Ah, het Sufjan-op-het-hekjesfilmpje! Ik durf er wat om te verwedden dat ik dat filmpje vaker heb bekeken dan jij.

Toffe bijdrage weer! Dit topic was wat weggezakt bij mij, maar ik ben weer bij.

Ik wilde eigenlijk vandaag het volgende deel plaatsen (was een paar dagen niet veel thuis) maar er ging even wat mis... dus komt het morgen. Nog even geduld dus

Deel 5: De OV-jaren
2007-2010 (leeftijd 21-24)

In 2007 switchte ik van studie: van antropologie naar hbo Engels.. wat inhield dat ik opeens op vrijdag les had (hoefde op de uni nooit). Het weerhield mij er niet van om doordeweeks flink wat concerten te bezoeken, ook al moest ik de dag erna vroeg op voor stage. Ik luisterde steeds meer folk/ singer-songwriter muziek en steeds minder rock/ metal. Op festivals vond ik het nog wel leuk om een beetje te springen maar thuis luisterde ik vooral rustiger muziek.

Ik luisterde nauwelijks naar vrouwenstemmen, maar o.a. Joanna Newsom was een uitzondering. Niet de meest makkelijke stem natuurlijk maar dat vind ik juist leuk. Zoetgevooisde stemmen weten mij gewoon een stuk minder te raken. En die teksten.. gewoon fantastisch




Begin 2007 was ik vooral bezig met het organiseren van een studiereis (nog voor antropologie) en werken. Ik was veel onderweg en ik vond het dan ook erg leuk om ‘roadtrip-mixen’ samen te stellen. En als je een treinreis door Roemenie organiseert kom je al snel uit bij de muziek van Beirut, DeVotchKa en A Hawk and a Hacksaw. Ik heb nog steeds een zwak voor wasborden, zingende zagen en accordeons




Niet veel later ontdekte ik de muziek van Ólafur Arnalds. Ik luisterde wel eens wat klassieks en ik ging steeds meer op zoek naar andere IJslandse artiesten dan Sigur Rós dus dit ging er prima in bij mij. Eulogy for Evolution was dé herfstplaat van 2007, samen met For Emma, Forever Ago van Bon Iver.




2008 was een geweldig muzikaal jaar. Ik zag ein-de-lijk mijn favoriete band (Sigur Rós) live, en dan meteen 4 keer. Van de eerste keer weet ik vrij weinig, ik heb in trance staan janken op de festivalweide van Werchter en heb niets gezien van de (blijkbaar fenomenale) lichtshow.
Op Werchter belandde ik ook bij Neil Young, op de eerste rij nog wel. Alle nummers van Harvest kon ik woord voor woord meezingen, maar de rest niet. Ik vond het fantastisch en heb na afloop een hele zwik jaren70 spul (niet alleen maar Neil Young) binnengehaald. Denk hierbij aan the Hollies, the Byrds, Leonard Cohen en Janis Joplin.

Ik raakte steeds meer fan van goede harmonieuze samenzang á la CSNY – ook de nieuwere bands die dit probeerden te evenaren kon ik wel waarderen, zoals Fleet Foxes. Dat werd na een tijdje wel een beetje gezapig, dus kwam Grizzly Bear als geroepen. Dat vond ik nét iets avontuurlijker en het is nog steeds één van mijn favoriete bands.

Na Werchter2008 ging ik ook meer americana/ roots muziek luisteren (ik ben niet zo goed in genres..) en maakte ik kennis met Megafaun en Phosphorescent. Van laatstgenoemde hoorde ik eerst Pride, wat nog een redelijk ‘standaard’ folk album is en daarna de tribute aan Willie Nelson. Ik geef eerlijk toe dat ik de originelen nog steeds niet gehoord heb, maar het was wel een goede opstap naar meer. Ik werd pas écht liefhebber van Phosphorescent toen ik ze in het voorprogramma van Andrew Bird zag, in Paradiso. Wat een heerlijke energie..




