13. PREFAB SPROUT - We Let the Stars Go



Sterren komen, sterren gaan... alleen Bowie blijft bestaan.

We Let the Stars Go is een charmante mijmering over je eerste liefde.
Hoe dierbaar die herinneringen zijn en hoe het anders had kunnen lopen.

There was a boy I used to be
I guess that he was cold
If she came to buy him now,
How cheaply he'd be sold

Voor Paddy McAloon is de weg naar de hemel geplaveid met mooie liedjes.
Meer dan eens per album weet hij mij dichter bij de maan en de sterren te brengen.

Ik citeer even uit mijn huwelijksmis: Prefab Sprout - Avenue of Stars.

Het kan ook bijna niet anders, maar dit is, ook door de actualiteit, a pretty spiritual top geworden / aan het worden.
Under the serious moonlight, and stars.
Wat hebben zij nog - meer - met ons, nietige mens, voor in 2016?

14. RAH BAND - Clouds Across the Moon



Het overkomt elke melomaan vroeg of laat wel een keer.
Dat hij gegrepen wordt door een muziekgenre dat het zijne niet is.

Alles wat met disco, funk en soul te maken had, was muziek van een verre planeet.
Maar RAH Band stak hun Clouds Across the Moon in zo'n verrukkelijke 80s jasje, dacht ik zwichtte.

Want hoe ander dan een alien voelt zich een puber zonder teerbeminde?
Ik kon urenlang naar meisjes kijken en als ze heel even terugkeken, was dat een overwinning.

Net als Mork, E.T. en Alf had ik nog veel te leren van de vrouwelijke aardbewoners.

Nog steeds eigenlijk.

ps. Gisteren in de nasleep van dit schrijven nog blijven luisteren naar meer RAH Band.
Eigenlijk gaat het om funk met jazzinvloeden (de single is een brave, hapklare hitparadebrok).
Ik begin dit soort muziek steeds meer te waarderen. Een paar maanden geleden ook Shakatak.

15. R.E.M. - Man on the Moon



Wij hielden van de sterren en de maan, van gezelschapsspelletjes en REM.
Meer moet dat dus niet zijn om deze fijne track mee op te nemen in ons overzicht.

Of toch... ik ben geboren twee dagen voor de eerste man op de maan.

Heb ik dat alvast nog meegemaakt in mijn leven.
Kan ik later aan mijn kleinkinderen vertellen bij een spelletje Risk.

16. STEVE MILLER BAND - Serenade (from the Stars)



Steve Miller Band stond met Abracadabra stevig in de top 10 genoteerd
waarmee ik in de prachtige zomer van 1982 mijn allereerste mixtape vulde.

Hij was een van die artiesten (denk ook aan Alan Parsons Project) die je al vroeg op CD
kon vinden in de discotheek en zo verkende ik zijn oeuvre met een tweetal verzamelaars.

Ik hou vooral van de albums Fly Like an Eagle en Book of Dreams.
Daar heeft hij ongeveer drie jaar aan zitten knippen, plakken en schaven.
Na zijn wereldwijde doorbraak met The Joker ging hij op zoek naar het PPP geluid.
Die twee albums zijn op zich al een soort Best Ofs vind ik.

Serenade heet op sommige verzamelaars voluit Serenade from the Stars.

Did you see the lights
As they fell all around you
Did you hear the music
Serenade from the stars

Ideaal voor bij een avondje meteoren kijken.

17. STING - Moon over Bourbon Street



I have stood many times outside her window at night
To struggle with my instinct in the pale moonlight

Wie ziet het verband met de hoes en het verhaal bij nummer 8?

Dit nummer handelt natuurlijk niet over een weerwolf, maar over de wolf in elke man.
Het jagende dier in conflict met zijn eigen eenzaamheid. Tussen instinct en beschaving.

Want de spelregels zijn onverbiddelijk: een man moet jagen om bemind te kunnen worden.
Maar die pantoffelheld die ik was (en ben) had helemaal geen zin in het spel van de jacht.

Dus hij doolde tien jaar lang door de straten van Leuven om zichzelf te vinden.
Aanvankelijk als student, later als beginnend leerkracht en worstelend met de vraag
of hij zijn comfortabele eenzaamheid zou durven opgeven voor een knus gezinsleven.

How could I be this way when I pray to God above?
I must love what I destroy and destroy the thing I love

Een man moet jagen om zijn honger naar gezelschap te stillen.
Maar hoe kan het slaan van de prooi ooit een daad van liefde zijn?

Of laat je leiden door de saxofoon om te voelen wat ik bij dit nummer voel.

