05. The Sensual World
04. Never for Ever
03. The Dreaming
02. Hounds of Love

01. The Kick Inside (1978)
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4390.jpg?cb=1576039059

Beste debuutplaat van een vrouwelijke artiest? Ik zou er de boeken eens op moeten naslaan. Dit is in ieder geval een prachtige plaat van tante Kaat. Onze bosfee gooit haar hele muzikale register open en komt met geweldige en fascinerende songs als Moving, Kite, Oh To Be In Love en natuurlijk de overbekende singles Wuthering Heights en The Man with the Child in His Eyes waarvan de tweede misschien nog wel mooier is dan de eerste.

lijssie:

01. The Kick Inside (1978)
02. Hounds of Love
03. The Dreaming
04. Never for Ever
05. The Sensual World

06. 50 Words for Snow (2011)
07. Lionheart (1978)
08. Aerial (2005)

09. The Red Shoes (1993)

De laatste steekt er in negatieve zin wel wat boven- dan wel onderuit.

Over degene die ik, volgens Casartelli, met een niet zo heel subtiele hint weggeef. Bij vigil staat-ie op #6, zie ik nu.
https://www.youtube.com/watch?v=EBG23jPrgIY

Mooie plaat hoor, wat te rustig misschien voor de Top 5 maar ik heb er gewoon een keurige 4* voor over.

Dit spel heeft ook spelregels, trouwens. Zie eerste bericht.

Maar oprecht blij met elk lijstje.



Alleen jammer als iemand het zonder enige vorm van ontknoping neerzet.

1. Kate Bush - Hounds of Love (1985) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2791.jpg
Omdat kant 1 vijf uitstekende popsongs bevat. En omdat kant 2 er beter in slaagt dan wat Kate op The Dreaming probeerde: een songcyclus met liedjes die niet van boven tot onder zijn volgestouwd met tierelantijntjes. Al is het close op bijvoorbeeld Waking The Witch of Jig Of Live. Hello Earth blijft een parel.

8. The Dreaming
7. The Red Shoes
6. Lionheart

Aan 50 Words for Snow ben ik dus nog niet toegekomen en volgens de MusicMeter-regels zou Director's Cut ook in dit lijstje passen, maar het bestaan daarvan was ik alweer helemaal vergeten.

5. Hounds of Love
4. The Sensual World
3. Never for Ever
2. Aerial
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4390.jpg
1. The Kick Inside

...alwaar David Gilmour het sprookje 'ontdekte', want een sprookje is Kate Bush op haar debuut toch zonder meer. Ik ga hier ook niet mijn neus ophalen voor de hit; Wuthering Heights is hét nummer dat mij bij de jaarlijkse beluistering voor de MML-finale nog elke keer verrast ende in de vervoering brengt. The Man with the Child in His Eyes komt daar niet in de buurt, openingsnummer Moving wel. Strange Phenomena maakt de blauwe vinkjes af.

9. Kate Bush - The Dreaming
8. Kate Bush - The Red Shoes
7. Kate Bush - 50 Words for Snow
6. Kate Bush - Never for Ever
5. Kate Bush - Lionheart
4. Kate Bush - The Sensual World
3. Kate Bush - Aerial
2. Kate Bush - Hounds of Love
1. Kate Bush - The Kick Inside
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4390.jpg?cb=1576039059

Mevrouw Bonk zegt: Deze week heb ik genoten van het (her)beluisteren en (her)ontdekken van de albums van Kate Bush. Van tevoren dacht ik al dat de The Kick Inside mijn nummer 1 zou zijn, en na even wikken en wegen, is dat het ook gebleven. Het nodigt me uit weer meer piano te gaan spelen.
Dit album is een erg sterk geheel. Eigenlijk vind ik alles goed. En ook staat voor mij dit album op 1 omdat als ik aan Kate Bush denk, dit voor mij het Kate Bush-geluid is. Ik waardeer het nummer Feel It zeer. Het allermooiste nummer van Kate staat er op: The man with the child in his eyes.

