Hoef je trouwens ook niet te doen als The Last Post voor jou wordt gespeeld. Eerlijk gezegd vroeg ik me gisteravond, na een hectische dag, bij het draaien van Iro Haarla - Northbound af waarom een mens dergelijke vooroordelen wil loslaten op zulke prachtige, contemplatieve muziek, jazz voor de goede orde

Sommige jazz kan wel mooi zijn, maar ik begrijp je punt. Slow jazz vind ik vaak best te verteren. Ik heb ook veel moeite met een ritmesectie waar solo omheen geborduurd wordt door een verscheidenheid aan instrumenten.

Geef mij maar Pim Jacobs met Rita Reys.

Dat sommigen hieronder je mening bestempelen als een vooroordeel is een teken van zwakte; AEG is de afkorting in de DSM-IV. ?

Geef de stroming wat tijd om tot een mooie productie en verscheidenheid te komen. Er wordt pas 100 jaar jazz gemaakt.

mijn hemel, de dingen die ik hier lees.

Wat een gelul, jazz is gewoon kutmuziek.



Zelf lees ik liever de DSM - III al is die natuurlijk wat achterhaald inmiddels. Vooral lekker op vakantie! Maar als jij die ook had gelezen wist je in ieder geen diagnose kan stellen op 1 symptoom....

Wanneer je jazzmuziek afschrijft als een kakofonie van druk getoeter en een aantal mensen die wat door elkaar heen spelen heb je denk ik:

1. Weinig theoretische muziekkennis
2 Een enorm vooroordeel over jazz (dan maar een AEG vaatwasser al heb ik geen idee wat die in de de DSM doet)

Om even het vooroordeel toe lichten:

Dit is jazz:



Dit ook:



Dit net zo goed:



Dit ook:


Maar ook dit:



Dus ja je bent bevooroordeeld als je een 100 jaar oud genre, met tientallen substromingen, dat overigens samen met de blues de basis vormde voor het gros van populaire muziek niet meer toebedeeld dan een kakofonie van mensen die door elkaar heen spelen.

Ik word zo moe van dit soort stereotyperingen. Het zijn van die enorme open deuren. Ik zie mezelf ook niet in het death metal topic zetten dat ik dit toch vooral als muziek zie van dikke langharige mannen die bij gebrek aan talent een verkrachte kat nazingen. Hip-Hop: beetje rijmen op een computerbeat. Klassiek: muziek voor ouwelullen en hopeloos saai. De stereotyperingen zijn eindeloos en doen de muziek geen enkel recht aan. De vraag is sowieso: wat wil je bereiken met zo’n opmerking? Dat anderen ook zeggen: nou inderdaad ik vind het ook kutherrie? Of dat een liefhebber (ahum) zo dom is erop te reageren? Ik vind het allemaal vrij nutteloos.

Maar het geheel wordt nog erger als mensen stellen dat ze jazz alleen mooi vinden als het leuk op de achtergrond klinkt. Ik neem aan dat je dat bedoelt met slowjazz? (Nooit van gehoord) Oh ja jazz, ja op Sky draaien ze vaak Michael Bublé dat vind ik wel chill inderdaad... kom op zeg. Slayer? Nee dat vind ik niets, maar ik vindt Kane wel een goede metalband....


Je kunt ook te ver gaan natuurlijk. Wil je niet van die lelijke dingen zeggen?

(modknip)

Ik heb inderdaad te veel vanuit m'n onderbuik mijn mening over jazz gegeven. Het boetekleed is voor mij bestemd.

Soledad, je hebt voor muziek, jazz, geen theoretische kennis nodig. Geef mij maar rauwe emotie in muziek, geen stilistische klinische perfectie.

