EttaJamesBrown schreef:
Al thuis, Gretz?

Gretz schreef:

Nu net pas. Het was nog lang gezellig in Damsko x
(afbeelding)

Er kan nog gestemd worden tot in de ochtend, ca. 10:30. Dan volgt de presentatie daarna. Nu zal wel bijna iedereen op één oor liggen me dunkt

Gretz schreef:
Casartelli ik draag het stokje ergens in de middag aan je over, hopelijk zit je dan al klaar

123poetertjes schreef:

1. Dive
2. Myth
3. Lazuli
4. Dark Spring
5. Lemon Glow
6. Irene
7. Space Song
8. 10 Mile Stereo
9. Zebra
10. Wishes

Johnny Marr schreef:

Geen Norway?

Choconas schreef:

Ik bespeur sowieso een chronisch gebrek aan liefde hier voor het machtige Norway. Ook bij jou trouwens, mallerd, hoezo staat Norway niet in jouw top 10!?

Teunnis schreef:
Norway > Zebra, maar volgens mij ben ik daarmee dik in de minderheid.

luigifort schreef:
Kan wel uren duren of het is een walk in the park

johan de witt schreef:
Een elegy to the void tussen nr 1 en 2

luigifort schreef:
Je moet wel van heel goede strandhuize komen, de band zelf ook, om Myth te overtroeven

Near schreef:
Dit nummer is zo ongelooflijk zomers, fris, verliefd, catchy! Het is geen 'ingewikkelde compositie' (hoeft ook niet om emoties op te wekken) , maar alles 'klopt' in dat nummer: de drumslagen die telkens perfect invallen, de hemelse melodieën, de dromerige outro, die gitaarmelodie in het refrein!

Het is een vollédig voorspelbaar nummer ook, in de zin dat het nummer zich ontvouwt tot datgene wat het belooft te zijn bij aanvang. Beach House legt in feite het volledige parcours van de volmaakte popsong af, en da's iets waar slechts weinigen in slagen (voorbeeld hiervan: dat afdalende trapje van de zang bij aanvang van het refrein - dat móet gewoon gebeuren; ookal is het cliché, een andere zanglijn zou gewoon slechter zijn). In feite is dit nummer zó zeemzoet en cliché, dat het geniaal is. 'Other People' brengt al die geprefabriceerde pop-sterren serieus in verlegenheid - heb Lady Gaga nog nooit zo'n volmaakt popnummer uit haar pen weten puren.

Other People schreef:
Other people want to keep in touch
Something happens and it's not enough
Never thought that it would mean so much
Other people want to keep in touch

Wishes schreef:
One in your life
It happens once and rarely twice

Arrie schreef:
De dreampoppers van Beach House barstten in 2015 van de inspiratie. Ze hadden zoveel nummers opgenomen in hun studiotijd dat ze besloten gewoon twee albums vlak achter elkaar uit te brengen. Die twee albums staan grotendeels vol met de karakteristieke sound van Beach House, maar het allereerste nummer dat ze in 2015 lieten horen was net dat ene nummer dat wel wist te verrassen door iets af te wijken. Het klinkt nog steeds heel dromerig, maar het typerende stemgeluid van Victoria Legrand is wat meer op de achtergrond, en er zijn wat shoegaze-invloeden. Wat mij betreft resulteert het in het mooiste Beach House-liedje sinds het album Teen Dream.

Sparks schreef:
And it goes dark again
Just like a spark

Raggie schreef:
Hallooooooo!! Waarom heeft niemand het over het geweldige WILD op dit album?? Wat een geweldige stem heeft ze, dat onderscheidt ze meteen van alle andere bands!

Wild schreef:
And in a while you start to smile
The earth is wild, you've got no time

Gretz schreef:
Dreampopgigant Beach House doet al meer dan 10 jaar waar het sterk in is en dat laat zich nu maximaal belonen. Bij maar liefst 9 van de 13 users was Chariot goed voor een plek in hun top 5. En dit betekent dat na twee eerdere bronzen plakken (op schootsafstand van de winnaar) het nu eindelijk raak is voor Victoria Legrand en Alex Scally. Onlangs brachten zij een album met rarities en B-sides uit waar de single Chariot ook op staat. Dit nummer werd al in 2015 opgenomen tijdens de sessies die uiteindelijk twee volwaardige studio-albums zouden opleveren. Chariot in feite bevat alle ingrediënten van een typische Beach House-song en is ook uitermate geschikt om op te schuifelen. Bijzonder knap hoe Beach House door de jaren heen zo consistent is gebleven, zonder dat de verveling daarbij op de loer is geslagen of dat de band teveel op de automatische piloot is gaan spelen. We zouden kunnen stellen dat dit duo uit Baltimore de vaandeldrager is van de huidige dreampop, zoals Cocteau Twins dat was in de jaren 80. Als de band deze kwaliteit kan blijven produceren mogen ze van mij nog jarenlang door blijven gaan met het maken van dezelfde soort nummers.