Die komt daar niet in de buurt las ik net...

Nu heb ik mij de afgelopen jaren al met enige regelmaat over de muzikale inzichten van meneer Bonk verbaasd, dus een enkele verschillende opvatting met mevrouw Bonk kan daar ook nog wel bij. Zeker als we verder ten minste wel allen in het Kick Inside-kamp zitten.

Mijn favoriete MIKE OLDFIELD album
https://i.postimg.cc/k4b5Ns82/Mike-Oldfield.jpg
Mike Oldfield - MusicMeter.nl

Leuke keuze, ook wel passend na Kate Bush. Beide zeer succesvol met een eigenzinnige muzikale koers dwars door allerlei trends en modegrillen heen.

Beide viste in de jaren 70 en 80 ook veel in dezelfde vijver van (sessie)muzikanten. Toevallig gister Crises nog opgezet.

Mevrouw Bonk haakt weer af en zij geeft aan dat ik ook een weekje moet overslaan, dus dat doe ik dan maar.

5. Mike Oldfield - The Songs of Distant Earth (1994) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3543.jpg?cb=1512832960
Deze blijft groeien in mijn waardering. Ik heb hem vandaag nog eens naast Amarok gelegd. Is die laatste eerder een borduursel van allerlei instrumentale hoogstandjes, dan vertelt de eerste echt een verhaal. Oldfield is bij de tijd en weet zijn muziek te vertalen naar de jaren '90. Voor mij is dit zijn laatste grote plaat.

05. Tubular Bells II
Mike Oldfield - Tubular Bells II (1992) - MusicMeter.nl

Zoals wellicht bekend ben ik groot fan van Mike Oldfield. De goede man heeft een hele hoop fantastische nummers uitgebracht. Maar ook genoeg matig werk. In veel verschillende stijlen maar toch haal je vaak en snel zijn kenmerkende stijl er uit. Daardoor is een Top 5 geen gemakkelijke opgave. Het voordeel bij Mike is dat hij vaak of heel goede albums heeft of hele matige. Het komt niet vaak voor dat geniale nummers hand in hand gaan met prullen. Maar goed, de nummer 5 dus... het 2de deel van TB, op dat moment in zijn carrière was hij nog helemaal niet zo bezig met het recyclen van oud materiaal. Of in ieder geval een thematisch muzikaal thema. Dit album kwam dus als een redelijke verrassing en werd over het algemeen goed ontvangen en bovenal ook erg goed verkocht.

Het is dan ook gewoon een erg goed album, het klinkt heerlijk. Modern en warm. Mijn favorieten zijn de single Sentinel en Weightless.

https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3487.jpg
5. Incantations

Het is verleidelijk om Incantations samen met onder meer Tales from Topographic Oceans, Ummagumma en Works Vol. 1 & 2 in het bakje progexcessen af te serveren, maar als je er even de tijd voor neemt, openbaart zich hier toch een fraai werkje, niet in de laatste plaats door de gastzang van de machtige Maddy Prior. Had de essentie ook wel op een enkele elpee gepast? Ja, dat dan ook weer wel.

05. Tubular Bells II

04. Music of the Spheres

Ik denk geen album wat veel voorbij gaat komen in de andere lijstjes. Sowieso in dit topic weinig liefde voor de "nieuwere" albums van de artiesten. Iets waar ik me natuurlijk zelf ook wel eens schuldig aan maak. Maar goed mijn nummer 4... Op vier staat dit prachtige album uit 2008 waar Oldfield samenwerking zoekt met wat moderne klassieke artiesten waarvan Lang Lang de bekendste is. Het album is daardoor redelijk de klassieke kant op maar wel aardig uptempo en de nummers hebben wel de structuur en tijdsduur van popliedjes zonder dat het ook maar enigszins pop is. Snapt u het nog?

