Ik zal deze keer meestemmen, want beide songs zijn wel echte songs, met spoken word er overheen. Ik heb dit album heel lang niet beluisterd. Echt in de jaren 90 net na aanschaf op cd. Als ik dit hoor valt mij op hoe braaf The Doors hier klinken. Echt al het avontuur is uit de muziek verdwenen. Dat kan te maken hebben met het feit dat dit een album is dat Jim eert en zijn ingesproken gedichten centraal zet, maar ik meen toch ook, vooral in het spel van Robbie invloeden te horen van jazz(y) gitaristen, die niet veel later een zekere populariteit kregen in mijn toenmalige hockeymatenkringen. Van dat eindeloze gedreutel op een gitaar waar geen einde aan leek te komen. Muziek als één kleine keutel na dagen van constipatie. Ze vonden het erg goed. Daar mocht ik naar luisteren in de auto naar een uitwedstrijd of op weg naar een disco in de diepe binnenlanden van het Antwerpse platteland. (Ja, ik heb van die wegen gezien met allemaal bomen waar menig jongere aan zijn einde is gekomen.) Gelukkig was ik niet alleen in mijn smaak. Er schiet mij één naam te binnen, Earl Klug(h)e. Of het klopt, ga ik niet eens checken.

Daar lijkt dit op, maar er zitten momenten in de songs waar het oude vuur even oplaait. Nog een kleine opleving van wat ooit geweest is. Daarom is deze combi toch goed aan te horen en in mijn ogen scoorbaar voor dit spel.

Black Polished Chrome / Latino Chrome: 7

Heeft Latino Chrome een sample van Steely Dans' 'Do It Again' en Horace Silvers' 'Song For My Father' ?

8,2

Black Polished Chrome / Latino Chrome: 7,5

Black Polished Chrome/Latino Chrome:9.5

Het gemiddelde voor Black Polished Chrome / Latino Chrome is een 7,5 na slechts zeven beoordelingen, het ligt in de lijn der verwachtingen dat het gemiddelde nog wel wat zal zakken, maar voorlopig netjes op plek 60.

58 | Wintertime Love (Waiting for the Sun, 1968) | 7,6379 | 29 stemmers
59 | A Feast of Friends (An American Prayer, 1978) | 7,6263 | 19 stemmers
60 | Black Polished Chrome / Latino Chrome (An American Prayer, 1978) | 7,5643 | 7 stemmers
61 | Black Train Song (Mystery Train / Away in India / Crossroads) (Box Set, 1997) | 7,5391 | 23 stemmers
62 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers

Er zal weinig discussie over het beoordelen van het nummer van vandaag zijn, vermoed ik. De B-kant van You Make Me Real is één van de bekendste nummers van The Doors en de laatste die we gaan horen van Morrison Hotel, waarvan Roadhouse Blues de opener is. Naar verluidt schreef Jim Morrison het, nadat hij ontwaakte uit een drugsslaap van drie weken (!). 'Woke up this morning and got myself a beard'.
Mocht het nummer geïnspireerd zijn door een bestaand Roadhouse, dan is de Topanga Corral in Topanga Canyon (vlakbij waar Jim woonde) de plek waar het waarschijnlijk over gaat. Een nachtclub zonder ramen die je via een onoverzichtelijke bochtige weg kunt bereiken. 'Keep your eyes on the road, your hand upon the wheel'.
Lovin' Spoonful's John Sebastian speelt mondharmonica op het nummer. Op het album werd hij echter G. Puglese genoemd, omdat hij het voor zijn carrière niet verstandig vond om met The Doors geassocieerd te worden. Dit speelde vlak na Jim's arrestatie in Miami.




