Vinnie Reilly aan zet met zijn intrigerende aquarel gitaarspel.
Op All Night Party bijvoorbeeld, waarin ik zoveel van mezelf herkende op dronken avonden.
At the all night party
Standing in the corner
I am watching you
Drink in my hand
I wish it were you instead
Een beetje puberaal, maar zo mooi en dan die muziek.
Verdriet hoor je niet door te spoelen met alcohol, maar met een lied.
0
geplaatst: 22 september 2015, 22:02 uur
02. ARBEID ADELT! - De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen (1982)
http://s2.postimg.org/ta872l1h5/image.jpg
Stotterende elektronica en een scheur van een saxofoon.
Met hun tweede single brak Arbeid Adelt! definitief door in Vlaanderen.
Het nummer was een reactie op de gelijknamige schlager hit van John Terra.
Nu stolt het bloed in deze hersens.
Nicotine kraakt de zeven wervels.
Wat moet er met me? Ik raak niet op dreef.
O-o als hij mij maar eens schreef.
Het nummer van AA was voor ons een ideale opwarmer.
Om op dreef te geraken natuurlijk, want de avond was nog jong.
Opvallend dat artiesten als John Terra (De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen)
en Will Tura (Hopeloos) in het postpunkjaar bij uitstek (1981) een grote doemhit scoorden.
Alsof de charmezangers zich aan het tijdsklimaat aanpasten.
In de categorie Vlaamse new wave werd er anders weinig bewogen.
De bands die het in de moedertaal probeerden, waren eerder dun gezaaid.
We onthouden Aroma di Amore van Elvis Peeters (nu schrijver) met Voor de Dood.
http://s2.postimg.org/ta872l1h5/image.jpg
Stotterende elektronica en een scheur van een saxofoon.
Met hun tweede single brak Arbeid Adelt! definitief door in Vlaanderen.
Het nummer was een reactie op de gelijknamige schlager hit van John Terra.
Nu stolt het bloed in deze hersens.
Nicotine kraakt de zeven wervels.
Wat moet er met me? Ik raak niet op dreef.
O-o als hij mij maar eens schreef.
Het nummer van AA was voor ons een ideale opwarmer.
Om op dreef te geraken natuurlijk, want de avond was nog jong.
Opvallend dat artiesten als John Terra (De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen)
en Will Tura (Hopeloos) in het postpunkjaar bij uitstek (1981) een grote doemhit scoorden.
Alsof de charmezangers zich aan het tijdsklimaat aanpasten.
In de categorie Vlaamse new wave werd er anders weinig bewogen.
De bands die het in de moedertaal probeerden, waren eerder dun gezaaid.
We onthouden Aroma di Amore van Elvis Peeters (nu schrijver) met Voor de Dood.
0
geplaatst: 23 september 2015, 16:52 uur
03. THE B-52's - Rock Lobster (1979)
http://s16.postimg.org/feo7sgrqd/image.jpg
Het patent van de pretwave is in handen van The B-52's.
Met een song als Rock Lobster had je meteen ook de dames op de dansvloer.
Want die zijn er vooral op uit om zich mateloos te amuseren (Cyndi Lauper wist het wel).
Het valt mij op dat de compacte 7" versie van het nummer spannender klinkt
dan de uitgerekte 12" versie die je op veel new wave verzamelaars kan terugvinden.
Een kreeft heeft doorgaans maar een paar minuten nodig om te garen.
De Amerikaanse band werd vaak in één adem genoemd mat Blondie en Talking Heads.
Epigonen van de Amerikaanse new wave die zich ontwikkelde in de legendarische CBGB club.
Maar de muziek van Fred Schneider en Kate Pierson klonk altijd al als een veelkleurige lolly.
Planet Claire was die andere klassieker van het maffe LP-debuut The B-52's (1979).
De groep stipt hierop zelf aan een volstrekt uniek wave meets pop universum te bewonen.
Dat de groep eind jaren 80 een gigantische comeback zou maken
is ook niet zo verwonderlijk aangezien ze altijd een neus voor pop bezaten.