In ieder geval, ik vind t prachtig en daar gaat t om!

Merkwaardige keuze. Ik zal toch nog eens moeten gaan luisteren dan.

4. Mike Oldfield - Crises (1983) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3029.jpg
Mijn nummers 3 en 4 gaan hand in hand. Ik kies daarom op 4 voor de plaat die bij release net iets minder voor me betekende. De titeltrack is zijn beste albumzijde lange werk van de jaren '80. Het drumwerk van Simon Phillips is geniaal. Kant 2 is wat wisselvalliger op de klassieker Moonlight Shadow na.

Merkwaardige opmerking.

Wel, als jij hem goed vindt, neem ik dat ernstig en wil ik wel eens opnieuw gaan luisteren.

Het is een beetje een besloten feestje hier, maar vooralsnog heb ik deze week sowieso enkel nog merkwaardige keuzes gezien. Maar dat mag de pret niet drukken, immers

Behalve de man die Het Eiland in de Verte het mooiste album
van Boudewijn de Groot vond, heb ik nooit een wonderlijker kerel gekend
dan den Uitvreter

5. Incantations
https://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2072.jpg
4. Ommadawn

Volgens mij is de rest van het besloten feestje groter Oldfieldfan dan ik, met name in de breedte dan. Met Ommadawn noteer ik mijn eerste 4*. Erg sfeervol plaatje en... het moet niet gekker worden, de remake / return hiervan is waarschijnlijk ook meteen zijn beste album van deze eeuw en nog wel wat verder terug ook... waarmee ik weinig doe om vigils punt te ontkrachten.

Die laatste quote is te cryptisch voor mij.

Ik zou natuurlijk users kunnen quoten om het deelnemersveld te verruimen maar ik weet niet hoe je zo'n grote groep selecteert en al helemaal niet wie ik allemaal zou kiezen.

Het is een variatie op een bekend citaat van Nescio.Gewoon op het gevoel

Al kan ik me ook voorstellen dat de meeste mensen het topic inmiddels wel gezien hebben.

Er zijn ook wel wat users die de topics vanuit hun updates volgen en op die manier duurt het een tijdje voor zij een nieuw topic in de gaten hebben. Dat citaat van Nescio kende ik dan weer niet.

Het is bij Oldfield toch ook weer niet heel verrassend dat er geen busladingen deelnemers zijn? Het gaat op Mume in de topics nooit over de goede man.

Als je volk wilt kom je toch uit op de Simple Mindzen, INXSjes, Beatletjes en Radioheads van deze wereld (ook gezien de users die wel eens hun neus hebben laten zien hier).

Verder is dit een topic met persoonlijke lijst voorzien van een persoonlijke gedachtegang en dat vinden sommige ook eng. Die doen liever 1-0, 1-3, 2-2 e.d.

05. Tubular Bells II
04. Music of the Spheres

03. Tubular Bells

Ver voor TB II, TB 3, Millennium Bell, TB 2003 en Tubular Beats (om maar eens wat te noemen, er is bv ook nog o.a. een klassieke, Quad surround, 25th anni, remaster en een live versie...) was er ook nog de TB oerknal. Het begin van het imperium van Richard Branson en de ultieme muzikale begeleiding van The Excorsist en Bassie & Adriaan. Of te wel de enige echte Tubular Bells uit 1973. Geweldig album met 2 kanten vol spanning en sensatie!

Ik denk dat met name het ontbreken van het spelelement dit topic opbreekt, zeker omdat het in het 'muziekgames'-gedeelte van de site staat.

Daarnaast denk ik dat het taggen weldegelijk kan helpen, al ben ik het eens dat Oldfield hiervoor niet de meest logische keuze is, maar eerder een artiest waarvan 90 procent van de users hier wel 5 albums kent, zoals idd Bowie, Beatles, Stones etc

De Bowiez inderdaad. Talk Talks, Waterboystjes en de Blurios of te wel we kunnen nog even