In 2010 moest ik voor mijn opleiding verplicht naar het buitenland, bepaald geen straf. Ik koos voor een semester ‘studeren’ in Belfast: ik was al eens in Dublin geweest (maar dat was geen optie) en het publeven trok me wel. Van de 5 maanden heb ik er 3 vrij gehad, dus genoeg tijd om de pubs en het land te verkennen. Ik ging regelmatig naar traditionele sessies, met jigs en reels en zong en danste ook wel eens met de locals. Kortom: een fantastische tijd. Het album dat ik het meest met deze periode associeer is The Hare’s Corner (Cúinne an Ghiorria) van Colm Mac Con Iomaire. Hij is de violist van the Frames (een band waar ik niet zo veel mee heb) maar zijn solo album vind ik prachtig.




Het volgende deel zal een stuk korter zijn, van 2011 tot nu heb ik wel het een en ander ontdekt maar het is wel allemaal een beetje in dezelfde richting.

Jammer dat starafuler's intersante reis al een tijdje dood ligt. Zin om mee door te gaan?

Ohja, hier was ik nog niet mee klaar! Was de afgelopen maanden in full-on scriptie modus (wel gehaald gelukkig), zal vandaag of morgen het laatste deel plaatsen. Het begin is er in ieder geval al.

Was dit topic een tijdje uit het oog verloren, toch wel leuk om te lezen dat het totaal anders ging dan mijn muzikale ontdekkingstocht maar ik er toch zeker dingen in herken. Eingelijk lijkt het er wel op, alleen heb ik er op middelbare school veel minder mee te maken gehad en heb ik dat later in moeten halen. (En je basisschoolmuziek is ook precies de muziek die ik op mijn basisschool overal hoorde)

Gefeliciteerd ieder geval dan

Deel 6
2011- nu

In september 2011 kreeg ik een baan als docente Engels op een middelbare school in Den Bosch, waardoor ik minder naar concerten ging. Mijn OV-jaren waren definitief voorbij en een treinkaartje Elst/ Nijmegen – Amsterdam of Utrecht is best prijzig. Ik koos mijn concertmomenten zorgvuldig uit en met dank aan de verschillende treinkaartjes-acties heb ik toch aardig wat mee kunnen pikken.

Qua muziek richtte ik mij steeds meer op singer-songwriter en roots/americana spul. Ik werd wat meer actief op MusicMeter, hoewel het zeker in het begin vooral lezen was en niet echt veel reageren.

Eén van mijn favoriete platen van 2011 was Barn Doors & Concrete Floors van Israel Nash Gripka, die ik via een vriend heb leren kennen. Een andere fijne ontdekking was Timber Timbre en beide artiesten luister ik nog steeds zeer regelmatig.




In 2011 ging ik voor het laatst naar Lowlands; ik was zeven opeenvolgende jaren geweest maar de massaliteit begon me steeds meer tegen te staan. Ik vind festivals bezoeken heerlijk, maar dan liever de kleine zoals Haldern Pop (dit jaar ga ik voor de zesde keer), de Affaire/ Valkhof Festival in Nijmegen en Crossing Border. Op zulke festivals ontdek ik altijd wel wat leuks en het is altijd erg gezellig. Een van de artiesten die ik op Haldern Pop heb ontdekt is de Schotse singer-songwriter Alexi Murdoch, wiens muziek standaard op mijn mp3speler staat als ik op reis ga. Via hem heb ik de muziek van Nick Drake herontdekt en viel het kwartje wel.




Ik ontdekte wel meer artiesten ‘via via’: Andrew Bird covert the Handsome Family en Townes van Zandt regelmatig en via M. Ward heb ik kennisgemaakt met de muziek van Daniel Johnston. Ik vind het leuk om op die manier met nieuwe muziek in aanraking te komen: vaak gaat het gepaard met een mooie anekdote of een verhaal waarom deze muziek hen zo geraakt heeft. Ik ben van meer artiesten de invloeden gaan beluisteren en ook daar zat heel wat moois tussen.




