MIJN FAVORIETE ... ALBUM

Ik had zin in een nieuw spel en dat gaat als volgt.

Elke vrijdagavond maak ik een nieuwe artiest bekend en krijgen de deelnemers een weekend de tijd om zich af te vragen wat hun eigen album top 5 van die artiest zou kunnen zijn. Het gaat dus niet om de vijf allerbeste albums van deze artiest, maar om jouw persoonlijke favorieten.

Een top 5 volstaat omdat er vijf weekdagen zijn.

Zondagavond post ik mijn nummer 5 met (en dat is wel de bedoeling van dit spel) een persoonlijke motivering. Ik vertel waarom ik het album in mijn top 5 heb staan, wat het voor me betekent met andere woorden. Alle andere deelnemers krijgen 24 uren de tijd om hun nummer 5 te posten met motivering.

Maandagavond is het weer mijn beurt voor de onthulling van mijn nummer 4. Pas als mijn nummer 4 online staat, wordt het startschot gegeven voor de nummer 4 van de deelnemers die weer een dag de tijd hebben. En zo werken we door tot donderdagavond waarop ik mijn nummer 1 kenbaar maak. De anderen volgen weer. Op vrijdagavond kennen we ieders top 5 en kies ik een nieuwe artiest.

Zegt het je wat?

Begin dan maar alvast na te denken over je eigen top 5 en de bijhorende woordjes uitleg.

Studioalbums, live albums, scores en mini-albums (geen ep's) komen in aanmerking.

MIJN FAVORIETE CURE ALBUM

Jouw vijf favoriete Cure albums: hou ze klaar.
We zijn benieuwd naar jouw selectie en verhalen.
Zondagavond trappen we af met dit nieuwe spel.


The Cure - MusicMeter.nl
https://i.postimg.cc/8zsyXTf6/CURE-III.jpg

5. The Cure - Pornography (1982) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1266.jpg

Ik vind geen enkel Cure album de volle 5 sterren waard. Op elke schijf staat wel een te gemakkelijk in elkaar gedraaid deuntje of een slaapverwekkend uitgesponnen epos. Van Seventeen Seconds tot Disintegration staan alle elpees op 4 sterren. Het debuut en Wish moeten het met een sterretje minder doen. Ik was snel klaar met mijn top 3. Plaats 4 viel na rijp beraad ook nog mee maar voor plek 5 kwamen drie langspelers in aanmerking. Het werd uiteindelijk Pornography, hoewel de plaat strikt genomen te koortsachtig is voor mij. Ik hou niet zo van dat jammerende zelfbeklag van Robert Smith. Gelukkig duurt de elpee maar acht tracks. Net genoeg om uit te zieken. Want geen beter medicijn voor je zielenpijn als The Cure. Een overdonderend en uniek geluid en daarom toch net iets sterker dan zijn twee concurrenten. Maar dat kan volgende week alweer veranderen. Opener One Hundred Years en het rustpunt A Strange Day zijn mijn favorieten.

Wat is jouw Cure album nummer 5?

5. The Cure - Faith (1981) - MusicMeter.nl

Prachtig format, kan niet anders zeggen. Hulde daarvoor!

Ik vind itt tot de topicstarter wel een heel aantal Cure albums de volle 5 sterren waard. Ik moet zo alleen even kijken of ik deze ook 5 sterren waard vind Faith is uiteraard onderdeel van een trilogie, tesamen met Seventeen Seconds en Pornography. Faith was de eerste van de trilogie die ik leerde kennen. Ik kocht 'm 2e hands bij een zaakje in Leiden waar ik toen woonde en was meteen verkocht. Ik geloof zelfs dat het in een druilerige herfst was, de muziek sloot dus meteen perfect aan bij de openingsklanken van The Holy Hour, dat ik later nog eens gebruikte bij een korte film maken tijdens een eenjarige Filmopleiding in Amsterdam. Anyway, ik was dus meteen verliefd op die mistige "ik heb zin om hele dagen op stille obscure kerkhoven rond te hangen" sfeer. Ik ben vooral fan van de mistsongs hier zoals de zojuist genoemde opener, Other Voices, The Funeral Party (Twin Peaks?), The Drowning Man, Faith en vooral All Cats Are Grey. Die laatste wilde ik lang op mijn begrafenis gedraaid hebben ooit. Wat een prachtige pastorale song is dat zeg, zalig als in een neverending mistige loop. De snellere songs Primary en Doubt zorgen voor de nodige afwisseling, beiden ook prima songs, met name de eerste. Bij dit album gaat het mij vooral om de troosteloze sfeer waar ik goed in kan gedijen, zeker in de donkere maanden. En al zijn Seventeen Seconds en Pornography ook allebei klasbakken van albums, zal Faith altijd net een streepje voor hebben

