Muziek / Muziekgames / The Doors Meter
3
geplaatst: 1 juli 2021, 00:51 uur
4,5 The Doors - I'm Horny, I'm Stoned (Other Voices, 1971)
7,0 The Doors - My Wild Love (Waiting for the Sun, 1968)
7,5 The Doors - Bird of Prey (An American Prayer, 1978)
Bird of Prey - leuke ontdekking, al duurt het maar 1 minuut. Kende het alleen van/via Fatboy Slim.
7,0 The Doors - Dead Cats, Dead Rats (Live) (In Concert, 1991)
7,0 The Doors - Ship of Fools (Morrison Hotel, 1970)
9,0 The Doors - Back Door Man (The Doors, 1967)
7,5 The Doors - Albinoni's Adagio in G Minor (Bonustrack, Waiting for the Sun 40th Ann., 2008)
7,0 Jim Morrison & The Doors - A Feast of Friends (An American Prayer, 1978)
Deze 2 passen eigenlijk wel goed bij elkaar. Verrassende cover van Adagio in G Minor. Ik wist niet dat ze dat gedaan hadden. De klassieke versie vind ik schitterend, maar deze versie mag er ook best zijn. Zeker naar het einde toe.
8,0 The Doors - Wishful Sinful (The Soft Parade, 1969)
6,0 The Doors - It Slipped My Mind (Full Circle, 1972)
9,5 The Doors - Love Her Madly (L.A. Woman, 1971)
In 2006/2007/2008 luisterde ik veel naar The Doors, in die jaren heb ik ook alle albums met Jim leren kennen (daarvoor was het lange tijd alleen het debuut). Ik werd ook tot over mijn oren verliefd op een nieuwe collega. Dat was helaas vrij kansloos, want ze had al vergevorderde emigratieplannen (ze is zelfs bij Hello Goodbye geweest destijds). Maar dit nummer was dus wel een tijdje de soundtrack of my life.
Don't you love her madly when she's walking out the door...
5,0 The Doors - I Will Never Be Untrue (Live) (Box Set, 1997)
7,0 The Doors - My Wild Love (Waiting for the Sun, 1968)
7,5 The Doors - Bird of Prey (An American Prayer, 1978)
Bird of Prey - leuke ontdekking, al duurt het maar 1 minuut. Kende het alleen van/via Fatboy Slim.
7,0 The Doors - Dead Cats, Dead Rats (Live) (In Concert, 1991)
7,0 The Doors - Ship of Fools (Morrison Hotel, 1970)
9,0 The Doors - Back Door Man (The Doors, 1967)
7,5 The Doors - Albinoni's Adagio in G Minor (Bonustrack, Waiting for the Sun 40th Ann., 2008)
7,0 Jim Morrison & The Doors - A Feast of Friends (An American Prayer, 1978)
Deze 2 passen eigenlijk wel goed bij elkaar. Verrassende cover van Adagio in G Minor. Ik wist niet dat ze dat gedaan hadden. De klassieke versie vind ik schitterend, maar deze versie mag er ook best zijn. Zeker naar het einde toe.
8,0 The Doors - Wishful Sinful (The Soft Parade, 1969)
6,0 The Doors - It Slipped My Mind (Full Circle, 1972)
9,5 The Doors - Love Her Madly (L.A. Woman, 1971)
In 2006/2007/2008 luisterde ik veel naar The Doors, in die jaren heb ik ook alle albums met Jim leren kennen (daarvoor was het lange tijd alleen het debuut). Ik werd ook tot over mijn oren verliefd op een nieuwe collega. Dat was helaas vrij kansloos, want ze had al vergevorderde emigratieplannen (ze is zelfs bij Hello Goodbye geweest destijds). Maar dit nummer was dus wel een tijdje de soundtrack of my life.
Don't you love her madly when she's walking out the door...
5,0 The Doors - I Will Never Be Untrue (Live) (Box Set, 1997)
1
geplaatst: 1 juli 2021, 10:08 uur
Er staan twee nummers op 'L.A. Woman' waar ik niets mee kon, toen de LP kocht ergens rond 1980. Voor 'L'America' geldt dat nog steeds, tot op zekere hoogte. Ik sla het niet meer over. De andere was dit nummer. Ik kende het al, want het stond op dat c-60 Philips bandje van de Theo Stokkink Show. Ook daar week het af van alle andere nummers die er opstonden.
