Helemaal niet!

Nu blijkt iedereen eigenlijk heel normaal te zijn: blijkbaar staat niemand alleen in die (wat wij allen over onszelf denken) rare tics. Heel herkenbaar juist allemaal.

Ach ja, automerken en nummerborden tellen heb ik ook gedaan. Vooral op vakantie, turven uit welke landen je allemaal auto's ziet en dan kijken uit welk land je er uiteindelijk het meeste gezien had die vakantie. En elke keer weer aan papa vragen uit welk land een auto met die kleur nummerbord kwam.

Nog iets dat me net weer te binnen schiet. Op de camping in Frankrijk stond zo'n arcade kast met de allereerste Tekken. Ik speelde het zo vaak als ik kon, maar als het geld dat ik voor die dag had gekregen op was ging ik de demo gevechten die dat ding hield allemaal bijhouden in m'n schriftje. Aan het eind van de vakantie had ik m'n hele schrift volgeschreven met alle gevechten (+ uitslagen en lijstjes met meeste overwinningen, minste keer knock out etc.) die de computer had gehouden.

Daar zie ik nou écht het nut niet van in.

Dit is denk ik echt de beste die ik tot nu toe heb gelezen!

Het luisteren naar voorbij rijdende auto's en dan proberen te raden welk merk het is, is inderdaad een veel nuttigere bezigheid.

Inderdaad, als je dat goed traint, dan weet je ieder jaar precies welke van je vrienden het is die daar als eerste op je verjaardagsfeestje komt aanrijden.

Op m'n tweëendertigste ben ik zowat dagelijks te spotten op MusicMeter. Erg hé ?

same here, en dan ben jij nog maar een broekie

dito, broekie

Liever een enthousiast MuMe-broekie dan een krasse MuMe-knar

Same here en dan ben jíj nog maar een broekie

Ik ga voor het eerst iets bekennen, maar het is erg schokkerend. Mensen met een zwakke maag e.d. moeten maar even afhaken. Mijn eerste singletje was de Macarena van Los Del Rio...

en hier heb jij je wekker voor gezet?...

Als we toch aan het bekennen zijn, mijn eerste cd was niets meer dan TECHNO TRANCE 2, en die kocht ik vanwege één fenomenale compositie, een compositie gekenmerkt door eenvoud en toch zoveel geluid, en subtiele klanken, het is een ensemble verhalend over het leven van...een stuiterbal.

Inderdaad vanwege het eerste liedje Poing, (van de Rotterdam Termination Source???)

Ik heb Flippo Flash Hits thuis liggen......

Mijn moeder was nooit zo snel boos, maar ik weet nog erg goed dat ze Poing niet zo kon waarderen, en dat elke luisterbeurt in haar bijzijn resulteerde in herhaaldelijke dreigingen om mijn cassettebandjes te vernietigen. Oeiiii... Daar had je mij mee.

haha!

in mijn ogen is dat een klassieker

indertijd vond ik dat echt een te gek nummertje, ongelooflijk hoe dom ik was/ben

Ach, automerken. Toen ik een peuter/kleuter was herkende ik alle auto's. Ooms, tantes en ouders overhoorden me dan als ik met ze op straat liep: Ik zei dan of het een Renault 5, Opel Kadett of wat dan ook was. Als we met vakantie gingen en we stopten op een parkeerplaats wilde ik ook altijd naar auto's kijken. Vreemd genoeg interesseerde auto's een paar jaar later me helemaal niets meer en dat is tot op de dag van vandaag nog zo. Ik herken auto's tegenwoordig zo ongeveer pas als ik het merk lees.

Same Here, starbright. Ik heb dat een tijdje met Motorfietsen gehad (zo rond mij 15/16e) Ik herkende alle types die er op dat momenty op de markt waren aan iets simpels als een voorwiel, of aan een heel klein detail van de motor. nu herken ik de meeste modellen van toen nog steeds ik ben alleen alle namen en types vergeten.

Hee, eindelijk iets wat ik herken. Vroeger zat ik met mijn opa altijd op een bankje in zijn bos door de bomen te kijken naar de auto's die langsreden op de nabijgelegen weg. Later heb ik ook nooit meer iets met auto's gehad. Dit in tegenstelling tot mijn opa en vader die er niet over uit gepraat kunnen raken.

