ASman schreef:
Zonder twijfel de beste thrash band van de afgelopen jaren. De manier waarop thrash metal en prog rock versmolten worden tot een glad, klontervrij beslag is iets wat maar weinig bands eerder hebben gedaan. De vergelijkingen met Voivod kan ik wel volgen, al heeft Vektor toch een volledig eigen gezicht. Daarbij vind ik Voivod het grootste deel van de tijd eerder saai, terwijl Vektor telkens verrassend, ongrijpbaar maar tegelijkertijd ook weer enorm 'hooky' klinkt.

Bouvier666 schreef:
...Ok ff opnieuw, vergeet het hele thrash verhaal en de referenties naar klassiekers als Peace en Rust, zet de laatste 3 platen nog eens op en probeer het nu eens opnieuw.
Kijk dat is al een stuk beter, Megadeth heeft hier helemaal geen return to form of wat dan ook maar gewoon de volgende plaat die aansluit op wat ze de laatste platen aan het doen waren. Niet zo sterk als op Endgame maar ook niet zo zwak als op Super Collider.
Duidelijk dat ze een nieuwe drummer en gitarist hebben want daar hoor ik wel een wijziging in hun sound wat er voor zorgt dat Dystophia lekker fris klinkt...

The_CrY schreef:
Met Theories of Flight heeft Fates Warning voor mij bewezen nog steeds een van de fijnste progmetal bands te zijn. Ray Alder klinkt weer heel scherp als vanouds met heir en daar een ruw randje (en vooral de energie!), en Bobby Jarzombek klinkt eindelijk als de waardige opvolger van Mark Zonder. Precies de twee elementen die de voorganger nét wat saaier maakten. Uiteraard staan hier dan ook veel betere songs op aangezien het van begin tot eind knalt met dikke riffs, vette solo's, en pakkende refreinen. Mijn favorieten zijn 'From the Rooftops' en 'Like Stars Our Eyes Have Seen'...

gigage schreef:
Quote: Heroes of Mighty Magic is bombastische, symfonische power metal van het foute soort, zo gezegd, met een over-de-top verhaal dat uitpuilt van de clichés Unquote
Ik verraad dan ook niet wie deze heeft ingezonden maar dit sprookjesachtige album is de laatste in de strijd must haves voor 2016. Flight Of The Sapphire Dragon

Must Have # 13: Twilight Force - Heroes of Mighty Magic (2016)

gigage schreef:

Ik verraad dan ook niet wie deze heeft ingezonden

Rudi S schreef:


Jij bedoeld dus The_CrY

Zeedeveel schreef:
...Kodoma is voor mij eigenlijk 'the best of both worlds'. 'Eclosion' klinkt als een hoopvol huwelijk tussen Shelter en Les Voyages De L'Âme. En met 'Untouched' waag ik mij in een dromerig herfstlandschap. Met 'Onyx' heeft Alcest een beetje leentjebuur gespeeld, maar dit nummer is toch geen waardeloze afsluiter voor de normale versie van Kodoma. En 'Je suis d'ailleurs' doet mij toch wel beseffen dat ik het ijzige geschreeuw van Neige soms toch wel miste. Kodoma is misschien niet de meest verrassende plaat van Alcest, maar dat hoeft ook niet. Laat de vaandeldragers van de blackgaze maar doen waarin ze goed zijn, vele andere bands komen toch niet in de buurt van het niveau van Neige en Winterhalter.

the crook schreef:
Goddomme! Ik had wel eens van Oathbreaker gehoord, maar dit is mijn eerste kennismaking met deze band. Wat is is dit vreselijk intens zeg! Ik zag een lieflijk meisje tussen een paar stoer kijkende kerels op de promo foto's staan, maar als die haar strot opentrekt kun je zien wie de bazin is in Oathbreaker

Ik begin een beetje een Sunbather gevoel te krijgen bij het luisteren van Rheia, zo'n euforisch gevoel dat je zo iets moois aan het ontdekken bent en dat niemand het je ooit nog gaat afnemen...

ASman schreef:
Niet verwacht Megadeth in de top 10 tegen te komen. Was niet kapot van het album om eerlijk te zijn.

andnino schreef:
Affinity is een van de weinige albums van dit jaar tot nu toe die me echt weet te pakken. Creatief, virtuoos, pakkend, het weet te scoren op de belangrijkste criteria van een progplaat. Emotie, tsja, ik kan me voorstellen dat je dat er niet in hoort. De zanger heeft inderdaad niet het meeste gevoel in zijn stem, maar ik vind hem wel een uniek geluid hebben. Behalve die van Sieges Even en vervolgband Subsignal (tips voor de liefhebbers van deze plaat!) kan ik me eigenlijk geen zanger noemen met dit stemgeluid. Waar de zanger (van Haken) wat minder uit de verf komt, vangt de instrumentatie hem bovendien uitstekend op. Haken klinkt hier als een eenheid, en dat is lang geen vanzelfsprekendheid in dit genre.