12 jaar? Sandra Kim en, iets toepasselijker, Bow Wow Wows Annabella: eat your little hearts out.

Ik heb nog even gezocht of ik dit stiekem zonder te weten toch in mijn collectie heb (op de twee verzamelaars New York Noise (Dance Music From The New York Underground 1977 t/m 1984), maar daar staat alleen de band The Dance op: dat zijn die muzikanten die Chandra hier begeleiden en waar Rodajc het dus over heeft.
Afijn, heerlijk naargeestig 'tienerpop'nummer en verschenen in hetzelfde jaar als haar leeftijdsgenoten die zongen: 'Ik heb zo waanzinnig gedroomd'. Onthutsend verschil.

7,8

Chameleons: 7.5
Associates: 6
Sonic's RVB: 7
Chandra: 6.5

Chameleons: 8.5
Associates: 7
Sonic's RVB: 7
Chandra: 7,5

7,5

9 ♥

7,7

7.2

6,5

5,8

7,9

Chandra behaalt een gemiddelde score van 7,355 en daarmee staat het meisje nu op een gedeelde 379e plaats. Dat valt niet eens tegen voor een dergelijk onbekend nummer. Het totaal aantal stemmen doet dat wel. Slechts 11 stuks.

Ik houd niet zo van live muziek op vinyl of cd. Op de een of andere manier valt het geluid tegen. De meeste live albums zijn een slap aftreksel van het studio resultaat, naar mijn bescheiden mening. Live muziek moet live beluisterd worden. Maar soms voegt een live opname wel degelijk iets toe aan het origineel, klinkt het zelfs beter. Een sprekend voorbeeld is Stop Making Sense van de Talking Heads. Of het allemaal in het echhie zo geklonken heeft, is nog maar de vraag. Hier en daar zal best nog wat re-mixing zijn gedaan. Slippery People is alom bekend, maar ook mijn keuze van deze dinsdag klinkt fantastisch.

504. Talking Heads - Burning Down the House - Live

9

8,5

7,8

8,8

9

9

6,5

Niet bepaald mijn favoriete nummer van de band (de studioversie zou een 6,5 krijgen en dan vooral dankzij dat dreigende synth-introotje), maar idd: deze geweldig energieke, vlammende live-uitvoering is veel beter. 7,8.

7.5

7,4

7,5

7

Chandra 7,5
Heads 7,8

8,2

Net geen acht voor Talking Heads. Deze live opname blijft steken op een gemiddelde van 7,986 en daarmee bezet Burning Down the House nu een 206e plek.

Orchestral Manoeuvres in the Dark, hoe kom je erbij om je band zo te noemen? Zanger/componist Andy McCluskey weet het antwoord. Destijds, we hebben het dan over 1978, toen de punk muziek zijn hoogtepunt beleefde, wilden ze niet met "this music" geassocieerd worden. Later kregen ze wel spijt van " this silly name" en bedienden McCluskey en Humphries zich steeds vaker van de afkorting OMD. Ik vind de naam geinig, net als de muziek uit hun beginperiode. Die schurkt best wel dicht aan tegen de New Wave stijl uit die jaren. Hier is hun eerste singletje.

505. Orchestral Manoeuvres in the Dark - Electricity

9.1

8.5

6.7

Hier word ik nog altijd vrolijk van

9,5