Bij de eerste beluistering hoorde ik dat Philip Bailey enkele keren aan de limieten van zijn stem zong. De tweede beluistering beviel beter... zeker op deze zomerse dagen.

Earth, Wind & Fire en ik hebben een geschiedenis. Het is de favoriete band van mijn vader, waar ik elk bezoekje aan het ouderlijk huis aan herinnerd wordt door de prominente plaatsing van de LP-hoes van All 'n All in de woonkamer. Mijn vader heeft me ook ooit meegesleept naar een live-show van ze, wat tevens mijn eerste concert ooit was. Toevallig was hij dinsdag-avond op bezoek, dus dat moment heb ik mooi aangepakt om Spirit eens een draaibeurt te geven. Een absolute 8+ van zijn kant kan ik wel vertellen.

Ik ben iets gematigder enthousiast. Ik zie EW&F het liefst toch de energie-kraan volledig open draaien, 'Spirit' is net even wat te ballad heavy. Earth, Wind & Fire beoordelen op hun teksten is misschien wel te vergelijken met het beoordelen van een slager op zijn vermogen om broden te bakken, maar de zwakke teksten vallen mij op dit album wel erg op.

Gelukkig valt er nog genoeg te swingen op dit album, zoals opener Getaway dat prachtig doet. Saturday Nite ook nog een hoogtepunt, net zoals het liedje vernoemd naar de band zelf.

6 (Sorry pa)

Dit album gaat als een kanon van start met het swingende Getaway, maar daarmee heb je dan ook meteen het absolute hoogtepunt gehad. Songs als Saturday Nite en Earth, Wind & Fire weten echter ook wel een glimlach op mijn gezicht te toveren, maar als de heren er een ballad tegenaan gooien (en dat gebeurt op dit album regelmatig), valt het me toch wat tegen, lijkt de schwung die ik met deze act associeer (ik geef toe dat de opener de lat gewoon té hoog legt) te zijn verdampt.

Pluspunten zijn wel de vaak stijlvolle blazers die de nodige sfeer toevoegen, en de vocale prestaties.

6,5

AOVV en komt er nog een Tip Van De Week vandaag?

Hm nee, ondanks de enthousiaste woorden van west is Spirit van Earth, Wind & Fire niet uitgegroeid tot een favoriet. Ik kan soul en funk doorgaans erg goed waarderen, maar ik ben tamelijk allergisch voor (irritante) hoge stemmetjes en daarvan zijn er op dit album net iets teveel . Daar komt nog bij dat ik de meeste liedjes op dit album gewoon niet zo sterk vind, de deuntjes en instrumentatie klinken vaak wat knullig (bij gebrek aan een beter woord). Vooral de liedjes waarop ze de handrem indrukken (de ballades) bevallen mij maar matig, en daar staat het album redelijk vol mee. Lichtpuntjes zijn er in de vorm van het opgewekte Getaway, Saturday Nite en het fraaie Biyo (indrukwekkende instrumentatie). Maar dat is niet overtuigend genoeg voor een (Nederlandse) voldoende.

5,2

Ik hoop op een vleugje metal.

Helaas, dumb_helicopter, geen zware metalen van mijn kant. Wel jazz, en dan wel dé plaat die in mijn top 10 staat:

https://www.musicmeter.nl/album/17127

Charles Mingus - Pithecanthropus Erectus (1956)

Hoewel ik niet ga beweren dat ik er veel van ken, ben ik wel een jazzliefhebber. De bekendere artiesten, zoals Miles Davis, John Coltrane, Ornette Coleman en Art Blakey ken ik natuurlijk wel. Toch is er één naam die er wat mij betreft bovenuit steekt, en dat is Charles Mingus.

Hijzelf was wellicht niet de meest virtuoze bassist, maar vooral een meesterlijk componist en bandleider. In de jaren '50 en '60 nam hij tal van geweldige platen op, waarvan The Black Saint and the Sinner Lady als zijn magnum opus wordt beschouwd. Ik zie trouwens dat ik die nog niet bestemd heb (foei, foei!). Helaas stierf Mingus op 56-jarige leeftijd (veel te vroeg natuurlijk!) aan de gevolgen van ALS.