18. TALKING HEADS - Moon Rocks



In 1979 begon ik Lego Space te verzamelen.
Ik heb tot in de vroege jaren 80 op de maan rondgereden.

Er zaten ook van die machtige blauwe ruimteschepen bij: drie formaten.
Een jaar later bezat ik alle dozen op het grootste ruimteschip na: te kostelijk.

Mijn rode en witte mannetjes verzamelden zeldzame maanstenen voor verder onderzoek.

Toen ik de muziek ontdekte verdween de lego naar de achtergrond.
Maar op de muziek van Talking Heads dans ik weer als een uitgelaten kind.

Speaking in Tongues zou jaren later de soundtrack worden bij mijn eerste stappen aan de unief.

One step for man, one giant leap for dazzler.

ps. Toen ik later trouwde bleek mijn bruid in het bezit van het grootste ruimteschip.
Wij waren voor elkaar geboren. De goden hebben dat zo geregeld. Dat lijdt geen twijfel.

19. TELEVISION - Marquee Moon



Het grappige is dat ik dit een intrigerend goed nummer vind,
maar er eigenlijk helemaal niets bij kwijt kan, tenzij de mededeling
dat ik Marquee Moon gewoon nodig had voor het evenwicht in mijn lijst.

Iets meer poten en oren dan de doorsnee gestroomlijnde popsong over maan en sterren.

Mooi dat deze band ook niet ontbreekt aan de sterrenhemel. En wat een verhaal.

Talking Heads brengt mij onmiddellijk terug naar de brugklas op die grote Rijksscholengemeenschap, de jaren '80 ontloken..
Je leerde er nieuwe klasgenoten kennen, van uit andere dorpen en zelfs de stad, die vrienden en vriendinnen werden. Ik kon direct heel goed opschieten met Wiebe [gefingeerde naam maar zo'n soort guitige naam was het wel].

Gonna rock it 'til I shock it
Gonna kick it 'til I drop it
Woo, love at first sight

Wiebe speelde zelf gitaar! En had op zijn tas heel groot TALKING HEADS gekalkt, en nog wel meer bandnamen waarvan ik het bestaan nooit eerder kende.
Hij en ik hadden absoluut niet de zelfde muzieksmaak maar wel exact hetzelfde gevoel voor humor tot grote ergernis van onze docenten. We konden er niets aan doen. We hoefden elkaar maar aan te kijken of we schoten in een niet te stoppen schaterlachen. Vaak precies onder belangrijke lesmomenten, heel irritant natuurlijk. Op een gegeven moment werd ik helemaal linksvoor in de klas geplaatst en hij helemaal rechtsachter, zo was het nog enigszins beheersbaar voor de leraar.
Mooiste nummer van Talking Heads blijft toch Psycho Killer.
En die zijn met volle maan het gevaarlijkst..

Haha, leuk verhaal van buizen.

En herkenbaar: ik had ook zo'n paar lachvrienden in de klas.

Met eentje heb ik onlangs weer contact opgenomen via FB.
Was een hardrocker en metalman met een muzikaal erg open geest.

Het had buizen geweest kunnen zijn, me dunkt.

En van dat lego space-verhaal is geen woord gelogen.
Onze kinderen hebben altijd met de drie blauwe ruimteschepen gespeeld.

Ik zou nooit een seconde aan het waarheidsgehalte van jouw verhalen twijfelen, dazzler. Ze zijn mooi om te lezen, een inkijkje in het onzekere twijfelende amoureuze pad waarover gedwaald wordt..

De kinderen komen ondanks die opgedrongen blauwe ruimteschepen vast op hun pootjes terecht.

En omdat deze editie bijna eindigt (helaas maar 20):

Rainbow - Stargazer

Hoe kom je erbij om te denken dat kinderen speelgoed krijgen opgedrongen.
Een kind speelt gelukkig met alles wat hij kan vinden. Zoiets heet creativiteit.

Je vindt er soms nog wat van terug bij volwassenen die bijvoorbeeld songs schrijven.



Geen onaardig nummer, dat Stargazer van Rainbow.

20. THE WATERBOYS - The Whole of the Moon



Maar dat schreef ik dus eerder al eens in dit topic.
Een quote waarvan bijna elk woord ook in deze editie klopte.