5. The Head On The Door (1985)

Ik draag The Cure net zoals zovele anderen op deze site een ontzettend warm hart toe, maar op vlak van albums zijn er eigenlijk maar vier Cure-platen die ik vaak opzet. The Head On The Door is best of the rest, voornamelijk omdat met Inbetween Days en Close To Me twee van de imo meest verslavende Cure-hits hierop te vinden zijn. Maar ondanks het feit dat deze plaat ook genoeg toffe albumtracks bevat (ik namecheck hier nog even Sinking en A Night Like This), komt ie bij mij niet zo heel vaak uit de digitale kast. Maar een uitstekend album is het zonder meer, heb hem op een nette 4* staan.

5. Faith, staat op 4,5 sterren van mij.
Of het de beste van de trilogie is laat ik nog even in het midden.
Beste nummer: All Cats are Grey, op passende afstand gevolgd door Funeral Party, Holy Hour en Faith.

5 The Cure - Seventeen Seconds

https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1750.jpg

De band wordt volwassen na een avontuur in een koelkast. Ze scoren hierop ook meteen de hit die de band altijd en overal zal moeten blijven spelen en 8n veel lijsten in de top staat, al vind ik Play for Today ook nog steeds geweldig, en ook hierop zingen alle fans mee.

En voorbode voor nog mooier werk.

4. The Cure - Seventeen Seconds (1980) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1750.jpg

Op het tweede album vindt The Cure haar sound: traag, atmosferisch met donkere baslijnen en schimmig gitaarwerk. Enkel het vlotte Play For Today doet nog denken aan de voorganger. Het valt me op dat deze plaat bij de wat jongere Cure fan niet hoog scoort. Met At Night en de titeltrack (The Cure eindigde haar albums vaak met de titeltrack) dreigt Seventeen Seconds wat in het slop te geraken. Maar de klassieker A Forest is sterk genoeg om samen met M de tweede plaatkant te redden. Ik struikel niet over de impressies A Reflection en The Final Sound (je hoeft ze niet in rekening te brengen want de twee volgende albums zouden ook maar acht tracks tellen). Secrets en In Your House vind ik fraaie sfeerstukken. Als ik moet kiezen tussen Seventeen Seconds en Faith dan ga ik toch voor die eerste. Faith is consistenter maar zijn voorganger is de wegbereider. Secrets met zijn verslavende melodielijn is met A Forest mijn favoriet van deze plaat.

Wat met jullie nummer 4?

4 The Cure - The Head on the Door

https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2822.jpg?cb=1530145674

Nadat de Top was bereikt, en daarmee ook een meer poppier geluid kwam deze worp met een aantal persoonlijke top 10 nummers, zoals Push, Sinking en Six Different Ways.
Dat er ook nog in de hitparade werd gescoord, was goed voor de fanbase die alleen maar groter werd

4. Faith

Heerlijk wazige plaat, All Cats Are Grey is zich de laatste jaren traag maar gestaag aan het ontpoppen tot een van mijn grootste Cure-favorieten maar ook de rest mag er zijn.

