Taylor Swift is een fenomeen waarvan ik met de beste wil niet begrijp waaróm, believe me I tried, again and again. Not a hater, daar doe ik niet aan. Meer zelfs, ik probeer dan eerder te vinden wat anderen wél zien. Iedereen heeft wel zo'n artiest waarbij de munt maar niet valt, in mijn geval is zij het. Dit kabbelt vooral, wat ik vaak goed kan hebben, maar 't is op alle vlakken zo flauw en doordeweeks.

5.5

7,5

Taylor Shift control alt delete - next …!

3,5 (Maar ze heeft leukere)

4,5

Doe menne mar New Romantics, of Shake It Off.

Dit is nou Taylor Swift waar iedereen maar lyrisch van is. Ik heb haar zelfs inmiddels op één van mijn velen to check lists gezet, maar dit belooft weinig goeds.

5

Ook geen swifty maar het is wel een (radio)vriendelijk nummer dat aangenaam voorbij kabbelt zonder te irriteren maar ook niet imponeren.

7

7,5

Enerzijds komt dat doordat hitlijsten nog minder dan vroeger representatief zijn voor de doorsnee smaak van de massa. Vroeger kwam je een heel eind als je naar zowel de top 40 als de albumlijst keek. Maar sinds streaming worstelen hitlijstsamenstellers over de hele wereld met dit issue. Daar komt nog eens bij dat Taylor Swift jarenlang op de Nederlandse radio veel minder gedraaid werd dan je op basis van haar mainstream populariteit zou verwachten. Dat wordt langzaam aan anders. Maar ik heb dat altijd vreemd gevonden. Het is meestal muziek waar zelfs je oma zich geen buil aan kan vallen.

Mijn waardering voor Swifts muziek is nogal wisselend. Shake It Off vind ik een beestachtig goede popsong die heerlijk vol zit met hooks en zeer catchy is. Wat mij betreft een van de betere hits van de 2010's. Daar tegenover heb je tamelijk vervelende dreinerige nummers als Look What You Made Me Do en We Are Never Gonna Be Together waar ik maar weinig mee heb. Dit is haar meer folky kant en dat valt daar qua waardering zoals meestal zo'n beetje tussen.

Klein beetje off topic om aan te haken bij esteban: Mijn band waar ik niets begrijp van de populariteit (ook bij mensen met wie ik normaal qua smaak wel raakvlakken heb) is The War On Drugs. Meermaals geprobeerd, maar ik vind er echt helemaal niks aan.

Tenslotte mijn cijfer voor deze Swift: 6,8

Dat vind ik dat ook een heel erg lekker liedje en blèr dat luidkeels mee als het op de autoradio voorbijkomt. Tot verbijstering en afgrijzen van mijn puberjongens.

7,3

6

6,0

Daar komt nog bij dat de muziekwereld veel meer versnipperd is dan vroeger en dat iedereen in zijn eigen bubbel muziek beluistert terwijl je vroeger afhankelijk was van de radio, TV en platenzaken en je kunt onmogelijk alle muziek beluisteren. Ik ken veel mensen die nooit iets van Taylor Swift hebben gehoord.

Taylor Swift: 6,3

6.75

Een echte Swiftie geeft natuurlijk een ruime voldoende 8,5

6

De Taylornomics hebben een heuse financiële boost gegeven aan de lokale economie. Maar onder de 28 stemmers zitten te weinig echte swifties. Een 6,41.

Voor inzicht in de scheiding tussen groepen veroorzaakt door algoritmes verwijs ik graag naar de analyses in artikelen die deze week in de Engels pers verschenen over wat er bij SZA op Glastonbury gebeurde. Een succesvolle artiest met extreem veel views die als hoofdact op Glastonbury merkte dat een groot deel van het publiek nog nooit van haar gehoord bleek te hebben.





Op R.I.P. #2 schrijft gaucho dit bij het overlijden van producer Peter Collins. Natuurlijk wordt hij in de overlijdensberichten vooral geroemd vanwege zijn werk voor Rush, Queensrÿche's, Alice Cooper, Bon Jovi en Gary Moore. Terecht overigens, want dat zijn de hoogtepunten uit zijn lange lijst aan productie-credits. Maar op die lijst staan ook albums van bijvoorbeeld Nik Kershaw, Matt Bianco, Nanci Griffith, The Indigo Girls, Blancmange, The Brian Setzer Orchestra en Jewel. Een veelzijdig producer dus, met wat mij betreft een uitstekend oor voor haarscherpe, heldere producties die niettemin toch een sterke live-feel hebben.

Ik had Peter Collins niet zo op mijn netvlies en dat is ten onrechte. Veel van zijn producties haalde ook onze Top 40. En gaucho heeft gelijk, hoe uiteenlopend zijn producties ook zijn, ze hebben wel allemaal een heldere en lekkere sound.

We mogen stemmen op twee uiterste in zijn oeuvre, en dan hebben we Musical Youth (Pass the Dutchie een 7,23), Matt Bianco (Get Out of Your Lazy Bed een 6,73) en The Belle Stars (Sign of the Times een 6,93) al gehad. Nik Kershaw haalde drie keer de Top 40. Dit Wouldn't It Be Good was in maart 1984 zijn eerste hit. Drie weken Top 40 en een piek op nummer 24. Silent Lucidity was de enige Top 40 notering van Queensrÿche. In juni/july 1991 stond Silent Lucidity vier weken genoteerd met de 27ste plaats als piekpositie. Twee weken geleden eindige Silent Lucidity tot verrassing van organisator motel matches op de tweede plaats in de Greatest Hits of Rock Ballads

1785 Queensrÿche - Silent Lucidity

1784 Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good

Queensreich 5,1
Nik 8,7

Queensrÿche een 9.3

Nik een 6.7

1785 Queensrÿche - Silent Lucidity: 6
1784 Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good: 10

Queensrÿche - Silent Lucidity 8,5
Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good 7,5

Twee uitersten inderdaad maar wel twee topsongs!

Q 9,25

NK 8,0

Queensrÿche: 5.8
Nik Kershaw: 8 (Hoe jaren '80 wil je het hebben)?

Voor Taylor Swift nog een 6

Queensrÿche - Silent Lucidity 9
Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good 8

Queensrÿche - Silent Lucidity: 7
Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good: 7,5

Queensrÿche - Silent Lucidity: 6,3
Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good: 8,8

Queensrÿche - Silent Lucidity 8
Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good 8

Queensrÿche - Silent Lucidity 7,5
Nik Kershaw - Wouldn't It Be Good 7,3

Queensryche - 8
Nik Kershaw - 7