Dat is zo, en iedereen doet het ook op zijn eigen manier... Ik hoop dat je net zoveel vreugde uit het luisteren van Emancipator haalt als ik!

9. 2012 Back to Boom Bap!
https://www.musicmeter.nl/images/cover/234000/234438.jpg
Zo, om te beginnen las ik eerst eens even de commentaren die dit album kreeg op deze site. Buitengewoon wisselend. Voor mij was dit album de kentering terug naar waar het allemaal begon... Beukende beats met dikke rhymes. Confidence is een erg toffe gast, en ik heb dit album ook meteen aangeschaft toen ik het voor de eerste keer hoorde. Rond 2010 ging ik op FaceBook (naar later bleek redelijk tijdelijk...zo'n 1,1½ jaar). Daar ging ik in eerste instantie heen omdat ik toen helemaal opging in mijn supporter zijn en weer een SLSK-opleefperiode had en dus wat Hip Hop-dingetjes wilde zien. Al snel werd ik toegevoegd door meerdere producers die hun albums wilden slijten. Confidence echter voegde ik zelf toe nadat ik het album had gehoord... Ik wilde hem wel hebben en die met Purpose (een andere MC dan Rashad) gelijkertijd er ook bij!

Element of Surprise is naar mijn mening een modern day classic. Gewoon 5 mics die shit, jwz! In die FB-periode zoals al eerder aangegeven leerde ik meerdere producers en MC's kennen en had ik ook FB-vrienden die speelde bij mijn favo voetbalclub! Graffiti heb ik ook altijd interessant gevonden, maar daar een van de hoofdschuldige van mijn PTSS ook in dat Wereldje bivakkeert, popte zijn naam de hele tijd op als ik iets van Graffiti keek. Hij kwam ook telkens bij suggesties als vrienden... Helemaal achterdochtig ging ik zijn hele TL nachecken. Niets over mij, dat was voor mij wel een opluchting. Ook sloot ik vrede (nou ja, voor zover nodig) met wat andere mensen van vroeger uit de Hip Hop en Graffiti.

Mijn kennis-mentor op het gebied van HH en Graffiti (in zoverre, hij maakte mij altijd eager om meer te leren over de cultuur) was een van de mensen met wie ik weer aanpapte. Ik woonde ondertussen op een beschermd wonen plek van het GGZ in Rosmalen. Vroeger lachte ik altijd om deze plek, nu zat ik er zelf... De ironie. Op een gegeven moment werd ik dusdanig gedrogeerd en gesedeerd dat het het effect had dat ik alleen maar achterdochtiger en meer last van angsten/paranoia had (door het onvermogen mezelf te corrigeren en te relativeren waarschijnlijk...tja). Ik slikte Levomepromazine (Nozinan is de bekendere fabrieksnaam) 25MG per dag...dat hakt er best wel in als je al Alprazolam (beter bekend onder Xanax) hebt en ook nog een anti-psychoticum.

Ik ging meerdere keren in gesprek met de producer van dit album, en wilde wel eens met hem sparren over productie en dergelijke... Immers ik had vrienden die dat ook deden en keek altijd mee en dacht wel het een en ander te weten. Ik werd toen immens geschooled door hem en voelde me heel klein. Dit soort dingen in combinatie met de achterdocht die er ontstond door de voetbalzaken, de PTSS-man en een aanvaring met een van mijn favoriete spelers in een persoonlijke chat... Ik ging er weer vanaf. Maar de weg omhoog werd ingezet op deze lokatie toen ik een nieuwe psychiater kreeg... Hij wilde afbouwen, niets er vanaf wetende Pete wilde wel opschalen met de voorwaarde dat ik ging afbouwen als ik verder ging vervlakken... En ja hoor, natuurlijk gebeurde dat. Toen behoorlijk afgebouwd. Nozinan eruit, de alprazolam gehalveerd en het antipsychoticum van 8 naar 2 mg.

Wat er toen gebeurde bewaar ik voor het laatste deel, waar ik nu al naar uitkijk om het te schrijven omdat het een trip down memorylane wordt die voor mij zeer prettig is en was... Natuurlijk romantiseer je bepaalde dingen wel. Maar de persoon die verantwoordelijk is voor mijn PTSS heb ik ook prachtige momenten mee gehad. Ik zou alleen daar al een boek vol over kunnen kalken. Van het hekwerk op Gaasperplas en Gein (Metro-standpunten in Amsterdam) doorknippen, tot een stereostomp op 2 mennekes tegelijkertijd. Ik vind helemaal mooi (kennen jullie hem nog?).

Ik vind het jammer dat dit topic maar uit 10 albums bestaat, maar goed anders zou ik ook teveel albums erbij moeten slepen die voor mij veel minder hebben betekend dan degene die langs zijn gekomen. Die stuk voor stuk echt essentieel waren in mijn ontwikkeling muziekaal en als mens! Uch, en ik ga aankomende nacht of morgen het laatste deel hier neer pennen!

