Een verademing, deze plaat. Mooie tip, Koenr! Op de albumpagina heb ik een wat uitgebreider mening neergepend.

8,2

Tof stukje AOVV! Mooi conclusie. Door een rare samenloop van omstandigheden (Bolsanaro, Corona) is de gedachte achter de plaat op een hele vreemde manier inderdaad weer actueel nu.

8

Os Novos Baianos - Acabou Chorare scoort een 7,41 uit 16 stemmers. Het album ging van 17 stemmen naar 31, en het gemiddelde zakte daarbij met 0,1 naar 3,84.

AOVV was het meest enthousiast, met een 8,2 en een mooi stukje. VladTheImpaler was het minst enthousiast en luistert hierna nooit meer naar iets Braziliaans. Hij gaf een 6,5.

1. Gene Clark - No Other (1974): 7,91 / 25 stemmers / Edgar18
2. BADBADNOTGOOD & Ghostface Killah - Sour Soul (2015): 7,56 / 14 stemmers / Johnny Marr
3. Gil Scott-Heron & Makaya McCraven – We’re New Again (2020): 7,43 / 19 stemmers / ArthurDZ
4. Os Novos Baianos - Acabou Chorare (1972): 7,42 / 18 stemmers / Koenr
5. Fishmans - Uchu Nippon Setagaya (1997): 7,13 / 19 stemmers / Aerobag

Bedankt aan alle stemmers/luisteraars!

Kom maar op met die tip, jordidj1!

Dit wordt de eerste tip van een mod, lief zijn allemaal.

Net te laat, maar ik geloof niet dat mijn stem het gemiddelde gaat veranderen:

7,4

Fijne plaat met een lekker sfeertje. Preta Pretinha steekt er wel echt bovenuit, heerlijk nummer.

Understatement lijkt me met een 7,4 op een 7,41 gemiddelde

Ben ook bij m'n eerdere 8 gebleven na zo'n 4 luisterbeurten tot nu toe. Preta Pretinha is hier ook een favoriet en daarnaast Mistério do Planeta en Besta é Tu. Naar aanleiding van deze tip ook al wat meer Braziliaanse muziek op het spoor gekomen maar deze zal zeker nog regelmatig voorbij komen.

Ik vind Acabou Chorare een zeer genietbare en aangenaam afwisselende plaat, die me luisterbeurt na luisterbeurt steeds beter is gaan bevallen. Ik kan me goed vinden in termen als "fris" en "zomers", dat heeft met name te maken met die intrigerende mengeling van Braziliaanse stijlen, het jaren '70-tijdsgewricht en het verleidelijke Braziliaanse-Portugees van Moraes Moreira, Paulinho Boca de Cantor en vooral Baby Consuelo. Ik vind dit over de gehele linie een sterke plaat, zonder echte missers. Mijn favorieten zijn vooralsnog Preta Pretinha, Tinindo Trincando, Mistério Do Planeta en A Menina Dança. Fijne luistertip, Koenr!

7,7

Bedankt Koen! Ik vond het echt een toffe ontdekking, gezien mijn 8. Ga het zeker nog vaker opzetten!

Aan mij dus de zware taak om dit topic voort te zetten. Na lang twijfelen tussen o.a. The Don (2018) en Folklore (2003), heb ik gekozen voor deze plaat:

Ann Peebles - I Can't Stand the Rain (1974)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18945.300.jpg

Eén van de beste soulzangeressen aller tijden, maar gek genoeg - zoals met veel soulmuzikanten - enorm onderschat op deze site. 77 stemmen slechts voor dit album, hopelijk kunnen wij de honderd aantikken aankomende week.

Kan er een soulzangeres met nog meer passie, beheersing en gevoel zingen dan Ann Peebles? Ik denk weinig. Combineer het met de typische Memphis-soulsound en je hebt een klassieker te pakken. Bedenk eens hoe vaak nummers van dit album zijn gesampled, een onuitputtelijke bron voor ándere klassiekers. Een klein halfuurtje heeft Peebles nodig om je in te pakken, vanaf dan word je verslaafd. Briljant in haar eenvoud!