Dazzler is met 20 stuks klaar met het heelal. Daarom kom ik nu met een schaduwlijstje, of te wel de Dark Side of the Moon 15.

http://www.dewoudklank.nl/files/2013/08/volle-maan.jpg

01. Pink Floyd - Eclipse
Pink Floyd - Eclipse - YouTube

02. Blur - The Universal
Blur - The Universal - YouTube

03. Erasure - Star
Erasure - Star - YouTube

04. Savage Garden - To the moon and Back
Savage Garden To the moon and back - YouTube

05. Orchestral Manoeuvres In The Dark - Walking On The Milky Way
Orchestral Manoeuvres In The Dark - Walking On The Milky Way - YouTube

06. Marillion - The Sky Above The Rain
The Sky Above The Rain (With Lyrics) - Marillion - YouTube

07. Radiohead - Sail to the Moon
Radiohead | Sail to the Moon - YouTube

08. The Beatles - Across the Universe
ACROSS THE UNIVERSE - single original - YouTube

09. Camel - Under the moon/Watching the bobbins
Camel - Under the moon/Watching the bobbins - YouTube

10. Het Goede Doel - Belgie (Is Er Leven op Pluto...)
Het Goede Doel - België - YouTube

11. Alphaville - Monkey in the Moon
alphaville monkey in the moon - YouTube

12. Kajagoogoo - Gone to the Moon
Kajagoogoo - Gone to the Moon - YouTube

13. Uriah Heep - Seven Stars
Uriah Heep - Seven Stars (from Sweet Freedom, 1973) - YouTube

14. De Dijk - Bij deze Stand van de Maan
De Dijk~~bij deze stand van de maan~~ - YouTube

15. Frank Boeijen Groep - 1.000.000 Sterren
Frank Boeijen Groep - 1.000.000 sterren (1984) - YouTube

Het was een prachtige editie.
Wat zal de volgende aflevering worden?
Zie de aandacht maar eens vast te houden na zo'n verpletterende debuut-20-pop-up-editie.
Kijk er reikhalzend naar uit.

I was waiting in a car
When she came out of the bar
And said "I could use a ride"
We'll go riding out of town
Staring all them fools down
To that starlet night..

"I heard my mama warn me
"Stay away from that kind
She's bad news my boy
She'll use you like a toy
And she'll rob you all blind" "



Ik hoop op een editie met roadmovies..

ALLE 20 DAZZLER
Italiaans

Wat heb ik met Italië? Weinig, twee jaar geleden bezocht ik Turijn.
Maar de weinig liedjes die ik ken klinken allemaal als de zon in een glas chianti.

Ik schenk er een twintigtal uit in een zelfgeschreven glas.

01. TOTO CUTUGNO - L'Italiano



Een voorspelbaar binnenkoppertje om mee af te trappen.
Deze introductiecursus door een echte Italiaan werd een wereldhit in het Europa van 1983.
Een vlotte meezinger met een mooi refrein. Geen kwaad woord daarover.

Maar die tekst doet niet veel meer dan wat clichés bij elkaar vegen.
Ik moet echter opletten, want de Italiaanse taal beheers ik eigenlijk niet.

Toch lijkt me dit eerder reclame voor de Pizzahut dan voor de laars van Europa.
Even geloofwaardig als het gitaarspel in de videoclip.

Een Italiaanse zanger bezit vaak een hese, nauwelijks zingende stem.
Het lijkt wel een constante waarvan ook dit overzicht niet gespaard zal blijven.

Ah, bellissimo!

Ti Sento is een zekerheidje, Rocco Granata in deze editie een Italiaan?, zien we Italo terug?, wat te denken van Sincerita, Gente di mare, Il Volo, Se Bastasse Una Canzone... We zullen zien we zullen het volgen

Battiato toch zeker?

02. JOVANOTTI - L'Obelico del Mondo



Dit vind ik dus gewoon een knaller: muziek uit een confetti-kanon.
Ik leerde het nummer kennen via de sportverslaggeving op de radio.
Daar draaien ze doorgaans korte songs om dan weer gauw live te gaan.

Maar dit feestgedruis van Jovanotti komt ook geregeld voorbij.
Misschien ooit opgevist als muzikale omlijsting bij de Giro of zo.

De tribal drums en het scheidsrechtersfluitje doen mij ook aan zuiderse voetbalstadia denken.
Het is een heerlijk gekruid stukje wereldmuziek met ongezouten dance party ambities.

Shakira heel even in haar blootje gezet. Het geeft niet, want ook dat is mooi.

De navel van de wereld... is het drumvel waarop gedanst mag worden.

Ik moet hier filosofisch even op kauwen, maar dan zonder erbij stil te staan.
Geen paradox, want deze muziek uit 1995 zet elke nurks in beweging.

