8,25

8,7

7.3

Spirit in the sky 8

8,2

Norman scoort een derde plaats met een 8,062 uit 15 stemmen.
Mijn gebed zakt naar de laatste plaats.

Veel groepen gaan formeel uit elkaar in 1970. the Beatles, the Monkees. Simon and Garfunkel voor de eerste keer. Er is een wikipedia-pagina van, waarbij je ook kan constateren dat groepsontbinding van alle tijden is.
Vaak gaan de groepsleden alleen verder.

Aphrodite's child moet er ook ooit aan geloven over een paar jaar. Met Demis alleen verder.
Het nu volgende nummer heb ik nog meer leren waarderen dankzij een band waarvan ik niet weet of ze wel of niet formeel uit elkaar zijn: dit is de versie van Johan.

Maar het origineel werd 50 jaar geleden in Nederland uitgebracht.
Het lied lijkt een ode aan "het alleen zijn" bezongen op het meest eenzame moment van het etmaal.
Ik ben er precies 7 uur te laat mee, zie ik.




Aphrodites Child - It's 5 O'Clock
Genre: Psychedelic Rock

Vrijwel al hun hitsingles zijn top!
Heel wat mooier dan het veelal gezapige solowerk van Demis Roomsoes

8.5

4

Als een chocoladetaart waar je een te groot stuk van neemt. Niet mijn hapje zeg maar.

5.7

8

6

5,5

Ze bestaan nog en werken momenteel in Vlieland aan een nieuw album.

Aphrodite's Child 5.5

8

8,5

7,6

6

Kees-Jan, ik wil je niet vragen om alle nummers hier te beoordelen.

Maar deze twee van CCR mag je niet negeren.
De eerste wordt door the Boss himself gespeeld als het tijdens zijn concerten begint te regenen. De andere is een onverbloemd pleidooi voor de jaren 50 Rock and Roll.

7

Aphrodites Child: 7

8,2

Wat een fijne kennismaking met dit nummer.
En meteen zo hoog scorend, omdat het wel wat weg heeft van het wonderschone A Whiter Shade of Pale.

8

It's 5 O'Clock scoort een 6,9, dat valt mij wat tegen, uit 15 stemmen.

Als jullie zin hebben dan mogen jullie van mij ook nomineren of zelf hier een stukje plaatsen.
Nomineren kan centraal of per PM.
Ik ga 1970 ongeveer chronologisch af. Dat betekent bij plaatsing liever nog geen "My sweet Lord" al hier in februari of andere meesterwerkjes die veel later uitkomen dan 50 jaar geleden. Het moet nu ongeveer in de periode december 1969-februari 1970 liggen qua verschijning op LP, single of EP en qua hitlijst in januari-februari 1970.
Dus als jullie het gevoel hebben van, die heeft Marzi ten onrechte overgeslagen, ga je gang, wees niet bang.

Dat laatste legt meteen een linkje naar een nummer van een LP die men in 1970 nog behoorlijk oversloeg. In februari 1970 kwam die uit maar sommigen denken zelfs dat die uit 1971 komt. Het haalde dan ook geen hitlijst en de zanger verdween na nog een flop voor tientallen jaren.

Pas eind jaren 90 pakte Mojo hem weer op en sindsdien verschijnt hij in menig lijstje, eerst nog in Mojo's lost albums you must own (2004) en daarna in de ultimate collection van Q en vorig jaar nog in ultimate record collection van Uncut.
Dylanesque songsmithery zo was daar het commentaar. Ook hier op musicmeter doet het album het aardig. Hij valt maar net buiten de album top 50 van het jaar 1970.

Fay is nu, ongeveer 77 jaar oud, weer terug. In 2020 met Countless Branches.. En die staat weer op de rotatielijst van MM. Ik overweeg zijn albumcover "te lenen" als avatar.

Ik heb hier gekozen voor de track van dat eerste album uit 1970. Pitchfork vergelijkt deze met Nick Drake. Of dat terecht is?
In ieder geval werd het nummer ook gecoverd door Wilco's Jeff Tweedy.



Bill Fay - Be not so fearful
Genre: Baroque Folk

Tof dat je Bill Fay uitkiest! Persoonlijk vind ik Garden Song, The Sun Is Bored, Goodnight Stan en nog een paar anderen iets sterker dan Be Not So Fearful, maar dat mag de pret niet drukken.

8,0

Mij ook, veel te mager gemiddeld wss omdat ze A.Child teveel associëren met de heer Roussos solo....
Of je houd er echt niet van,maar een mens zit nu eenmaal ook vol met directe voor(be)oordelen
Vind A.Child onder sterke invloed van Vangelis wel ff wat andere koek

Bill Fay 8

Mooie worp! Nog nooit van deze man gehoord.

8.3

8

7