The Woman is a Devil: 7
Soft Parade: moeilijk om dit nummer in één luisterbeurt goed te doorgronden. Er zitten leuke elementen in, de baslijn vanaf een minuut of 5 doet me wat denken aan Rikki Don't Lose that Number van Steely Dan. Het wordt gaandeweg eclectischer, het enige deel dat me minder bevalt is het eerste stuk (na de intro). Na 8 minuten toch jammer dat het afgelopen is, had nog wel wat langer mogen duren. 9

The Soft Parade: 9

Pfff, ik verhoog gwn naar een 9,5. Wat een bandje.

9

The Soft Parade - 9

Misschien wel hun beste: 9,7

The Woman Is a Devil vind ik dan maar een beetje een matige Robert Johnson-cover: 5,4

L'America: 8,1
The Woman Is A Devil: 6,66
The Soft Parade: 7,4

Dat het album The Soft Parade als een minder album van The Doors wordt gezien, ligt in ieder geval niet aan het titelnummer. The Soft Parade krijgt een ruime 8,5 gemiddeld en komt net te kort voor plek vier.

01 | Riders on the Storm (L.A. Woman, 1971) | 9,3750 | 30 stemmers
02 | Break on Through (To the Other Side) (The Doors, 1967) | 9,1828 | 29 stemmers
03 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
04 | Strange Days (Strange Days, 1967) | 8,5700 | 30 stemmers
05 | The Soft Parade (The Soft Parade, 1969) | 8,5615 | 26 stemmers
06 | End of the Night (The Doors, 1967) | 8,2800 | 30 stemmers
07 | Been Down So Long (L.A. Woman, 1971) | 8,2625 | 28 stemmers
08 | Unhappy Girl (Strange Days, 1967) | 8,2138 | 29 stemmers
09 | L'America (L.A. Woman, 1971) | 8,1630 | 23 stemmers
10 | My Eyes Have Seen You (Strange Days, 1967) | 7,9870 | 27 stemmers

We gaan weer eens aan de andere kant van het Doors-spectrum kijken vandaag. Mocht je ooit het plan opvatten om alle studioalbums van The Doors op chronologische volgorde achter elkaar te luisteren dan begin je met onze huidige nummer twee, Break on Through (To the Other Side) en eindig je acht albums later bij het nummer met de opmerkelijke titel The Peking King and the New York Queen. Het is de albumafsluiter van Full Circle en werd geschreven door Ray Manzarek. Het nummer beschrijft de surrealistische cultuurclash tussen een interraciaal stel.




The Doors - The Peking King and the New York Queen (Full Circle, 1972)

7

6.75

6,5

Ik had dit nummer graag willen horen met JM. Nu afbreuk aan het nummer. 6

Hoe meer nummers hier naar voren worden geschoven van de laatste twee albums, hoe meer en meer die stem me begint te irriteren.
De muziek dan. Het begint eigenlijk wel geinig, maar dan worden er wat Kinks, Beatles achtige (? ) foefjes in de mix gegooid - en die zijn echt ellendig! Na deze terging voor de oren gaat het weer terug naar het begin ritme, maar het mag niet baten. Het nummer is al om zeep geholpen en buiten bereik van reanimatie. Zelfs het gitaarwerk is hier aan de slappe kant.
De zang is als vanouds weer abominabel

2.8

Raar nummer. En het is elke keer weer schrikken als Manzarek begint te zingen.

5

The Doors - The Peking King and the New York Queen (Full Circle, 1972)
8.5

Manzarek had zelf een relatie met een Japanse, maar of daar het nummer over gaat weet ik niet.

The Peking King and the New York Queen 6.5

The Peking King and the New York Queen - 5,5

7

6.7 Wel een aardig nummer maar verder niet zo heel geweldig

6

De gitaar doet me wat aan Grateful Dead denken. Het hele nummer heeft wel een Dead-achtige vibe. Maar dit had eigenlijk niet onder de noemer Doors uitgrbracht mogen worden. Dus dan weer het aloude dilemma, beoordelen als Doors nummer of even een oogje toeknijpen?

7

Erg genoeg is dit nummer een van de betere op 'Full Circle'. Tegelijkertijd is het een matige herhalingsoefening van 'L.A. Woman'. Het tussenstukje is ronduit flauw. De groove van het nummer is natuurlijk best lekker, want heeft alle classic The Doors elementen in zich, maar is het net niet. Het nummer klinkt een beetje uitgeblust. Dat maakt het symbolisch dat dit het laatste nummer was, denk ik dan maar.