In het tijdsperspectief dat ik inmiddels heb, is dit de verbeterde uitvoering van 'Five To One'. The WASP is zoveel beter gestileerd, terwijl het John Lee Hooker walking ritme volledig in de mars is geïncorporeerd. Het nummer is majestueus te noemen. Tegelijkertijd zitten er een paar rare vondsten in de muziek. Gisteren hadden we 'Down On The Farm', waarin, van een abstracter perspectief gezien, hetzelfde gebeurt. Er kan niet anders dan geconcludeerd worden, dat de hand en het muzikaal inzicht/gevoel van Jim Morrison de kwaliteit van de songs bewaakte. Het is immers niet alleen de zang, maar ook de richting en focus, die in dat nummer deels ontbreken.
Dat is hier niet het geval. Inmiddels vind ik The WASP volkomen binnen de kwaliteit van 'L.A. Woman' vallen. Hier wordt zo feilloos gemusiceerd (dat een foute noot door een verkeerde vingerzetting op de snaar van Robbie gewoon blijft staan), zo zelfverzekerd gespeeld. Alleen al hoe binnen het rigide kader van de song, geweldige solo's worden gespeeld. Boven alles zet Jim een geweldige performance neer, zijn stem half aan flarden gezopen, maar beter dan dit wordt het niet vaak in de rock muziek. Geen 10, maar wel heel dicht bij.
The WASP (Texas Radio And The Big Beat): 9,5
In het tijdsperspectief dat ik inmiddels heb, is dit de verbeterde uitvoering van 'Five To One'. The WASP is zoveel beter gestileerd, terwijl het John Lee Hooker walking ritme volledig in de mars is geïncorporeerd. Het nummer is majestueus te noemen. Tegelijkertijd zitten er een paar rare vondsten in de muziek. Gisteren hadden we 'Down On The Farm', waarin, van een abstracter perspectief gezien, hetzelfde gebeurt. Er kan niet anders dan geconcludeerd worden, dat de hand en het muzikaal inzicht/gevoel van Jim Morrison de kwaliteit van de songs bewaakte. Het is immers niet alleen de zang, maar ook de richting en focus, die in dat nummer deels ontbreken.
Dat is hier niet het geval. Inmiddels vind ik The WASP volkomen binnen de kwaliteit van 'L.A. Woman' vallen. Hier wordt zo feilloos gemusiceerd (dat een foute noot door een verkeerde vingerzetting op de snaar van Robbie gewoon blijft staan), zo zelfverzekerd gespeeld. Alleen al hoe binnen het rigide kader van de song, geweldige solo's worden gespeeld. Boven alles zet Jim een geweldige performance neer, zijn stem half aan flarden gezopen, maar beter dan dit wordt het niet vaak in de rock muziek. Geen 10, maar wel heel dicht bij.
The WASP (Texas Radio And The Big Beat): 9,5
2
geplaatst: 1 juli 2021, 10:17 uur
Spoelworm schreef : "Daar zijn ze inderdaad te veelzijdig voor maar als ik dan toch kortzichtig iets zou kiezen zou ik zeggen dat the end en l.a. woman in aanmerking komen wat mij betreft maar waar jij waarschijnlijk ook op duidde , daar doe je het ruime assortiment wat te kort mee. Wat in dit spel voor mij toch naar voren is gekomen is die ruime variatie in stijlen."
Inderdaad, die variatie dat wist ik natuurlijk wel, maar hier komt het zoveel pregnanter naar voren. Normaal ga ik en dat zal voor iedereen gelden, op de plaat van nummer naar nummer en verdwijnt de voorgaande indruk al snel.
Een aantal vooroordelen tegen nummers zijn door dit spel weggevallen. Een enkel viel van zijn voetstuk, maar dat is duidelijk een uitzondering en bijzonder relatief, geen 10, maar een 9 of zo.
Het ultieme nummer benoemen zal daarom een grotere uitdaging zijn dan ik op voorhand had verwacht. 'Riders On The Storm' is mijn favoriet. Of het nummer ook echt op een eindigt? Goede vraag op dit moment. Wat moeiteloos overeind is blijven staan hoe goed ik deze band vind, ook al speel ik het niet vaak meer. Ook daar is dit spel goed voor
. Zo af en toe komt er een uit de kast om afgespeeld te worden.
0
geplaatst: 1 juli 2021, 14:11 uur
Down on the Farm: beetje te jolig... 5
The WASP: lekkere vibe, maar tekstueel schiet het wat tekort... 7
The WASP: lekkere vibe, maar tekstueel schiet het wat tekort... 7
0
geplaatst: 1 juli 2021, 19:32 uur
Heel veel 8,5-'en voor The WASP, een paar lagere cijfers en een aantal flink hogere. Dan kom je uit op een 8,625 en positie 20 op dit moment.