Dat ben ik helemaal met je eens Moffel. Maar er zonder een technische basis was er geen muziek: daarmee bedoel ik alle inventies van Beethoven tot aan Jimi Hendrix. Daar doelde ik meer op. Grappig dat jazz je niet aanspreekt. Voor mij is het, door de impro, de ultieme gevoels en emotie muziek. Maarja die emoties moet je dan wel weer ervaren en voelen natuurlijk en das dan weer een kwestie van smaak

Alle muziek is gebaseerd op mathematische formules van simpel tot lastig.
Een 1 4 5je in rock of pop lijkt simpel maar ook met deze formule valt tot in den eeuwigheid nog nieuwe dingen uit te halen.
Bij jazz worden vaak 2 5jes voor mineur of majeur akkoordjes gegooid om met de 2 en de 5 spanning op te wekken voor men op de 1 beland.
Ook worden er binnen de chromatische akkoorden in de toonladder waarin het liedje is gespeeld vervangers gespeeld, ook weer om spanning te maken alvorens men weer op een chromatische akkoord beland,
Let wel ik heb het hier hoofdzakelijk nog over American songbook materiaal, maar wel de basis van ook de moderne jazz.
Ook is de 1 4 5 (blues) formule van zowel mineur als V7 blues altijd een stevige basis geweest voor jazz, alleen werden die vaak verrijkt met 1 2 5jes , vervangende akkoorden en turnarounds , Summertime bijvoorbeeld en wat te denken van Four on Six van ome Wes.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de oneindige mogelijkheden van improviseren met arpeggio's pentatonics, akkoorden schema's en de daaruit voortkomende modes, triplets etc.
Als je eenmaal dit een beetje onder de knie hebt, kun gaan experimenteren met buiten de lijntjes kleuren met dingen als sidestepping (een stapje opzij van de schema waarin je speelt, en dan weer resolveren in de schema, heer Hendrix luste daar wel pap van) en andere chromatische ditjes en datjes om de boel wat interessanter/intenser te maken.
Vanuit de jaren 50 vorige eeuw is men steeds verder gegaan met experimenteren.
Natuurlijk komt "gevoel"op de eerste plaats bij het spelen en beluisteren van muziek maar naarmate je met of zonder de hierboven genoemde kennis je vocabulaire opbouwt ga je, steeds bij het luisteren meer ontdekken en waarderen.
Grappig vind ik het dat men bijvoorbeeld in de beeldende kunst zeer enthousiast kan zijn bij bijvoorbeeld abstracte werk van Appel, of kubistisch van Picasso, maar zodra in muziek het even buiten de lijntjes valt het vaak afgedaan wordt als,... RAARRRRRR!!!

Een paar persoonlijke reacties verwijderd.

Terug on topic, mag ik dit aanraden

Uiteraard mag je het aanraden.
Mag ik het mooie muziek vinden?

Solo contrabas album van Mark Dresser. Het hele album is de moeite, met veel variatie & dynamiek. Het verveelt geen seconde. Waanzin welke klanken en sferen hij uit dat instrument tovert.

Daar heb ik me ook vaak over verbaasd. Ik ben er zelfs een draadje over gestart op Talk Classical:
Why isn't modern classical music popular? - talkclassical.com.

Ik ken heel wat moderne beeldende kunst die aanvankelijk als raar in de hoek werd gezet, beklad, niet erkend, schilders in armoe gestorven... alsmede rellen in concertzalen, spelen voor 5 man publiek, geen platencontract, nooit op de radio etc.

Ik bedoel simpel gesteld in de praktijk, dat als ik over een gemiddelde rotonde in een gemiddelde gemeente rij, vaak in het midden een abstrakt plastiek/sculptuur staat terwijl als ze in de supermarkt een moppie bebop of freejazz door de boxen zouden laten schallen het niet bepaald bevorderlijk zou zijn voor de omzet.

Muziek heeft veel meer directe impact op het gemoed, soms valt er niet aan te ontkomen .... bv in de supermarkt. Gelukkig draaien ze er niet mijn muziek.

FlyLo
ja, "Hiroshi Suzuki - Cat" is een aanrader. Kende deze al jaren.
Zie nu op discogs dat hij nog een ander plaatje heeft. Moet er eens achter aan.

Zelf Van Gogh is in armoede gestorven. Ik geloof dat hij slechts 1 schilderij heeft verkocht tijdens zijn leven en dat was dan ook nog aan zijn broer. Nu is de waarde van zijn werken tientalle miljoenen en heeft hij een eigen museum.

Als iets niet in het "mainstream" kadertje past word het al snel raar of zelfs troep genoemt, totdat een bekend iemend het werk/muzeik de hemel inprijst en dan is het plots een goed of zelfs fantasties werk.
De meeste mensen hebben gewoonweg geen (eigen) smaak en vreten alles wat hun voorgeschotelt word.