27 minuten is kort, maar als dat niet genoeg is, plak dan gerust deze er achteraan. Of draai I'm Gonna Tear Your Playhouse Down nog tien keer ofzo, die verveelt echt nooit.

Veel plezier!

Absolute soulklassieker

9

Geweldige zangeres, prachtig album, inderdaad een klassieker! Ik zal hem van de week weer een paar keer de revue laten passeren, kijken of mijn waardering van 4 sterren nog aanpassing behoeft.

I'm Gonna Tear Your Playhouse Down heb ik trouwens ooit nog eens genomineerd voor de MuMeLadder. Volgens mij is hij er toen na een aantal jaren uitgevallen, maar gelukkig is het nummer nu weer een vaste waarde in de lijst, zoals het hoort.

En het titelnummer staat er dit jaar ook in.





Fijne reacties! Heb jullie cijfers nog meegenomen in de post.

Baby Consuelo's stem is ook mijn favoriet van de drie.

Ik ben wel benieuwd of jordidj1 I Can't Stand the Rain beter vindt dan Straight from the Heart? Die laatste is mijn persoonlijke Ann Peebles favoriet, al vind ik I Can't Stand the Rain natuurlijk ook goed. Toevallig heb ik ze van de week nog achter elkaar gedraaid.

Prima keus in ieder geval .

Doen niet veel voor elkaar onder, ik heb ze allebei op 4 sterren staan. Zal ze van de week allebei weer eens draaien.

Ben ik niet helemaal met je eens. I Can't Stand the Rain herbergt twee toppers, maar is daarnaast op momenten wat dunnetjes. Straight from the Heart daarentegen vind ik over de hele breedte van een zeer hoog niveau.

Ik ga ze beiden komende week eens goed naast elkaar leggen. Eens zien of Edgar de waarheid spreekt of gewoon aan het overdrijven is.

Uiteraard spreek ik de waarheid. Of dat ook jouw waarheid is zullen we later in de week wel lezen.

Kijk mij shinen dan, ik tip één album en men wil direct twee albums luisteren van dezelfde artiest

Deze tip komt wel op het juiste moment, ik zit helemaal in een soul fase nu en ben steeds meer aan het ontdekken.

Sterker nog, ik ga binnenkort The Complete Ann Peebles on Hi Records 1: 1969-1973 maar weer eens draaien.

Goede keus Jordi want The Don kende ik al wel (lekker fout) en ik denk dat een heel album van Furtado mij niet ineens een 'believer' had gemaakt zoals sommige users hier.

Van Ann kende ik alleen de losse nummers die aan ladderspelletjes hebben meegedaan maar gek genoeg had ik nog nooit een heel album van haar opgezet.

Dit wordt iig weer een dikke voldoende (3,5* om te beginnen maar met de blik omhoog). Favoriet: Run, Run, Run.

Leuke tip Jordi. Ik heb wel eens wat van Peebles gehoord maar nog nooit een heel album geluisterd.

Met een kleine uitzondering daar gelaten ben ik niet zo'n southern soul liefhebber, dus ik ben benieuwd hoe deze bevalt

Ik was er benieuwd naar, maar ook dit album ligt in het verlengde van mijn vooroordelen omtrent soul. Met name fijn om eens te beluisteren, leuk als achtergrond, maar het weet me te weinig echt te pakken en naar je ziel te grijpen. Je hoort dat dit kwaliteit is, maar zelfs dan moet er bij mij toch nog net dat tikkeltje meer zijn en dat heb ik helaas niet.

6.3

Ik heb trouwens maandagavond een 1,5 meter feestje en ben daarom niet van de partij op de CSL (sad face).

Maar niet getreurd, de Beatsense room is altijd open en ik zag dat I Can't Stand The Rain in zijn geheel in één video op youtube staat, dus voorbereidingen zijn niet nodig, behalve deze youtube-video toevoegen aan de playlist. Ik heb het volste vertrouwen dat jordidj1 dit lukt

Trouble, Heartaches & Sadness is één van de mooiste nummers die ooit zijn ingezongen geweest op deze planeet. Ongelofelijk prachtig.

