Ik ben wel benieuwd welke brutal death bij jou een hit is, misschien kan ik er in de toekomst dan iets beter op inspelen.

En zoals altijd benieuwd waar je nu weer mee aan komt zetten. De diepe duik in het onbekende is wel jouw stijl, dus het is iedere keer een verrassing.

Dödsrit - Irjala --> 8
Brodequin - Of Pillars And Trees --> 5

Dank voor je uitgebreide 'Trhä For Dummies'! Ik heb inmiddels dat gelauwerde Sadness-album al geluisterd en al kan ik daar ook van genieten, de eerste indruk van Thrä was toch indrukwekkender. De door jouw getipte plaat staat nu op en de eerste minuten klinken alweer heel fijn verrot (en dat terwijl ik zeker geen bovengemiddelde interesse in rauwe en/of lo-fi black heb, maar de sound heeft ook iets lichts en melodieus wat heerlijk contrasteert).

Dödsrit - Irjala: 8,2

Brodequin - Of Pillars And Trees: 5,5 (ik was er al een beetje bang voor, Apollo: sorry...)

Geeft niet hoor, eerlijkheid wordt juist gewaardeerd. Zoals ik al zei: ik wist op voorhand al dat dit niet bij iedereen hoge ogen zou gooien. Toch vind ik het leuk om eens wat anders voor te schotelen dan de favoriete genre-maaltijden. Ik vind het heerlijk: 8,5.

Brodequin: heerlijk dit. In mijn hang naar extremen (of zoals Apollo het noemt: 'vind-je-dat-nou-echt-leuk?'-metal) word ik hier op mijn wenken bediend. Album ga ik zeker checken.

8,3

Die vergelijking slaat echt nergens op.

7

Ik zeg niet dat de ambient op elkaar lijkt, ik geef aan dat de ambient van Trhä mij beter aanspreekt dan die van Grouper: ik vond die laatste best okay hoor, maar gezien de hoge positie en torenhoge ratings vond ik het resultaat enigszins underwhelming.
Daarbij: mwoah, de vergelijking gaat helemaal niet eens zo mank. Die lo-fi, distorted, melancholische ambientlagen: opmerkelijk gelijkend zelfs.

Ik ben ook geen brutal deathmetalliefhebber, zelfs grootmachten als Dying Fetus en SuffeKeesje vind ik niet meer dan "wel aardig", de weinige uitzonderingen zijn bands die een portie techniek door hun brutal heen vlechten zoals Nile, oude Cryptopsy, Regurgitation, Deeds Of Flesh ging ook nog wel, en misschien nog een paar. Als ik in de jaren 90 en 00 zag dat het op Unique Leader was uitgebracht, dan wist ik al: da's niks voor mij. Brodequin ken ik ook uit die tijd en nu je aangeeft dat het hun comebackplaat is, besef ik: "Goh ja, al heel lang niks van die band gehoord. Maar ook niet gemist."

En toch zie ik in mijn archief dat ik destijds twee cd's van hen heb aangeschaft. Okay, weliswaar tweedehands (zoals 90%), maar toch. Waarom zou ik dat gedaan hebben? In mijn herinnering was het een 'faceless brutal deathmetalbandje-nummer-zoveel'.

Echter, dit nummer blijkt wel degelijk een uitzondering te zijn. Vette sound en niet van dat muffige zoals zoveel van hun stijlgenoten, het straffe drumwerk knalt eruit (klinkt meer als grind, zeker in combinatie met sommige gitaarriffs) en komt niet zo monotoon over wat ik vaak heb in deze stijl, er zit verdomd veel variatie en sfeer in het nummer (halverwege zelfs melodie! De watjes....), en de ultralage giertankgrunt is weliswaar eendimensionaal, maar past uitstekend in de sound. Is dit nog wel brutal death? Zeker geen puristische vorm, want ik hoor diverse andere invloeden. Maar dat is allesbehalve vervelend.
Als hun oude werk net zo is als dit nieuwe nummer, dan snap ik met terugwerkende kracht waarom ik er destijds wat cd's van heb gekocht. Ja, gave shit!
8

Ik was even nieuwsgierig hoe het met de tussenstand zou zijn.
Dit is momenteel de Top 10 (11) van 2024 (aantal stemmen - gem.cijfer):