Maar goed, ik heb dus gekozen voor mijn eigen favoriet, Pithecanthropus Erectus, wat overigens de wetenschappelijk benaming is van de Javamens, dit slechts geheel terzijde. Vooral het titelnummer maakt een verpletterende indruk; ik zou het zonder twijfel in mijn persoonlijke top 100 durven opnemen.

Tot slot: Ik twijfelde erg tussen deze en Blues & Roots (geef die plaat ook zeker eens een kans!), maar omdat ik die laatste al van een wat uitgebreider mening heb voorzien, en de eerste nog niet, ook al staat ie in m'n top 10, wist ik mijn dilemma dan toch op te lossen.

Ik ben even tussen de stemmen gaan kijken, en kon daar niet al te veel namen die in dit topic actief zijn ontdekken. Veel luisterplezier!

En dat was ik nog vergeten: kan jordidj1 of cosmic kid de topictitel aanpassen?

Thanks!

Wat tof, een Mingus die ik nog niet ken! Zin in!

Gemiste kans om mod Soledad te taggen. Kan je gelijk vragen waarom ‘ie zijn stem bij het album met een punt verlaagd heeft

Mooie keuze, deze plaat wou ik al langer gaan checken! Zin in! CSL maandagavond, ArthurDZ en co?

Dit

Verhip, je hebt gelijk!

Ja, Soledad, leg het nu maar uit.

De spirit die Earth, Wind & Fire hierin heeft gestopt, werd soms wat minder, soms wat meer gewaardeerd. Maar wat leuk dat naast mijzelf (ik geef een 8.6) er nog 10 mensen hebben geluisterd naar dit album. Misschien voor een enkeling nog aanleiding om in de zomer nog een ander album van EWF te proberen?

Earth, Wind & Fire - Spirit: 6.71 gemiddeld (11 stemmen)

Wat een mooi verhaal! Ik heb de stem van jouw vader nu niet meegeteld. Of zal ik dat wel doen?

Ik ben wederom aanwezig!

Misschien wil je "pa" een MuMe-profiel aanmaken, aerobag? =D

Goed plan: wat extra support voor EWF kan nooit kwaad.

Mooie keuze AOVV en je hebt me ook weer overtuigd de plaat weer eens te draaien. Ik weet niet waar het in zit maar ik heb de klik nooit gevonden met deze plaat. Terwijl het album ook nog 2 andere favorieten van me bevat: Mal Waldron en Jackie McLean. Het voelt voor mij altijd als een plaat die nog in ontwikkeling is. Een eerste en belangrijke stap, maar alsof Mingus er nog niet was. Dat betekent eigenlijk wel nog steeds dat ik de plaat goed vind, dat is althans wel waar een 3.5 bij mij voor staat. Maar het mist nog even de finesse van zijn latere werk op Atlantic en Impulse! Daarnaast moet ik wel zeggen dat ik helemaal niks heb met tenorist J.R. Monterose.

Ik moet deze vooral nog een keer op cd of op goed vinyl aanschaffen. Ik heb een vreselijk slechte uitgave op het prutlabel Doxy. Dat is zo'n public domain label dat mp3tjes perst op platen. En dat is hier echt heel duidelijk de horen en het doet de muziek niet veel goeds.

Anyway, keep up the good work AOVV! Een beetje extra jazz op de site kan nooit kwaad

Ja, dit album toont voor mij aan dat m'n definitieve klik met jazz er nog steeds niet is. Het klinkt aangenaam maar ook nooit meer voor mij, ik hoor niet wat velen wel horen, denk ik. Met alle respect voor het genre, maar na twee luisterbeurten kan ik voor dit album niet meer geven dan een:

6

Ik beluister het album wel nog graag eens voor een derde maal morgenavond tijdens de CSL met ArthurDZ en co. Love Chant en het titelnummer zijn namelijk toch wel intrigerende nummers.

Geen erg, leuk dat je het geprobeerd hebt, Johnny Marr!

Zeg, even een klein zijweggetje, maar hoe heet die documentaire over free jazz waar je het laatst over had?

Oei, dat staat me niet meteen bij. Was ik dat wel?

Hahaha, daar begin ik nu ook aan te twijfelen!

Om 21u beatsensen, who's in? Johnny Marr madmadder aerobag Koenr jordidj1 Barney Rubble Choconas...?

Helaas niet
Volgende week sluit ik weer eens aan.

Jaaa, ik ben er bij!

Jaaaa

Oh ik dacht acht uur

Ordnung muß sein