6

5

6,2

De eerste stemmen waren veelbelovend maar na tien beoordelingen komen we niet hoger dan een 7 min. Voor de volgende bijdrage gaan we het Skagerrak over.




Geloof het of niet, maar The Leather Nun mocht ooit debuteren op Genesis P Orridge's Industrial Records. Dat zal meer met de confronterende performances compleet met gayporn te maken hebben gehad dan met de ietwat brave muziek. Bijbehorend clipje kan veilig worden opgestart, beetje Bahnhof Zoo sfeertje.

8

The Three Johns 7
Sort Sol 6
The Leather Nunn 7

7,5

Sort Sol: 7,3
The Leather Nun: 7,2

7

7

6

Zo braaf was dat nummer van hun op Industrial (Slow Death) toch niet, de hoes evenmin.

Inderdaad, dat heb ik niet goed geformuleerd.
De toegankelijkheid werd pas daarna ingezet.

7,7

The Leather Nun: 7.6

SS&LL: 7,25
TLN: 5

5.7

Iedereen was aardig voor de Leren Non, alleen de laatste twee stemmers gaven haar er geducht van langs. Komen we op 6,89 uit elf. We gooien het over een hele andere boeg en daarvoor moeten we down under.




Tegenwoordig staat je digitale output in een vingeromdraai op het internet, maar eerder zat daar natuurlijk fikse vertraging in. Parallel aan electronische verkenningen met tapecuts & loops door the likes als Cabaret Voltaire en Human League gebeurde dat pionierswerk in Australie door Severed Heads. Ik kwam dit combo onder leiding van Tom Ellard op het spoor via de track 'Petrol' op de Australie / Nieuw Zeeland verzamelaar 'Beyond The Southern Cross' waarop veel meer moois te vinden is. Dead Eyes Opened is hun bekendste en meest toegankelijke track. Check de backcatalogue eens, daar zit avontuurlijk werk tussen.

7,5

7

7.5

8,8

9,2

7

6.0

6

Sort Sol 7
Leather Nun 6
Severed Heads 7.5

Sort Sol: 6,5
Leather Nun: 7,5
Severed Heads: 6-

5

6,2

Met een paar uitschieters naar boven en beneden koerst ook Severed Heads af op een zeven minnetje. De volgende zal wel niet veel hoger komen:



Beloofd was om nog even naar Sheffield terug te keren en nu is het zover. Geen usual suspect, maar Hula zat altijd wel dicht op het vuur in de cokesoven van de electronische muziek. Heel dicht zelfs, leden van Hula, Cabaret Voltaire en Clock DVA waren huisgenoten. Hula deed uitstekende live-performances met veel aandacht voor beat in combinatie met beeldmateriaal, een concept dat Meat Beat Manifesto later verder heeft weten uit te bouwen. Er mag weer gedanst worden.