18 | Blue Sunday (Morrison Hotel, 1970) | 8,6364 | 22 stemmers
19 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
20 | The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (L.A. Woman, 1971) | 8,6250 | 16 stemmers
21 | Moonlight Drive (Strange Days, 1967) | 8,6208 | 24 stemmers
22 | The Soft Parade (The Soft Parade, 1969) | 8,5929 | 28 stemmers
Als liefhebbers van de muziek van Jim Morrison en The Doors zijn jullie je er ongetwijfeld van bewust dat er een bijzondere dag aan zit te komen. Een dag waar ik niet zo aan wil en kan voorbijgaan in deze Doors-meter. Vandaag met een nummer, waarvan ik niet verwacht dat veel mensen het kennen. The Lost Paris Tapes is een nooit officieel uitgebrachte verzameling gedichten en demo's van Jim Morrison. De titel is overigens zeer misleidend want de opnames vonden gewoon in Amerika plaats, maar Jim had wel een kopie van de opnames bij zich in Parijs. Hij wilde hiermee aan de slag samen met Fred Myrow, met wie hij eerder samenwerkte bij zijn experimentele korte film "HWY: An American Pastoral".
Op The Lost Paris Tapes staat een prachtige verborgen parel, genaamd Orange County Suite, waarbij Jim zichzelf begeleidt op piano. Het kan toch niet anders dan dat het over zijn muze Pamela gaat. Op The Box Set uit 1997 staat een nieuwere versie van Orange County Suite, waarbij de overgebleven bandleden muziek hebben opgenomen. Op Spotify staat alleen die laatste versie, ik plaats de YT link van beide. Jullie mogen de versie die je het beste vindt beoordelen.
The Doors - Orange County Suite (The Lost Paris Tapes,? / Box Set, 1997)
Twee versies, één cijfer gevraagd (voor de beste van beide)
18 | Blue Sunday (Morrison Hotel, 1970) | 8,6364 | 22 stemmers
19 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
20 | The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (L.A. Woman, 1971) | 8,6250 | 16 stemmers
21 | Moonlight Drive (Strange Days, 1967) | 8,6208 | 24 stemmers
22 | The Soft Parade (The Soft Parade, 1969) | 8,5929 | 28 stemmers
Als liefhebbers van de muziek van Jim Morrison en The Doors zijn jullie je er ongetwijfeld van bewust dat er een bijzondere dag aan zit te komen. Een dag waar ik niet zo aan wil en kan voorbijgaan in deze Doors-meter. Vandaag met een nummer, waarvan ik niet verwacht dat veel mensen het kennen. The Lost Paris Tapes is een nooit officieel uitgebrachte verzameling gedichten en demo's van Jim Morrison. De titel is overigens zeer misleidend want de opnames vonden gewoon in Amerika plaats, maar Jim had wel een kopie van de opnames bij zich in Parijs. Hij wilde hiermee aan de slag samen met Fred Myrow, met wie hij eerder samenwerkte bij zijn experimentele korte film "HWY: An American Pastoral".
Op The Lost Paris Tapes staat een prachtige verborgen parel, genaamd Orange County Suite, waarbij Jim zichzelf begeleidt op piano. Het kan toch niet anders dan dat het over zijn muze Pamela gaat. Op The Box Set uit 1997 staat een nieuwere versie van Orange County Suite, waarbij de overgebleven bandleden muziek hebben opgenomen. Op Spotify staat alleen die laatste versie, ik plaats de YT link van beide. Jullie mogen de versie die je het beste vindt beoordelen.
The Doors - Orange County Suite (The Lost Paris Tapes,? / Box Set, 1997)
Twee versies, één cijfer gevraagd (voor de beste van beide)
0
geplaatst: 1 juli 2021, 21:04 uur
Deze staat ook op de remastered Cd van LA woman als bonus track (versie 2)
Mooi nummer dat op zich niet eens mis had gestaan op Morrison hotel,en op dat album zou het meer tot zijn recht zijn gekomen dan op LA woman. Helaas stond die al vol met de onnodige alternatieve takes.
Versie 1 had ik nog niet gehoord maar die vind ik wel wat puurder is eigenlijk het juiste woord. Versie 2 heeft mooiere begeleiding.
Enige minpuntje vind ik dat het op den duur wat eentonig wordt bij de versie die ik ken (2). Versie 1 behield toch wel meer mijn aandacht.
8,5
Ik zag dat ik Wasp zelfs vergat van een cijfer te voorzien
9.7
Vergeet ik er nog één?
Mooi nummer dat op zich niet eens mis had gestaan op Morrison hotel,en op dat album zou het meer tot zijn recht zijn gekomen dan op LA woman. Helaas stond die al vol met de onnodige alternatieve takes.
Versie 1 had ik nog niet gehoord maar die vind ik wel wat puurder is eigenlijk het juiste woord. Versie 2 heeft mooiere begeleiding.