Leuk om te horen dat ik hierin (auto's) niet de enige ben. Ik durfde het al niet op te schrijven , maar ik kende als klein kind ook alle automerken uit mijn hoofd en herkende ze al van verre als ze aan kwamen rijden. Later is dat helemaal omgeslagen, want tegenwoordig kunnen auto's me nauwelijks nog boeien.

Tegenwoordig heb ik een Noorwegen-tic. Ik ben er drie keer geweest en helemaal 'verliefd' op het land geworden. Ik hou van reizen (een nog grotere passie dan muziek, hoewel ik al jaren gitaar speel en vaak concerten bezoek), het liefst zo primitief en actief mogelijk, in een omgeving met veel natuurschoon. Ben in veel landen geweest, maar niets heeft zo veel indruk op me gemaakt als het veelzijdige Noorwegen (o.a. fjorden, uitgestrekte wouden, gletsjers, bergen, watervallen, wilde rivieren = echt wat ik zoek als ik op reis ben). Ik ben Noors gaan leren (cursusje) en ben zelf wat gaan oefenen, met als resultaat dat ik nu een behoorlijk woordje Noors spreek (spreek verder vloeiend Frans en Engels) en mijn afstudeerstage komend jaar ga doen in Noorwegen.

Zittend bij een verlaten meertje (al dan niet omringd door watervallen en/of bergen) kan ik urenlang voor me uit liggen kijken, genietend van het kabbelende water en de rust. Geen auto's in de buurt... Ik verzamel alles over Noorwegen; ik weet onderhand alles van het land: ken zowat alle voetbalclubs (bezoek zelfs wedstrijden!), ken zo ongeveer alle Noorse beroemdheden, alle bezienswaardigheden in diverse steden, Noorse uitvindingen, nationale gerechten etc. Je kunt me dan ook alles vragen over Scandinavië in het algemeen en Noorwegen in het bijzonder

Oke, dan heb ik een vraag: Hoe spreek je 'Tore Andre Flo' uit? Is het gewoon 'Floo' of is het 'Floe' ?

Flo spreek je uit als 'Floe', de o wordt als 'oe'-klank uitgesproken. Tore spreek je dan ook uit als 'Toere', net zoals bijvoorbeeld 'Oesloe' i.p.v. Oslo. Verder is het misschien wel het vermelden waard dat de letter 'v' in het Noors zelden tot nooit wordt uitgesproken. Zo wordt viking bijvoorbeeld 'wiking'. De letter w zit overigens wel in het alfabet, maar komt in schrijftaal maar zelden voor.

Noors is voor Nederlanders geen onmogelijke taal om te leren, mede omdat de zinsopbouw vrijwel identiek is aan Nederlands en Duits. De werkwoordsvorm blijft overigens ook bijna altijd gelijk (achter 'ik', 'je', 'wij' etc. komt dus dezelfde vorm). De uitspraak is doorgaans echter wat moeilijker.

Wist je trouwens dat ski en slalom van oorsprong Noorse woorden zijn?

Hmm, dan had Frank Snoeks toch gelijk.

Voor de rest wel een leuke fascinatie, dat Noorwegen.

Je bedoelt Frank Snoks

Grammaticaal liggen de Scandinavische talen (uitz Fins natuurlijk) tussen het Engels en het Ned/Duits. Even de puntjes op de i zetten.

Ja, dat klopt. Vandaar dat het bijvoorbeeld voor Nederlanders (en Vlamingen en andere Nederlandssprekenden uiteraard ) vrij eenvoudig is om de taal onder de knie te krijgen. Het is wel raar dat Fins in alle opzichten zoveel van de andere Scandinavische talen afwijkt (is overigens ook geen (Noord-)Germaanse taal).

Ik ken, na drie maanden blokken, de taal nu tamelijk goed en heb m'n eerste boek in het Noors al uit; zodat ik straks, tijdens mijn stage, niet voor onaangename verrassingen kom te staan. Overschakelen op Engels kan gelukkig altijd nog , want dat verstaan/begrijpen ze daar wel.