Het is vaak onmogelijk om te zeggen van buitenaf, wat individuele invloeden van leden zijn op nummers. Had Jim dit beter gemaakt? We zullen het nooit weten, behalve door zijn stem er bij te denken. Dat zou een of twee punten hebben kunnen schelen.

Maar, The Doors lijkt mij bij uitstek een zeer democratische band geweest te zijn, waar alle leden een stem hadden in nummers. Dat maakte, in mijn optiek, het unieke geluid van de band mogelijk. Daarom ben ik het niet eens met harm1985. Als er een band was die recht heeft op de naam nadat een geluids- en gezichtsbepalend lid overleed, was het The Doors. Krieger is immers een van de twee songwriters, inclusief grote hits. Of het verstandig was onder de naam door te gaan, is een andere vraag, maar ik ben geneigd ook die met ja te beantwoorden. Ze hadden het recht het te proberen en met een iets betere zanger, was het wellicht niet zo matig beoordeeld als nu. The Peking King and the New York Queen heeft immers heel veel elementen die het een goed The Doors nummer had kunnen maken. Dat is niet helaas niet helemaal zo. Het wordt met de hakken over de sloot een voldoende.

The Peking King and the New York Queen: 5,75

Het is weer geen heel slecht nummer. Zeker nu ik hem wat vaker heb geluisterd, zit het toch wel weer aardig in elkaar. Natuurlijk voor een nummer van The Doors mist er overduidelijk iets, maar daar overheen kijkend is het best oké. Al had ik waarschijnlijk niet meteen fan van de band geworden

The Peking King and the New York Queen: 6,5

Kan voor gezorgd worden!

6,6 - zonder JM is het niet veel

6

Het blijft een herhalend verhaal dat de nummers zonder Jim het zwaar hebben in The Doors Meter. Maar laten we doorzetten met elkaar, zodat we in ieder geval met droge ogen kunnen zeggen dat we alles kennen van deze legendarische band.
Om het een positieve twist te geven, kan ik melden dat The Peking King and the New York Queen tot nu toe het beste heeft gescoord van het album Full Circle met bijna 6+ gemiddeld.

25 | In the Eye of the Sun (Other Voices, 1971) | 6,7083 | 18 stemmers
26 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4835 | 26 stemmers
27 | The Peking King and the New York Queen (Full Circle, 1972) | 6,2412 | 17 stemmers
28 | Wandering Musician (Other Voices, 1971) | 6,2087 | 23 stemmers
29 | Verdilac (Full Circle, 1972) | 6,1095 | 21 stemmers
30 | Treetrunk (non-album single 1972, B-kant Get Up and Dance) | 6,0481 | 26 stemmers
31 | Carol (Live in Detroit, 2000) | 5,8543 | 23 stemmers
32 | Hardwood Floor (Full Circle, 1972) | 5,1674 | 23 stemmers

Rozen zijn rood, viooltjes zijn beter.
We gaan weer dichten met Jim in The Doors Meter

Ik had het mezelf relatief makkelijk kunnen maken door alleen de albums met Jim te gebruiken voor deze meter, maar er mag ook wat zijn te ontdekken toch? Al mogen we best dankbaar zijn dat ze na twee albums zonder Jim gestopt zijn . Vandaag twee korte muzikale bijdrages van An American Prayer uit 1978. In Newborn Awakening komen de Indianen langs Dawn's Highway weer voorbij en Stoned Immaculate staat in verband met The WASP van het album L.A. Woman.
En natuurlijk stonden die laatste regels van Stoned Immaculate met krijtstift op mijn bruine schooltas gekalkt. Niet dat ik zo'n stoner was (meer een bierdrinker), maar die tekst is toch fantastisch:

"Out here in the perimeter there are no stars
Out here we is stoned
Immaculate."






Jim Morrison & The Doors - Newborn Awakening (An American Prayer, 1978)
Jim Morrison & The Doors - Stoned Immaculate (An American Prayer, 1978)

Vandaag twee nummers dus om op te stemmen.

Newborn awakening 6,1
Stoned immaculate 5,5

Newborn Awakening 5.8

Stoned Immaculate 6

Newborn awakening 8
Stoned immaculate 8

Newborn Awakening: 10
Stoned Immacukate: 9.5