En dat Kate meezong op platen van Iggy Pop en REM was goed voor hun wave imago.
http://s16.postimg.org/feo7sgrqd/image.jpg
Het patent van de pretwave is in handen van The B-52's.
Met een song als Rock Lobster had je meteen ook de dames op de dansvloer.
Want die zijn er vooral op uit om zich mateloos te amuseren (Cyndi Lauper wist het wel).
Het valt mij op dat de compacte 7" versie van het nummer spannender klinkt
dan de uitgerekte 12" versie die je op veel new wave verzamelaars kan terugvinden.
Een kreeft heeft doorgaans maar een paar minuten nodig om te garen.
De Amerikaanse band werd vaak in één adem genoemd mat Blondie en Talking Heads.
Epigonen van de Amerikaanse new wave die zich ontwikkelde in de legendarische CBGB club.
Maar de muziek van Fred Schneider en Kate Pierson klonk altijd al als een veelkleurige lolly.
Planet Claire was die andere klassieker van het maffe LP-debuut The B-52's (1979).
De groep stipt hierop zelf aan een volstrekt uniek wave meets pop universum te bewonen.
Dat de groep eind jaren 80 een gigantische comeback zou maken
is ook niet zo verwonderlijk aangezien ze altijd een neus voor pop bezaten.
En dat Kate meezong op platen van Iggy Pop en REM was goed voor hun wave imago.
0
geplaatst: 23 september 2015, 17:12 uur
04. BUZZCOCKS - Ever Fallen In Love... (with Someone You Shouldn't've) (1978)
http://s12.postimg.org/pg01f6drh/image.jpg
De groep die punk een hart gaf. Ik las het deze week nog ergens.
De hoes van hun klassieker Ever Fallen in Love windt er geen doekjes om.
I can't see much of a future
Unless we find out what's to blame, what a shame
And we won't be together much longer
Unless we realize that we are the same
Het "No Future" idioom in een nieuwe context geplaatst: die van het hart dus.
Howard Devoto (Magazine) was al pleite toen deze Buzzcocks hun pensioennummer inblikten.
Pete Shelley zou het iets langer uitzingen, maar blijft ook solo een stempel op de new wave drukken.
Toen ik als student op maandag in een tweedehands platenwinkel achter de balie stond,
heb ik enorm genoten van een draaibeurt van hun debuut Another Music in a Different Kitchen (1978).
Ik kocht het album om het een paar jaar later weer van de hand te doen om budgettaire redenen.
Hun hitje stond niet op het album, maar de kanjer Moving Away from the Pulsebeat wel.
Fine Young Cannibals scoorden een top 10 hit met een cover van Ever Fallen in Love
en de BBC vereeuwigden de punkband in de hilarische muziekquiz Never Mind the Buzzcocks.
Niet slecht voor een bandje dat wel eens te nichterig (lees: te weinig ballen) werd genoemd.
http://s12.postimg.org/pg01f6drh/image.jpg
De groep die punk een hart gaf. Ik las het deze week nog ergens.
De hoes van hun klassieker Ever Fallen in Love windt er geen doekjes om.
I can't see much of a future
Unless we find out what's to blame, what a shame
And we won't be together much longer
Unless we realize that we are the same
Het "No Future" idioom in een nieuwe context geplaatst: die van het hart dus.
Howard Devoto (Magazine) was al pleite toen deze Buzzcocks hun pensioennummer inblikten.
Pete Shelley zou het iets langer uitzingen, maar blijft ook solo een stempel op de new wave drukken.
Toen ik als student op maandag in een tweedehands platenwinkel achter de balie stond,
heb ik enorm genoten van een draaibeurt van hun debuut Another Music in a Different Kitchen (1978).
Ik kocht het album om het een paar jaar later weer van de hand te doen om budgettaire redenen.
Hun hitje stond niet op het album, maar de kanjer Moving Away from the Pulsebeat wel.
Fine Young Cannibals scoorden een top 10 hit met een cover van Ever Fallen in Love
en de BBC vereeuwigden de punkband in de hilarische muziekquiz Never Mind the Buzzcocks.
Niet slecht voor een bandje dat wel eens te nichterig (lees: te weinig ballen) werd genoemd.
* denotes required fields.