3. Hatful of Hollow

Nadat ik in 1985/86 tot het Smiths-geloof kwam, ben ik daarna terug gaan luisteren. Dit album kocht ik nog voor het debuut, en misschien wel daarom zijn de versies van de nummers van het debuut die op HoH staan eigenlijk mijn favorieten. Ze klinken net wat urgenter dan op het debuut. Vooral Reel Around the Fountain en Hand in Glove vind ik nog steeds beter in deze versie. Still Ill dan weer lekker vrolijk met die mondharmonica en vooral This Charming Man is echt totaal anders, zo laconiek en vrolijk. Pas in 1992 bij de release van Best 1... leerde ik de échte versie kennen. Die stond verder nergens op destijds. Dit werd dan ook 'het vijfde Smiths-album' genoemd. Daarnaast staan hier natuurlijk ook de geweldige singles William, HSIN en Heaven Knows... op, plus een paar van hun allerbeste b-sides als Handsome Devil, Back to the Old House, TTTT en Please x3. Wat een band! Wat een album! Ik heb het echt verslonden destijds. They meant more to me than any living thing on earth, they had more worth than any living thing on earth

Toeval of niet, dit album is vandaag jarig

Toeval of niet, dit album staat bij jou op 2 vanavond

5. Meat Is Murder
4. Strangeways, Here We Come
3. Louder Than Bombs

Beetje lastig om vijf albums te rangschikken die allemaal stevig op 5 sterren staan bij mij. Hoewel, lastig is misschien niet het juiste woord, want ik heb desondanks toch niet lang moeten nadenken over een rangschikking. Misschien past 'ongemakkelijk' beter. Zo is Meat Is Murder me ontzettend dierbaar, maar er zijn nog vier andere Smiths-platen die me nog net iets meer doen. Zelfde gedachtengang voor Strangeways (unhappy birthday trouwens!) en Louder Than Bombs.

Drie prachtplaten, maar Louder Than Bombs heeft een streepje voor omdat ie zo ongelooflijk divers is, zonder dat het gefragmenteerd aanvoelt. Of eerder, het is het juiste soort gefragmenteerdheid, waarin je via alle a- en b-kant-hersen-en-gitaarspinsels die dwars door elkaar zijn gezet net een heel helder beeld krijgt van waar deze band voor stond.

Strangeways voelt voor mij als de meest mysterieuze Smiths-plaat, omdat het voor mij niet klinkt als een afscheid, maar eerder als een overgangsplaat. Maar een overgang naar wat precies? Door de manier waarop het gelopen is, zullen we het nooit weten. En daarom blijft Strangeways voor mij iets ongrijpbaars hebben, naast het feit dat het uiteraard weer helemaal volstaat met topsongs.

En dan Meat Is Murder, dat ook louter geweldige nummers bevat, maar voor mij ook niet meer is dan dat itt de drie andere Smiths-studioalbums en Louder Than Bombs. Wat verklaart waarom ie bij mij op 5 sterren staat, maar hier ook onderaan.

Kortom, dit is een absolute topband!

En iedereen die deze band geen topband vindt is een nitwit...

2. The Smiths - The Smiths (1984) - MusicMeter.nl

Geen zin om te wachten Op 2 het debuut. Smithsier dan Smiths kan niet. Ik vind die weemoedige trage songs klasbakken van klassiekers. Reel Around the Fountain, The Hand that Rocks the Cradle en vooral Suffer Little Children mag je me de hele nacht voor wakker maken. Still Ill, Hand in Glove, What Difference Does It Make? Allemaal faves en klasbakken ook. Die laatste bv zit zo goed in elkaar en klinkt zo mature, dat kan bijna niet op een debuut. En de rest is ook gewoon lekker. Misschien is hooguit Miserable Lie een minpuntje, maar mag het? Terecht op 2!

2 The Queen Is Dead

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/223.jpg

Hier is al zoveel over geschreven, dat ik alleen kan zeggen dat dit een goeie plaat is, maar 1 is er nog beter.

Met het geweldige Cemetry Gates

Ik merk dat de spelregels niet meer gevolgd worden.

2. The Smiths - Strangeways, Here We Come (1987) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/219.jpg

Voor mij hun meest consistente album. Niet te lang en geen enkel nummer dat ik niet mag. Heerlijk om in zijn geheel te beluisteren. Ik volg ArthurDZ: op Strangeways ontwikkelt de band zich verder. Minder jangle pop en wat meer gelaagde arrangementen. Het klinkt niet echt als een afscheid of als een plaat teveel of een inderhaast afgewerkte contractuele klus. Al was Morrissey wel heel snel klaar met zijn eerste solo-plaat. De eerste plaatkant bevat allemaal winnaars. En de tweede kant blijft de moeite om te beluisteren. Weinig echte singlekandidaten naast Girlfriend In A Coma. In Vlaanderens alternatieve lijstjes deed Stop Me het goed. Dat zou ik zelf ook een betere keuze gevonden hebben dan I Started Something of Last Night I Dreamt.

Regels zijn er om gebroken te worden...

2. The Smiths

Magische debuutplaat sowieso: het hoge niveau van de songs, de eigen handtekening die meteen op de teksten en muziek gezet worden, en die haast tastbare sfeer van verloederde arbeidershuisjes, betonnen pleinen waar plukken gras tussen proberen groeien, the old grey school, en meer van dat soort typische taferelen van een stad in verval. Morrissey zou er thematisch nog vaak naar terugkeren, maar het wordt nergens zo sterk neergezet als hier imo.

Manchester, so much to answer for...

Ik wacht geduldig tot luigifort de regels breekt.

Ik zou niet meer durven...

1. The Smiths - The Queen Is Dead (1986) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/223.jpg

Waarom The Queen Is Dead bovenaan? Omdat kant 2 fantastisch is met Bigmouth Strikes Again, The Boy With The Thorn In His Side en There Is A Light That Never Goes Out op eenzame hoogten. Met de uitsmijter Somer Girls Are Bigger Than Others waarbij ik dacht: Morrissey kan toch lachen. Vicar In A Tutu is net als Frankly Mr. Shankly een aardigheidje. De lange opener en titeltrack heeft op mij hetzelfde effect als Atrocity Exhibition van Joy Division dat Closer opent: een arena van verval. Daarna wordt het wisselvalliger. I Know It's Over zegt me weinig en Never Had No One Ever vind ik barslecht. Gelukkig stelt het briljante Cemetry Gates orde op zaken. In één adem hoor ik bij dit album de singles Panic en Ask en b-kanten zoals Asleep.

1 Meat is Murder

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/227.jpg

Al met jaar en dag mijn nummer 1, waarom, simpel hier staan de mooiste nummers op. Met het titelnummer en Barbarism als allerhoogste punten.

2. Strangeways, Here We Come
1. The Queen Is Dead

Mijn twee Smiths-faves, en misschien ook wel mijn twee fave albums tout court. Voor mij zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden. In die periode in 1986 en 1987 werd mijn smaak definitief gevormd en dit was de meetlat waartegen elk volgend album gelegd moest worden, en dan verliezen ze meestal Slechts 15 maanden zat er tussen de release van beide albums en tussendoor kwamen ook nog even de geweldige singles Sheila en Shoplifters (met één van mijn faves Half a Person als b-side) uit. Beide albums zijn precies 10 nummers en 36 minuten lang. Ook dat blijft voor mij ook nu nog altijd de perfecte lengte voor een album.

In een ideale wereld had het voor mij het altijd 1986/1987 mogen blijven

In een ideale wereld had ik toen geen 8 of 9 geweest maar 14 of 15 ofzo. Ging pas vanaf 12/13 voor de muziek. Toen waren de 80s helaas al voorbij

Wat staat er bij jou op 1? Rank?

The Many Faces of The Smiths (2017) - MusicMeter.nl

Mooi! Nog nooit van dat album gehoord…

MIJN FAVORIETE COCTEAU TWINS ALBUM

Cocteau Twins - MusicMeter.nl

Jouw vijf favoriete Cocteau Twins albums: hou ze klaar.
We zijn benieuwd naar jouw selectie en verhalen.
Zondagavond trappen we af met deze editie.
https://i.postimg.cc/kGqgfr13/Cocteau-Twins-II.jpg

Ook dit album is toegestaan.

Harold Budd, Elizabeth Fraser, Simon Raymonde & Robin Guthrie - The Moon and the Melodies (1986) - MusicMeter.nl

1. The Smiths - The Queen Is Dead (1986) - MusicMeter.nl

Hoe kun je deze van de band niet op 1 hebben! De moeder aller klassiekers misschien wel. Het eerste album ook dat ik van ze leerde kennen. Van begin tot eind tot steengoed. Ja, ook Frankly, Mr. Shankly en Vicar in a Tutu worden hier zeer gewaardeerd en vind ik passen in de context van het album als geheel. Ook al was de band eerder in hun loopbaan eerder stevig geweest, met het titelnummer gaan ze voor het eerst echt full blast hardrock, maar dan wel op de Smiths manier. In tegenstelling tot de topicstarter is I Know It's Over juist een van mijn favorieten van de band. Superlatieven schieten tekort. Het is een song waarin ik helemaal verdwijn. Ik snap er ook niks van dat hij niks met Never Had No One Ever kan, helemaal niet als je ziet dat de volgende band Cocteau Twins wordt. Zalige track met een CT sfeertje. Cemetry Gates is gewoon steengoed en altijd even leuk om te horen. Bigmouth, duidelijk ook een van mijn vette faves, heeft wel wat weg van het titelnummer. Briljante song, briljante tekst, briljante drive. Ik bedenk me nu dat we al zoveel briljante songs hebben gehad en we hebben nog een stukje te gaan. The Boy with the Thorn in His Side is ultiem zalig, verschrikkelijk mooie tekst ook weer, zalig romantisch en weemoedig jangly. Ik zet 'm op bijna gelijk niveau als Het Lichtje. Voor velen hun allerbeste nummer. Op veel dagen ook voor mij, maar zeker altijd top 5. Alles is hieraan mooi, de algehele feel. Elke tiener vindt zich hier ms wel in. Romantiek ten top, ondergedrenkt in de zaligste hemelse gitaar -en synthklanken. Bijna uit een andere wereld komend, zucht! En het album wordt daarna perfect afgesloten met Some Girls are Bigger than Others. Voor mij Johnny's mooiste gitaarmelodie en verder ook gewoon een zalige song. Voor altijd hun beste album, no contest!

Een top-5 maken van beste songs op TQiD is al bijna onmogelijk, maar ik denk ook dat ik voor The Boy ga, prachtig omschreven. Vooral vanaf het stukje: And if they don’t believe is now

1. Lichtje
2. The Boy
3. Bigmouth
4. Some Girls
5. Cemetry

Maar dan doe je de andere vijf, en vooral het titelnummer en I Know It’s Over nog tekort.

Maak ik hem even af:
6. Franky Mr Shankly
7. The Queen Is Dead
8. I Know It’s Over
9. Never Had No One Ever
10. Tutu

Ik heb hetzelfde. Ik hoorde net het lichtje weer en dan kruipt ie toch ineens naast Some Girls, zo niet voorbij. Maar dacht ik ook met I Know It's Over die ri het lichtje kroop en ergens ook voorbij wilde. Wat een album!

1. Some Girls Are Bigger Than Others
2. There Is a Light that Never Goes Out
3. I Know It's Over
4. The Boy with the Thorn in His Side
5. Bigmouth Strikes Again

6. The Queen Is Dead
7. Cemetry Gates
8. Never Had No One Ever
9. Frankly, Mr. Shankly
10. Vicar in a Tutu

Ik doe mee.

1. There Is A Light That Never Goes Out
2. The Boy With The Thorn In His Side
3. Bigmouth Strikes Again
4. Cemetry Gates
5. The Queen Is Dead
6. Some Girls Are Bigger Than Others
7. Frankly Mr. Shankly
8. Vicar In A Tutu
9. I Know It's Over
10. Never Had No One Ever

1. Suffer Little Children
2. The Hand that Rocks the Cradle
3. What Difference Does It Make?
4. Hand in Glove
5. Reel Around the Fountain
6. Still Ill
7. Pretty Girls Make Graves
8. I Don't Owe You Anything
9. You've Got Everything Now
10. Miserable Lie

1. Well I Wonder
2. Barbarism Begins at Home
3. The Headmaster Ritual
4. That Joke Isn't Funny Anymore
5. Nowhere Fast
6. I Want the One I Can't Have
7. Meat Is Murder
8. Rusholme Ruffians
9. What She Said

1. I Won't Share You
2. Last Night I Dreamt Somebody Loved Me
3. Girlfriend in a Coma
4. Stop Me If You Think You've Heard This One Before
5. Death of a Disco Dancer
6. A Rush and a Push and the Land Is Ours
7. I Started Something I Couldn't Finish
8. Paint a Vulgar Picture
9. Unhappy Birthday
10. Death at One's Elbow

1. Cemetry Gates
2. Vicar In A Tutu
3. Frankly Mr. Shankly
4. Some Girls Are Bigger Than Others
5 The Boy With The Thorn In His Side
6 I Know It's Over
7. Bigmouth Strikes Again
8. There Is A Light That Never Goes Out
9. The Queen Is Dead
10. Never Had No One Ever

Oh ja, mijn nummer 1 van The Smiths is ook The Queen Is Dead trouwens! Wat een grote verrassing, zeker voor de mensen die mijn top 10 wel eens bekeken hebben

Waarom? Phoe, waar te beginnen. Mag ik lui zijn en naar mijn recensie op de albumpagina linken? We zitten immers al bij de volgende artiest. Van de Twins ken ik maar twee albums, dus ik sla deze ronde over

Onmogelijk top 5 te maken van CT. Heb 3 kandidaten al voor plek 5...