10. Pete is eindelijk een volwaardig mens (2017)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/200000/200782.jpg
In mijn vorige stuk had ik het over het medicatie afbouwen, dit ging met een dusdanige vaart (eigenlijk slecht begeleid hierbij en veel te snel + slecht voorbereid op latere side-effects) dat ik in April/Mei '17 me volledig mens voelde voor het eerst in mijn leven. Als klein jongetje gepest, door hevige puberteit nooit op niveau kunnen komen toentertijd, drugsverslaving, ziekte met aansluitende kutperiode door overmatig veel medicatie... Eindelijk voelde ik me ook (tegen het maniakale aan) gelukkig.

Ik weet het nog goed, er kwam een lijst van beste rappers aller tijden van de grote YT-account Hip-Hop Universe. Canibus, de man die ik vroeger zo vervloekte stond daar op #3... Ik fronste mijn wenkbrauwen en was wel benieuwd en ging de inhaalrace eens beginnen.Canibus bleek behoorlijk vinnig te zijn en over een bovenmatige intelligentie te beschikken. Hij had het vermogen mensen kapot te maken met zijn woorden... Ik ga trouwens absoluut niet in op mensen die het willen hebben over de battle met Dizaster!

Canibus dus, Ik herinnerde me van een eerdere opleving (wat toen kortstondig was, dat hij wel wat zeer energieke tracks had staan op het album van keuze). Echter bepaalde Canibus-albums zijn duur in de aanschaf, probeer maar deze te vinden voor een fatsoenlijke prijs (en niet dat nep-exemplaar dat pas op Discogs stond) of Lyrical Law met alle 3 de discs... Je moet tussen de tracks van Canibus wel de tracks zoeken die je liggen (zowel tekstueel als productiegewijs)...en het is sowieso een acquired taste. Maar bijvoorbeeld zijn verses hier, hier en zijn bijdrages op deze track. In ieder geval, hij heeft ook heel ander soort tracks waarbij hij mijn brein uitdaagde om weer eens zijn best te doen. Ben door dat soort tracks ook zijn verhaal gaan lezen (zoals het een beetje gegaan is, internet staat voor niks, jwz) en me gaan verdiepen in hoe hij zich beweegt en gedraagt en zag wat overeenkomstige dingen met mezelf.

Datzelfde 2017 in Oktober had ik mijn tot dan toe hefstigste crisis. Het was een fallback als gevolg van de ontgiffing... Hierover was ik nooit geïnformeerd en het ging precies zoals ze het in bepaalde boeken beschrijven. Het begon op zondag met dingen uit het verleden terughalen, gevolgd door superieur voelen met een depressiefe ondertoon... Verbaal met iedereen de strijd aan willen. Suïcidaal, kluizenaar willen worden en met iedereen breken... Het gebeurde me allemaal in 4 dagen tijd. HEL!! Gelukkig was er een lieve ex-begeleidster met wie ik nog contact had en die mijn moeder goed kende die opzocht hoe dit kon en mijn moeder vertelde hoe dit kon. Ondertussen ging mijn lijden verder en toen ik echt wanhopig was besloot mijn lieve mama dat het moment daar was om te vertellen hoe en wat. Het was ondertussen woensdag en ik had een belangrijk gesprek. Ik had net de dag ervoor de SPV-er en de Psychiater van dienst met de grond gelijk gemaakt verbaal en was behoorlijk vol van mijn vermogens hiertoe.

Paniek, peeuw! Ik had een verplichting zoals ik al zei en ik wist niet hoe en wat (dat was dus ook het moment dat mama ingreep). Het gesprek ging goed en de SPV-er die er ook bij aanwezig was, leek wel in zijn nopjes te zijn dat het goed verliep. Vrijdags erop had ik wederom een gesprek met de PSA en die zei dat er een woonplaats vrij was in Uden (daar waar ik nu woon). Eind goed, al goed zou je denken. Nou er kwamen nog wel wat crisissen (en geen kleintjes), en ik werd ondertussen gediagnostiseerd met bi-polariteit type 2 met rapid cycling en ook nog eens met de ziekte van Ménière, iets waar als het heel vaak gebeurt ernstige gehoorbeschadiging kan ontstaan wat uiteindelijk leidt tot doofheid. Hier ga ik niet over nadenken... Als dat gebeurt dan is het zo, en dan heb ik een heerlijk leven vol muziek gehad. Deze Canibus-plaat is in mijn bezit en ik sluit af met de tekening van Canibus die mijn homie uit Amsterdam voor mij heeft gemaakt, en ik al eens vaker heb gepost.

https://i.imgur.com/4KT6DFc.jpg

Ik dank jullie allemaal voor jullie aandacht (of niet natuurlijk, en ben je blij dat er eindelijk iemand anders komt :-P ) en ik zal nooit een vol actief member worden hier maar wel her en der wat posten en daar Hip Hop zo'n beetje 80% van mijn leven beheerst zal het met name daar over gaan.

Uch!

Pete, ik ben echt onder de indruk van je verhaal. Hopelijk krijg je een beetje rust aan je kop.

Dank voor het delen!

Dank voor de verhalen!

Graag gedaan

Dat heb je toch maar mooi gedeeld hier: dank daarvoor.