03. AL BANO & ROMINA POWER - Felicita



De eerste Italiaanse hit die ik bewust consumeerde als kersvers hitparade volger.
En meteen kreeg ik een erg stereotiep Italiaans showbizz koppel op het scherm.

Een breedgeschouwderde opdonder met een nektapijt en een zingende Venus van Milo.
De man een scherpe schreeuwlelijk en de vrouw een beheerst mee kreunende schone.

De hits van Al en Romina deden ook meteen aan het Eurovisie Songfestival denken.
Dat hebben wel meer spaghettischlagers, vind ik. En ze deden ook mee aan die wedstrijd.
Maar niet met Felicita dat in de lente van 1982 een top 10 hit werd in Europa.

Naar het schijnt plant Marc Coucke een carnavalsduet met Phaedra Hoste.

Een link naar de wat hortende videoclip ter ondersteuning van mijn betoog.
Al Bano & Romina Power - Felicita (the original video) - YouTube

Best een fout maar ook best een goed nummer. Jovanotti vind ik dan weer niets

Hoe toevallig is Ettore Scola overleden.

"Volgens correspondent Rop Zoutberg verliest Italië een van de grootste naoorlogse filmregisseurs. "Hij slaagde erin om de Italianen een spiegel voor te houden, met daarbij altijd een vleugje ironie." "

Hopelijk biedt de muziek van deze topiceditie wat troost.

Ik was eerder aan het twijfelen of ik er filmmuziek zou bijnemen.
En besloot het toch maar niet te doen, omdat het toch een wereld apart is.

Hoorde het nieuws ook op de radio.

04. MATIA BAZAR - Ti Sento



De italodisco is een editie apart waard.

Ik las vandaag nog dat het eigenlijk in de ruime zin van het woord
ook een verzamelterm is voor al die typische, met synths onderbouwde jaren 80 europop.
En de meeste dingen uit Italië die hieraan beantwoorden waren in het Engels gezongen.

Ti Sento van Matia Bazar uit 1986 is een uitzondering.
Het nummer situeert zich ook al iets verder in de jaren 80.
De discodreun is milder en de gezongen delen zijn meer doorleefd.

En daar zit meteen ook de sterkte van deze hit.
Hij is zowel in discotheken als op tuinfeesten inzetbaar.

Zo'n song waar we in onze puberteit over vielen omdat hij niet alternatief genoeg was.
Maar jaren later valt alsnog op hoe sterk hij wel is. Ik noem die ervaring de ABBA-erlebnis.

ijzersterke song, onverwoestbaar. Laatst is de drummer van de band nog overleden.

Ik zou het zelf geen Italo noemen. Dat is toch veel meer dancegericht en veelal Engels gezongen inderdaad of instrumentaal (FunFun, Ryan Paris, Gazebo, Koto e.d. in de 80's, Cappella in de 90's en later weer Gigi D'Agostino)

De bevrijding dat je los komt van dat je bepaalde muziek niet 'mag' waarderen of zelfs goed vinden, door sommigen de 'ABBA-verlebnis' genoemd is helaas niet van toepassing op dit liedje.
Vind er maar weinig aan.

Het nummer van vigil is al helemaal verschrikkelijk.
De Itali-disco kan me niet echt bekoren.
Een band als Black Box kon me dan nog wel bekoren, maar die zingen gewoon in het Engels.

Hopelijk vindt dazzler nog de goesting om een paar Italiaanse juweeltjes voorbij te laten komen.
Afwachten maar.

Interessant thema, dazzler! Jammer dat mijn favoriete Italiaanse liedjes meestal in het Engels zijn gezongen en hier dus niet gaan featuren (het hemelse I Like Chopin van Gazebo bijvoorbeeld), ik ben nu eenmaal wel fan van je manier van beschrijven.

Grote uitzondering hierop is trouwens Con Te Partiro van Andrea Bochelli. Volgens mijn ouders mijn eerste muziekliefde, naar verluidt deed ik Andrea altijd na wanneer die met de videoclip van het nummer op de televisie kwam (met dichtgeknepen ogen wat voorover leunen in een fictieve microfoon). Hopen maar dat dit blokje jeugdsentiment het overzicht gehaald heeft.

Ik zeg verder ook niet dat dit het beste nummer allertijden is maar meer om aan te geven wat Italo in mijn ogen/oren is.

Overigens kan ik het best waarderen

Wat overigens niet wegneemt dat ik veel waardering heb voor ook deze editie.
Alleen de liedjes zijn ditmaal regelmatig maar zo zo.
Het zal iets met smaak en voorkeur te maken hebben.