4. The Cure - Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (1987) - MusicMeter.nl

Mijn eerste Cure album die ik in bezit had. Meteen onder de indruk van de opener The Kiss dat ik 'm meenam bij de Mediamarkt vandaan. Ik was een beetje een Cure laatbloeier. Kende wel Lullaby en Friday, I'm in Love van MTV oa. Vond dat wel geinige tracks, maar ik was met teveel andere serieuze muziek bezig dat ik deze band een beetje links liet liggen. Jaren later kocht ik de soundtrack van The Crow waar hun track Burn op stond, echt een supertrack! Maar heb nog jaren kunnen teren op die ene track voordat ik echt besloot iets meer van de band te proberen. Dat werd dus dit album. Eigenlijk ex aequo op 3, maar er moet er eentje op 4 terecht komen hè Een heerlijk lange zit waar geen minuut teveel van is. Uiteraard bevat kant A de beste songs, maar juist daarna is zo'n kant B met wat obscuurdere outings heerlijk nagenieten. Faves voor mij zijn hier The Kiss, Torture, Why Can't I Be You, How Beautiful You Are en Just Like Heaven van kant A en van kant B geniet ik vooral door songs als One More Time en Like Cockatoos. Een beetje bezwerend, eclectisch hoogzomeralbum voor me. Zet 'm niet heel vaak helemaal op, maar als ik dat doe is 't toch wel weer een avondje maximaal genieten

Vind ik een mooie beschrijving.

3. The Cure - The Head on the Door (1985) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2822.jpg?cb=1530145674

Ik deins niet terug voor de poppenkast van Robert Smith. Want dat is Head On The Door natuurlijk wel: een verzameling popsongs die hij in zijn eentje schreef. Maar voor de uitvoering ervan deed hij toch weer beroep op zijn muzikale partners in crime. Een erg korte plaat ook waar ik automatisch de vier lekkere b-kantjes bij denk. The Exploding Boy vind ik zelfs één van de beste nummers uit deze Door sessies. In Between Days is een leuke knipoog naar Dreams Never End van New Order. Six Different Ways is verslavend lief en Push doet wat de titel belooft. Misschien is dit wel de meest opbeurende Cure elpee? Close To Me vind ik fantastisch maar dan wel in zijn single versie met blazers. A Night Like This is naar Cure maatstaven een mainstream popsong, maar wat voor eentje. En met de afsluiter Sinking bespeelt Smith ook de weemoedige snaar. The Head On The Door weegt in principe iets te licht voor mijn top 3 maar het is een bijzonder album in mijn muzikale ontwikkeling. Ik kreeg het cadeau op mixtape van een klasgenoot. Aan de andere kant had hij Low Life van New Order gezet. Beide platen openden voor mij definitief de poorten naar de new wave.

Welk album pakt er bij jullie brons?

2 Pornography

https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1266.jpg

Het vertrouwen is er, de top nog niet bereikt. Hoe ziet de wereld eruit over 100 jaar, koud?
Of gaan we terug naar die rare dag in Babylon? Heeft een siamese tweeling sex, en zo ja op korte termijn?

Hierop ga je het allemaal meemaken.

3. The Cure - The Head on the Door (1985) - MusicMeter.nl

Ik weet niet waarom deze altijd net een streepje voor heeft op Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me. Of misschien toch wel . Ms omdat het een compacter album is, een perfecte speelduur heeft, meer een geheel of het perfecte popalbum is. Ik ben verzot op veel songs van Kiss Me 3x, maar zet toch dit album of songs van dit album vaker op. Vaak draai ik 'm in zijn geheel, maar ook losse songs komen vaak langs en dat zijn dan altijd 7 vaste songs. Six Different Ways, The Baby Screams en Screw skip ik dan, al is de eerste van die 3 ook een erg fijne track. De andere 7 voelen bijna allemaal als singles voor mij. Ik hou ook van de overall feel van het album. Een beetje broody, melancholisch en quirky bij tijd en wijle. De zalige bumpy single In Between Days is altijd lekker vrolijk en bouncing. Kyoto Song (een van mijn faves) met zijn geheimzinnige en Japanse sfeer. Het heerlijke The Blood met zijn jachtige Spanish guitar. Push dat maar eeuwig lijkt te duren met z'n totale upbeat sprankelendheid in de gitaren waarbij je je voor eeuwig jeugdig voelt, die track alleen al, man wat zalig . Close to Me dat altijd leuk blijft en een suave feestje is. A Night Like This met ook weer die donkere en broody gothic sfeer, classic Cure wat mij betreft en voor mij aanverwant aan Just Like Heaven, zeker qua videoclip. En met het magistrale desolate Sinking wat er alleen al voor zorgt dat dit album op 3 komt, zucht! En verder ook een dikke top 10 fave Cure song van me is. Zalig album