Doe mij maar een portie RAARRRRRRE muziek.

https://f4.bcbits.com/img/a2429551762_10.jpg
Bandcamp

een heel stuk steviger (avant/exp) ook op het fantastiche Hubro label.
https://f4.bcbits.com/img/a4129525684_10.jpg
Bandcamp

Ruim een week geleden zag ik Sarathy Korwar and Upaj Colllective in het Bimhuis (als onderdeel van het Amsterdam Roots Festival). Ik vond het lichtelijk fantastisch. Jazz / Wereldmuziek in de stijl van Alice Coltrane, Pharoah Sanders en anderen die zich vooral aan de spirituele kant van het jazz-spectrum bewegen.

Bandcamp

Bedankt voor deze goede tip Brunniepoo. Ik kon deze artiest nog niet. Zag dat hij ook een oudere release op Ninja Tune had en heb die beluisted. Lekker. Staat ook op die Bandcamp pagina.

warm aandegebevolen!

https://f4.bcbits.com/img/a3687318454_10.jpg

https://f4.bcbits.com/img/a2782386198_10.jpg
VA - Lefto presents Jazz Cats (2018) Bandcamp

Compiled by Belgian DJ and eclectic connoisseur Lefto, 'Jazz Cats' showcases the next generation of Belgian jazz artists including the psychedelic jazz-fusion collective BRZZVLL, the outrageous BeraadGeslagen, radical experimentalists Steiger, electro-acoustic piano trio De Beren Gieren and futuristic funksters, STUFF.

https://f4.bcbits.com/img/a2808259986_10.jpg
Angel Bat Dawid - The Oracle (2019) Bandcamp
Chilled spiritual jazz.

Er lijkt niet zo veel leven in de brouwerij te zijn hier, maar toch gooi ik er een tip tegen aan.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/765000/765902.jpg?cb=1567532839
The Quiet Temple - The Quiet Temple (2019)

The Quiet Temple is het resultaat van een samenwerking tussen Rich Martin (Soulsavers) en multi-instrumentalist Duke Garwood. Daarnaast hebben ze de hulp ingeschakeld van een aantal artiesten die o.a. met Stereolab en spiritualized hebben samengewerkt.
Het resultaat is een rijkelijk gevulde en iets drukkende atmosfeer, maar tegelijk ook weer laid-back met instrumentatie die nooit escaleert.

aerobag Prima tip!

Onlangs gezien in Antwerpen. Klonk heel goed! Was wel improv met Jeb Bishop en Frank Rosaly.

Een tip vanuit de Britse jazz scene:

https://www.musicmeter.nl/images/cover/766000/766348.jpg?cb=1568035832
Chris Potter - Circuits (2019)

Verwacht geen meesterwerk, maar het is een bruisend en funky geheel. Daarnaast gebruikt Chris Potter en co subtiele toevoegingen van electronica, die nooit op de voorgrond staan. Hierdoor krijg je een rijkgevulde en voor jazz begrippen frisse soundscape, terwijl de saxofoon van Potter de drijvende kracht blijft.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/761000/761501.jpg Sarathy Korwar and Upaj Collective - My East Is Your West (2018)

Sarathy Korwar maakte hier dit jaar al een beetje naam voor zichzelf met de singles van zijn nieuwe plaat, maar deze live-opname die vorig jaar uit kwam is nog een stukje indrukwekkender wat mij betreft. Met een jazz-quintet + 5 'traditionele' muzikanten uit India geeft hij zijn eigen draai aan (en visie op) een halve eeuw fusion-jazz.

Toch eerder Spiritual Jazz dan Fusion Jazz als je het mij vraagt. Deze man enkele maanden geleden in het Bimhuis gezien en dat was fantastisch. Zeer indringende spirituals en bevlogen aan elkaar gepraat. Ook op plaat geweldig overigens.

Edit: ik zie nu dat ik deze plaat hier in juli zelf ook al tipte ?

Nieuwe plaat is overigens ook erg goed, maar wel moderner van klank. Live is de beste man volgende maand te bewonderen op het International Jazz Festival in Rotterdam.

Edit 2: voor liefhebbers van Spiritual Jazz is deze verzamelaar overigens een absolute aanrader: If You're Not Part of the Solution (2019)

Iets aanraden op het gebied van Jazz? Kamasi Washington, Theo Crocker. Weet niet helemaal zeker of Panorama Circus en Black gold 360 jazz is. Gebruiken electronica.