6,6

6,8 voor voor Herb Alpert's Walk Don't Run versie.

Die garagerock van The Rumblers- "I Don't Need You no More" is vette shit. 8,2
De instrumentale A-kant , "Boss" is ook lekker dwars. Deze single meteen maar aan m'n zoeklijst toegevoegd.

104. Herb Alpert & the Tijuana Brass - Walk Don't Run (1965)
Ja, ook ik heb het album Whipped Cream & Other Delights doof (niet blind!) aangeschaft. Twee keer zelfs. Onweerstaanbaar prachtige, iconische hoes. Alleen al daarom heb ik door de jaren heen ook wat andere platen van Herb uit die jaren van de kringloop meegenomen, waaronder ook deze 'Going Places' uit hetzelfde jaar: ook best een aardige hoes. Inmiddels staan er al zeker tien van Herb uit de 60s bij mij thuis. Nooit geluisterd.
Een tikje tegen het truttige aan, maar heeft net genoeg vaart en charme om het niet écht te zijn.
6,8

105. The Rumblers - I Don't Need You No More (1962)
Dit is allesbehalve truttig. Wat een heerlijke vuige zang! Klinkt een beetje als spooky r&r-psychobilly-avant la lettre, ook door dat aanstekelijke ghostly soundeffect in het refrein. En dat smerige saxgeluid, oh yeah!
En dit is al van 1962? Damn... Het is dat het verder een vrij obligaat themaatje is wat ze spelen, anders was mijn score écht torenhoog geworden.
8.2

Ik ben tot op de tiende eensgezind met captain scarlet. Nee, we zijn geen alter ego's van elkaar.
Maar die A-kant klinkt idd ook superlekker.

7

7

6,8

7,75

7,38 voor The Rumblers - I Don't Need You No More, plek 24 voor de Amerikanen.

106. Ahmed Abdul-Malik - Ya Annas (Oh People) (1958)



Afkomstig van het album: Ahmed Abdul-Malik - Jazz Sahara (1958)

Deze double bass en oed speler is te horen op albums van onder andere Odetta, John Coltrane en Art Blakey. Zelf bracht deze Jonathan Tim ook een aantal albums uit waarop hij wereldmuziek met jazz mixt. De aangevraagde song is de openingstrack van het debuutalbum van deze man uit New York. 

7

7

3,8

6.7

4

6

Zeer fraai. En dan te bedenken dat dit al uit '58 komt.

9,0

Arabische jaren 50-jazz? Welja jôh, gezellig!

Ja, écht. Ik dig dit wel. Best wel een opzienbarend nummer als je bedenkt dat dit al in 1958 is opgenomen. De onderhuidse spanning en mystiek blijven de volle elf minuten aanwezig, als een paringdans tussen zes cobra's en vijf buikdanseressen. Eh... wat?
De laatste heerlijk groovende minuten stuwen het cijfer omhoog naar een 8.

EDIT: Edgar18 en ik bedenken dus precies hetzelfde.

5,5

6,2

Ahmed Abdul Malik - Ya Annas. Mijn interesse is gewekt.
Meeslepende muziek. Dat zeker.
Vroeg voorbeeld van oosterse folk gemixed met jazz.
Zo'n mix van muziekculturen levert vaak mooie dingen op.

Ben toch 's even verder gaan luisteren naar het album "Jazz Sahara" via Spotify. Vind vooral de nummers waar Johnny Griffin's Alt sax 'n wat prominentere rol speelt wel fijn.

Wat deze betreft: Het hier nogal overheersende geluid van de Qanun en de viool begint op 'n gegeven moment toch lichtjes op de zenuwen te werken. Die groovende bassolo van Malik op het einde is dan wel weer baas : 6,8
Overigens wel benieuwd hoe zoiets zou klinken vanaf 'n originele monopersing uit 1958 op m'n stereo.
Zou er waarschijnlijk wel 'n hoger cijfer uitrollen.

4

6.75

7

106. Ahmed Abdul-Malik - Ya Annas (Oh People) (1958) : 3

8,25

7,9

4

The Rumblers: 7,0
Ahmed Abdul-Malik: 3,5

4

Ahmed Abdul-Malik - Ya Annas (Oh People) scoort 5,84 en staat op plek 93.

107. Comedian Harmonists - Kannst Du Pfeifen, Johanna? (1934)



Afkomstig van het album: n.v.t. single only

Het oudste verzoekje vandaag.

Tussen 1928 en 1934 was dit mannenkoor razend populair op het vasteland van Europa. De aangevraagde song is een cover van een Zweedse song. Deze Comedian Harmonists was de tweede act die een Duitstalige variant op de markt bracht.

Dit was een van hun latere songs.

De Comedian Harmonists behoren tot mijn favoriete artiesten, maar dit nummer zou ik zelf nooit gekozen hebben. Het blijft wel goed, maar ze kunnen veel beter: 8.