4. Kiss Me x3
3. Head on the Door

Bij mij ook. Beide albums aanverwant idd, en mijn kennismaking met de band ook. Dit brengt me rechtstreeks terug naar mijn tienerjaren. Ik vond ze altijd nét wat minder dan mijn faves van die tijd, maar in de loop der tijd is mijn affiniteit met deze albums eerder gegroeid dan afgenomen. Beiden heerlijke albums, van begin tot eind.

Beiden op 4,5*

Ik neem aan dat dit je nummer 3 is?

3. Kiss Me Kiss Me Kiss Me

Een dubbellaar als een grote snoepzak vol verschillende soorten lekkers waarin zelfs de mindere goden in het licht van het geheel iets onweerstaanbaars krijgen. Catch en Just Like Heaven zijn denk ik mijn twee favoriete Cure-nummers.

Jazeker

Exact dat

Doen we hierna Suede?

Ik denk dat dat iets te modern is voor Dazz

Modern Boys

U2 of The Smiths

Suede is net aan de beurt geweest op het YouTube kanaal Tastes Like Music.

Volg je dat misschien toevallig?

Ik beloof dat de volgende artiest één van jullie suggesties zal zijn.

2. The Cure - The Top (1984) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1752.jpg?cb=1530145585

Elk lijstje heeft wel zijn verrassing. Opende de mixtape met The Head On The Door in 1985 voor mij definitief de deuren naar de new wave, dan was The Top het allereerste Cure album dat ik ooit hoorde in de zomer van 1984. Meegekregen van een klasgenoot om te kopiëren op cassette. Ik denk dat ik toen zelf nog maar een tiental albums in mijn collectie had (een paar keren OMD, Howard Jones, Depeche Mode, Kim Wilde, Mike Oldfield en twee platen van The J. Geils Band). Dus de tape met The Top werd grijs gedraaid. Ik zoog elk nummer in me op. En hoe gaat het met je eerste liefde? Daar bewaar je levenslang een speciaal plaatsje voor in je hart. Het doet me dan ook een beetje pijn om vast te stellen dat dit Cure album meestal onderaan de lijstjes van fans bengelt. Ik vind The Top zo gevarieerd als Kiss Me Kiss Me Kiss Me. Op Shake Dog Shake zindert Pornography nog na. En op Wailing Wall strooit Smith met oosterse klanken. Het loeiende Give Me It en het rustpunt Dressing Up dat er op volgt intrigeerden me van bij de allereerste draaibeurt. Ook het hypnotiserende The Empty World en de uitgesponnen titeltrack eisten mijn aandacht op. Ik zat nog tot achter mijn oren in de hitparade toen ik voor het eerst een Cure album leerde kennen. Ik denk zelfs dat ik daarvoor nooit eerder (bewust) een Cure song had gehoord. En dan heb ik het nog niet over het lieflijke The Caterpillar gehad. Of over de drie overgebleven popsongs die het plaatje helemaal compleet maakten.

Op naar jullie nummer 2.

Onderschat psychedelisch album van ze. Maar ze hebben zoveel andere mooie albums dat ik deze zelden op zet eigenlijk. Maar in de beginjaren dat ik het album had wel veel gedraaid. De opener bv hoor ik nog heel graag. Evenals vele andere tracks waarvan mijn voorganger gewag maakte.

2. The Cure - Wish (1992) - MusicMeter.nl

Ik had dit album online besteld vele jaren terug bij Play.com, dat volgens mij tegenwoordig Rakuten heet als dat nog bestaat. Ik kende al wel Friday, I'm in Love dat ik altijd wel een warm hart toedroeg. Eenmaal in de cd speler werd ik weggeblazen door de opener, toevalligerwijs ook Open geheten. Dat is tot op de dag van vandaag mijn favoriete Cure nummer. Alles zit erin wat voor mij The Cure maakt. Donker, mistroostig, overstuurde zwierende gitaren en de altijd even vrolijke Robert Smith Wat een track, wat een zwartgallige pijnigende trip. Een goed begin dus High is typisch Cure by numbers, een prototype Cure track die ze zo uit hun mouw schudden. Een beetje het mindere broertje van Friday, I'm in Love wat inmiddels al lange tijd een van mijn faves van ze is. Apart is een van de hoogtepunten van het album, traag meeslepend, verdrietig en mistroostig. Nog een echo van de songs op Kant B van Disintegration. From the Edge of the Deep Green Sea staat geloof ik in de top 5 Cure songs bij mij, ik wist niet wat ik hoorde toen ie voor de 1e keer langskwam. Wat een overrompelend anthem. Wendy Time vooral en Cut zijn geinige songs, maar voor mij de minste van het album. Doing the Unstuck is dan wel weer een fave van me. Zelden klonk de band zo optimistisch en uitgelaten als hier. Trust en A Letter to Elise vond ik vroeger ook schitterend, maar daar is de glans bij mij een beetje vanaf gegaan. To Wish Impossible Things had ik in het begin wat minder mee, maar nu vind ik het al een tijdje een prachtig melancholisch verstilde song. End, de afsluiter vond ik meteen al een kraker van jewelste, maar ook daar is de glans een ietsje vanaf. Desalniettemin hoort dit album op 2 bij mij. Omdat de toppen zo hoog zijn hier, omdat ik dol ben op de productie hier en 5 van de 6 b sides van dit album zijn werkelijk hemels. Die staan ook op mijn eigen versie van Wish minus Wendy Time en Cut. Die versie zou kunnen concurreren met hun meesterwerk, niet het album zoals het is. Overall zijn de albums bij mij op 3 en 4 als album in zijn geheel beter, maar ik heb een heel erge zwak voor Wish, zo erg zelfs dat ik 'm toch overwoog voor de toppositie

2 Disintegration

https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3148.jpg?cb=1572166266

Ja vanaf de opener is het raak, zeer sfeervolle plaat, met een vette laag melancholie. enkel single Lullabay misstaat hier, maar dat heb ik wel vaker bij The Cure dat de singles mij het minste doen. Pictures of You een echte kwartjes zoeker, Fascination Street heerlijk.

1. The Cure - Disintegration (1989) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3148.jpg?cb=1572166266
Disintegration is heel lang verre van mijn favoriete Cure albums geweest. Ik heb jaren met een kater rondgelopen na hun optreden als headliner op Torhout/Werchter 1990. Daar speelden Smith en co het hele album van A tot Z in zo mogelijk nog langere versies van de songs. Booooring. Dat kwam ook omdat ik het nieuwe Cure album nog niet integraal beluisterd had. Toen ik dankzij Mixed Up de 12" versies van de singles leerde kennen, kon ik me daar behoorlijk goed in vinden. Fascination Street: wat een knaller! Lovesong: blijft één van de mooiste popsingles van de band. En ook Lullaby heeft zijn charmes die in de langere versie nog meer tot hun recht komen. Pictures Of You: hiervoor schieten woorden te kort. De song zou op single verschijnen kort na de breuk met mijn allereerste liefde en leek vers na vers die ervaring te beschrijven. Deze vier singles behoren in hun langere versie tot het allerbeste wat The Cure ooit gemaakt heeft. En daar mogen uiteraard nog een aantal albumtracks naast gezet worden: Plainsong, om te huilen zo mooi, Prayers For Rain, The Same Deep Water As You en de titeltrack bijvoorbeeld. Maar toch vind ik het album nog steeds te lang. Een beetje inconsistent ook met de kortere singles aan de ene (voor-)kant en de soms slaapverwekkend lange albumtracks aan de andere (achter-)kant. Ik maak er gewoon twee Ep's van. Met op de eerste schijf de vier singles in maxi formaat en op de tweede schijf de vier vernoemde albumtracks. Disintegration belandt na al die jaren toch op 1 omdat dit album de songs bevat die me vandaag het meeste beroeren. En in een oeuvre waarin ik geen enkel album de volle vijf sterren waard vind, lijkt me dat de meest billijke conclusie.

Wat is jullie nummer 1?