1. Mourning Dawn - Borrowed skin ProGNerD 10 8,18
2. Morvigor - De spiegel ProGNerD 11 8,12
3. Dödsrit - Irjala ABDrums 9 8,11
4. Ulcerate - The Dawn is Hollow Apollo 12 8,01
5. A/Oratos - Deuteros ABDrums 12 7,98
6. Alcest - L'Envol ProGNerD 11 7,92
7. Vægtløs - Tag Dit Knuste Hjerte Og Lav Det Til Kunst ABDrums 12 7,89
8. Ihsahn - HUBRIS AND BLUE DEVILS ABDrums 11 7,88
9. Borknagar - Northward Apollo 11 7,86
10. Bipolar Architecture - Death of the Architect ProGNerD 12 7,73
11. Convulsing - Endurance Apollo 9 7,73

Wel opvallend dat dit nummer van Dödsrit hoger scoort dan 'Nocturnal Fire'. Ik zou toch andersom verwachten als de vorige albums zo lovend zijn ontvangen, 'Nocturnal Fire' ligt namelijk dichterbij dat geluid. Wat ook opvalt is dat 'Nocturnal Fire' een van de meest eensgezinde stemverdelingen heeft van alle nummers tot nu toe. Op een enkele 7,0 na vallen alle stemmen binnen de smalle bandbreedte van een 7,5 tot een 8,2.

Ik heb ook weinig met brutal-death, maar vind dit een meer dan genietbaar nummer. Dat komt met name door de moddervette productie, die tilt dit nummer echt naar een hoger niveau.

8

8 Brodequin

6

5,5

01-03: Suldusk - Anthesis (ProGNerD / 10 / 7,66)
04-03: Borknagar - Northward (Apollo / 11 / 7,86)
07-03: Ou - Frailty (The_CrY / 10 / 6,06)
09-03: Inter Arma - New Heaven (Odi / 10 / 6,48)
11-03: Morvigor - De spiegel (ProGNerD / 11 / 8,12)
14-03: Judas Priest - Panic Attack (Johnny Marr / 11 / 7,24)
14-03: Ulcerate - The Dawn is Hollow (Apollo / 12 / 8,01)
17-03: Hämnd - Eldhav (ProGNerD / 9 / 7,48)
19-03: Convulsing - Endurance (Apollo / 9 / 7,73)
21-03: Trhä - N​ê​bam​Ω​ejn (madmadder / 8 / 7,46)
23-03: Dödsrit - Irjala (ABDrums / 9 / 8,11)
25-03: Brodequin - Of Pillars And Trees (Apollo / 10 / 6,98)
27-03: The Bleak Picture - Prisoner of Your Own Sins (ProGNerD / / )




Dat zie je goed inderdaad, en precies in deze categorie weer een mooie nieuwe ontdekking van mijn kant. Je voelde deze denk ik al wel aankomen Apollo...

Zoals ik hier al schreef: heerlijke beetje old-skool, retro 80's / 90's (in de positieve zin ) vibe (denk aan bands als o.a. The Cure of Killing Joke), door vooral de synths en het gitaargeluid, gemengd met wat donkere / doomy death metal: ik houd wel van deze sound.

Maak Kennis met Metal Anno 2024 Spreadsheet

Kom maar op Juul1998B

Waar is de tijd gebleven dat we keurig 48 uur wachten voordat we een nieuwe song posten? Ik ben blij met dit enthousiastme, want er komt nu lekker veel door nu, maar ooit is deze regel wel bedacht natuurlijk...

Prima nummer, goede sound, maar er gebeurt eigenlijk niet zo veel. Het kabbelt 10 minuten voort...

7

Als er 2 kalenderdagen tussen zitten is het voldoende lijkt mij. Anders loopt het telkens een beetje uit, of je moet op de klok gaan letten om exact op hetzelfde tijdstip je nominatie te plaatsen.

Over het nummer 'Prisoner of Your Own Sins':
Wat ik daaronder al schreef bekruipt mij een net-niet-gevoel. Ik heb een zwak voor death doom metal, maar dit maakt weinig in mij los. Ik vind het niet zo voortkabbelen in de zin dat er geen afwisseling is, maar de emotionele lading stijgt niet gedurende het nummer. Er is wel een lichte climax, maar het had nog wat meer gedreven en gepassioneerder gemogen. De intensiteit-meter zit tegen het einde nog geen twee graden boven het startpunt. Voor de rest kan ik er weinig op aanmerken: 7,0.