Buitengewoon openhartig levensverhaal. Onze muzikale paden mogen wellicht anders zijn, het blijft tof om te lezen hoe muziek ondersteuning biedt. Veel respect hiervoor.

Thanks Pete! Mad veel respect!

Mooi, kwetsbaar en sterk zijn de drie woorden die omhoog kwamen na deze 10-daagse. Met de gekozen muziek heb ik niet altijd even veel al staat Paris - Devil hoog op mijn cd verlanglijst (kringloop, hoe en waar dan ).

Bedankt!

Indrukwekkend Pete! Chapeau

Ik sluit me aan bij de mensen hierboven: veel dank voor je verhaal!

Potverdomme Rashad & Confidence. Wat een nummers staan daar op joh. Ik denk dat ik die de hele dag ga draaien. Ik lees dat er veel veranderd is in de tijd dat we elkaar niet hebben gesproken Pete. Heb wel het idee dat het vooral ten positieve is, mooi man!

Enige ding wat niet is veranderd is de barre voorhoede van Feyenoord

... hoewel Berghuis redelijk tegen een balletje
kan trappen

Indrukwekkende verhalen om te lezen, respect!

Pete

Heb er 2 in Uden gevonden bij de grote kringloop hier, een ontiegelijke bron voor velerlei goede CDs, vinyltjes is helaas wat minder maar ken iemand die er laatst een NM Grateful Dead LP vond... Dus het kan wel! De derde was in Oss!

Ah, Noord-Brabant is dus the place to be

Alleen zit ik dagelijks rond vultijd in Uden te wachten

Dat is grappig. Volgens mij komt mijn exemplaar ook daar vandaan, in ieder geval van 1 van de kringlopen hier in de regio.

Dus vigil , snel deze kant op komen dus !

Nee serieus, voor de betere dingen zijn Uden, Oss en Vindingrijk in Den Bosch een belangrijke bron sinds ik een fanatiek kringloopkrijger ben! Boekel heb ik ook al ettelijke aparte dingen gevonden.

Ik vind het wel mooi om deze over te pakken daar Pete een grote invloed heeft gehad op mijn muzieksmaak. In het jaar 2009 zat ik op de middelbare school en was ik, net als nagenoeg elke andere scholier, op zoek naar wie ik nou echt was. Een van de punten om mijn eigen identiteit omheen te vormen zou muziek worden. Iedereen luisterde top40, het leek makkelijk om me te onderscheiden door een unieke muzieksmaak. Maar welke zou het gaan worden?

Met mijn broer keek ik vaak naar skatefilms, speelde we Tony Hawk's Pro Skater 1 t/m 4 helemaal kapot op de playstation 1 en waren we vaak op onze skateboards te vinden in het winkelcentrum. Dat die muzieksmaak gevormd zou worden door het sentiment dat skateboarden voor me meebracht stond vast. In de skatevideo's en THPS games stonden twee genres centraal; rock en hip-hop. Al snel werd het duidelijk dat de laatste van die twee 'mijn' genre zou gaan worden.

Mijn zoektocht begon op het Football Manager forum waar ik Pete leerde kennen. Snel toegevoegd op MSN (ja, het is echt lang geleden) om inspiratie op te doen. Ik weet nog dat hij me enkele blogspot sites doorstuurde waar je (illegaal) albums van kon downloaden (beatboxradioshow.blogspot.com is een enkele die ik me kan herrinneren). In totale willekeur ben ik toen terecht gekomen bij mijn nummer 1 van deze lijst:

1. The Pharcyde - Labcabincalifornia

https://townsquare.media/site/625/files/2018/01/Labcabincalifornia.jpg

Ik woonde in Utrecht en had destijds een vriendinnetje in een dorp wat verder van Utrecht vandaan, een goed uur fietsen. Perfect dus om 2 maal in de week heen en weer te fietsen terwijl de beats en rhymes van the Pharcyde in m'n oren beukte. In de zomer wilde mijn broer me nog wel eens halen en brengen vanuit het dorp met zijn net nieuw verkregen rijbewijs. Via een ingewikkelde aux-aansluiting luisterde we dan de volle 20 minuten naar The Pharcyde door de boxen van de auto van mijn ouders.

Labcabincalifornia staat voor mij dan ook vooral voor ontzettend veel nostalgie. Denk vaak met weemoed terug naar de reis die ik aflegde naar dat dorp. Het album zelf heeft zich ontzettend goed staande gehouden, ik luister het nogsteeds geregeld. Absolute favoriet is nooit veranderd: Devil Music.

Top alexander-r, ik ben benieuwd naar je verhalen!

Oeh, een onverwachte take-over. Leuk!

Straf begin alvast nu wil ik óók MSN’en met mah niggah Pete

Voeg me maar toe, yo!

Mad dope Alexander, yo.

Zo dope dat je het 2x zegt!

Hmmmm, die snap ik niet Pete. Come again?

Ik had het venster openstaan en toen ik hem weer opende zag ik jouw bericht 2x... Maar ja, de grap is nu wel weg