Chariot schreef:
Sunny day
In a chariot
Were they waving back to you?

trebremmit schreef:
10 Miles Stereo vind ik wel het mooiste nummer op dat album, het is droevig, melancholisch maar ook wel warm, perfecte muziek voor als je liefdesverdriet hebt.

10 Mile Stereo schreef:
The heart is a stone, and this is a stone that we throw
Put your hand on this stone, it's the stone of a home you know

Dansende Beren schreef:
“Dive” klinkt iets donkerder dan we van het Amerikaanse duo gewend zijn, maar de warme en dromerige sound die Beach House kenmerkt, weerklinkt meer dan ooit. Het stevige en theatrale begin van de single prikkelt meteen. De aanhoudende orgelklanken en de echoënde stem van Victoria Legrand zorgen dan weer voor een warm onthaal in de droomwereld van de band. Na een opbouw van tweeënhalve minuut maakt Legrands stem plaats voor een dansbaar ritme van gitaar en drum. De poort naar de wereld van Beach House wordt helemaal opengebroken en het enige wat ons dan nog rest is twee minuten heerlijk genieten.

Dive schreef:
In eyes, lost in confusion
Golden hearts, left all illusion
Is it my imagination?
Shadow, flicker creation

Finidi schreef:
De laatste twee minute is dat het enige wat telkens herhaald wordt; heerlijk zalvend einde van Beach House’s beste album, Teen Dream. Wat een troostende woorden. Maar helemaal zoetsappig is het wellicht niet, aangezien eerder in het nummer er wel een voorwaarde aan gesteld wordt “If you’d ask me to”, met de toevoeging dat er waarschijnlijk toch niet om gevraagd wordt “In a year or two”. Deze spanning, bovenop een hypnotiserend repetitieve instrumentatie, is waar Beach House enorm goed in is.

Take Care schreef:
You say swimming in the lake, we'll come across a snake
It is real and then it's fake
Feel its heartbeat, feel what you heat
Far so fast, it feels too late

Franck Maudit schreef:
The Hours nodigt ons uit tot duiken in de waterlanders van die ene.

The Hours schreef:
Frightened eyes
Looking back at me
Change your mind
Don't care about me

hoi123 schreef:
Moment: Toch wel Legrands bijdrage rond 4:33.

Genoeg muzikale ellende en dissonantie voor de avond, we sluiten af met de weelderige wals die PPP heet. Er is qua geluid weinig verschil tussen de albums van Beach House, maar toch vind ik Depression Cherry, met stip hun beste wat mij betreft, altijd wat warmer aanvoelen. Tegelijkertijd kan dat ook gewoon komen doordat dit nummer zijn gloed op de rest van het album afgeeft. Het popliedje dat PPP in de eerste drie minuten is, wijkt misschien niet mijlenver af van hun gebruikelijke formule, maar voelt alsnog uniek aan door Leblancs zwoele praatzang over die hemelse akkoordenprogressie die met de seconde verandert. Maar dan jongens, maar dan! In de tweede helft van het liedje haalt het duo alle elementen die hun muziek eerder zo aangenaam maakten uit de kast, en brengt het deze samen in een orgastisch, hemels outro dat je rechtstreeks de stratosfeer in tilt. Zodra die hangende gitaarsolo tweestemmig wordt denk ik al dat ik het niet meer kan houden, maar dan ook nog Legrands engelenfalsetto erbij, en dan óók nog de drums die feller worden in hun slepende driekwartsbegeleiding… Met PPP heeft Beach House al hun inspiratiebronnen uit de dream pop ingehaald, and I will die on this hill.

PPP schreef:
Someone once told me
In love, that you must
Place all you're given
In infinite trust

Johnny Marr schreef:
Leland in de clip van Wishes