The Doors - Roadhouse Blues (Morrison Hotel, 1970)

Black Polished Chrome / Latino Chrome: 6,5
Roadhouse Blues: 8,5

Roadhouse Blues: 10

Simon77, het is "I got myself a beer", niet "I got myself a beard".
Roadhouse Blues: 10

Daar zijn de meningen over verdeeld. Het schijnt dat Ray Manzarek in het boek 'Light My Fire' zegt dat Jim echt beard zingt. Beer zou logischer zijn, beard leuker voor het verhaal.

Black Polished Chrome / Latino Chrome: 6,6

Roadhouse Blues:9,7

Roadhouse Blues - 9,5

Chrome een 6.2

Roadhouse een 9.5

9.5

9.5

Dit was voor mij (voor ik kinderen had dan) altijd de meest "inspirerende" uitspraak uit de Doors catalogus s' morgens wakker worden en de dag beginnen met een biertje dat betekent automatisch dat er niks meer uit je klauwen komt, een heerlijke gedachte . (Nou moet ik over het algemeen in de ochtend niet aan bier denken maar oke )
Deze illusie die ik jaren gekoesterd heb werd even op de rem gezet gisteren avond door Simon77 en vervangen voor een enkeltje naar de nko arts, maar gelukkig zijn er ook mensen die me in mijn waan laten waarvoor dank spinout

Roadhouse Blues: 9

Roadhouse Blues: 9,5

7,5

Black Polished Chrome / Latino Chrome: lekker laid back nummer, tot nu toe één van de best te pruimen nummers van An American Prayer: 7
Roadhouse Blues: 9.5

9,5

Roadhouse Blues: 9,5

We hebben nog steeds giganten over. Gelukkig maar. Roadblues Blues was het eerste Doors nummer dat ik met mijn vorig band speelde. De riff had ik al eindeloos moeten oefenen van mijn gitaarleraar ten tijde van mijn eerste bandje. (Ik ben daar allemaal laat, als 30-ger, mee begonnen.) Dat kwam goed uit dus.

Wat mij opviel tijdens optredens, was de enorme impact van het nummer op het publiek. Dat werd er echt door opgezweept. Ik had het idee dat niemand het zou kennen, op wat grote rockfans na dan. Maar nee, ondanks dat het nooit op single is uitgebracht, bleken heel veel mensen het gewoon te kennen.

Ik heb dit altijd een enorm krachtig nummer gevonden in de trant van 'Love Me Two Times'. Alles is weer eens perfect in balans, is mijn indruk.

Roadhouse Blues: 10

En, helaas, het is volgens mij echt beer. Of laat ik het zo formuleren: ik heb het altijd zo gehoord en het rijmt ook beter op near. (Rare taal, dat Engels, dat dan weer wel.)

Black Polished Chrome / Latino Chrome: 7,1
Roadhouse Blues 9.8

Beer of Beard, patat of friet, wat zou het! Ik vond het songfeitje te leuk om te laten liggen. Maar het gaat natuurlijk gewoon om het nummer Roadhouse Blues en die laat voorlopig de gekende klassiekers Light My Fire en Riders on the Storm achter zich met een 9,4 gemiddeld.

02 | The Crystal Ship (The Doors, 1967) | 9,4870 | 23 stemmers
03 | People Are Strange (Strange Days, 1967) | 9,4870 | 23 stemmers
04 | Roadhouse Blues (Morrison Hotel, 1970) | 9,4063 | 16 stemmers
05 | Light My Fire (The Doors, 1967) | 9,3778 | 27 stemmers
06 | Riders on the Storm (L.A. Woman, 1971) | 9,3750 | 30 stemmers

We gaan één album terug in de tijd en komen uit bij het veel bekritiseerde album The Soft Parade, een album dat qua gemiddelde hier ook achterblijft bij de andere albums met Jim, maar met het albumgemiddelde is weinig mis.
Do It is geschreven door Robby Krieger en Jim Morrison en is tekstueel niet veel meer dan 'Please, please, listen to me children', waarbij Jim de jeugd lijkt op te roepen klaar te zijn voor hun taak als toekomstige verantwoordelijken voor Moeder Aarde.