Mijn smaak is de afgelopen jaren niet zo heel erg veranderd, hoogstens wat verfijnd. Ik ga nu vaker naar ‘cross-over’ concerten waarbij een artiest wordt begeleid door een orkest (Owen Pallett, Efterklang). Dat had ik als tiener vast ook wel mooi gevonden maar ik denk niet dat ik er echt heen zou zijn gegaan.




De manier waarop ik muziek luister is de afgelopen jaren flink veranderd: door downloaden en Spotify is er zó veel muziek beschikbaar dat ik soms niet weet waar ik moet beginnen. En soms ontglipt dan net het ene pareltje dat nét wat meer luisterbeurten nodig had..

Ik denk dat ik nog lang niet klaar ben met het ontdekken van muziek, zo wil ik me nog wat meer verdiepen in oude jazz en de jaren 80 (dat decennium komt vrijwel niet voor in mijn luisterlijsten). Dus, als je nog tips hebt: kom maar op!

Zou mooi zijn als dit topic weer verder gaat. Ik geniet er altijd enorm van!

Zelfde mening, er is een lijst ergens maar die kan ik niet snel vinden en niet echt meer gevolgd word

Ik kan ergens in oktober wel.

Doen

Is er ook daadwerkelijk animo als ik na met het weekend hier begin?

Ja!

Zeer zeker.

Ja

nou. ... uhhhhh..... ja!

Komt u maar!

Yup.

En ik maar denken dat uwes eindelijk uw digitale vulpen gevonden had en ons ging verblijden met uw muzikale ontboezemingen: niets van dat al, wel fotogravures, maar geen zieleroerselen, ontboezemingen, slips van tuiers exetera meer.

Nope.

Nope Sucks!

The present – not the end.

Mijn naam is Han, geboren in ’89 (joh) en in het dagelijkse leven verdien ik de kost met mountainbiken. Voor de rest vul ik de dagen met wat skateboarden, BMX-en, in de winter snowboarden en natuurlijk het luisteren van een shitload muziek. Ik zit dus nu onder de username eightynine hier, maar daarvoor was het shadowboxer. Al met al weer een tijdje actief op MusicMeter in ieder geval.

Na jaren wispelturig allerlei muzikale uitersten te hebben bezocht begeef ik mij reeds een aantal jaar behoorlijk stabiel in de gitaarherrie hoek. Dat bevalt dus goed en kent met de ontdekking van Unwound een van dé muzikale hoogtepunten. Daar is dus een redelijk van-de-hak-op-de-tak weg aan vooraf gegaan, maar dat trekt weer een mooie parallel met mijn leven. Alle dagen random galore.

Per stuiptrekking een verhaal, een stuk of acht zullen het er zijn. En we eindigen waar we zijn begonnen met de reis – in het hier en nu. Of misschien lul ik er nog wel een hoofdstukje toekomst ambitie aan vast. Die heb ik ook, ergens.

Ik ben benieuwd, kom maar door! Je hebt alvast een muzieksmaak waar ik heel wat mee kan.

Ik ben ook benieuwd, verwacht eigenlijk wel een band als Minor Threat in het verhaal.

Ah, dat wist ik nog niet! Dit gaat denk ik een leuke reis worden (waar voor mij nog wel wat te ontdekken valt).

Alleen al met het noemen van de naam Unwound kan dit niet meer stuk!

21 augustus 2013

Diezelfde lijst uitgebreid met eightynine
die zichzelf kandidaat stelt om het topic weer leven in te blazen

- eightynine
- Harderwiek
- Ponty Mython
- UmindC
- iemand74
- Coys
- panjoe
- vleertje
- Ernie

Ik heb de mensen ook gelinkt
zodat ze misschien te kennen kunnen geven of ze hun kandidatuur behouden of intrekken.

Misschien door de lijst te quoten met of zonder hun naam?

Dan moet je nog even flink geduld hebben, want er komt eerst een shitload meuk voorbij.