Dat is nu ook toevallig. Ik was gisteravond (of maak er maar afgelopen nacht van) aan het luisteren naar Sonja, omdat deze band op de woensdagavond het Roadburnfestival aftrapt, en ik dacht: ik ga binnenkort hier ook iets plaatsen dat eens een keer old school metal klinkt, zodat we niet altijd maar die extremere genres op ons bordje krijgen

Nu vervul je niet hélemaal de vader van de wens van mijn gedachte, maar ik vind het toch een alleraardigst toeval.

Die Sonja vind ik trouwens heel, héél erg leuk (heeft de ex-gitarist(e) (=transvrouw) van Absu in de gelederen, maar klinkt volkomen anders dan die band) en de twee andere bands die op de woensdagavond (gratis!) 17-04 in de 013 optreden zijn ook tof (Final Gasp en vooral Riot City).

Enfin, The Bleak Picture haalt zijn 80s invloeden dus uit duidelijk andere hoeken. Om niet in herhalingen te vallen: na twee luisterbeurten sluit ik me aan bij Apollo's analyse en indrukken. Echter, mijn normering is nog een stukje positiever, omdat ik het kille, het koude-grauwe en het desolate van de band erg waardeer (alsof coldwave en gothic elkaar omarmen in een nihilistische, alle hoop wegzuigende kiss of (doom)death)

7,7

Waar ik trouwens ook wel benieuwd naar was, is het zuurpruimgehalte van onze smaak. Of juist ons juichgemiddelde.

Voor 2024:
ABDrums 7,708333
The_Cry 7,683333
EvilDrSmith 7,6825
ProGNerD 7,546154
Dieter 7,458974
madmadder 7,294444
AOVV 7,257143
B.Robertson 7,157895
Johnny Marr 7,130769
odi 7,110256
Apollo 7,095
Interlude 6,886364
ranboy 6,8125
dumb_helicopter 6,392307692

De hyperenthousiaste Freek Vonktrofee ligt vooralsnog in handen van ABDrums. Logisch ook, onze Benjamin van het cluppie: enthousiasme wil met het vorderen van de jaren nog wel eens smoren in sarcasme, teleurstellingen en de 'been there, done that"-vroeger-was-alles-beter-houding. Fijn dat dit cliché dus opgaat.
De Maarten van Rossemmopperbokaal heeft dumb_helicopter met beide handen stevig beet. Hij laat zich hier niet vaak zien, maar als het zo is, dan is het qua becijfering ons bin zunig.

Wanneer horen we weer iets van AOVV?

En The_CrY ?

Het dringt nu pas door dat EvilDrSmith een Dr-titel in de statistica heeft en niet in de medische hoek, dus eigenlijk een soort van Mad Mathematician...

Ik zal het maar uit de doeken doen: ik bezit zelfs geen enkele titulatuur.
Ik bezit echter wel dit tourshirt en dat is de naamgever van mijn pseudoniem.
Om de hypocrisie van mijn naam nog scherper te stellen: ik heb de band destijds niet eens gezien (mijn eerste DOA was een jaar later), dat was pas jaren later. Wie herkent de band zonder te spieken? https://tshirtslayer.com/files-tshirt/styles/shirtview/public/user-1136/tss--370ca5b5e76e8d70ed959533387010b1.jpg

Ik bereid me voor op een inhaalsessie, als het leven buiten musicmeter weer ietwat tot rust gekomen is. In tijden van stress en drukte prefereer ik de voorspelbaardere songstructuren van power metal en dergelijken, en is er even wat minder ruimte in mijn hoofd voor de muziek uit dit topic. Maar dat komt wel weer.

We moeten toch ergens beginnen ja
Fijn doom metal nummer die nergens gaat vervelen maar me ook niet super enthouasiast maakt. Tegen het einde aan krijgt het zelfs gothic trekjes wat me wel goed doet!
7.0

The Bleak Picture: De 80s-invloeden vind ik echt heerlijk, mijn liefde voor muziek is toch begonnen bij dit decennium en ik merk dat alles wat zich hierdoor laat beïnvloeden bij mij al snel een streepje voor heeft. Toch voel ik amper spanning bij deze tien minuten, er is nauwelijks sprake van (interessante) ontwikkeling en het gevoel overheerst dat we na vijf minuten eigenlijk alles wat dit nummer te bieden heeft al hebben gehoord, en dan duren die tien minuten toch nog best lang.

6,5

Ik heb voor mezelf maar besloten de vraag of ik dit als een compliment dien op te vatten met een bevestigend antwoord af te doen. Misschien is jullie zuurpruimgehalte over het algemeen gewoon wat te hoog en sta ik daarom bovenaan, dat kan natuurlijk ook nog, toch?