Tja, ik heb dat wel gezegd, maar The Doors staan nu niet bepaald hoog in mijn favoriete artiesten lijstje. Mocht ik nog tijd vinden, dan doe ik mogelijk nog mee.

Geen probleem, altijd welkom om nog aan te haken

Twentieth Century Fox - 8
Treetrunk - 6,5

6,5

Twentieth Century Fox: 8,5

6

Krieger had gelijk.

5

Nou, het kan dus, een nummer van The Doors dat ik echt nog nooit heb gehoord. De single heb ik ook nooit ergens zien staan. Treetrunk dus.

Dit is een nummer waarop de band heerlijk losjes musiceert en die typische Doors groove laat horen. Nee, er gebeurt niets spannends, maar dat hoeft ook niet. Een hele plaat met 'The End' of 'L'America' zou niet aan te horen zijn, dat zeg ik verkeerd, door te komen zijn. Daar moet iets anders tussen. In die zin zou Treetrunk een prima rol vervullen. Niet als vuller, maar als buffer.

Ook alleen vind ik het prima om naar te luisteren. Nee, het is niet bijzonder, maar wel lekker relaxt swingend.

Treetrunk: 7

Leuke stukjes schrijf je bij deze Doorsmeter, WoNa. Ik lees ze graag!

Twentieth Century Fox: 8,5
Treetrunk: 6,9

Treetrunk neemt de rode lantaarn over van Wandering Musician, maar met een miniem verschil. Twentieth Century Fox kruipt ondertussen nog wat dichter naar Indian Summer toe.

1 | Strange Days (Strange Days, 1967) | 8,5828 | 29 stemmers
2 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9600 | 30 stemmers
3 | Twentieth Century Fox (The Doors, 1967) | 7,9217 | 30 stemmers
4 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
5 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4758 | 26 stemmers
6 | Wandering Musician (Other Voices, 1971) | 6,2087 | 23 stemmers
7 | Treetrunk (non-album single 1972, B-kant Get Up and Dance) | 6,1979 | 24 stemmers

Hoog tijd om na een stormachtig weekend de eerste positie van Strange Days aan te vallen met het -volgens Ray Manzarek- laatste nummer dat de band met zijn vieren opnam. Riders on the Storm is natuurlijk een klassieker van jewelste. De karakteristieke intro met plensregen en onweer en de prachtige melodie van Manzarek's Fender Rhodes en dan de diepe stem van Jim Morrison, die het nummer nadat hij het had ingezongen ook nog eens influisterde, waardoor het echo-effect ontstond.
Robby Krieger heeft aangegeven dat het nummer gebaseerd is op (Ghost) Riders in the Sky: A Cowboy Legend, een van oorsprong countrylied uit 1948 van de Amerikaan Stan Jones, die de melodie baseerde op When Johnny Comes Marching Home dat populair werd in de Amerikaanse burgeroorlog. De jonge Jim Morrison verplaatste zich vaak liftend van A naar B over de uitgestrekte wegen en was gefascineerd door de mensen die hij daardoor ontmoette en hun verhalen. Hij verwerkt dit in een script voor een toneelstuk 'The Hitchhiker (An American Pastoral)' waarin de hoofdpersoon zich ontwikkelt tot een liftende seriemoordenaar. 'There's a killer on the road' refereert hieraan.




The Doors - Riders on the Storm (L.A. Woman, 1971)

8,5

Riders On The Storm verdient niets anders dan een......

10

Briljant nummer!

Volgens mij de allereerste van deze meter. Ik voel me vereerd!

7,3 beetje langdradig

Ja briljant nummer

Niks minder dan een 10

Treetrunk 6

Riders on the storm 9.6

Hier komt nog een 10 voor Riders on the Storm. Briljant en onvergetelijk.

8

Toch wel één van de meest iconische songs van The Doors, denk ik. En ook gewoon één van de beste, al zeker van L.A. Woman, en dat wil in mijn geval toch wel iets zeggen, daar die vaak stuivertje wisselt met het debuut om de titel van favoriete Doors-plaat.

Zo indringend hoor je ze zelden!

9,9

Iconisch nummer, word het nooit beu.

10.

9

Ik hoorde dit nummer voor het eerst toen ik een jaar of 9-10 was. Zat in de tuin met een bal en de radio aan. Arrow Classic Rock was het volgens mij. Direct fan was ik niet, er waren wel leukere dingen dan muziek. Maar de manier van zingen maakte blijkbaar toch wel indruk. Gek genoeg blijven die momenten toch in je geheugen zitten.
Absoluut een van mijn favorieten.

Een dikke 10.

9

9,5

Riders on the Storm - 9,5

Mijn eerste, bewuste kennismaking met The Doors en Riders on the Storm in het bijzonder is ergens rond 1991 geweest. De ouders van een vriend van me hadden de plaatselijke bakkerij en daarachter stond een opslagschuur met zolder. Daar hadden wij als 13/14-jarigen ons 'hok' met banken, radio en tv met spelcomputer waarop we alleen Pong konden spelen. De Tour of Duty cd stond regelmatig op repeat en Riders on the Storm maakte altijd weer indruk als openingsnummer, terwijl we stiekem een biertje dronken en een shagje rookten. Niet een verhaal om nu trots aan mijn kinderen te vertellen maar hé het waren andere tijden.

Een 10, uiteraard

Riders On The Storm is in mijn oren het meest iconische The Doors nummer. Het heeft zoveel in zich. Alleen al het mystieke begin, die enorm zachte inzet, het tinkelen van de piano, iedere noot van Robbie Krieger die raak is, de regen en donder (ook golven die stukslaan op het strand?), de mystiek die Jim Morrison als geen ander kon uitdragen, het spookachtige door de tweede stem. Zeven minuten glorieuze muziek.

Ik heb geen idee hoe lang ik het nummer ken. Voor een paar andere, eerdere singles geldt dat niet. Mijn ouders verhuisden eind 1969 naar een Brabants dorp en daar stopte voor het lagere school jongetje dat ik toen was, het luisteren naar Radio Veronica. 192 kwam niet fatsoenlijk door en de Top 40 was ook al niet in het dorp te krijgen. Ergens na de release in 1971 (inmiddels wel de Top 40 in het dorp) zal ik het voor het eerst gehoord hebben.

Met de coverband waar ik jaren in gespeeld heb, speelden we veel The Doors nummers, maar deze, nee. Die doet mijn huidige band wel. Op het festivalletje dat onze oefenruimte jaarlijks organiseert, speelden we dit nummer en meteen bij de eerste pianoklanken hoorden we diverse mannenstemmen "ja", roepen. Dat zat wel goed dus.

RIders On The Storm: 10

RIders On The Storm: 10

10+++++++

Zowat het beste nummer ooit.

Simon77, er is iets mis met het filmpje dat je plaatste, ofwel het speelt te snel af, of de pitch is een trapje te hoog, vergelijk het eens met deze: