Electrafixion?

Sound and Electravision

05. Heaven Up Here (1981)
04. Evergreen (1997)
03. Ocean Rain (1984)
02. Siberia (2005)

01. Echo & The Bunnymen - Crocodiles (1980) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3943.jpg

Heerlijk debuut!
Jonge honden met een hoop energie en ambitie en bovendien al het talent om sterke songs te schrijven. Ik heb (gelukkig) de remaster waar de fantastische live EP Echo & The Bunnymen - Shine So Hard (1981) - MusicMeter.nl er achter staat. Daar komen de songs nog iets beter uit.

2. Echo & The Bunnymen - Heaven Up Here (1981) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3918.jpg
Komt net niet genoeg uit de blauwe verf om op 1 te eindigen.
Show Of Strength, Over The Wall, A Promise en All My Colours zijn beauties.

1. Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (1984) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2637.jpg
Een album zonder één slecht nummer en met drie puike singles. Zit atmosferisch wat in het vaarwater
van New Gold Dream en The Unforgettable Fire. Een langspeler in goed gezelschap dus.

4. Echo & The Bunnymen - Porcupine (1983) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3910.jpg?cb=1506845153
Fraai album, maar wel op gepaste afstand van mijn top 3. The Cutter en Back Of Love zijn de pakkende singles, Gods Will Be Gods en Heads Will Roll zijn ook heel fijn en Higher Hell is van de buitencategorie. Behoort zeker tot het beste werk van de konijnenmannen.

Ik raakte het ritme even wat kwijt. Snel afmaken maar. De albums na het eerste vijftal heb ik bijna allemaal ook wel eens gehoord, maar ze op volgorde zetten heeft een te wankele basis.

5. Echo & The Bunnymen
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3943.jpg
4. Crocodiles

Jaja, Villiers Terrace en Monkey, maar uiteindelijk is dit debuut me net even te kaal en te punky om echt hoge ogen te gooien.
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3918.jpg
3. Heaven Up Here

Met die middenfase heb ik toch het meest. Blauwe sterretjes hier zijn voor Over the Wall, All My Colours en All I want.
https://www.musicmeter.nl/images/covers/2000/2637.jpg
2. Ocean Rain

Het hitalbum, of nouja... veel herkenbare nummers wel hiero. Nocturnal Me en The Yo-Yo Man zijn favoriet. Tegendraads als ik soms ben, ben ik niet heel kapot van The Killing Moon.
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3910.jpg
1. Porcupine

Minder uitgesproken favorieten, maar als totaalplaatje is dit voor mij de juiste balans tussen hun bloemrijke momenten en hun rauwere rock. The Cutter is een fijne opener en de rest stelt geen moment teleur.

Ik geloof dat we morgen verder gaan met Suede? Normaalgesproken zouden we nu ook weer een inventarisatie voor de drie weken daarop doen - daar doe ik echter niet aan mee, aangezien ik de eerste twee weken daarvan met vakantie ben.

3. Echo & The Bunnymen - Ocean Rain (1984)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2637.jpg
Ocean Rain is over de volle lengte genietbaar, maar vooral de tweede helft (kant B) is van een zeer hoog niveau. Het iconische The Killing Moon natuurlijk, Seven Seas, My Kingdom met het magistrale gitaarwerk van Will Sergeant en het kalme titelnummer als afsluiter. Verder vind ik Silver een prima albumopener (daar hebben de Bunnymen in de jaren tachtig wel een patent op, sterke albumopeners) en Crystal Days een fijn liedje (ik koester de gelijknamige compilatie die bij mij in de kast staat). Mooie hoes ook weer, trouwens.

2. Echo & The Bunnymen - Crocodiles (1980)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3943.jpg
Indrukwekkend postpunkdebuut, waarop tien onvoorstelbaar sterke liedjes in rap tempo voorbij komen. De band heeft hier al een eigen geluid te pakken, waarbij invloeden uit de jaren '60 evenwel onmiskenbaar zijn (Pictures On My Wall echoot de muziek van The Yardbirds en Jim Morrison en The Doors zijn ook nooit ver weg). Op dit album staat ook mijn favoriete Echo-nummer, te weten Villiers Terrace (hoewel ik de John Peel-versie die op de verzamelbox Crystal Days staat nog nét wat beter vind). Andere topnummers zijn Monkeys, Crocodiles, Stars Are Stars en Rescue, maar er zit eigenlijk geen minder nummer tussen (al vind ik Happy Death Men relatief wat minder geslaagd). Ook de bonusnummers Do It Clean en Read It In Books zijn geweldig.

1. Echo & The Bunnymen - Heaven Up Here (1981)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3918.jpg
Dit tweede album wint nu voor mij zeer nipt van Crocodiles, maar volgende week zou het bij wijze van spreken andersom kunnen zijn. Hoe dan ook, met Show Of Strength, Over The Wall, A Promise en All My Colours staan er een paar waanzinnige wereldnummers op deze plaat, maar hij klinkt ook als een mooi coherent geheel. Aan de prachtige albumhoes hoef ik verder denk ik niet te veel woorden te wijden, het is niet voor niets al sinds jaar en dag mijn profielfoto hier (en hij heeft ook lange tijd bij mij aan de muur gehangen). Meest fantastische albumhoes ooit? Misschien wel, ja.

Voor zover ik het begrepen heb starten we vandaag dus met Brett en co. Casartelli kan jij de topictitel aanpassen naar Suede?

https://www.musicmeter.nl/images/covers/844000/844979.jpg?cb=1664430532

05. Autofiction (2022)
Suede - Autofiction (2022) - MusicMeter.nl

Je ziet hier nogal eens dat de 1ste vijf albums in een bepaalde volgorde worden gezet, ik hoop dat dit bij Suede wat minder het geval is en ook het latere werk de kans krijgt. Bij mij staat in ieder geval het laatst uitgekomen album op nummer 5. Was het een verrassing dat een album welke uitgekomen is in 2022 zulke hoge ogen kan ogen? Nee, eigenlijk niet want bij de albums die daarvoor kwamen zitten ook al de nodige pareltjes maar dat het fijn is dat deze verscheen is een understatement.
Sterren zijn voor Drive Myself Home, What am I Without You? en Turn Off Your Brain and Yell

5. Autofiction (2022)

Hun laatste album bij de beste 5, dat zie je niet vaak in dit topic. Maar meer dan verdiend. Ik zag ze dit album ook integraal in de Melkweg spelen vlak na de release, en dat klonk ook super. Eigenlijk nog intenser dan de hits die ze daarna nog even speelden. Geweldig album, met een drive alsof het een debuutalbum betreft, met als uitschieters Personality Disorder, The Only Way I Can Love You en de geweldige leadsingle She Still Leads Me On.

5. The Blue Hour (2018)

En ook mijn top 5 begint met een recent album. Ik geloof ook niet dat iemand de eerste 5 albums in zijn overzicht zal zetten; daarvoor is A New Morning niet sterk genoeg.

The Blue Hour dus.. het album waarin alles weer op zijn plaats viel. Met een nieuwe producer (Alan Moulder) die al de nodige leuke acts onder zijn hoede had gehad en de band terugbracht naar de sound van de 90's. Voornaamste voorbeelden: Life is Golden, Don't Be Afraid if Nobody Loves You en (vooral) Wastelands. En zoals vaker bewaarde Suede hun beste song voor het einde: afsluiter Flytipping was zo ongeveer mijn favoriete track van 2018. Zo goed dus - en dan toch maar #5 in dit overzicht. Dat belooft nog wat..

Kunnen we DM opnieuw doen?

Telt Sci-fi Lullabies hier mee als studio album? Dan weet ik hoe ik mijn Top 5 precies moet samenstellen.

05. Autofiction (2022)

04. Suede
Suede - Suede (1993) - MusicMeter.nl
Na het laatste album volgt direct het debuut met de gelijknamige titel. Glamrock in de 90s!

Jouw lijstje dus... live, akoestisch, verzamel en b kanten verzamel alles mag

5. Autofiction (2022)
4. Sci-fi Lullabies (1997)

Een compilatie van louter B-sides en wat voor eentje. Misschien wel de beste in zijn soort. Het kan de vergelijking met de eerste drie albums moeiteloos doorstaan en het geeft vooral aan hoe goed ze in die jaren (1993-1997) waren. Want hier hadden nog zeker twee volwaardige extra reguliere albums van gemaakt kunnen worden. Met sommige van mijn alltime favourite Suede-songs zoals To the Birds, The Living Dead en My Dark Star. En dan noem ik het op MuMe zeer geliefde Europe Is Our Playground nog niet eens. CD1 is globaal de Butler-periode en is superieur, maar ook op CD2 is nog meer dan voldoende te genieten met oa juweeltjes als Sadie, The Sound of the Streets, This Time en Another No One.

Blijkbaar toch wel

5. Night Thoughts

Met het album Bloodsports kwamen de heren van Suede al met een heerlijk comeback album maar met de opvolger Night Thoughts waren ze weer echt terug voor mij. Qua sfeer krijg ik hier de meeste DMS vibes van. Van het heerlijk frisse Outsiders, het prachtig ingetogen Pale Snow en de vol van bombast staande The Fur & the Feathers, waar Brett & co. zo een heerlijk patent op hebben, biedt dit 7e studio album genoeg lekkers. Wat een hoog niveau tikken ze hier weer aan. Voor mij met redelijke afstand de beste Britpop band en over het gehele oeuvre bezien mogelijk de beste overall.

Suede startte Britpop, zonder dat 't echt Britpop was en dat vonden ze zelf ook
Britpop is voor mij meer de zonnige zomerse muziek zoals Oasis, Blur en Pulp...

4. Sci-fi Lullabies

Wat een belachelijk goede compilatie van B-sides. Ik ken geen band die dit overtreft. Met name de eerste schijf is van ongekende schoonheid. To the Birds, Where the Pigs don't Fly en High Rising behoren voor mij easy tot hun beste werk. Van 1993-1997 stond er inderdaad geen maat op Suede.

Die discussie zal je altijd wel blijven houden. Suede doet (een soort van) Bowie na, Oasis op zijn beurt The Beatles en Blur The Kinks(?). Maar goed, maakt verder niet zo heel veel uit natuurlijk.. Men wil nu eenmaal graag altijd alles in hokjes stoppen. Terecht of niet.

Ja, en van Coming Up Dát is hun Britpopplaat, en ook de laatste Britpop-classic wat mij betreft.

Daarna en daarvoor vond ik ze eigenlijk niet tot de Britpop behoren. Vooral DMS ging juist in tegen alles waar Britpop voor stond.

Give me give me give me the power...and I'll make them believe...
Na na na na na na na na na na na na na na na na na na na na na na na nana...

Staat die bij jou op 5?

Volgende week dan maar de van Kooten en de Bie Top 5

De perschefs top 5
David Endt op 1

05. Autofiction (2022)
04. Suede

03. Coming Up (1996)
Suede - Coming Up (1996) - MusicMeter.nl

Een wat luchtiger geluid en de singles en hits (UK) vlogen je om de oren! Ze werden van duistere indie glamboys een soort popsterren met plaatjes in de Smash Hits e.d. Ging dat ten koste van de kwaliteit? Nee, dat zeker niet. Het is een ijzersterke plaat. Beautiful Ones en Saturday Night hebben mijn 2 vinkjes gekregen.