The Doors - Do It (The Soft Parade, 1969)

Ik wil nog even van de gelegenheid gebruik maken om een aantal mensen er op te attenderen dat ze nog ongeveer een week hebben om een inhaalslag te doen. 50tracks, Choconas, herman en Rogyros bijvoorbeeld.

6.8

Do It: 9

Ondanks dat Jim gezegd schijnt te hebben dat de meeste songs op The Soft Parade niet goed genoeg waren om zijn naam onder te zetten, begint hij Do It met een vette lach. Terecht, want luister maar naar de hook die Robbie legt onder "please, please". Het is gewoon en lekker, vrolijk nummer en een van de nummers die ik altijd heb kunnen waarderen op dit album. Niet de top, maar wel een hele lekkere subtopper. Het heeft een beetje gekte. Niet zo erg als 'Down On The Farm', maar het plaats dat nummer in perspectief. Hier durfde de mannen zich niet helemaal te laten gaan. Jim keek boos toe waarschijnlijk.

Do It: 8

Black Polished Chrome / Latino Chrome 7.2
Roadhouse Blues 9.5
Do It 8.3

Als ik iemand the Doors zou aanprijzen zou ik in ieder geval niet met dit nummer aankomen.

6.8

4,0 The Doors - Horse Latitudes (Strange Days, 1967)
Het verhaal eromheen (paarden dumpen in zee) vind ik boeiender dan het nummer.

6,0 The Doors - Yes, the River Knows (Waiting for the Sun, 1968)
Ik heb WftS vaak geluisterd, maar dit nummer nooit iets mee gehad. Morisson klinkt hier trouwens opvallend veel als Neil Hannon (Divine Comedy).

7,0 The Doors - Queen of the Highway (Morrison Hotel, 1970)
5,0 The Doors - 4 Billion Souls (Full Circle, 1972)

10 The Doors - The Crystal Ship (The Doors, 1967)
Ik kan me zo gauw geen popmuziek bedenken met mooier pianospel dan hier.

4,0 The Doors - Get Out of My Life, Woman (Live at the Matrix 1967, 2008)
De versie van Lee Dorsey vind ik erg goed, deze erg mager.

9,25 The Doors - Touch Me (The Soft Parade, 1969)
Lekker over de top, het is nog net geen showmuziek.

5,0 The Doors - (You Need Meat) Don't Go No Further (non-album single, 1971)
8,5 The Doors - I Looked at You (The Doors, 1967)
4,0 The Doors - Push Push (Bonustrack, The Soft Parade, 1969)
Een soort latin-versie van Hang on Sloopy.

9 The Doors - Love Street (Waiting for the Sun, 1968)
Heel prettige orgelsolo hier.

8,5 The Doors - I Can't See Your Face in My Mind (Strange Days, 1967)
Geinig om zo hier en daar wat latin-invloeden te horen, zo ook hier. Was ik me nooit zo bewust van bij The Doors.

7,0 The Doors - Maggie M'Gill (Morrison Hotel, 1970)
5,0 The Doors - Down on the Farm (Other Voices, 1971)
9,0 The Doors - The WASP (Texas Radio and the Big Beat) (L.A. Woman, 1971)
7,5 The Doors - Orange County Suite (The Lost Paris Tapes,? / Box Set, 1997)

10 The Doors - The End (The Doors, 1967)
Wat moet je hier nog van zeggen. Een monument. Er waren in 1965 al wel wat oosterse invloeden in de popmuziek (Ticket to Ride, Eight Miles High), zelfs even daarvoor al (luister maar naar het middenstuk van dit nummer van Paul Revere and the Raiders uit 1964, maar wat The Doors hier doen is toch wel heel bijzonder. Ik kan het nauwelijks vergelijken met iets anders uit die tijd. Ik lees dat Robbie Krieger ook les heeft gevolgd bij Ravi Shankar, dat was nieuw voor mij.