Ik ben weer even mooi te laat om het album van vorige week te beoordelen, zie ik - ik merk dat ik een weekje toch wat lastig vind om een cijfer op een plaat te plakken. Desalniettemin vind ik het een erg tof album dat zich zeker mag voegen in het rijtje van mijn recente ontdekkingen uit dit eigenlijk ongelooflijk fijne muziekland. Muzikaal interessant, nogal gevarieerd qua geluid en een algeheel warme, vriendelijke sfeer. Ik ga voor een 7,8 voor nu!

Ann Peebles ga ik denk ik ook nog wel even een keertje luisteren, het titelnummer ken ik al en vind ik fantastisch, de rest van de plaat heeft me nooit ongelooflijk gegrepen, maar misschien gebeurt dat nu wel.

Drie ook wel, het bevalt me tot nu toe! Titelnummer I Can't Stand the Rain kende ik al, maar hoe kan het toch zijn dat ik voor het overige onbekend was met deze pittige dame?

Ik kan begrijpen dat dit voor de niet-soulliefhebber misschien een beetje saaie kost is, want veel gaat in min of meer hetzelfde tempo, maar ik geniet met volle teugen.

Ik ben het wel met Edgar eens dat Straight from the Heart nog iets beter is, maar deze is ook prachtig!

9,2

Ik heb een moeizame relatie met de Soul uit de zuidelijke Amerikaanse regionen. Ik heb altijd meer kunnen genieten van de meer up-tempo, jazzy/funky tijdsgenoten. Southern Soul grootheden Aretha Franklin, Al Green, Etta James… zij hebben zichzelf nooit op diezelfde manier een weg naar mijn muzikale hart weten te banen als een Nina Simone, Stevie Wonder of Gil Scott-Heron.

Daarom was ik zeer benieuwd naar dit album van Ann Peebles. Ik heb deze artiest op dit forum veelvuldig aangeprezen zien worden door users die er naar mijns inziens verstand van hebben. Helaas gaat Ann voor mij de Southern Soul ban ook niet breken. De zang is sterk en absoluut soulful, daar wil ik geen afbreuk aan doen. Het is vooral het instrumentale aspect van dit album dat mij niet weet te overtuigen. De muziek weet me niet te doen opveren, maar weet mij ook niet een emotionele leverstoot te bezorgen.

The title track en opener pakt wel gelijk, maar op het moment dat ik in de groove kom, is het nummer alweer afgelopen. Overigens hadden de meeste nummers op dit album van meer bewegingsruimte mogen genieten, ipv de formalistische structuren die de nummers nu beperken. Het album kent naar mijn smaak ook net iets teveel ballads waar geen vaart in zit en die ook niet de juiste emotionele snaren weten te raken bij mij (o.a. A Love Vibration, Hangin’ On).

Wat ik wel hoor is een consistent verzameling nummers met een heerlijke warme, omvangrijke stem. De kenmerkende vertraagde sound van Southern Soul zal voor mij echter altijd een struikelblok blijven. De context van het album, Een 24 jarige Ann met een gospel achtergrond die zingt met de ervaring van een 60-jarige, kan ik wel erg waarderen. Maarja, ik kan ook met mijn eigen luisterervaring niet twisten. Ik mis toch de Funk of een hartverscheurende uithaal. Voor nu een stevige 6.

Favoriete nummers: I'm Gonna Tear Your Playhouse Down, If We Can't Trust Each Other, I Can't Stand the Rain

6,5

Mooi verwoord aerobag, ik herken mezelf er wel een beetje in. Al zou ik wel Al Green en Stevie Wonder omdraaien.

Ann maakt bij mij zeker kans om in het goede rijtje terecht te komen, heb door de korte duur van het album niet per se het gevoel dat ik iets mis. Bij albums zoals deze komen de subtielere verschillen tussen de nummers soms pas na meerdere luisterbeurten wat meer naar de oppervlakte. Hopelijk is dat bij deze plaat ook het geval en groeit 'ie nog even door.

Dit gaat mij zeker lukken. Ik denk dat we rond half 9 losgaan