Muziek / Muziekgames / Album Top 10 Per Jaar #2
zoeken in:
0
zaaf
geplaatst: 16 december 2017, 10:19 uur
Het eten was uitstekend. Daar hadden ze het wat mij betreft bij mogen houden.
0
geplaatst: 16 december 2017, 10:24 uur
Er was een optreden van het bedrijfsbandje en jij was de bassist niet?
1
geplaatst: 16 december 2017, 10:25 uur
zaaf schreef:
Hahahaha, zo voelde het wel.
Tafeltje dekje en daarna ezeltje prik? Hahahaha, zo voelde het wel.

0
zaaf
geplaatst: 16 december 2017, 10:30 uur
EttaJamesBrown schreef:
Er was een optreden van het bedrijfsbandje en jij was de bassist niet?
Nee er was een foute DJ. Ik heb 2x Dreetje doorstaan...Er was een optreden van het bedrijfsbandje en jij was de bassist niet?
1
geplaatst: 16 december 2017, 10:41 uur
0
zaaf
geplaatst: 16 december 2017, 11:28 uur
9. The Slow Show - Dream Darling
https://www.musicmeter.nl/album/553900
Punten : 233
Nom. : 10
Nr. 1 van : niemand
Evenals de voorganger eindigt deze Slow Show op 9. Slow start voor Slow Show, hahahaha, want ze kwamen in de eerste week niet in de top 25 voor (nou kwamen de lijstjes ook 'slow' los
). Sorry, ik herpak. De tweede helft verliep uitstekend voor de band, vroege doelpunten beslisten de match en de top 10-plek lag alras vast.
Dream Darling is op een andere wijze tot stand gekomen dan het debuut. I.p.v. de studio te Manchester werd een farmhouse betrokken. Overdag werd opgenomen en tijdens diner en het bier werden de nummers 'bediscussieerd'.
Dat gaf meer eenheid en tijdens deze praatsessies werden ook de teksten besproken waardoor tekstschrijver Goodwin het gevoel kreeg dat hij 'namens de groep' kon spreken. Afscheid neemt een prominente plek in, daar Kindt's vader kort voor de opnames overleed en Goodwin's 12-jarige relatie op de klippen liep.
De albumtitel bevat een alliteratie, een stijl waar de groep zich vaker van bedient (Slow Show / White Water, jajaja), en verwijst naar de avondlijke (nachtelijke) praatsessies waardoor de sfeer soms wat dromerig werd.
Men wilde de klassieke invloed verder uitwerken op dit album en liet een Berlijns koor zangwerk op de plaat verrichten. Zo ook Mancunian girl Keisha Ellis, waarmee 2 duetten worden gezongen. Zij werd 'gevonden' tijdens een workshop muziek waar de band ondersteunde.
Goodwin: "I don’t find traditionally ‘great’ singers so interesting. Keisha doesn’t sing much, but the texture and tone in her voice are beautiful.”
The National in het kwadraat. Dat is uit mijn mond geen aanbeveling.
https://www.musicmeter.nl/album/553900
Punten : 233
Nom. : 10
Nr. 1 van : niemand
Evenals de voorganger eindigt deze Slow Show op 9. Slow start voor Slow Show, hahahaha, want ze kwamen in de eerste week niet in de top 25 voor (nou kwamen de lijstjes ook 'slow' los
). Sorry, ik herpak. De tweede helft verliep uitstekend voor de band, vroege doelpunten beslisten de match en de top 10-plek lag alras vast. Dream Darling is op een andere wijze tot stand gekomen dan het debuut. I.p.v. de studio te Manchester werd een farmhouse betrokken. Overdag werd opgenomen en tijdens diner en het bier werden de nummers 'bediscussieerd'.
Dat gaf meer eenheid en tijdens deze praatsessies werden ook de teksten besproken waardoor tekstschrijver Goodwin het gevoel kreeg dat hij 'namens de groep' kon spreken. Afscheid neemt een prominente plek in, daar Kindt's vader kort voor de opnames overleed en Goodwin's 12-jarige relatie op de klippen liep.
De albumtitel bevat een alliteratie, een stijl waar de groep zich vaker van bedient (Slow Show / White Water, jajaja), en verwijst naar de avondlijke (nachtelijke) praatsessies waardoor de sfeer soms wat dromerig werd.
Men wilde de klassieke invloed verder uitwerken op dit album en liet een Berlijns koor zangwerk op de plaat verrichten. Zo ook Mancunian girl Keisha Ellis, waarmee 2 duetten worden gezongen. Zij werd 'gevonden' tijdens een workshop muziek waar de band ondersteunde.
Goodwin: "I don’t find traditionally ‘great’ singers so interesting. Keisha doesn’t sing much, but the texture and tone in her voice are beautiful.”
The National in het kwadraat. Dat is uit mijn mond geen aanbeveling.
0
geplaatst: 16 december 2017, 11:32 uur
Pfff, wel aan gedacht bij het voorspellen, maar het leek me stug dat deze t ging halen
0
geplaatst: 16 december 2017, 11:41 uur
Hm, nee die had ik niet, maar ik heb nog wel prominent Japanners die het vast ver gaan schoppen. 