Enige minpuntje vind ik dat het op den duur wat eentonig wordt bij de versie die ik ken (2). Versie 1 behield toch wel meer mijn aandacht.
8,5
Ik zag dat ik Wasp zelfs vergat van een cijfer te voorzien
9.7
Vergeet ik er nog één?
1
geplaatst: 1 juli 2021, 21:27 uur
Ja down on the farm
Ik moet er even aan wennen maar zover zal ik het niet laten komen vermoed ik.
Ik vind eigenlijk het refrein het leukste , en dat mondharmonica stukje. Nog niet eens zo beroerd dit maar echt geweldig.. Nou , vooruit een
6.4
Geef mij dan liever deze boerderij maar (niet meteen luisteren na Orange county,het slingerd je zo uit je mooie roes )
Ik moet er even aan wennen maar zover zal ik het niet laten komen vermoed ik.
Ik vind eigenlijk het refrein het leukste , en dat mondharmonica stukje. Nog niet eens zo beroerd dit maar echt geweldig.. Nou , vooruit een
6.4
Geef mij dan liever deze boerderij maar (niet meteen luisteren na Orange county,het slingerd je zo uit je mooie roes )
1
geplaatst: 1 juli 2021, 21:48 uur
Spoelworm schreef:
Geef mij dan liever deze boerderij
Haha, ook geluisterd afgelopen week. Ik herinnerde me dat GNR ook een Down on the Farm had en dacht nog even, het zal toch niet.. Geef mij dan liever deze boerderij
Maar nee, en ja die van GNR is beter.
Ook een goede kandidaat voor een eigen meter w.m.b.
0
geplaatst: 2 juli 2021, 09:39 uur
19 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
20 | The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (L.A. Woman, 1971) | 8,6250 | 16 stemmers
20 | The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (L.A. Woman, 1971) | 8,6250 | 16 stemmers
Dit vind ik nu echt verbazingwekkend. Lees hier vlak boven waarom. Smaken, smaken, verschillen, verschillen.
2
geplaatst: 2 juli 2021, 09:56 uur
O, ja. Deze was ik helemaal vergeten. Orange County Suite stond ook op die bootleg van die vroegere vriend van mij. Ik vond het een prachtig, mysterieus nummer, dat heel abrupt en wat raar eindigde. Bij "I'm mad" .... "and I'm sad". Daar stopte het en leek niet af. Ik hoor nu dat het een heel stuk doorgaat op The Paris Tapes. Ik twijfel opeens of in de Densmore biografie dit nummer genoemd wordt als "the one that got away" of 'Bird Of Prey'.
Hoe dan ook, de later opgenomen versie laat horen wat er in had gezeten, want ook die is prachtig. Of het nu de originele versie is of de nieuwe, beide versies scoren enorm goed. Wat het nummer dus eigenlijk laat zien, is wat de wereld misgelopen is doordat Jim steeds harder aan twee kanten aan het opbranden was, met een steeds korter resterend stukje dat kon branden. Hoor "she remembers Chicago", wat de andere The Doors leden daar mee doen. Man, wat een pracht.
Vergelijk dit met alle nummers op 'Other Voices' en 'Full Circle', uitzondering 'Ships w/Sails', en ik weet genoeg. Mijn theorie van gisteren is wel bevestigd. Zelfs jaren na zijn dood brengt Jim nog focus aan bij de andere drie.
Orange Country Suite: 10 (en 10)
Hoe dan ook, de later opgenomen versie laat horen wat er in had gezeten, want ook die is prachtig. Of het nu de originele versie is of de nieuwe, beide versies scoren enorm goed. Wat het nummer dus eigenlijk laat zien, is wat de wereld misgelopen is doordat Jim steeds harder aan twee kanten aan het opbranden was, met een steeds korter resterend stukje dat kon branden. Hoor "she remembers Chicago", wat de andere The Doors leden daar mee doen. Man, wat een pracht.
Vergelijk dit met alle nummers op 'Other Voices' en 'Full Circle', uitzondering 'Ships w/Sails', en ik weet genoeg. Mijn theorie van gisteren is wel bevestigd. Zelfs jaren na zijn dood brengt Jim nog focus aan bij de andere drie.
Orange Country Suite: 10 (en 10)
0
geplaatst: 2 juli 2021, 10:42 uur
Maggie M'Gill: 8
Down On The Farm: 6
WASP: 8
Orange Country Suite: 6,5
Down On The Farm: 6
WASP: 8
Orange Country Suite: 6,5
2
geplaatst: 2 juli 2021, 11:31 uur
Orange County (het is County , niet Country ) Suite: Morrison solo 9.5
) Suite: Morrison solo 9.5* denotes required fields.