0
geplaatst: 16 december 2017, 11:54 uur
Het was ook een rampjaar in de muziek, dus deze top 10 is daar tot nu toe een mooie weerspiegeling van.
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 16 december 2017, 12:08 uur
Hier geen klachten. Marillion had ik op 2. De recente integrale uitvoering van F.E.A.R. in TivoliVredenburg heeft het beestje uiteindelijk geen kwaad gedaan. En The Slow Show had ik op 9. Vergelijkingen met The National liggen inderdaad voor de hand. Tussen het moment dat we het betreffende jaar hier behandelden en het heden heb ik bij vrienden thuis Trouble Will Find Me gehoord... en definitief geconcludeerd dat The National post-High Violet mocht willen dat ze dit niveau haalden.
Enne... Johnny Marr, kom maar op met die gele trui!
Enne... Johnny Marr, kom maar op met die gele trui!
0
geplaatst: 16 december 2017, 12:11 uur
Gele trui? Als je ver naar voren kijkt, zie je mij daar fietsen Casartelli.
1
Casartelli (moderator)
geplaatst: 16 december 2017, 12:13 uur
Heb jij ook 40 punten en twee sterren?
0
geplaatst: 16 december 2017, 12:14 uur
Oei, had niet verwacht dat deze Slow Show ook al op zoveel bijval zou rekenen.
1
geplaatst: 16 december 2017, 12:18 uur
Ik laat me niet in de kaarten kijken en weet wanneer mensen bluffen.
0
geplaatst: 16 december 2017, 12:22 uur
Johnny Marr schreef:
Lol weeral Slow Show? Serieus? ?
Lol weeral Slow Show? Serieus? ?
+2
Ook bijzonder dat Marillion nog zo goed hier blijft scoren. Dat lukt niet veel 'oude bands'. Had niet verwacht ze na Marbles weer terug te zien, maar dat hele FEAR album is nogal langs mij heen gegaan.
Wel een teleurstellend begin van zo'n goed en uniek muziekjaar. Extreem breed spectrum van muziekstijlen waarbinnen topplaten zijn gemaakt.
3
geplaatst: 16 december 2017, 12:24 uur
Casartelli schreef:
... en definitief geconcludeerd dat The National post-High Violet mocht willen dat ze dit niveau haalden.
... en definitief geconcludeerd dat The National post-High Violet mocht willen dat ze dit niveau haalden.
Grappig dat een band die klinkt als The National, zich vernoemd naar een song van The National en dat glashard tegenspreekt, uiteindelijk door fans wordt gewogen als 'beter dan The National' ...
Laten we het er op houden dat ze beter zijn dan Marillion, ze staan immers een plekkie hoger

0
geplaatst: 16 december 2017, 12:34 uur
EttaJamesBrown schreef:
Ik laat me niet in de kaarten kijken en weet wanneer mensen bluffen.
Ik laat me niet in de kaarten kijken en weet wanneer mensen bluffen.
Nu alleen de vraag wanneer Johnny Marr de kaarten op tafel gaat leggen...
1
geplaatst: 16 december 2017, 13:03 uur
Direct! Was even druk met andere dingen zoals boodschappen doen 

* denotes required fields.




